เมฆออร์ต

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาพกราฟิกของนาซ่า แสดงเมฆออร์ตและแถบไคเปอร์
ภาพกราฟิกแสดงเมฆออร์ตและแถบไคเปอร์
ภาพเปรียบเทียบความแตกต่างของระยะทางของเมฆออร์ตเปรียบเทียบกับขนาดของระบบสุริยะ

เมฆออร์ต (อังกฤษ: Oort cloud) คือ ชั้นเมฆในอวกาศที่ล้อมรอบระบบสุริยะอยู่เป็นทรงกลม บริเวณเมฆเหล่านี้อยู่ห่างจากดวงอาทิตย์ออกไปราว 50,000 - 100,000 หน่วยดาราศาสตร์ จากดวงอาทิตย์ ไกลออกไปจากขอบระบบสุริยะรอบนอก ตำแหน่งของเมฆออร์ตอยู่ในระยะความห่าง 1 ใน 4 ของดาวแคระแดงพร็อกซิมาคนครึ่งม้า ในกลุ่มเมฆออร์ตนี้มีวัตถุพ้นดาวเนปจูน อย่างดาวเคราะห์แคระ 90377 เซดนา ที่ถูกค้นพบเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 อยู่ด้วย

วัตถุในกลุ่มเมฆออร์ตคือเศษเหลือจากการสร้างดาวเคราะห์ เป็นก้อนน้ำแข็งสกปรก มีส่วนประกอบไปด้วยน้ำแข็ง คาร์บอนไดออกไซด์ มีเทน แอมโมเนีย ฝุ่น และหิน มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางตั้งแต่ไม่กี่กิโลเมตรไปจนถึงหลายสิบกิโลเมตร

นักดาราศาสตร์เชื่อกันว่ากลุ่มเมฆออร์ตเป็นแหล่งต้นกำเนิดของดาวหาง

เมฆออร์ตตั้งชื่อตามนักดาราศาสตร์ชาวดัตช์ ยัน แฮ็นดริก โอร์ต (Jan Hendrik Oort, 1900 - 1992)


วัตถุเมฆออร์ต
หมายเลข ชื่อ เส้นผ่านศูนย์กลางตามแนวศูนย์สูตร
(กม.)
ระยะจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด (หน่วยดาราศาสตร์) ระยะจุดไกลดวงอาทิตย์ที่สุด (หน่วยดาราศาสตร์) ค้นพบเมื่อ ผู้ค้นพบ Diameter method
90377 เซดนา <1800, >1250 76 (±7) ~850 พ.ศ. 2546 (ค.ศ. 2003) Michael E. Brown, Chadwick A. Trujillo, David L. Rabinowitz thermal

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]