ดาวอังคาร

ระวังสับสนกับ พระอังคาร

ดาวอังคาร  

ภาพของดาวอังคารจากยานไวกิง 1 ออร์บิเตอร์ เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523
ลักษณะของวงโคจร
จุดเริ่มยุค J2000
ระยะจุด ไกลดวงอาทิตย์ที่สุด:	249,228,730 กม. 1.665 991 16 หน่วยดาราศาสตร์
ระยะจุด ใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด:	206,644,545 กม. 1.381 333 46 หน่วยดาราศาสตร์
กึ่งแกนเอก:	227,936,637 กม. 1.523 662 31 หน่วยดาราศาสตร์
เส้นรอบวง ของวงโคจร:	1.429 เทระเมตร 9.553 หน่วยดาราศาสตร์
ความเยื้องศูนย์กลาง:	0.09341233
คาบดาราคติ:	686.9601 วัน (1.8808 ปีจูเลียน)
คาบซินอดิก:	779.96 วัน
อัตราเร็วเฉลี่ย ในวงโคจร:	24.077 กม./วินาที
อัตราเร็วสูงสุด ในวงโคจร:	26.499 กม./วินาที
อัตราเร็วต่ำสุด ในวงโคจร:	21.972 กม./วินาที
ความเอียง:	1.85061° (5.65°; กับศูนย์สูตรดวงอาทิตย์)
ลองจิจูด ของจุดโหนดขึ้น:	49.57854°
ระยะมุมจุด ใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด:	286.46230°
ดาวบริวารของ:	ดวงอาทิตย์
จำนวนดาวบริวาร:	2
ลักษณะทางกายภาพ
เส้นผ่านศูนย์กลาง ตามแนวศูนย์สูตร:	6,804.9 กม. (0.533×โลก)
เส้นผ่านศูนย์กลาง ตามแนวขั้ว:	6,754.8 กม. (0.531×โลก)
ความแป้น:	0.00736
พื้นที่ผิว:	1.448×108 กม.² (0.284×โลก)
ปริมาตร:	1.638×1011 กม.³ (0.151×โลก)
มวล:	6.4185×1023 กก. (0.107×โลก)
ความหนาแน่นเฉลี่ย:	3.934 กรัม/ซม.³
ความโน้มถ่วง ที่ศูนย์สูตร:	3.69 เมตร/วินาที² (0.376จี)
ความเร็วหลุดพ้น:	5.027 กม./วินาที
คาบการหมุน รอบตัวเอง:	1.025957 วัน (24.622962 ชม.)
ความเร็วการหมุน รอบตัวเอง:	868.22 กม./ชม.
ความเอียงของแกน:	25.19°
ไรต์แอสเซนชัน ของขั้วเหนือ:	317.68143° (21 ชม. 10 นาที 44 วินาที)
เดคลิเนชัน ของขั้วเหนือ:	52.88650°
อัตราส่วนสะท้อน:	0.15
อุณหภูมิพื้นผิว:    เคลวิน    เซลเซียส	ต่ำสุด เฉลี่ย สูงสุด 186 K 227 K 268 K −87 °C −46 °C −5 °C
ลักษณะของบรรยากาศ
ความดันบรรยากาศ ที่พื้นผิว:	0.7-0.9 กิโลปาสกาล
องค์ประกอบ:	95.32% คาร์บอนไดออกไซด์ 2.7% ไนโตรเจน 1.6% อาร์กอน 0.13% ออกซิเจน 0.07% คาร์บอนมอนอกไซด์ 0.03% ไอน้ำ 0.01% ไนตริกออกไซด์ 2.5 ppm นีออน 300 ppb คริปตอน 80 ppb ซีนอน 30 ppb โอโซน 10.5 ppb มีเทน

ดาวอังคาร เป็นดาวเคราะห์ในระบบสุริยะที่อยู่ห่างจากดวงอาทิตย์เป็นลำดับที่ 4 ชื่อละตินของดาวอังคาร (Mars) มาจากชื่อเทพเจ้าแห่งสงครามของโรมัน หรือตรงกับเทพเจ้า Ares ของกรีก เป็นเพราะดาวอังคารปรากฏเป็นสีแดงคล้ายสีโลหิต บางครั้งจึงเรียกว่า "ดาวแดง" หรือ "Red Planet" (ความจริงมีสีค่อนไปทางสีส้มอมชมพูมากกว่า) ชื่อจีน เป็น 火星 ความหมายว่าดาวไฟเพาระสีส้มของมัน สัญลักษณ์แทนดาวอังคาร คือ ♂ เป็นโล่และหอกของเทพเจ้ามาร์ส ดาวอังคารมีดาวบริวารหรือดวงจันทร์ขนาดเล็ก 2 ดวง คือ โฟบอสและไดมอส โดยทั้งสองดวงมีรูปร่างบิดเบี้ยวไม่เป็นรูปกลม ซึ่งคาดกันว่าอาจเป็นดาวเคราะห์น้อยที่หลงเข้ามาแล้วดาวอังคารคว้าดึงเอาไว้ให้อยู่ในเขตแรงดึงดูดของตน

