การท่องเที่ยวในประเทศไทย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สำหรับหน่วยงานในสังกัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ดูที่ การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
วัดพระธาตุช้างค้ำวรวิหารในจังหวัดน่าน

การท่องเที่ยว เป็นปัจจัยทางเศรษฐกิจที่สำคัญในประเทศไทย มีส่วนทำให้ค่าจีดีพีของไทยอยู่ที่ประมาณ 6.7% ใน พ.ศ. 2550[1]

เนื้อหา

ภาพรวม [แก้]

รูปหล่อ กินรี ในวัดพระศรีรัตนศาสดาราม กรุงเทพมหานคร

สาเหตุที่การท่องเที่ยวไทยได้รับการสนับสนุนมากขึ้นใน พ.ศ. 2503 นั้น เพราะมีความมั่นคงทางการเมือง และมีการพัฒนากรุงเทพมหานครในเรื่องของการคมนาคมทางอากาศ ทำให้ธุรกิจโรงแรมและการค้าปลีกขยายตัวอย่างรวดเร็ว เพราะมีความต้องการจากนักท่องเที่ยว และยังได้รับการส่งเสริมจากทหารอเมริกันที่เข้ามาพักผ่อนในช่วงสงครามเวียดนามอีกด้วย[2] พร้อมกันนั้นการท่องเที่ยวระหว่างประเทศก็ได้เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เนื่องจากการดำรงชีวิตของผู้คนที่มีเวลาว่างมากขึ้น และเทคโนโลยีสมัยใหม่ที่ทำให้สามารถเดินทางได้เร็วกว่า, ราคาถูกกว่า และดีกว่า ด้วยโบอิง 747 ซึ่งให้บริการเป็นครั้งแรกใน พ.ศ. 2513[3] ประเทศไทยเป็นหนึ่งในประเทศในทวีปเอเชียที่ได้รับผลประโยชน์จากกรณีนี้

จำนวนนักท่องเที่ยวเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วจากเดิมที่มีชาวต่างชาติ 336,000 ราย และทหารที่เข้ามาพัก 54,000 นายใน พ.ศ. 2510[2] กลายเป็นชาวต่างชาติมากกว่า 14 ล้านคนใน พ.ศ. 2550 โดยระยะเวลาเฉลี่ยที่อยู่ในประเทศไทยใน พ.ศ. 2550 อยู่ที่ประมาณ 9.19 วัน ทำให้มีรายได้เข้าประเทศมากถึง 547,782 ล้านบาท[4] ใน พ.ศ. 2550 ประเทศไทยเป็นประเทศที่มีผู้ไปท่องเที่ยวมากที่สุดเป็นอันดับที่ 18 ของโลก ด้วยจำนวน 14.5 ล้านคน ขณะที่ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งมีขนาดใกล้เคียงกับประเทศไทยนั้นเป็นประเทศที่มีนักท่องเที่ยวมากที่สุดในโลก โดยมีมากถึง 82 ล้านคนเลยทีเดียว[5]

การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ระบุว่า[6] 55% ของนักท่องเที่ยวใน พ.ศ. 2550 มาจากภูมิภาคเอเชีย-แปซิฟิก ได้แก่ ญี่ปุ่น และมาเลเซีย เป็นส่วนใหญ่ ส่วนนักท่องเที่ยวชาวตะวันตกส่วนใหญ่มาจากสหราชอาณาจักร, ออสเตรเลีย, เยอรมนี, สหรัฐอเมริกา และสแกนดิเนเวีย ส่วนจำนวนนักท่องเที่ยวจากตะวันออกกลางและรัสเซียก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน[7] ประมาณ 55% ของนักท่องเที่ยวชาวไทยเป็นผู้ที่กลับมาเพื่อเยี่ยมบ้านเกิด ซึ่งมีจำนวนมากที่สุดในช่วงเทศกาลคริสต์มาสต์ถึงปีใหม่ เมื่อนักท่องเที่ยวชาวตะวันตกหนีสภาพหนาวเย็น

การท่องเที่ยวในประเทศไทยได้เติบโตขึ้นอย่างมากในทศวรรษที่ผ่านมา รายได้จากการท่องเที่ยวภายในประเทศได้เพิ่มขึ้นจาก 187,898 ล้านบาทใน พ.ศ. 2541 เป็น 380,417 ล้านบาทใน พ.ศ. 2550[4]

