การท่องเที่ยวในประเทศไทย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
วัดพระธาตุช้างค้ำวรวิหารในจังหวัดน่าน

การท่องเที่ยว เป็นปัจจัยทางเศรษฐกิจที่สำคัญในประเทศไทย มีส่วนทำให้ค่าจีดีพีของไทยอยู่ที่ประมาณ 6.7% ใน พ.ศ. 2550[1]

เนื้อหา

[แก้] ภาพรวม

รูปหล่อ กินรี ในวัดพระศรีรัตนศาสดาราม กรุงเทพมหานคร

สาเหตุที่การท่องเที่ยวไทยได้รับการสนับสนุนมากขึ้นใน พ.ศ. 2503 นั้น เพราะมีความมั่นคงทางการเมือง และมีการพัฒนากรุงเทพมหานครในเรื่องของการคมนาคมทางอากาศ ทำให้ธุรกิจโรงแรมและการค้าปลีกขยายตัวอย่างรวดเร็ว เพราะมีความต้องการจากนักท่องเที่ยว และยังได้รับการส่งเสริมจากทหารอเมริกันที่เข้ามาพักผ่อนในช่วงสงครามเวียดนามอีกด้วย[2] พร้อมกันนั้นการท่องเที่ยวระหว่างประเทศก็ได้เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เนื่องจากการดำรงชีวิตของผู้คนที่มีเวลาว่างมากขึ้น และเทคโนโลยีสมัยใหม่ที่ทำให้สามารถเดินทางได้เร็วกว่า, ราคาถูกกว่า และดีกว่า ด้วยโบอิง 747 ซึ่งให้บริการเป็นครั้งแรกใน พ.ศ. 2513[3] ประเทศไทยเป็นหนึ่งในประเทศในทวีปเอเชียที่ได้รับผลประโยชน์จากกรณีนี้

จำนวนนักท่องเที่ยวเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วจากเดิมที่มีชาวต่างชาติ 336,000 ราย และทหารที่เข้ามาพัก 54,000 นายใน พ.ศ. 2510[2] กลายเป็นชาวต่างชาติมากกว่า 14 ล้านคนใน พ.ศ. 2550 โดยระยะเวลาเฉลี่ยที่อยู่ในประเทศไทยใน พ.ศ. 2550 อยู่ที่ประมาณ 9.19 วัน ทำให้มีรายได้เข้าประเทศมากถึง 547,782 ล้านบาท[4] ใน พ.ศ. 2550 ประเทศไทยเป็นประเทศที่มีผู้ไปท่องเที่ยวมากที่สุดเป็นอันดับที่ 18 ของโลก ด้วยจำนวน 14.5 ล้านคน ขณะที่ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งมีขนาดใกล้เคียงกับประเทศไทยนั้นเป็นประเทศที่มีนักท่องเที่ยวมากที่สุดในโลก โดยมีมากถึง 82 ล้านคนเลยทีเดียว[5]

การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ระบุว่า[6] 55% ของนักท่องเที่ยวใน พ.ศ. 2550 มาจากภูมิภาคเอเชีย-แปซิฟิก ได้แก่ ญี่ปุ่น และมาเลเซีย เป็นส่วนใหญ่ ส่วนนักท่องเที่ยวชาวตะวันตกส่วนใหญ่มาจากสหราชอาณาจักร, ออสเตรเลีย, เยอรมนี, สหรัฐอเมริกา และสแกนดิเนเวีย ส่วนจำนวนนักท่องเที่ยวจากตะวันออกกลางและรัสเซียก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน[7] ประมาณ 55% ของนักท่องเที่ยวชาวไทยเป็นผู้ที่กลับมาเพื่อเยี่ยมบ้านเกิด ซึ่งมีจำนวนมากที่สุดในช่วงเทศกาลคริสมาสต์ถึงปีใหม่ เมื่อนักท่องเที่ยวชาวตะวันตกหนีสภาพหนาวเย็น

การท่องเที่ยวในประเทศไทยได้เติบโตขึ้นอย่างมากในทศวรรษที่ผ่านมา รายได้จากการท่องเที่ยวภายในประเทศได้เพิ่มขึ้นจาก 187,898 ล้านบาทใน พ.ศ. 2541 เป็น 380,417 ล้านบาทใน พ.ศ. 2550[4]

