ประชากรศาสตร์ไทย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

บทความว่าด้วย ลักษณะประชากรไทย กล่าวถึง ชนชาติ เชื้อชาติ ศาสนา ฯลฯ ที่เกี่ยวข้องด้วยประชาชนที่อาศัยอยู่ในประเทศไทย

สถิติจำนวนประชากรไทยนั้นแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับแหล่งอ้างอิงและวิธีการเก็บข้อมูล แต่โดยเฉลี่ยแล้วอยู่ที่เกือบ 65 ล้านคน ถึง 67 ล้านคน คิดเป็นอันดับที่ 4 ในกลุ่มประเทศอาเซียนรองจาก อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ และเวียดนาม ข้อมูลทั้งหลาย อาทิ

  • 65,124,716 คน (ตามประกาศสำนักทะเบียน กรมการปกครอง ณ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2557) [1]
  • 65,926,261 คน* (ตามสำมะโนประชากรและเคหะ พ.ศ. 2553 สำนักงานสถิติแห่งชาติ ณ วันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2553) [2]
  • 67,010,502 คน* (ประมาณการประชากร ณ วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 โดยสหประชาชาติ)[3]
  • 67,741,401 คน* (ประมาณการประชากร ณ เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2557 โดยหน่วยสืบราชการลับกลางแห่งสหรัฐอเมริกา) [4]
* หมายเหตุ: นับคนไทยที่อยู่ในประเทศไทย คนไทยที่ออกนอกประเทศชั่วคราว และคนต่างด้าวที่อยู่ในประเทศไทยเกิน 3 เดือน

และจากข้อมูลของสำนักงานสถิติแห่งชาติ [2] ซึ่งจะมีการจัดทำสำมะโนประชากรและเคหะ ทุก 10 ปี ตามข้อเสนอแนะขององค์การสหประชาชาติ ประเทศไทยมีประชากร 65,479,453 คน แบ่งเป็น ประชากรหญิง 33.4 ล้านคน (ร้อยละ 51.0) และชาย 32.1 ล้านคน (ร้อยละ 49.0) หรือคิดเป็นอัตราส่วนเพศ ชาย 96.2 คนต่อหญิง 100 คน เป็นผู้ที่มีสัญชาติไทย 62.3 ล้านคน (ร้อยละ 95.1) และผู้ที่ไม่มีสัญชาติไทยอีก 3.2 ล้านคน (ร้อยละ 4.9)

ทั้งนี้ทั้งนั้น จากข้อมูลโดยสหประชาชาติ ประเทศไทยเป็นประเทศลำดับที่สามในทวีปเอเชียที่โครงสร้างประชากรสูงอายุเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว (รองจากประเทศญี่ปุ่นและเกาหลีใต้) โดยคาดหมายว่าสัดส่วนประชากรวัยทำงาน (อายุ 15 - 64 ปี) ของประเทศไทยจะถึงจุดสูงสุดในปี ค.ศ. 2017 คืออยู่ที่ร้อยละ 72 ของประชากรทั้งหมด และจะลดต่ำลงต่ำกว่าร้อยละ 60 ของประชากรก่อนปี ค.ศ. 2050 ในขณะเดียวจำนวนประชากรผู้สูงอายุ (มากกว่า 65 ปีขึ้นไป) จากอยู่ที่อัตราร้อยละ 8.9 ของประชากรทั้งหมดในปี ค.ศ. 2010 จะเพิ่มขึ้นเป็นร้อยละ 19.5 ของประชากรทั้งหมดในปี ค.ศ. 2030 ซึ่งจะส่งผลต่อจำนวนประชากรไทยในอนาคตที่คาดว่าจะลดลงและความสามารถในการพัฒนาประเทศในที่สุด [5][6]

สำมะโนประชากร[แก้]

ข้อมูลจำนวนประชากร ตามสำมะโนประชากร พ.ศ. 2453 – 2553 ตามข้อมูลของสำนักงานสถิติแห่งชาติ [2]
ครั้ง ปีที่สำรวจ
(พ.ศ./ค.ศ.)
จำนวน (คน) อัตราเพิ่ม
(ร้อยละ/ต่อ 10 ปี)
1 2453 (1910) 8,131,247 -
2 2462 (1919) 9,207,355 + 13.2 (ต่อ 9 ปี)
3 2472 (1929) 11,506,207 + 25.0
4 2480 (1937) 14,464,105 + 25.7 (ต่อ 8 ปี)
5 2490 (1947) 17,442,689 + 20.6
6 2503 (1960) 26,257,916 + 50.5 (ต่อ 13 ปี)
7 2513 (1970) 34,397,371 + 31.0
8 2523 (1980) 44,824,540 + 30.3
9 2533 (1990) 54,548,530 + 21.7
10 2543 (2000) 60,916,441 + 11.7
11 2553 (2010) 65,926,261 + 8.2

