ภาษาอิตาลี (อิตาลี: Italiano; อังกฤษ: Italian) เป็นภาษาในกลุ่มภาษาโรมานซ์ โดยมีผู้พูดประมาณ 70 ล้านคน โดยส่วนใหญ่อยู่ในประเทศอิตาลี
ดูเพิ่ม[แก้]
แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]
|
|
|
| โรมานซ์ใต้ |
|
|
| โรมานซ์ตะวันออก |
|
|
| อิตาโล-ดัลเมเชียนโรมานซ์ |
|
|
| โรมานซ์ตะวันตก |
| หลัก |
คาตาลัน (แบลีแอริก, บาเลนเซีย) · ฝรั่งเศส (รวม ซาร์ฟาติก†) ·
โปรตุเกส-กาลิเซีย (ฟาลา, กาลิเซีย, โปรตุเกส) · สเปน/คาสตีล (รวม ลาดิโน) |
| อื่นๆ |
อารากอน (โมซาราบิก†) · ฟรองโก-โปรวองซาล (เบรซอง, โดฟีนัว, โฟเรเซียง, ฟรอง-กงตัว, เชอเวอนัว, ชูราเซียง, ลียอเน, ซาวัวยาร์, โวดัว) · อัสตูร์-เลออน (อัสตูเรียส, กันตาเบรีย, เอกซ์เตรมาดูรา, เลออน, มีรันดา) · เบอร์กันดี (ฟรอง-กงตัว) · เอมีเลียโน-โรมัญโญโล · ฟรองเซียง · กอลโล · ลิกูเรีย (เจนัว, โมเนกาสก์) · ลอมบาร์ด (ตะวันออก, ตะวันตก) · ลอแรง · นอร์มอง · อ็อกซิตัน [โอแวร์ญา, เอาเปงก์, กาสกอง (อารัน, เบอาร์น) , ลองเกอโดเซียง, ลีมูแซง, โปรวองซาล (มองโตนาสก์, นีซาร์) ] · ปีการ์ (ชองเปอนัว, ชตีมี, รูชี) · พีดมอนต์ · ปัวเตอแวง-แซงตงเช · ราเอโต-โรมานซ์ (ฟรีอูลี, ลาดิน, โรมานช์) · เวนิส · วัลลูน |
|
|
|
|
|