นักท่องเที่ยวชาวเอเชียส่วนใหญ่จะท่องเที่ยวที่กรุงเทพมหานคร และโบราณสถาน, สถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติและวัฒนธรรมในปริมณฑล ส่วนนักท่องเที่ยวชาวตะวันตกจะไม่มาเพียงแค่กรุงเทพมหานครและบริเวณใกล้เคียงเท่านั้น แต่จะเดินทางไปยังชายหาดและหมู่เกาะต่างๆทางภาคใต้ ส่วนภาคเหนือเป็นพื้นที่หลักในการเดินป่าและผจญภัยบนหมู่บ้านชาวเขา รวมไปถึงป่าและภูเขาต่างๆ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือหรืออีสานเป็นภาคที่มีนักท่องเที่ยวเดินทางไปน้อยที่สุด นอกจากนี้รัฐบาลไทยยังได้มีการจัดตั้งตำรวจท่องเที่ยว เพื่ออำนวยความสะดวกแก่นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติอีกด้วย[8]

หาดป่าตอง จังหวัดภูเก็ต

ไม่สามารถปฏิเสธได้ว่าการค้าประเวณียังมีเป็นจำนวนมาก แม้ว่าจะเป็นสิ่งที่ผิดกฎหมายก็ตาม โดยรัฐบาลไทยได้มีความพยายามที่จะติดตามและควบคุมปัญหาดังกล่าว คาดว่ามีชาวต่างชาติประมาณ 20% จากการค้าประเวณีทั้งหมดในประเทศไทย และในปัจจุบันยังมีการค้าประเวณีอย่างแพร่หลายในสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ เช่น เมืองพัทยา, ถนนพัฒน์พงศ์ และหาดป่าตอง[9]

การแข่งขันด้านการท่องเที่ยวของประเทศไทยกับประเทศต่าง ๆ มีมากขึ้นตั้งแต่ลาว กัมพูชา และเวียดนาม เปิดให้มีการท่องเที่ยวระหว่างประเทศขึ้นในช่วง พ.ศ. 2523 และ พ.ศ. 2533 สถานที่ท่องเที่ยวอย่างนครวัด เมืองหลวงพระบาง และอ่าวหะล็อง สามารถแข่งขันกับประเทศไทยซึ่งเคยผูกขาดด้านการท่องเที่ยวในแถบอินโดจีน ทำให้ประเทศไทยต้องมีการกำหนดเป้าหมายต่าง ๆ มากขึ้น เช่น การตีกอล์ฟในวันหยุด นอกจากนี้ประเทศไทยยังมีแผนที่จะเป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยวทางพระพุทธศาสนาในภูมิภาคอีกด้วย[10] จากข้อมูลของโลนลี่แพลเน็ต ประเทศไทยเป็นอันดับ 2 ใน "จุดหมายคุ้มค่าสุดสำหรับ พ.ศ. 2553" รองจากไอซ์แลนด์ ซึ่งได้รับกระทบอย่างหนักจากวิกฤตซับไพรม์[11]

สถิตินักท่องเที่ยวต่างชาติเดินทางเข้ามาไทย [แก้]

สถิติโดยภาพรวมประจำปี [แก้]

ปี (พ.ศ./ค.ศ.) จำนวนนักท่องเที่ยว (คน) เปลี่ยนแปลงจากปีก่อน (ร้อยละ) อ้างอิง
2555/2012 22,303,065 +15.98 % [12]
2554/2011 19,230,470 +20.67 % [13]
2553/2010 15,936,400 +12.63 % [14]
2552/2009 14,149,841 -2.98 % [15]
2551/2008 14,584,220 +0.83 %
2550/2007 14,464,228 +4.65 % [16]
2549/2006 13,821,802 +20.01 % [17]
2548/2005 11,516,936 -1.15% [18]
2547/2004 11,650,703 ไม่มีข้อมูล [19]

20 อันดับนักท่องเที่ยวต่างชาติ [แก้]

ข้อมูลจาก กรมการท่องเที่ยว [20][21]