นักท่องเที่ยวชาวเอเชียส่วนใหญ่จะท่องเที่ยวที่กรุงเทพมหานคร และโบราณสถาน, สถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติและวัฒนธรรมในปริมณฑล ส่วนนักท่องเที่ยวชาวตะวันตกจะไม่มาเพียงแค่กรุงเทพมหานครและบริเวณใกล้เคียงเท่านั้น แต่จะเดินทางไปยังชายหาดและหมู่เกาะต่างๆทางภาคใต้ ส่วนภาคเหนือเป็นพื้นที่หลักในการเดินป่าและผจญภัยบนหมู่บ้านชาวเขา รวมไปถึงป่าและภูเขาต่างๆ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือหรืออีสานเป็นภาคที่มีนักท่องเที่ยวเดินทางไปน้อยที่สุด นอกจากนี้รัฐบาลไทยยังได้มีการจัดตั้งตำรวจท่องเที่ยว เพื่ออำนวยความสะดวกแก่นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติอีกด้วย[8]

ไม่สามารถปฏิเสธได้ว่าการค้าประเวณียังมีเป็นจำนวนมาก แม้ว่าจะเป็นสิ่งที่ผิดกฎหมายก็ตาม โดยรัฐบาลไทยได้มีความพยายามที่จะติดตามและควบคุมปัญหาดังกล่าว คาดว่ามีชาวต่างชาติประมาณ 20% จากการค้าประเวณีทั้งหมดในประเทศไทย และในปัจจุบันยังมีการค้าประเวณีอย่างแพร่หลายในสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ เช่น เมืองพัทยา, ถนนพัฒน์พงศ์ และหาดป่าตอง[9]

การแข่งขันด้านการท่องเที่ยวของประเทศไทยกับประเทศต่างๆ มีมากขึ้นตั้งแต่ลาว, กัมพูชา และเวียดนาม เปิดให้มีการท่องเที่ยวระหว่างประเทศขึ้นในช่วง พ.ศ. 2523 และ พ.ศ. 2533 สถานที่ท่องเที่ยวอย่างนครวัด, เมืองหลวงพระบาง และอ่าวฮาลอง สามารถแข่งขันกับประเทศไทยซึ่งเคยผูกขาดด้านการท่องเที่ยวในแถบอินโดจีน ทำให้ประเทศไทยต้องมีการกำหนดเป้าหมายต่างๆ มากขึ้น เช่น การตีกอล์ฟในวันหยุด นอกจากนี้ประเทศไทยยังมีแผนที่จะเป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยวทางพระพุทธศาสนาในภูมิภาคอีกด้วย[10] จากข้อมูลของโลนลี่แพลเน็ต ประเทศไทยเป็นอันดับ 2 ใน "จุดหมายคุ้มค่าสุดสำหรับ พ.ศ. 2553" รองจากไอซ์แลนด์ ซึ่งได้รับกระทบอย่างหนักจากวิกฤตซับไพรม์[11]

[แก้] สถิตินักท่องเที่ยวต่างชาติเดินทางเข้ามาไทย

[แก้] สถิติโดยภาพรวมประจำปี

ปี (พ.ศ.) จำนวนนักท่องเที่ยว (คน) เปลี่ยนแปลงจากปีก่อน (ร้อยละ) อ้างอิง
2554 19,098,323 +19.84 % [12]
2553 15,936,400 +12.63 % [13]
2552 14,149,841 -2.98 % [14]
2551 14,584,220 +0.83 %
2550 14,464,228 +4.65 % [15]
2549 13,821,802 +20.01 % [16]
2548 11,516,936 -1.15% [17]
2547 11,650,703 ไม่มีข้อมูล [18]

[แก้] 20 อันดับนักท่องเที่ยวต่างชาติ

ข้อมูลจาก กรมการท่องเที่ยว ประจำปี พ.ศ. 2553 [19]

