ข้ามไปเนื้อหา

รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศสวิตเซอร์แลนด์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ทั้งสิ้น 13 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 9 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 4 แหล่ง[1]

ที่ตั้ง

[แก้]

สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก

[แก้]

แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม

[แก้]
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
สถานที่ ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่
(เฮกตาร์)
ปีขึ้นทะเบียน
(พ.ศ./ค.ศ.)
คำบรรยาย อ้างอิง
นครเก่าแบร์น รัฐแบร์น
46°56′53.1″N 7°27′00.6″E / 46.948083°N 7.450167°E / 46.948083; 7.450167 (Old City of Bern)
วัฒนธรรม:
(iii)
84.684 2526/1983 267[2]
คอนแวนต์นักบุญแกลล์ รัฐซังคท์กัลเลิน
47°25′24.7″N 9°22′39.1″E / 47.423528°N 9.377528°E / 47.423528; 9.377528 (Abbey of St Gall)
วัฒนธรรม:
(ii), (iv)
2526/1983 268[3]
คอนแวนต์นักบุญจอห์น
ของคณะเบเนดิกติน
ที่มึชไตร์
รัฐเกราบึนเดิน
46°37′46.0″N 10°26′51.5″E / 46.629444°N 10.447639°E / 46.629444; 10.447639 (Benedictine Convent of St John at Müstair)
วัฒนธรรม:
(iii)
2.036 2526/1983 269[4]
ปราสาทสามหลัง
กำแพง และแนวป้องกัน
ของเมืองตลาดนัด
แห่งเบลลินโซนา
รัฐตีชีโน
46°11′28.8″N 9°01′35.4″E / 46.191333°N 9.026500°E / 46.191333; 9.026500 (Three Castles, Defensive Wall and Ramparts of the Market-Town of Bellinzona)
วัฒนธรรม:
(iv)
14.698;
พื้นที่กันชน 90.8065
2543/2000;
เพิ่มเติม 2566/2023
884[5]
ลาโว ไร่องุ่นขั้นบันได รัฐโว
46°29′31.0″N 6°44′46.0″E / 46.491944°N 6.746111°E / 46.491944; 6.746111 (Lavaux, Vineyard Terraces)
วัฒนธรรม:
(iii), (iv), (v)
898;
พื้นที่กันชน 1,408
2550/2007 1243[6]
ทางรถไฟสายไรติอา
ในภูมิทัศน์แม่น้ำอัลบูลา /
แม่น้ำแบร์นีนา
(ร่วมกับอิตาลี)
รัฐเกราบึนเดิน
46°29′54.0″N 9°50′47.0″E / 46.498333°N 9.846389°E / 46.498333; 9.846389 (Rhaetian Railway in the Albula / Bernina Landscapes)
วัฒนธรรม:
(ii), (iv)
152.42;
พื้นที่กันชน 109,385.9
2551/2008 1276[7]
ลาโช-เดอ-ฟง / เลอล็อกล์
การวางผังเมือง
อุตสาหกรรมนาฬิกา
รัฐเนอชาแตล
47°06′14.3″N 6°49′55.5″E / 47.103972°N 6.832083°E / 47.103972; 6.832083 (La Chaux-de-Fonds / Le Locle, Watchmaking Town Planning)
วัฒนธรรม:
(iv)
283.9;
พื้นที่กันชน 4,487.7
2552/2009 1302[8]
แหล่งที่อยู่อาศัย
แบบเรือนยกพื้น
ยุคก่อนประวัติศาสตร์
โดยรอบเทือกเขาแอลป์

(ร่วมกับฝรั่งเศส, เยอรมนี, สโลวีเนีย, ออสเตรีย และอิตาลี)
รัฐเจนีวา, รัฐโว, รัฐเนอชาแตล, รัฐฟรีบูร์, รัฐแบร์น, รัฐโซโลทวร์น, รัฐอาร์เกา, รัฐลูเซิร์น, รัฐนิดวัลเดิน, รัฐชวีทซ์, รัฐซูค, รัฐซือริช, รัฐซังคท์กัลเลิน, รัฐทัวร์เกา และรัฐชัฟเฮาเซิน
46°30′36.3″N 6°30′10.3″E / 46.510083°N 6.502861°E / 46.510083; 6.502861 (Prehistoric Pile Dwellings around the Alps)
วัฒนธรรม:
(iv), (v)
274.2;
พื้นที่กันชน 3,960.77
2554/2011 1363[9]
งานสถาปัตยกรรม
ของเลอกอร์บูซีเย

คุณูปการอันโดดเด่น
ต่อขบวนการสมัยใหม่
(ร่วมกับญี่ปุ่น, เบลเยียม, ฝรั่งเศส, เยอรมนี, อาร์เจนตินา และอินเดีย)
รัฐเจนีวาและรัฐโว
46°12′00.7″N 6°09′23.2″E / 46.200194°N 6.156444°E / 46.200194; 6.156444 (The Architectural Work of Le Corbusier, an Outstanding Contribution to the Modern Movement)
วัฒนธรรม:
(i), (ii), (vi)
98.4838;
พื้นที่กันชน 1,409.384
2559/2016 สถานที่ที่ขึ้นทะเบียนได้แก่ วีลาเลอลักและอีเมิบล์กลาร์เต 1321[10]

แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ

[แก้]
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
สถานที่ ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่
(เฮกตาร์)
ปีขึ้นทะเบียน
(พ.ศ./ค.ศ.)
คำบรรยาย อ้างอิง
ภูเขาแอลป์สวิส ยุงเฟรา-อาเล็ทช์ รัฐแบร์นและรัฐวาเล
46°30′01.4″N 8°02′00.3″E / 46.500389°N 8.033417°E / 46.500389; 8.033417 (Swiss Alps Jungfrau-Aletsch)
ธรรมชาติ:
(vii), (viii), (ix)
82,400 2544/2001;
เพิ่มเติม 2550/2007
1037[11]
มอนเตซานจอร์โจ
(ร่วมกับอิตาลี)
รัฐตีชีโน
45°54′26.5″N 8°56′11.9″E / 45.907361°N 8.936639°E / 45.907361; 8.936639 (Monte San Giorgio)
ธรรมชาติ:
(viii)
1,089.34;
พื้นที่กันชน 3,207.45
2546/2003;
เพิ่มเติม 2553/2010
เขาซานจอร์โจรูปทรงสามเหลี่ยมเป็นสถานที่ขุดพบซากดึกดำบรรพ์ที่ดีที่สุดของสิ่งมีชีวิตทางทะเลจากยุคไทรแอสซิก (245–230 ล้านปีก่อน) 1090[12]
แอ่งแปรสันฐานสวิสแห่งซาร์โดนา รัฐเกราบึนเดิน, รัฐกลารุส และรัฐซังคท์กัลเลิน
46°54′58.1″N 9°14′57.5″E / 46.916139°N 9.249306°E / 46.916139; 9.249306 (Swiss Tectonic Arena Sardona)
ธรรมชาติ:
(viii)
32,850 2551/2008 1179[13]
ป่าบีชโบราณและป่าบีชปฐมภูมิ
แห่งเทือกเขาคาร์เพเทียน
และภูมิภาคอื่นของยุโรป

(ร่วมกับโครเอเชีย, เช็กเกีย, บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา, บัลแกเรีย, เบลเยียม, โปแลนด์, ฝรั่งเศส, มาซิโดเนียเหนือ, ยูเครน, เยอรมนี, โรมาเนีย, สเปน, สโลวาเกีย, สโลวีเนีย, ออสเตรีย, อิตาลี และแอลเบเนีย)
รัฐโซโลทวร์นและรัฐตีชีโน
47°13′22.0″N 7°24′43.0″E / 47.222778°N 7.411944°E / 47.222778; 7.411944 (Ancient and Primeval Beech Forests of the Carpathians and Other Regions of Europe)
ธรรมชาติ:
(ix)
99,947.81;
พื้นที่กันชน 296,275.8
2550/2007;
เพิ่มเติม 2554/2011,
2560/2017,
2564/2021
และ 2566/2023
ป่าต้นบีชในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกเมื่อ พ.ศ. 2564 1133[14]

สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น

[แก้]

ประเทศสวิตเซอร์แลนด์มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 1 แห่ง[1]

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 "World Heritage Properties in Switzerland". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 27 กรกฎาคม 2026.
  2. ↑ "Old City of Berne". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 27 สิงหาคม 2024.
  3. ↑ "Abbey of St Gall". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 27 สิงหาคม 2024.
  4. ↑ "Benedictine Convent of St John at Müstair". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 27 สิงหาคม 2024.
  5. ↑ "Three Castles, Defensive Wall and Ramparts of the Market-Town of Bellinzona". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 27 สิงหาคม 2024.
  6. ↑ "Lavaux, Vineyard Terraces". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 27 สิงหาคม 2024.
  7. ↑ "Rhaetian Railway in the Albula / Bernina Landscapes". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 27 สิงหาคม 2024.
  8. ↑ "La Chaux-de-Fonds / Le Locle, Watchmaking Town Planning". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 27 สิงหาคม 2024.
  9. ↑ "Prehistoric Pile Dwellings around the Alps". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 27 สิงหาคม 2024.
  10. ↑ "The Architectural Work of Le Corbusier, an Outstanding Contribution to the Modern Movement". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 27 สิงหาคม 2024.
  11. ↑ "Swiss Alps Jungfrau-Aletsch". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 27 สิงหาคม 2024.
  12. ↑ "Monte San Giorgio". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 27 สิงหาคม 2024.
  13. ↑ "Swiss Tectonic Arena Sardona". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 27 สิงหาคม 2024.
  14. ↑ "Ancient and Primeval Beech Forests of the Carpathians and Other Regions of Europe". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 27 สิงหาคม 2024.