ที่ ประเทศ/ดินแดน มกราคม -
เมษายน 2013		 2012 2011 2010 2009 2008 2007 2006
* ธงชาติของอาเซียน อาเซียน 1,998,877 6,253,480 5,594,577 4,534,235 3,968,579 3,971,429 3,520,051 3,389,342
1 Flag of the People's Republic of China จีน 1,532,864 2,789,345 1,721,247 1,122,219 777,508 826,660 907,117 949,117
2 ธงชาติของมาเลเซีย มาเลเซีย 839,129 2,560,963 2,500,280 2,058,956 1,757,813 1,805,332 1,540,080 1,591,328
3 ธงชาติของรัสเซีย รัสเซีย 733,437 1,317,387 1,054,187 644,678 336,965 324,120 277,503 187,658
4 ธงชาติของญี่ปุ่น ญี่ปุ่น 520,415 1,371,253 1,127,893 993,674 1,004,453 1,153,868 1,277,638 1,311,987
5 ธงชาติของเกาหลีใต้ เกาหลีใต้ 436,516 1,169,131 1,006,283 805,445 618,227 889,210 1,083,652 1,092,783
6 ธงชาติของอินเดีย อินเดีย 322,243 1,015,865 914,971 760,371 614,566 536,964 536,356 459,795
7 Flag of the United Kingdom สหราชอาณาจักร 319,808 870,164 844,972 810,727 841,425 826,523 859,010 850,685
8 ธงชาติของเยอรมนี เยอรมนี 312,212 681,566 619,133 606,874 573,473 542,726 544,495 516,659
9 Flag of the United States สหรัฐอเมริกา 291,283 767,420 681,748 611,792 627,074 669,097 681,972 694,258
10 ธงชาติของออสเตรเลีย ออสเตรเลีย 290,042 930,599 829,855 698,046 646,705 694,473 658,148 549,547
11 ธงชาติของสิงคโปร์ สิงคโปร์ 271,213 821,056 682,364 603,538 563,575 570,047 604,603 687,160
12 ธงชาติของลาว ลาว 254,644 951,090 891,950 715,345 655,034 621,564 513,701 276,207
13 ธงชาติของฝรั่งเศส ฝรั่งเศส 240,450 572,996 515,572 461,670 427,067 398,407 373,090 321,278
14 ธงชาติของสวีเดน สวีเดน 210,679 350,565 373,856 355,214 350,819 392,274 378,387 306,085
15 ธงชาติของเวียดนาม เวียดนาม 203,682 617,804 496,768 380,368 363,029 338,303 237,672 227,134
16 ธงชาติของอินโดนีเซีย อินโดนีเซีย 170,892 448,748 370,795 286,072 227,205 247,930 237,592 219,783
17 ธงชาติของฮ่องกง ฮ่องกง 164,222 472,699 411,834 316,476 318,762 337,827 367,862 376,636
18 ธงชาติของสาธารณรัฐจีน ไต้หวัน 156,431 394,475 447,610 369,220 362,783 393,176 427,474 475,117
19 ธงชาติของกัมพูชา กัมพูชา 105,723 424,766 265,903 146,274 96,586 85,790 99,945 117,100
20 Flag of the Philippines ฟิลิปปินส์ 94,689 288,889 268,375 246,430 217,705 221,506 205,266 198,443

คำขวัญรณรงค์เที่ยวไทย [แก้]

คำขวัญหลักในการรณรงค์ท่องเที่ยวประเทศไทยคือ "มหัศจรรย์ประเทศไทย" (อังกฤษ: Amazing Thailand) ต่อมา พ.ศ. 2552 เกิดวิกฤตการณ์ด้านการท่องเที่ยวจึงมีการจัดโครงการ "มหัศจรรย์ประเทศไทย มหัศจรรย์คุณค่า" (อังกฤษ: Amazing Thailand, Amazing Value) [22]

ท่องเที่ยวไทย [แก้]

Unseen in Thailand.jpg

ท่องเที่ยวไทย (อังกฤษ: Unseen In Thailand) เป็นหน่วยงานที่ดูแลด้านการท่องเที่ยวโดยเฉพาะ โดยได้รับเลือกจากการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย เพื่อยกระดับการท่องเที่ยวในประเทศไทยโดยคนไทย

เสน่ห์ [แก้]