สถิติจำนวนประชากร และสถิติชีพ[แก้]

สถิติจำนวนประชากร ตามข้อมูลของ กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย[7][8][9] และ
สถิติจำนวนและอัตราเกิดมีชีพ และตาย ทั่วราชอาณาจักร ตามข้อมูลของ สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์ กระทรวงสาธารณสุข[10] [11] [12]
ปี (พ.ศ./ค.ศ.) จำนวนประชากร จำนวนเกิดมีชีพ จำนวนตาย จำนวนเพิ่มตามธรรมชาติ อัตราเกิดมีชีพ (ต่อ 1,000 คน) อัตราตาย (ต่อ 1,000 คน) อัตราเพิ่มตามธรรมชาติ (ต่อ 1,000 คน) อัตราเจริญพันธุ์รวม
2526/1983 1 055 802 252 592 803 210 21.3 5.1 16.2
2527/1984 956 680 225 282 731 398 19.0 4.5 14.5
2528/1985 973 624 225 088 748 536 18.8 4.4 14.4
2529/1986 945 827 218 025 727 802 18.0 4.1 13.9
2530/1987 884 043 232 968 651 075 16.5 4.3 12.2
2531/1988 873 842 231 227 642 615 16.0 4.2 11.8
2532/1989 905 837 246 570 659 267 16.3 4.4 11.9
2533/1990 956 237 252 512 703 725 17.0 4.5 12.5
2534/1991 960 556 264 350 696 206 17.0 4.7 12.3
2535/1992 57,788,965 964 557 275 313 689 244 16.8 4.8 12.0
2536/1993 58,336,072 957 832 285 731 672 101 16.5 4.9 11.6
2537/1994 59,095,419 960 248 305 526 654 722 16.3 5.2 11.1
2538/1995 59,460,382 963 678 324 842 638 836 16.2 5.5 10.7
2539/1996 60,116,182 994 118 342 645 651 473 15.8 5.7 10.1
2540/1997 60,816,227 897 604 303 918 593 686 14.8 5.0 9.8
2541/1998 61,466,178 897 201 310 534 586 667 14.7 5.1 9.6
2542/1999 61,661,701 754 685 362 607 392 078 12.3 5.9 6.4
2543/2000 61,878,746 773 009 365 741 407 268 12.5 5.9 6.6
2544/2001 62,308,887 790 425 369 493 420 932 12.7 6.0 6.7
2545/2002 62,799,872 782 911 380 364 402 547 12.5 6.1 6.4
2546/2003 63,079,765 742 183 384 131 358 052 11.8 6.1 5.7
2547/2004 61,973,621* 813 069 393 592 419 477 13.0 6.3 6.7
2548/2005 62,418,054 809 485 395 374 414 111 13.0 6.4 6.6
2549/2006 62,828,706 793 623 391 126 402 497 12.7 6.2 6.5
2550/2007 63,038,247 797 588 393 255 404 333 12.7 6.3 6.4
2551/2008 63,389,730 784 256 397 326 386 930 12.4 6.3 6.1
2552/2009 63,525,062 765 047 393 916 371 131 12.1 6.2 5.9
2553/2010 63,878,267 761 689 411 331 350 358 12.0 6.5 5.5
2554/2011 64,076,033 782 198 414 670 367 528 12.2 6.5 5.7 1.66
2555/2012 64,456,695 780 975 415 141 365 834 12.2 6.5 5.7
2556/2013 64,785,909 748 081 426 065 322 016 11.6 6.6 5.0
2557/2014 65,124,716

หมายเหตุ: * กรมการปกครองมีการปรับปรุงแก้ไข และจำหน่ายรายการบุคคลในทะเบียนบ้านกลาง ทั่วราชอาณาจักร และโครงการตรวจสอบ แก้ไขรายการบุคคลในทะเบียนบ้าน กรณีชื่อเกิน และซ้ำซ้อน

ประชากรแต่ละภาค[แก้]

ประชากรแต่ละภาค ตามเกณฑ์แบ่งของราชบัณฑิตยสถาน ข้อมูล ณ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2557 โดยกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย[13]