ดาวอังคารเป็นดาวเคราะห์หิน (terrestrial planet) มีชั้นบรรยากาศเบาบาง พื้นผิวมีลักษณะคล้ายคลึงทั้งหลุมอุกกาบาตบนดวงจันทร์ และภูเขาไฟ หุบเขา ทะเลทราย และบริเวณน้ำแข็งขั้วโลก บนโลก ดาวอังคารมีภูเขาที่สูงที่สุดในระบบสุริยะคือ ภูเขาไฟโอลิมปัส (Olympus Mons) และหุบเขาลึกที่มีชื่อว่า มาริเนริส (Marineris) ที่ใหญ่ที่สุดในระบบสุริยะ ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2008 มีบทความ 3 บทความตีพิมพ์ลงในนิตรสาร "Nature" เกี่ยวกับหลักฐานของหลุมอุกกาบาตที่ใหญ่มหึมา โดยมีความกว้าง 8,500 กิโลเมตร ยาว 10,600 กิโลเมตร นอกจากนั้นสิ่งที่ดาวอังคารมีและคล้ายคลึงกับโลกก็คือคาบการหมุนรอบตัวเองและฤดูกาล

ดาวอังคารสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า มีค่าความส่องสว่างปรากฏอยู่ที่ 3.0 มีเพียงแค่ดาวศุกร์ ดวงจันทร์ และดวงอาทิตย์ที่สว่างกว่า

ลักษณะทางกายภาพ

โดยภาพรวมนั้นดาวอังคารมีขนาดที่เล็กกว่าโลก คือมีความยาวของเส้นผ่านศูนย์กลางเท่ากับรัศมีของโลกและมีน้ำหนักเทียบได้กับ 11% ของโลก ปริมาตร 15% ของโลก พื้นที่ผิวทั้งหมดของดาวอังคารยังน้อยว่าพื้นที่ที่เป็นพื้นดินของโลกเสียอีก ส่วนสีของดาวที่เห็นเป็นสีส้ม-แดงนั้น เกิดจาก ไอร์ออน(II) ออกไซด์ ซึ่งเป็นที่รู้กันคือ แร่เหล็ก หรือสนิมเหล็กนั่นเอง

ดาวบริวาร

บริวารของดาวอังคาร มีอยู่ 2 ดวงเป็นดาวขนาดเล็ก นักวิทยาศาสตร์คิดว่าคงเป็นสะเก็ดดาวเคราะห์น้อย ที่ถูกสนามแรงโน้มถ่วงของดาวอังคารจับไว้

ชื่อ	ภาพ	เส้นผ่านศูนย์กลาง (กม.)	น้ำหนัก (กก.)	ค่าเฉลี่ยของรัศมี (กม.)	อัตราการหมุนรอบตัวเอง（ชม.）
โฟบอส (Phobos)		22.2 （27 × 21.6 × 18.8）	1.08E+16	9,378	7.66
ไดมอส (Deimos)		12.6 （10 × 12 × 16）	2.0E+15	23,400	30.35

การสำรวจ

ภาพเปรียบเทียบขนาดของดาวเคราะห์ เรียงจากซ้ายไปขวา ดาวพุธ ดาวศุกร์ โลก และดาวอังคาร

แผนที่ดาวอังคาร

• 8 มีนาคม พ.ศ. 2550 - นายเจฟเฟรย์ แอนดรูวส์-แฮนนาและเพื่อนร่วมงาน แห่งสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ พบหลักฐานสำคัญว่า ครั้งหนึ่งดาวอังคารเคยมีโครงสร้างของระบบน้ำซึม ซึ่งถือเป็นข้อพิสูจน์ชี้ให้เห็นว่าดาวอังคารเคยมีความสัมพันธ์อันสลับซับซ้อนกับองค์ประกอบของสิ่งมีชีวิตมาเป็นเวลานาน
• 22 กันยายน พ.ศ. 2550 - ยาน 2001 มาร์สโอดิสซีย์ พบสิ่งที่ดูเหมือนถ้ำ 7 แห่ง บริเวณเนินลาดของภูเขาไฟบนดาวอังคาร โดยทางยานได้ส่งภาพของพื้นบริเวณหนึ่งซึ่งมืดและมีลักษณะเป็นทรงกลมที่เชื่อว่าเป็นปากถ้ำ เชื่อว่าภายในเป็นพื้นที่กว้างใต้ดินและน่าจะมีอากาศเย็นกว่าพื้นที่โดยรอบในเวลากลางวัน และอุ่นกว่าในเวลากลางคืน ถ้ำทั้ง 7 นี้ทางนาซาได้ตั้งชื่อให้ว่า "น้องสาวทั้ง 7”

ยานอวกาศ

1. มาริเนอร์ 4
2. มาริเนอร์ 9
3. มาร์ส 3
4. ไวกิ้ง
5. มาร์สพาทไฟเดอร์