ปราสาทหินพนมรุ้ง ตั้งอยู่บนยอดภูเขาไฟที่ดับสนิทแล้วในจังหวัดบุรีรัมย์

ประเทศไทยเป็นประเทศที่มีสถานที่ท่องเที่ยวที่หลากหลายที่สุดประเทศหนึ่ง โดยมีทั้งจุดดำน้ำ, หาดทราย, เกาะนับร้อย, สถานบันเทิงที่หลากหลาย, โบราณสถาน, พิพิธภัณฑ์, หมู่บ้านชาวเขา, สวนดอกไม้และจุดชมนกที่ยอดเยี่ยม, พระราชวัง, วัดขนาดใหญ่ และมรดกโลกจำนวนมาก มีนักท่องเที่ยวจำนวนมากที่ตามหลักสูตรระหว่างอยู่ในประเทศไทย สิ่งที่นิยมได้แก่ชั้นเรียนการทำอาหารไทย, พระพุทธศาสนา และการนวดแผนไทย เทศกาลของไทยมีตั้งแต่เทศกาลที่สนุกกับการสาดน้ำอย่างสงกรานต์ ไปจนถึงประเพณีในตำนานอย่างลอยกระทง ท้องถิ่นจำนวนมากในประเทศไทยมีเทศกาลของพวกเขาเองเช่นกัน ที่มีชื่อเสียงได้แก่ "การจัดงานแสดงช้าง" ในจังหวัดสุรินทร์, "ประเพณีบุญบั้งไฟ" ในจังหวัดยโสธร เทศกาลน่าสงสัยอย่าง "ผีตาโขน" ในอำเภอด่านซ้าย

อาหารไทยบางอย่างมีชื่อเสียงทั่วโลกด้วยการใช้สมุนไพรและเครื่องเทศสด จากส้มตำอร่อยไม่แพงที่ร้านริมถนนเรียบง่ายในชนบทถึงอาหารไทยในร้านอาหารชวนชิมของกรุงเทพฯ ยากมากที่จะไม่ได้กินดีในประเทศไทย

กรุงเทพมหานครมีชื่อเสียงจากห้างสรรพสินค้าหลักในบริเวณใจกลางเมือง ให้ความหลากหลายของสินค้ายี่ห้อท้องถิ่นและนานาชาติ ไปทางเหนือของเมืองมี"ตลาดนัดจตุจักร" ซึ่งสามารถเดินทางได้สะดวกด้วยรถไฟฟ้าและใต้ดิน เป็นไปได้ว่าเป็นตลาดที่ใหญ่ที่สุดในโลก ขายสินค้าทุกอย่างตั้งแต่อุปกรณ์ใช้งานในบ้าน[23] ไปจนถึงสัตว์ชนิดต่างๆ ตลาด "ประตูน้ำ" ใจกลางเมือง เป็นผู้เชี่ยวชาญในด้านผ้าและเสื้อผ้า นักท่องเที่ยวเน้นตลาดกลางคืนในถนนสีลมและบนถนนข้าวสารเป็นหลัก ซึ่งขายสินค้าเช่น เสื้อยืด, หัตถกรรม, นาฬิกาข้อมือและแว่นกันแดด ในบริเวณใกล้เคียงกรุงเทพมหานครสามารถหาตลาดน้ำยอดเยี่ยมอย่างแท้จริงเช่นในดำเนินสะดวก "ตลาดถนนคนเดินวันอาทิตย์เย็น" จัดบนถนนราชดำเนินในเมืองเก่าเป็นไฮไลต์ของการช็อปปิ้งเมื่อไปเยือนจังหวัดเชียงใหม่ในภาคเหนือของประเทศไทย มันดึงดูดคนท้องถิ่นมากมายรวมทั้งชาวต่างประเทศ "ไนท์บาซาร์" ในเชียงใหม่เป็นตลาดที่นักท่องเที่ยวเน้นเช่นกัน ซึ่งขยายไปหลายช่วงของเมือง แค่ผ่านกำแพงเมืองเก่าไปตามแม่น้ำ

แหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญ [แก้]

สถานที่ท่องเที่ยวแสดงรายการอยู่ในบทความจังหวัดทุกจังหวัดแล้ว
แผนที่ประเทศไทย

ภาคใต้

ภาคกลาง

ภาคเหนือ

ภาคอีสาน

ภาคตะวันออก

ดูเพิ่ม [แก้]

