ภาษามาเลเซีย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ระวังสับสนกับ ภาษามลายู
ภาษามาเลเซีย
Bahasa Malaysia
بهاس مليسيا
ออกเสียง[baˈhasə malajˈsiə]
ประเทศที่มีการพูดมาเลเซีย
จำนวนผู้พูดพูดโดยประชากรส่วนใหญ่ในมาเลเซีย แต่ส่วนใหญ่จะเรียนรู้ภาษามลายูถิ่นหรือภาษาพื้นเมืองอื่นก่อน[1]  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา
ระบบการเขียนอักษรละติน (รูมี)
อักษรอาหรับ (ยาวี)[2]
อักษรเบรลล์มาเลเซีย
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการมาเลเซีย มาเลเซีย
ผู้วางระเบียบเดวันบาฮาซาดันปุซตากา (สถาบันภาษาและวรรณคดี)
รหัสภาษา
ISO 639-3อย่างใดอย่างหนึ่ง:
zlm — ภาษามลายู
zsm — ภาษามลายูมาตรฐาน

ภาษามาเลเซีย (มลายู: Bahasa Malaysia, ยาวี: بهاس مليسيا‎) หรือ ภาษามลายูมาเลเซีย (มลายู: Bahasa Melayu Malaysia) เป็นชื่อที่มักใช้เรียกภาษามลายูที่ใช้ในประเทศมาเลเซีย (ตรงข้ามกับวิธภาษามลายูที่ใช้ในประเทศอินโดนีเซียซึ่งเรียกว่าภาษาอินโดนีเซีย) อย่างไรก็ตาม ตามรัฐธรรมนูญแล้ว ภาษาราชการของมาเลเซียคือ "ภาษามลายู" แต่ในบางครั้งรัฐบาลมาเลเซียก็เรียกภาษาราชการว่า "ภาษามาเลเซีย"

ภาษามาเลเซียมาตรฐานเป็นรูปแบบมาตรฐานของภาษามลายูถิ่นยะโฮร์-รีเยา ประชากรมาเลเซียจำนวนมากพูดภาษานี้ได้ แต่ส่วนใหญ่จะเรียนรู้ภาษามลายูถิ่นหรือภาษาพื้นเมืองอื่นก่อน[1] ภาษามลายูเป็นวิชาบังคับวิชาหนึ่งในโรงเรียนระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาของมาเลเซีย[3]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 Malaysian at Ethnologue (18th ed., 2015)
  2. "Kedah MB defends use of Jawi on signboards". The Star. 26 August 2008.
  3. Ministry of Education: Frequently Asked Questions — To uphold Bahasa Malaysia and to strengthen the English language (MBMMBI) Archived 11 กันยายน 2014 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน; access date 3 November 2013