บรรษัทแพร่ภาพกระจายเสียงอังกฤษ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
"BBC" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับธนาคารในประเทศไทย ดูที่ ธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชยการ


บรรษัทแพร่ภาพกระจายเสียงอังกฤษ[1] หรือ บีบีซี[1] (อังกฤษ: British Broadcasting Corporation, BBC) เป็นองค์การกระจายเสียงสาธารณะของสหราชอาณาจักร ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2465 โดยนายจอห์น รีท มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่บรอดคาสติงเฮาส์ในกรุงลอนดอน และมีศูนย์ผลิตรายการอยู่ที่เมืองซอลฟอร์ด, เบลฟัสต์, เบอร์มิงแฮม, บริสตอล, คาร์ดิฟฟ์ และกลาสโกว์ รวมทั้งยังมีศูนย์ผลิตรายการย่อยอีกจำนวนมากอยู่ทั่วอังกฤษ บีบีซียังเป็นองค์กรด้านสถานีวิทยุและโทรทัศน์แห่งชาติที่เก่าแก่ที่สุดและยังเป็นสถานีออกอากาศที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยมีพนักงานจำนวนกว่า 23,000 คน[2][3][4]

บีบีซีเป็นหน่วยงานด้านสถานีวิทยุและโทรทัศน์ที่จัดตั้งขึ้นโดยได้รับพระบรมราชานุญาต (Royal Charter)[5] และดำเนินกิจการตามข้อตกลงกับรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม สื่อ และกีฬา[6] การดำเนินงานของบรรษัทได้รับการอุดหนุนด้านการเงินเป็นหลักจากค่าธรรมเนียมการรับชมโทรทัศน์ซึ่งเรียกเก็บจากครัวเรือน บริษัท และองค์กรทุกแห่งในสหราชอาณาจักรที่ใช้อุปกรณ์ใด ๆ ก็ตามในการรับชมการแพร่ภาพโทรทัศน์[7] รัฐบาลสหราชอาณาจักรเป็นผู้กำหนดอัตราค่าธรรมเนียมดังกล่าวโดยได้รับความเห็นชอบจากรัฐสภา[8]

ประวัติ[แก้]

ดูข้อมูลเพิ่มเติมที่: พัฒนาการของบีบีซี

ค.ศ. 1922 ถึง 1939[แก้]

ป้ายสีน้ำเงินที่พระราชวังแอเล็กซานดรา เป็นสถานีโทรทัศน์ความคมชัดสูงแห่งแรกในโลก

ค.ศ. 1939 ถึง 2000[แก้]

บีบีซี เทเลวิชันเซ็นเตอร์ สำนักงานใหญ่ที่ไวต์ซิตี ลอนดอนตะวันตก เปิดอย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1960 และปิดทำการเมื่อ ค.ศ. 2013

ค.ศ. 2011 - ปัจจุบัน[แก้]

บรอดคาสติงเฮาส์ สำนักงานใหญ่แห่งใหม่ในกรุงลอนดอน เริ่มเปิดทำการในปี ค.ศ. 2012–2013

บริการ[แก้]

บีบีซีให้บริการกระจายเสียงและแพร่ภาพตลอดจนสื่อประสม ผ่านช่องทางต่าง ๆ ดังนี้

  1. ข่าวบีบีซี (BBC News)
  2. วิทยุบีบีซี (BBC Radio)
  3. โทรทัศน์บีบีซี (BBC Television)
  4. เว็บไซต์บีบีซี (www.bbc.co.uk)

ตราสัญลักษณ์ของบีบีซี[แก้]

ดูบทความหลักที่: ตราสัญลักษณ์ของบีบีซี

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรมศัพท์เทคโนโลยีทางภาพ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2556, หน้า 50.
  2. "BBC: World's largest broadcaster & Most trusted media brand". Media Newsline. Archived from the original on 5 October 2010. สืบค้นเมื่อ 23 September 2010. 
  3. "Digital licence". Prospect. สืบค้นเมื่อ 23 September 2010. 
  4. "About the BBC – What is the BBC". BBC Online. สืบค้นเมื่อ 23 September 2010. 
  5. Andrews, Leighton (2005). "A UK Case: Lobbying for a new BBC Charter". In Harris, Phil; Fleisher, Craig S. The handbook of public affairs. SAGE. pp. 247–48. ISBN 978-0-7619-4393-8. 
  6. http://www.bbc.co.uk/annualreport/2014/bbc-trust/inside-the-trust/governance.html
  7. "TV Licensing: Legislation and policy". สืบค้นเมื่อ 12 February 2010. 
  8. "BBC Press Office: TV Licence Fee: facts & figures". สืบค้นเมื่อ 12 February 2010. 
  9. 9.0 9.1 "The BBC logo story". BBC. Archived from the original on 14 ตุลาคม 2556. สืบค้นเมื่อ 27 กันยายน 2556. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]