พิเชฐ พัฒนโชติ
| พิเชฐ พัฒนโชติ | |
|---|---|
| รองประธานวุฒิสภา คนที่ 1 | |
| ดำรงตำแหน่ง 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 – 6 มีนาคม พ.ศ. 2546 |
|
| สมัยก่อนหน้า | เฉลิม พรหมเลิศ |
| สมัยถัดไป | สุชน ชาลีเครือ |
| รองหัวหน้าพรรคการเมืองใหม่ | |
| ดำรงตำแหน่ง 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 – 28 เมษายน พ.ศ. 2554 |
|
| ข้อมูลส่วนบุคคล | |
| เกิด | 20 สิงหาคม พ.ศ. 2496 (59 ปี) จังหวัดสงขลา ประเทศไทย |
| พรรคการเมือง | ประชาธิปัตย์ (2550-2553) การเมืองใหม่ (2553-2554) มาตุภูมิ (2554-ปัจจุบัน) |
| คู่สมรส | นภาพร พัฒนโชติ |
| ศาสนา | พุทธ |
นายพิเชฐ พัฒนโชติ อดีตรองประธานวุฒิสภา คนที่ 1 อดีตสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดนครราชสีมา และอดีตรองหัวหน้าพรรคการเมืองใหม่
เนื้อหา |
ประวัติ [แก้]
เกิดเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2496 ที่จังหวัดสงขลา แต่มาใช้ชีวิตอยู่ที่จังหวัดนครราชสีมา จบการศึกษานิติศาสตรบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปริญญาโทรัฐศาสนศาสตร์มหาบัณฑิต จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) ประกาศนียบัตรหลักสูตร การเมืองการปกครองในระบอบประชาธิปไตย สำหรับนักบริหารระดับสูง รุ่นที่ 2 สถาบันพระปกเกล้า และประกาศนียบัตรหลักสูตร การป้องกันราชอาณาจักร ภาครัฐ เอกชน และการเมือง รุ่นที่ 1 วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วอป.2546)
ชีวิตส่วนตัว สมรสกับ นางนภาพร พัฒนโชติ อดีตผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดนครราชสีมา เมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2549
งานการเมือง [แก้]
นายพิเชฐ พัฒนโชติ ประกอบอาชีพเป็นนักกฎหมาย และเริ่มทำงานการเมืองโดยการเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย เมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 ที่จังหวัดนครราชสีมา[1] และได้รับเลือกจากวุฒิสภาให้ดำรงตำแหน่ง รองประธานวุฒิสภา คนที่ 1 เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 แทนนายเฉลิม พรหมเลิศ[2] และได้ลาออก เมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2546[3]
ในการขับไล่ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ในปี พ.ศ. 2549 และ การชุมนุมขับไล่รัฐบาลนอมินีของทักษิณ ในปี พ.ศ. 2551 โดยพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย นายพิเชฐได้เข้าร่วมกับทางกลุ่มพันธมิตรฯทั้งสองครั้ง
ในการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 นายพิเชฐได้ลงรับสมัครเลือกตั้ง ส.ส. ในเขต 1 จังหวัดนครราชสีมา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
ในรัฐบาลที่มีนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นนายกรัฐมนตรี ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข นายวิทยา แก้วภราดัย แต่ต่อมาได้ลาออกหลังจากที่นายวิทยาได้ขอลาออกเนื่องจากปัญหาการทุจริตในปลายปี พ.ศ. 2552[4]
หลังการตั้งพรรคการเมืองใหม่ (กมม.) ของทางกลุ่มพันธมิตรฯ นายพิเชฐ ได้รับแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคการเมืองใหม่[5] ต่อมาในปลายเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 ได้ลาออกจากตำแหน่งเพื่อไปร่วมงานกับพรรคการเมืองอื่น[6] โดยการเลือกตั้งในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 ได้ลงรับสมัครเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อลำดับที่ 9 พรรคมาตุภูมิ[7] แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ [แก้]
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นมหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)- พ.ศ. 2545 -
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นมหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)[8]
อ้างอิง [แก้]
- ^ ประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้ง เรื่อง ผลการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา เขตเลือกตั้งจังหวัดนครราชสีมา (นายบุญทัน ดอกไธสง นายพิเชฐ พัฒนโชติ นางพรหมจารี รัตนเศรษฐ์ นายวีระพล วัชรประทีป)
- ^ พระบรมราชโองการ ประกาศ แต่งตั้งรองประธานวุฒิสภา (แต่งตั้งนายพิเชฐ พัฒนโชติ เป็นรองประธานวุฒิสภา คนที่หนึ่ง แทน นายเฉลิม พรหมเลิศ ที่ลาออก)
- ^ ประกาศแต่งตั้งรองประธานวุฒิสภา (นายสุชน ชาลีเครือ แทน นายพิเชฐ พัฒนโชติ)
- ^ ครม.แต่งตั้ง พิเชษฐ พัฒนโชติ เป็นที่ปรึกษา รมว.สธ.จากช่อง 9
- ^ ประกาศนายทะเบียนพรรคการเมือง เรื่อง ตอบรับการเปลี่ยนแปลงคณะกรรมการบริหารพรรคการเมืองใหม่
- ^ พันธมิตรแพแตก!'สมศักดิ์'ไขก๊อก!'พิเชษฐ'ทิ้งการเมืองใหม่ จากประชาทรรศน์
- ^ โคราช-บิ๊กบัง เปิดตัวพรรคมาตุภูมิที่โคราช
- ^ ราชกิจจานุเบกษา ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย (ชั้นสายสะพาย ในโอกาสพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษา ๕ ธันวาคม ๒๕๔๕) เล่ม 119 ตอนที่ 21ข วันที่ 4 ธันวาคม 2545
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2496
- บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
- บุคคลจากจังหวัดนครราชสีมา
- นักกฎหมายชาวไทย
- นักการเมืองไทย
- สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดนครราชสีมา
- พรรคประชาธิปัตย์
- พรรคการเมืองใหม่
- พรรคมาตุภูมิ
- พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย
- บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
- บุคคลจากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
- บุคคลจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
- สมาชิกเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
- สมาชิกเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
- พรรคเอกภาพ