สมศักดิ์ โกศัยสุข

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สมศักดิ์ โกศัยสุข
หัวหน้าพรรคการเมืองใหม่
ดำรงตำแหน่ง
4 มิถุนายน พ.ศ. 2552 – 5 ตุลาคม พ.ศ. 2552
สมัยถัดไป สนธิ ลิ้มทองกุล
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง
3 กรกฎาคม พ.ศ. 2553
สมัยก่อนหน้า สนธิ ลิ้มทองกุล
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 2 มีนาคม พ.ศ. 2488 (69 ปี)
นครศรีธรรมราช ประเทศไทย
พรรคการเมือง การเมืองใหม่
ศาสนา พุทธ

นายสมศักดิ์ โกศัยสุข เกิดเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2488 ที่ตำบลควนเกย อำเภอร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นอดีตหนึ่งในแกนนำพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย (พธม.) และเป็นหัวหน้าพรรคการเมืองใหม่ (กมม.)

ประวัติการศึกษา[แก้]

สมศักดิ์ โกศัยสุข จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนร่อนพิบูลย์ จ.นครศรีธรรมราช และโรงเรียนมัธยมพัทลุงวิทยา จ.พัทลุง ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนจังหวัดพัทลุง จ.พัทลุง ระดับปริญญาตรี นิติศาสตร์บัณฑิต มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และระดับปริญญาโท ศิลปศาสตร์มหาบัณฑิต (รัฐศาสตร์) สาขา การปกครอง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

ประสบการณ์การทำงาน[แก้]

  • นายสมศักดิ์ โกศัยสุข เป็นพนักงานขับรถไฟในการรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.)
  • นักการศึกษาสถาบันแรงงานเสรีเอเชียอเมริกัน (Asia American FreeLabour Insitute:AAFLI) ปี 2525-2526
  • อดีตประธานสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจรถไฟแห่งประเทศไทย ปี 2529-2548
  • ผู้ก่อตั้ง สหกรณ์ออมทรัพย์สหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจรถไฟแห่งประเทศไทย จำกัด
  • อนุกรรมการการจัดแผนพัฒนาแรงงานและสวัสดิการสังคม ด้านการเพิ่มคุณภาพชีวิตแก่ผู้ใช้แรงงาน
  • คณะกรรมการแรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ 7สมัย
  • ประธานคณะกรรมการประสานงานสหพันธ์แรงงานขนส่งระหว่างประเทศ
  • เคยทำหน้าที่เป็นเลขาธิการสมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ (สรส.) 3 สมัย
  • รองประธานสหพันธ์แรงงานขนส่งระหว่างประเทศ สาขา การรถไฟ International Worker's Transport Federation
  • กรรมการพิจารณาแก้ไขปรับปรุงกฎหมายเศรษฐกิจ 11 ฉบับ พ.ศ. 2544-2545
  • เคลื่อนไหวให้มีการปรับปรุงโครงสร้างอัตราเงินเดือนพนักงานรัฐวิสาหกิจ ระหว่างปี 2529-2548
  • รณรงค์เคลื่อนไหวชุมนุมคัดค้านการขายรัฐวิสาหกิจตั้งแต่ปี2539 ถึงปัจจุบัน
  • แกนนำการเคลื่อนไหวให้มีการปรับค่าจ้างขั้นต่ำให้สอดคล้องกับค่าครองชีพที่เปลี่ยนไป ทุกครั้งที่ได้รัการขึ้นค่าจ้างขั้นต่ำ ปี2529-2548
  • หัวหน้าฝ่ายเคลื่อนไหวมวลชน ผลักดันให้มี พ.ร.บ. ประกันสังคม พ.ศ. 2533
  • รองประธานสภาองค์การลูกจ้างสมาพันธ์แรงงานแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2532-2534
  • ผลักดันกฎหมายลาคลอด90วัน
  • ผู้ดำเนินการให้มีการจัดตั้งพิพิธภัณฑ์แรงงานไทย (โดยให้ใช้ที่ทำการสหภาพแรงงานฯ เก่า มักกะสัน)
  • 1ใน7แกนนำสมาพันธ์ประชาธิปไตยในการต่อต้นเผด็จการทหาร รสช. เรียกรัองประชาธิปไตยในเหตุการณ์ 17-21 พฤษภาคม 2535เพื่อให้มีการ แก้ไขเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ให้เป็นประชาธิปไตยมากขึ้น
  • อนุกรรมการปฏิรูปการเมือง ชุดจัดทำแผนพัฒนาการเมือง พ.ศ. 2538 (ผลักดันรัฐธรรมนูญ ปี 2540)
  • กรรมาธิการวิสามัญสภาผู้แทนราษฎรร่าง พ.ร.บ.แรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ พ.ศ. 2543
  • อนุกรรมการติดตามและประเมินผลการปฏิบัติราชการเพื่อประชาชนของหน่วยงานของรัฐ พ.ศ. 2539-2540
  • 1 ใน 5 แกนนำพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยต่อต้านรัฐบาลคอรัปช้น (ระบอบเผด็จการทุนนิยมสามานย์) ปี 2549 - 2551
  • ที่ปรึกษากิตติมศักดิ์คณะกรรมธิการยุติธรรมและสิทธิมนุษยชนสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2538,พ.ศ. 2540
  • กรรมการร่าง พ.ร.บ. จัดตั้งสถาบันคุ้มครองสุขภาพความปลอดภัยและสิ่งแวดล้อมในสถานประกอบการ
  • อนุกรรมการสภาร่างรัฐธรรมนูญผ่ายรับฟังความคิดเห็นของประชาชน (รัฐธรรมนูญปี2540)
  • อนุกรรมการศึกษาจัดตั้งสถาบันคุ้มครองแรงงานและสวัสดิการสังคม (ปี2536-2538)
  • 1ใน100คนแรก ร่วมจัดเครือช่ายประชาชนต้านคอรัปชั่น (คปต)
  • ประธานจัดการประชุมสหภาพแรงงานรถไฟทั่วโลก 138 ประเทศ ปี2545 ที่กรุงเทพฯ
  • ประธานสหกรณ์ออมทรัพย์สหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจรถไฟแห่งประเทศไทย นำกัด 5 สมัย
  • กรรมการอำนวยการสมัชชาประชาชนเพื่อการปฏิรูปการเมือง
  • กรรมการโครงการศึกษาระดับปริญญาโท เกี่ยวกับสิทธิแรงงานนอกระบบ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ปี 2545-2548
  • กรรมการมูลนิธิยามเฝ้าแผ่นดิน
  • ผู้แทนสหพันธ์แรงงานขนส่งภาคพื้นเอเชียแปซิฟิก เข้าร่วมประชุมกับธนาคารโลก เรื่อง "การเพิ่มบทบาทรถไฟทั่วโลก" ณ กรุงวอชิงตันดีซี ปี 2548
  • ได้รับเชิณเข้าร่วมประชุมใหญ่สภาแรงงานแห่งชาติอเมริกัน (AFL- (ILO) ปี2543,2545,2548)
  • วิทยากรฝึกอบรม ผู้นำแรงงานและการบริหารสหภาพแรงงานและสหกรณ์ออมทรัพย์
  • อาจารย์สอนพิเศษโครงการปริญญาโท วิชาแรงงานและสวัสดิการสังคม คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
  • ประธานคณะทำงานปรับปรุงกฎหมายและแก้ปัญหาแรงงาน กระทรวงแรงงาน พ.ศ. 2547-2548