ปี 2554 (ค.ศ. 2011) ปี พ.ศ. 2553 (ค.ศ. 2010) ปี พ.ศ. 2552 (ค.ศ. 2009)
ที่ อันดับ
เปลี่ยน
ชาติ จำนวน (คน) อัตราส่วน
(ร้อยละ)
อันดับ
เปลี่ยน
ชาติ จำนวน (คน) อัตราส่วน
(ร้อยละ)
ชาติ จำนวน (คน) อัตราส่วน
(ร้อยละ)
ธงชาติของอาเซียน อาเซียน
(9 ประเทศ)
5,529,940 28.96 ธงชาติของอาเซียน อาเซียน
(9 ประเทศ)
4,534,235 28.45 ธงชาติของอาเซียน อาเซียน
(9 ประเทศ)
3,968,579 28.05
1 ธงชาติของมาเลเซีย มาเลเซีย 2,470,686 12.94 ธงชาติของมาเลเซีย มาเลเซีย 2,058,956 12.92 ธงชาติของมาเลเซีย มาเลเซีย 1,757,813 12.42
2 Flag of the People's Republic of China จีน[20] 1,760,564 9.22 (2) Flag of the People's Republic of China จีน 1,122,219 7.04 ธงชาติของญี่ปุ่น ญี่ปุ่น 1,004,453 7.10
3 ธงชาติของญี่ปุ่น ญี่ปุ่น 1,126,221 5.90 (1) ธงชาติของญี่ปุ่น ญี่ปุ่น 993,674 6.24 Flag of the United Kingdom สหราชอาณาจักร 841,425 5.95
4 (5) ธงชาติของรัสเซีย รัสเซีย 1,014,493 5.31 (1) Flag of the United Kingdom สหราชอาณาจักร 810,727 5.09 Flag of the People's Republic of China จีน 777,508 5.49
5 ธงชาติของเกาหลีใต้ เกาหลีใต้ 1,014,292 5.31 (3) ธงชาติของเกาหลีใต้ เกาหลีใต้ 805,445 5.05 ธงชาติของลาว ลาว 655,034 4.63
6 ธงชาติของอินเดีย อินเดีย 916,787 4.80 (3) ธงชาติของอินเดีย อินเดีย 760,371 4.77 ธงชาติของออสเตรเลีย ออสเตรเลีย 646,705 4.57
7 ธงชาติของลาว ลาว 887,677 4.65 (2) ธงชาติของลาว ลาว 715,345 4.49 Flag of the United States สหรัฐอเมริกา 627,074 4.43
8 ธงชาติของออสเตรเลีย ออสเตรเลีย 854,064 4.47 (2) ธงชาติของออสเตรเลีย ออสเตรเลีย 698,046 4.38 ธงชาติของเกาหลีใต้ เกาหลีใต้ 618,227 4.37
9 (5) Flag of the United Kingdom สหราชอาณาจักร 844,224 4.42 (7) ธงชาติของรัสเซีย รัสเซีย 644,678 4.05 ธงชาติของอินเดีย อินเดีย 614,566 4.34
10 Flag of the United States สหรัฐอเมริกา 684,073 3.58 (3) Flag of the United States สหรัฐอเมริกา 611,792 3.84 ธงชาติของเยอรมนี เยอรมนี 573,473 4.05
11 (1) ธงชาติของสิงคโปร์ สิงคโปร์ 670,148 3.51 (1) ธงชาติของเยอรมนี เยอรมนี 606,874 3.81 ธงชาติของสิงคโปร์ สิงคโปร์ 563,575 3.98
12 (1) ธงชาติของเยอรมนี เยอรมนี 603,177 3.16 (1) ธงชาติของสิงคโปร์ สิงคโปร์ 603,538 3.79 ธงชาติของฝรั่งเศส ฝรั่งเศส 427,067 3.02
13 (1) ธงชาติของเวียดนาม เวียดนาม 488,315 2.56 (1) ธงชาติของฝรั่งเศส ฝรั่งเศส 461,670 2.90 ธงชาติของเวียดนาม เวียดนาม 363,029 2.57
14 (1) ธงชาติของฝรั่งเศส ฝรั่งเศส 509,225 2.67 (1) ธงชาติของเวียดนาม เวียดนาม 380,368 2.39 ธงชาติของสาธารณรัฐจีน ไต้หวัน 362,783 2.56
15 ธงชาติของสาธารณรัฐจีน ไต้หวัน 450,753 2.36 (1) ธงชาติของสาธารณรัฐจีน ไต้หวัน 369,220 2.32 ธงชาติของสวีเดน สวีเดน 350,819 2.48
16 (1) ธงชาติของฮ่องกง ฮ่องกง 418,063 2.19 (1) ธงชาติของสวีเดน สวีเดน 355,214 2.23 ธงชาติของรัสเซีย รัสเซีย 336,965 2.38
17 (1) ธงชาติของอินโดนีเซีย อินโดนีเซีย 369,530 1.93 ธงชาติของฮ่องกง ฮ่องกง 316,476 1.99 ธงชาติของฮ่องกง ฮ่องกง 318,762 2.25
18 (2) ธงชาติของสวีเดน สวีเดน 336,593 1.76 ธงชาติของอินโดนีเซีย อินโดนีเซีย 286,072 1.80 ธงชาติของอินโดนีเซีย อินโดนีเซีย 227,205 1.61
19 Flag of the Philippines ฟิลิปปินส์ 271,903 1.42 Flag of the Philippines ฟิลิปปินส์ 246,430 1.55 Flag of the Philippines ฟิลิปปินส์ 217,705 1.54
20 ธงชาติของกัมพูชา กัมพูชา 252,705 1.32 Flag of the Netherlands เนเธอร์แลนด์ 196,994 1.24 Flag of the Netherlands เนเธอร์แลนด์ 205,412 1.45