หอไตร ของวัดทุ่งศรีเมืองในจังหวัดอุบลราชธานี
การขายร่มที่ถนนคนเดินวันอาทิตย์ในจังหวัดเชียงใหม่
หญิงชาวกะเหรี่ยง
น้ำตกศรีดิษฐ์ในอุทยานแห่งชาติทุ่งแสลงหลวง จังหวัดพิษณุโลก

ทั่วไป [แก้]

ศิลปะและวัฒนธรรม [แก้]

ธรรมชาติและกีฬา [แก้]

ภาษา [แก้]

  • ภาษาไทย
  • ทิงลิช ภาษาอังกฤษที่เปลี่ยนแปลงเนื่องจากผู้ใช้ภาษาไทย
  • ฝรั่ง คำภาษาไทยที่ใช้เรียกชาวต่างชาติที่เชื้อสายยุโรป

การท่องเที่ยว [แก้]

อ้างอิง [แก้]

  1. ↑ http://www.bangkokpost.com/tourismreview2007/10.html
  2. ↑ 2.0 2.1 http://repository.kulib.kyoto-u.ac.jp/dspace/bitstream/2433/56779/1/KJ00000132246.pdf
  3. ↑ http://www.unesco.org/education/tlsf/TLSF/theme_c/mod16/uncom16t01.htm
  4. ↑ 4.0 4.1 http://www2.tat.or.th/stat/web/static_index.php
  5. ↑ UNTWO (June 2008). "UNTWO World Tourism Barometer, Vol.6 No.2" (PDF). สืบค้นเมื่อ 2009-12-03. 
  6. ↑ http://www.tourismthailand.org/about-tat/about-tat-47-1.html
  7. ↑ http://www2.tat.or.th/stat/web/static_download.php?Rpt=ita
  8. ↑ http://www.amazing-thailand.com/Police.html
  9. ↑ http://www2.hu-berlin.de/sexology/IES/thailand.html
  10. ↑ http://www.bangkokpost.com/business/tourism/36769/outbound-travel-on-the-upswing
  11. ↑ http://www.bangkokpost.com/travel/travelnews/158928/thailand-second-in-best-value
  12. ↑ http://www.ttrweekly.com/site/2013/01/thailand-hits-22m-visits/comment-page-1/#comment-33955
  13. ↑ http://123.242.133.66/tourism/th/home/tourism.php สืบค้นข้อมูล 21 มกราคม 2555
  14. ↑ http://tourism.go.th/2010/th/statistic/tourism.php?cid=30 สืบค้นข้อมูล 3 พฤษภาคม 2554
  15. ↑ http://tourism.go.th/2010/th/statistic/tourism.php?cid=27 สืบค้นข้อมูล 4 กุมภาพันธ์ 2554
  16. ↑ http://service.nso.go.th/nso/thailand/dataFile/16/J16W/J16W/th/0.htm สืบค้นข้อมูล 16 กรกฎาคม 2554
  17. ↑ http://service.nso.go.th/nso/thailand/dataFile/16/J16W/J16W/th/0.htm สืบค้นข้อมูล 16 กรกฎาคม 2554
  18. ↑ http://service.nso.go.th/nso/thailand/dataFile/16/J16W/J16W/th/0.htm สืบค้นข้อมูล 16 กรกฎาคม 2554
  19. ↑ http://service.nso.go.th/nso/thailand/dataFile/16/J16W/J16W/th/0.htm สืบค้นข้อมูล 16 กรกฎาคม 2554
  20. ↑ http://61.19.236.137/tourism/th/home/tourism.php สืบค้นข้อมูล 9 พฤศจิกายน 2555
  21. ↑ http://www2.tat.or.th/stat/web/static_download.php?Rpt=nmt
  22. ↑ http://issuu.com/iasiamagazine/docs/iasia_09_p01-64 page 34
  23. ↑ http://cms.iucn.org/index.cfm?uNewsID=850

แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]

คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ:
Tourism in Thailand
รัฐบาล
ฝ่ายนิติบัญญัติ – รัฐสภา
ฝ่ายบริหาร – นายกรัฐมนตรี
ฝ่ายตุลาการ – ศาล
หน่วยที่แต่งเครื่องแบบ
Flag map of Thailand.svg
การเมือง
ภูมิศาสตร์
เศรษฐกิจ
สังคม
วัฒนธรรม
ดึงข้อมูลจาก "http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=การท่องเที่ยวในประเทศไทย&oldid=4950048".