10 ไฮเจีย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
10 ไฮเจีย  10 Hygiea Astronomical Symbol.svg
การค้นพบ
ค้นพบโดย: แอนนิเบล เดอ แกสปารีส
ค้นพบเมื่อ: 12 เมษายน ค.ศ. 1849
ชื่ออื่น ๆ: ไม่มี
ชนิดของดาวเคราะห์น้อย: แถบดาวเคราะห์น้อย
ตระกูลไฮเจีย
ลักษณะของวงโคจร[1]
จุดเริ่มยุค 30 พฤศจิกายน 2008 (JD 2454800.5)
ระยะจุด
ไกลดวงอาทิตย์ที่สุด
:
524.63 Gm
(3.507 AU) (Q)
ระยะจุด
ใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด
:
414.38 Gm
(2.770 AU) (q)
กึ่งแกนเอก: 469.58 Gm (3.139 AU)
ความเยื้องศูนย์กลาง: 0.117
คาบดาราคติ: 2031.01 d (5.56 a)
อัตราเร็วเฉลี่ย
ในวงโคจร
:
16.76 km/s
อนอมัลลีเฉลี่ย: 197.96° (M)
ความเอียง: 3.842°
ลองจิจูด
ของจุดโหนดขึ้น
:
283.45°
ระยะมุมจุด
ใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด
:
313.19°
ลักษณะทางกายภาพ
มิติ: 530×407×370 km[2]

500×385×350 km[3][4]

407 km[1]
มวล: 8.85×1019 kg[2]
ความหนาแน่นเฉลี่ย: 2.12 ± 0.11 g/cm³[2]
ความโน้มถ่วง
ที่ศูนย์สูตร:
0.091 m/s²
ความเร็วหลุดพ้น: 0.21 km/s
คาบการหมุน
รอบตัวเอง
:
27.623 h[1]
อัตราส่วนสะท้อน: 0.0717 [1]
อุณหภูมิ: ~164 K
สูงสุด: 247 K (−26° C) [5]
อุณหภูมิพื้นผิว:
ต่ำสุด เฉลี่ย สูงสุด
ชนิดสเปกตรัม: ดาวเคราะห์น้อยประเภท C[1]
ขนาดเชิงมุม: 0.318" ถึง 0.133"

10 ไฮเจีย (กรีก: ‘Υγιεία; อังกฤษ: Hygiea) เป็นดาวเคราะห์น้อยดวงหนึ่งในแถบดาวเคราะห์น้อย มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางในแนวรีประมาณ 350 - 500 กิโลเมตร และมีมวลคิดเป็นประมาณ 2.9% ของมวลรวมทั้งหมดของดาวเคราะห์น้อยในแถบหลัก[6] ถือเป็นดาวเคราะห์น้อยที่ใหญ่ที่สุดเป็นลำดับที่สี่ทั้งโดยปริมาตรและมวล รวมถึงเป็นดาวเคราะห์น้อยขนาดใหญ่ที่สุดสำหรับกลุ่มดาวเคราะห์น้อยมืด (คือ ดาวเคราะห์น้อยประเภท C) ซึ่งมีส่วนประกอบคาร์บอนอยู่บนพื้นผิวค่อนข้างมาก

แม้ไฮเจียจะเป็นดาวเคราะห์น้อยที่มีขนาดใหญ่มาก แต่ด้วยพื้นผิวที่ค่อนข้างมืดและยังอยู่ห่างจากดวงอาทิตย์มาก จึงปรากฏให้โลกเห็นเพียงริบหรี่ ดาวเคราะห์น้อยอื่นที่มีขนาดเล็กกว่าจึงถูกค้นพบก่อนที่ แอนนาเบล เดอ แกสปารีส จะค้นพบไฮเจียเมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1849 ไฮเจียมีค่าความส่องสว่างปรากฏต่ำกว่าเวสต้าถึง 4 เท่า และต้องใช้กล้องโทรทรรศน์ขนาด 100 มม. เป็นอย่างน้อย จึงจะสามารถมองเห็น

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 "JPL Small-Body Database Browser: 10 Hygiea". สืบค้นเมื่อ 2008-09-07. 
  2. 2.0 2.1 2.2 Jim Baer (2008). "Recent Asteroid Mass Determinations". Personal Website. สืบค้นเมื่อ 2008-12-03. 
  3. Baer, James; Steven R. Chesley (2008). "Astrometric masses of 21 asteroids, and an integrated asteroid ephemeris" (PDF). Celestial Mechanics and Dynamical Astronomy (Springer Science+Business Media B.V. 2007) 100 (2008): 27–42. doi:10.1007/s10569-007-9103-8. สืบค้นเมื่อ 2008-11-11. 
  4. M. Kaasalainen et al (2002). "Models of Twenty Asteroids from Photometric Data". Icarus 159: 369. doi:10.1006/icar.2002.6907. 
  5. L.F. Lim et al (2005). "Thermal infrared (8–13 µm) spectra of 29 asteroids: the Cornell Mid-Infrared Asteroid Spectroscopy (MIDAS) Survey". Icarus 173: 385. doi:10.1016/j.icarus.2004.08.005. 
  6. "Mass of 10 Hygiea" 0.445 / "Mass of Mbelt" 15 = 0.0296