[แก้] คำขวัญรณรงค์เที่ยวไทย

คำขวัญหลักในการรณรงค์ท่องเที่ยวประเทศไทยคือ "มหัศจรรย์ประเทศไทย" (อังกฤษ: Amazing Thailand) ต่อมา พ.ศ. 2552 เกิดวิกฤตการณ์ด้านการท่องเที่ยวจึงมีการจัดโครงการ "มหัศจรรย์ประเทศไทย มหัศจรรย์คุณค่า" (อังกฤษ: Amazing Thailand, Amazing Value)[21]

[แก้] ท่องเที่ยวไทย

Unseen in Thailand.jpg

ท่องเที่ยวไทย (อังกฤษ: Unseen In Thailand) เป็นหน่วยงานที่ดูแลด้านการท่องเที่ยวโดยเฉพาะ โดยได้รับเลือกจากการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย เพื่อยกระดับการท่องเที่ยวในประเทศไทยโดยคนไทย

[แก้] เสน่ห์

ปราสาทหินพนมรุ้ง ตั้งอยู่บนยอดภูเขาไฟที่ดับสนิทแล้วในจังหวัดบุรีรัมย์

ประเทศไทยเป็นประเทศที่มีสถานที่ท่องเที่ยวที่หลากหลายที่สุดประเทศหนึ่ง โดยมีทั้งจุดดำน้ำ, หาดทราย, เกาะนับร้อย, สถานบันเทิงที่หลากหลาย, โบราณสถาน, พิพิธภัณฑ์, หมู่บ้านชาวเขา, สวนดอกไม้และจุดชมนกที่ยอดเยี่ยม, พระราชวัง, วัดขนาดใหญ่ และมรดกโลกจำนวนมาก มีนักท่องเที่ยวจำนวนมากที่ตามหลักสูตรระหว่างอยู่ในประเทศไทย สิ่งที่นิยมได้แก่ชั้นเรียนการทำอาหารไทย, พระพุทธศาสนา และการนวดแผนไทย เทศกาลของไทยมีตั้งแต่เทศกาลที่สนุกกับการสาดน้ำอย่างสงกรานต์ ไปจนถึงประเพณีในตำนานอย่างลอยกระทง ท้องถิ่นจำนวนมากในประเทศไทยมีเทศกาลของพวกเขาเองเช่นกัน ที่มีชื่อเสียงได้แก่ "การจัดงานแสดงช้าง" ในจังหวัดสุรินทร์, "ประเพณีบุญบั้งไฟ" ในจังหวัดยโสธร เทศกาลน่าสงสัยอย่าง "ผีตาโขน" ในอำเภอด่านซ้าย.