การศึกษาดูงานต่างประเทศ[แก้]

  • งานอาเซียนเข้าร่วมแระชุม World Social Forum ณ ประเทศบราซิล และอินเดีย
  • ศึกษาดูงานด้านแรงงานสัมพันธ์ ประกันสังคม ประเทศสหรัฐอเมริกา (สถาบันยอร์มินี่)ผรั่งเศส โปรตุเกส
  • ศึกษาดูงานด้านคุ้มครองสุขภาพความปลอดภัยในการทำงานการประกันสังคม และการเมืองการปกครอง ณ ประเทศเยอรมนี
  • ศึกษาดูงานแรงงานขนส่ง ณ ประเทศญี่ปุ่น อังกฤษ ออสเตรเลีย เกาหลีใต้
  • ผู้แทนผู้ใช้แรงงานประเทศไทย ไปประชุม ILO ณ กรุงเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ พ.ศ.2538 พ.ศ.2542 พ.ศ.2547 และ พ.ศ.2548

รางวัลที่ได้รับ[แก้]

  • รางวัลเข็มจำลอง นอมา ในฐานะสนับสนุนงานการศึกษานอกโรงเรียนของศูนย์การนอกโรงเรียนกรุงเทพมหานคร เมื่อ พ.ศ.2535
  • รางวัลบุคคลตัวอย่าง สาขา พัฒนาสังคม จากมูลนิธิเพื่อสังคมไทย ประจำาปี2542
  • รางวัล Human Right Award ระดับโลก จากมูลนิธิฟรีดริกเอแบร์ท จากประเทศเยอรมนี ประจำปี 2549

การเมือง[แก้]

นายสมศักดิ์ โกศัยสุข เคยเข้าร่วมชุมนุมในเหตุการณ์พฤษภาทมิฬในปี พ.ศ. 2535 โดยคู่เคียงข้าง พล.ต.จำลอง ศรีเมือง ต่อมา ในปี พ.ศ. 2549 ได้เป็น 1 ใน 5 แกนนำพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ร่วมชุมนุมทางการเมืองเพื่อขับไล่พันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร และการชุมนุมของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย พ.ศ. 2551 ต่อมาได้มีการจัดตั้งพรรคการเมืองใหม่ขึ้น จึงได้มีการลงมติเลือกให้นายสมศักดิ์เป็นหัวหน้าพรรคคนแรก ซึ่งก่อนหน้านั้นนายสมศักดิ์เคยเข้าร่วมชุมนุมในเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ ปี พ.ศ. 2535 มาแล้วด้วยต่อมานายสมศักดิ์ โกศัยสุข ได้ลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรค เพื่อหลีกให้นายสนธิ ลิ้มทองกุล เข้ามาทำหน้าที่แทน แต่ในที่สุดก็ต้องกลับเข้ามารับหน้าที่ดังกล่าวอีกครั้ง ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2553[1] ภายหลังการลาออกของนายสนธิ ลิ้มทองกุล

ต่อมาในปลายเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 นายสมศักดิ์ได้ประกาศถอนตัวจากการเป็นแกนนำพันธมิตรฯ เนื่องจากทำตามข้อเสนอของสมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ (สรส.) จากการลงมติกันก่อนหน้านั้นไม่นาน[2]จากเรื่องการส่งพรรคการเมืองใหม่ลงเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2554 หรือไม่

ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัคร ส.ส. ในระบบบัญชีรายชื่อลำดับที่ 1 ของพรรคการเมืองใหม่[3] แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง[4]

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]