ภาษามลายูบรูไน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
บทความนี้กล่าวถึงภาษา สำหรับกลุ่มชาติพันธุ์มลายูในประเทศบรูไน ดูที่ ชาวบรูไนเชื้อสายมลายู
ภาษามลายูบรูไน
เกอดายัน
بهاس ملايو بروني
ประเทศที่มีการพูดบรูไน, มาเลเซีย
ชาติพันธุ์บรูไนเชื้อสายมลายู, เกอดายัน
จำนวนผู้พูดunknown (270,000 cited 1984–2013)[1]
ตระกูลภาษา
ระบบการเขียนอาหรับ (อักษรยาวี), อักษรละติน
รหัสภาษา
ISO 639-3kxd
Brunei Malay Spoken Area.png
  พื้นที่ที่มีการใช้ภาษามลายูบรูไน

ภาษามลายูบรูไน (มลายู: Bahasa Melayu Brunei, بهاس ملايو بروني) เป็นภาษาที่ส่วนใหญ่พูดกันในประเทศบรูไนและเป็นภาษากลางในมาเลเซียตะวันออกบางพื้นที่ เช่น ลาบวน, ลิมบัง, ลาวัซ, ซีปีตัง และปาปาร์[2][3] ถึงแม้ว่าจะมีการสนับสนุนภาษามลายูมาตรฐานเป็นภาษาทางการของบรูไน ภาษามลายูบรูไนยังคงความโดดเด่นทางสังคมและกำลังแทนที่ภาษาชนกลุ่มน้อยในประเทศบรูไน[4] เช่นภาษาดูซุนและตูตง[5]

ภาษามลายูบรูไนจัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน กลุ่มภาษามาลาโย-โพลีเนเซีย สาขามาเลย์อิก เช่นเดียวกับภาษามาเลเซียและภาษาอินโดนีเซีย แต่เนื่องจากได้รับอิทธิพลจากภาษาเกอดายันซึ่งเป็นภาษาของชนพื้นเมืองกลุ่มหนึ่งในบรูไน จึงมีคำศัพท์หลายคำที่แตกต่างไปจากภาษามลายูมาตรฐาน

อ้างอิง[แก้]

  1. ภาษามลายูบรูไน at Ethnologue (18th ed., 2015)
  2. Clynes, A. (2014). Brunei Malay: An Overview. In P. Sercombe, M. Boutin, & A. Clynes (Eds.), Advances in Research on Linguistic and Cultural Practices in Borneo (pp. 153–200). Phillips, ME: Borneo Research Council. Pre-publication draft available at http://fass.ubd.edu.bn/staff/docs/AC/Clynes-Brunei-Malay.pdf
  3. Deterding, David & Athirah, Ishamina. (2017). Brunei Malay. Journal of the International Phonetic Association, 47(1), 99–108. doi:10.1017/S0025100316000189
  4. McLellan, J., Noor Azam Haji-Othman, & Deterding, D. (2016). The language situation in Brunei Darussalam. In Noor Azam Haji-Othman, J. McLellan, & D. Deterding (Eds.), The use and status of language in Brunei Darussalam: A kingdom of unexpected linguistic diversity (pp. 9–16). Singapore: Springer.
  5. Noor Azam Haji-Othman & Siti Ajeerah Najib (2016). The state of indigenous languages in Brunei. In Noor Azam Haji-Othman, J. McLellan, & D. Deterding (Eds.), The use and status of language in Brunei Darussalam: A kingdom of unexpected linguistic diversity (pp. 17–28). Singapore: Springer.

อ่านเพิ่ม[แก้]

  • Royal Geographical Society (Great Britain) (1872). On Northern Borneo. Proceedings of the Royal Geographical Society XVI. Edward Stanford. pp. 171–187. [1] [2] [3] [4] [5]
  • Haynes, A. S. “A List of Brunei-Malay words.” JSBRAS 34 ( July 1900): 39—48. [7]
  • Hose, Charles. No. 3. "A Journey up the Baram River to Mount Dulit and the Highlands of Borneo". The Geographical Journal. No. 3. VOL. I. (March, 1893)
  • MacBryan, G.T. 1922. Additions to a vocabulary of Brunei-Malay. JSBRAS. 86:376–377. [8]
  • Marshall, H.B. and Moulton, J.C. 1921, "A vocabulary of Brunei Malay", in Journal of the Straits Branch, Royal Asiatic Society. [9] [10] [11]
  • Marshall, H.B. 1921. A vocabulary of Brunei Malay. JSBRAS. 83:45–74.
  • Ray, Sidney H. 1913. The Languages of Borneo. The Sarawak Museum Journal. 1,4:1–196.
  • Roth, Henry Ling. 1896. The Natives of Sarawak and British North Borneo. 2 vols. London: Truslove and Hanson. Rep. 1980. Malaysia: University of Malaya Press. [12] VOL I. [13] VOL II. VOL II. [14]
  • Marshall, H. B. (1921), "A Vocabulary of Brunei Malay", Journal of the Straits Branch of the Royal Asiatic Society (83): 45–74, JSTOR 41561363

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]