อาหารไทยบางอย่างมีชื่อเสียงทั่วโลกด้วยการใช้สมุนไพรและเครื่องเทศสด จากส้มตำอร่อยไม่แพงที่ร้านริมถนนเรียบง่ายในชนบทถึงอาหารไทยในร้านอาหารชวนชิมของกรุงเทพฯ ยากมากที่จะไม่ได้กินดีในประเทศไทย

กรุงเทพมหานครมีชื่อเสียงจากห้างสรรพสินค้าหลักในบริเวณใจกลางเมือง ให้ความหลากหลายของสินค้ายี่ห้อท้องถิ่นและนานาชาติ ไปทางเหนือของเมืองมี"ตลาดนัดจตุจักร" ซึ่งสามารถเดินทางได้สะดวกด้วยรถไฟฟ้าและใต้ดิน เป็นไปได้ว่าเป็นตลาดที่ใหญ่ที่สุดในโลก ขายสินค้าทุกอย่างตั้งแต่อุปกรณ์ใช้งานในบ้าน[22] ไปจนถึงสัตว์ชนิดต่างๆ ตลาด "ประตูน้ำ" ใจกลางเมือง เป็นผู้เชี่ยวชาญในด้านผ้าและเสื้อผ้า นักท่องเที่ยวเน้นตลาดกลางคืนในถนนสีลมและบนถนนข้าวสารเป็นหลัก ซึ่งขายสินค้าเช่น เสื้อยืด, หัตถกรรม, นาฬิกาข้อมือและแว่นกันแดด ในบริเวณใกล้เคียงกรุงเทพมหานครสามารถหาตลาดน้ำยอดเยี่ยมอย่างแท้จริงเช่นในดำเนินสะดวก "ตลาดถนนคนเดินวันอาทิตย์เย็น" จัดบนถนนราชดำเนินในเมืองเก่าเป็นไฮไลต์ของการช็อปปิ้งเมื่อไปเยือนจังหวัดเชียงใหม่ในภาคเหนือของประเทศไทย มันดึงดูดคนท้องถิ่นมากมายรวมทั้งชาวต่างประเทศ "ไนท์บาซาร์" ในเชียงใหม่เป็นตลาดที่นักท่องเที่ยวเน้นเช่นกัน ซึ่งขยายไปหลายช่วงของเมือง แค่ผ่านกำแพงเมืองเก่าไปตามแม่น้ำ

[แก้] ภูมิอากาศ

ดวงอาทิตย์ขึ้นที่หาดป่าตอง จังหวัดภูเก็ต

ภูมิอากาศส่วนใหญ่ในประเทศไทยคือ ภูมิอากาศแบบเขตร้อนหรือแบบสะวันนา ขณะที่ภาคใต้และภาคตะวันออกเป็น ภูมิอากาศแบบมรสุม[23]

ประเทศไทยสามารถแบ่งออกได้ 3 ฤดูกาล:

  • ฤดูหนาว ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนถึงเดือนกุมภาพันธ์ เป็นฤดูกาลที่อากาศดีมากในเดือนธันวาคมสำหรับจังหวัดเชียงใหม่ อุณหภูมิเฉลี่ยประมาณ 15 องศาเซลเซียสในตอนกลางคืน และประมาณ 28 องศาเซลเซียสในเวลากลางวัน อากาศดีท้องฟ้าแจ่มใส ส่วนในบริเวณที่สูงกว่าอย่างบนภูเขานั้นในเวลากลางคืนอุณหภูมิเกือบถึงจุดเยือกแข็ง ในกรุงเทพมหานคร, ภาคกลาง และภาคอีสาน จะมีอุณภูมิประมาณ 30 องศาเซลเซียส
  • ฤดูร้อน ตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงเดือนพฤษภาคม ในเวลากลางวันจะมีอุณหภูมิสูงกว่า 30 องศาเซลเซียส เป็นช่วงเวลาที่จะมีการจัดเทศกาลต่างๆ (เช่น สงกรานต์ และประเพณีบุญบั้งไฟ) เพื่อต้อนรับฤดูฝนที่กำลังจะมาถึง
  • ฤดูฝน ตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงเดือนตุลาคม ในเวลากลางวันจะมีอุณภูมิต่ำกว่า 30 องศาเซลเซียส และในเวลากลางคืนจะมีอุณหภูมิสูงกว่า 20 องศาเซลเซียส โดยฝนมักจะตกลงมาในเวลากลางวันและช่วงเย็น

ภาคใต้ส่วนที่ลึกกว่าคอคอดกระจะมีภูมิอากาศแบบมรสุม ในเวลากลางวันจะมีอุณหภูมิเฉลี่ยประมาณ 31 องศาเซลเซียส และมีฝนตกบ่อยครั้ง ภาคตะวันตกจะได้รับผลกระทบจากลมมรสุมในช่วงเดือนพฤษภาคมถึงเดือนตุลาคม ส่วนภาคตะวันออกเฉียงใต้จะได้รับผลกระทบตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงเดือนมกราคม[24]

[แก้] แหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญ

แผนที่ประเทศไทย

ภาคใต้

ภาคกลาง

ภาคเหนือ

ภาคอีสาน

[แก้] ดูเพิ่ม

หอไตร ของวัดทุ่งศรีเมืองในจังหวัดอุบลราชธานี
การขายร่มที่ถนนคนเดินวันอาทิตย์ในจังหวัดเชียงใหม่

[แก้] ทั่วไป

[แก้] ศิลปะและวัฒนธรรม

[แก้] ธรรมชาติและกีฬา

[แก้] ภาษา

  • ภาษาไทย
  • ทิงลิช ภาษาอังกฤษที่เปลี่ยนแปลงเนื่องจากผู้ใช้ภาษาไทย
  • ฝรั่ง คำภาษาไทยที่ใช้เรียกชาวต่างชาติที่เชื้อสายยุโรป

[แก้] การท่องเที่ยว

[แก้] อ้างอิง

  1. ^ http://www.bangkokpost.com/tourismreview2007/10.html
  2. ^ 2.0 2.1 http://repository.kulib.kyoto-u.ac.jp/dspace/bitstream/2433/56779/1/KJ00000132246.pdf
  3. ^ http://www.unesco.org/education/tlsf/TLSF/theme_c/mod16/uncom16t01.htm
  4. ^ 4.0 4.1 http://www2.tat.or.th/stat/web/static_index.php
  5. ^ UNTWO (June 2008). "UNTWO World Tourism Barometer, Vol.6 No.2" (PDF). http://www.tourismroi.com/Content_Attachments/27670/File_633513750035785076.pdf. เรียกข้อมูลเมื่อ 2009-12-03. 
  6. ^ http://www.tourismthailand.org/about-tat/about-tat-47-1.html
  7. ^ http://www2.tat.or.th/stat/web/static_download.php?Rpt=ita
  8. ^ http://www.amazing-thailand.com/Police.html
  9. ^ http://www2.hu-berlin.de/sexology/IES/thailand.html
  10. ^ http://www.bangkokpost.com/business/tourism/36769/outbound-travel-on-the-upswing
  11. ^ http://www.bangkokpost.com/travel/travelnews/158928/thailand-second-in-best-value
  12. ^ http://123.242.133.66/tourism/th/home/tourism.php สืบค้นข้อมูล 21 มกราคม 2555
  13. ^ http://tourism.go.th/2010/th/statistic/tourism.php?cid=30 สืบค้นข้อมูล 3 พฤษภาคม 2554
  14. ^ http://tourism.go.th/2010/th/statistic/tourism.php?cid=27 สืบค้นข้อมูล 4 กุมภาพันธ์ 2554
  15. ^ http://service.nso.go.th/nso/thailand/dataFile/16/J16W/J16W/th/0.htm สืบค้นข้อมูล 16 กรกฎาคม 2554
  16. ^ http://service.nso.go.th/nso/thailand/dataFile/16/J16W/J16W/th/0.htm สืบค้นข้อมูล 16 กรกฎาคม 2554
  17. ^ http://service.nso.go.th/nso/thailand/dataFile/16/J16W/J16W/th/0.htm สืบค้นข้อมูล 16 กรกฎาคม 2554
  18. ^ http://service.nso.go.th/nso/thailand/dataFile/16/J16W/J16W/th/0.htm สืบค้นข้อมูล 16 กรกฎาคม 2554
  19. ^ http://123.242.133.66/tourism/th/home/tourism.php สืบค้นข้อมูล 21 มกราคม 2555
  20. ^ ไม่รวม ไต้หวัน ฮ่องกง มาเก๊า
  21. ^ http://issuu.com/iasiamagazine/docs/iasia_09_p01-64 page 34
  22. ^ http://cms.iucn.org/index.cfm?uNewsID=850
  23. ^ http://koeppen-geiger.vu-wien.ac.at/
  24. ^ http://www.worldweather.org/089/m089.htm

[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น

Commons:Category
คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ:
การท่องเที่ยวในประเทศไทย
เครื่องมือส่วนตัว
สิ่งที่แตกต่าง
การกระทำ
ป้ายบอกทาง
มีส่วนร่วม
พิมพ์/ส่งออก
เครื่องมือ
ภาษาอื่น