อันดับ ภาค จำนวนประชากร (คน)
1 ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 21,845,254
2 ภาคกลาง 20,085,971
3 ภาคใต้ 9,206,223
4 ภาคเหนือ 6,169,843
5 ภาคตะวันออก 4,574,877
6 ภาคตะวันตก 3,240,267
รวม 65,124,716

ชนชาติ[แก้]

สถานภาพสมรสและภาวะเจริญพันธุ์[แก้]

ประชากรอายุตั้งแต่ 13 ปีขึ้นไป จานวน 55.2 ล้านคน มีผู้สมรสทั้งสิ้น 31.0 ล้านคน (ร้อยละ 56.2) โดยมีสัดส่วนชายและหญิงที่สมรสแล้วใกล้เคียงกันคือ ร้อยละ 56.6 และ 55.9 ชายมีสัดส่วนที่เป็นโสดสูงกว่าหญิงคือ ร้อยละ 33.6 และ 26.9 และพบว่าหญิงมีสัดส่วนที่เป็นหม้าย หย่า แยกกันอยู่ สูงกว่าชายถึง 2.2 เท่า

หากพิจารณาภาวะเจริญพันธุ์ของหญิงเคยสมรสอายุ 15 - 49 ปี พบว่า หญิง 1 คน มีบุตรเกิดรอดเฉลี่ย 1.51 คน ลดลงจากปี 2543 (1.88 คน) และเมื่อพิจารณาในระดับภาคพบว่า ภาคใต้มีจำนวนบุตรฯ เฉลี่ยสูงสุดและใกล้เคียงกับภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (1.77 และ 1.75 คน) ส่วนกรุงเทพมหานครมีจำนวนบุตรฯ เฉลี่ยต่ำสุด (1.20 คน) [2]

สถิติสำคัญ โดยวิทยาลัยประชากรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย[แก้]

อ้างอิง [2]
สถิติจำนวนประชากรตามกลุ่มอายุ

จำนวนการจดทะเบียนสมรสและหย่า[แก้]

ปี (พ.ศ.) สมรส (คน) หย่า (คน) อัตราการหย่า (ร้อยละ)
2550 307,910 100,420 32.6
2551 318,496 109,084 34.2
2552 300,878 109,277 36.3
2553 305,944 100,402 37.9
2554 308,048 109,312 35.5

สถิติสำคัญโดยสำนักข่าวกรองกลางสหรัฐอเมริกา[แก้]

ประมาณการโครงสร้างประชากร[แก้]

ภาพแสดงสัดส่วนโครงสร้างประชากรไทยตามช่วงอายุ ปี ค.ศ. 2014/พ.ศ. 2557
0-14 ปี: 17.6% (ชาย 6,117,993/หญิง 5,827,981)
15-64 ปี: 71.4% (ชาย 24,348,834/หญิง 24,990,839)
65 ปีขั้นไป: 9.8% (ชาย 3,468,620/หญิง 3,893,925) (ข้อมูลประมาณการปี 2557)
0-14 ปี: 19.9% (ชาย 6,779,723/หญิง 6,466,625)
15-64 ปี: 70.9% (ชาย 23,410,091/หญิง 23,913,499)
65 ปีขั้นไป: 9.2% (ชาย 2,778,012/หญิง 3,372,203) (ข้อมูลประมาณการปี 2554)
0-14 ปี: 21.2% (ชาย 7,104,776/หญิง 6,781,453)
15-64 ปี: 70.3% (ชาย 22,763,274/หญิง 23,304,793)
65 ปีขึ้นไป: 8.5% (ชาย 2,516,721/หญิง 3,022,281) (ข้อมูลประมาณการปี 2551)

อายุมัธยฐาน[แก้]

อายุมัธยฐาน (Median Age) คือ อายุกึ่งกลางที่แบ่งประชากรออกเป็นสองส่วนในจำนวนเท่ากัน โดยส่วนหนึ่งมีอายุน้อยกว่าอายุมัธยฐานและอีกส่วนหนึ่งมีอายุมากกว่าอายุมัธยฐาน [14]
  • 36.2 ปี (ข้อมูลประมาณการปี 2557)

อัตราเพิ่ม[แก้]

  • 0.35% (ข้อมูลประมาณการปี 2557)
  • 0.543% (ข้อมูลประมาณการปี 2554)
  • 0.615% (ข้อมูลประมาณการปี 2552)

อัตราเกิด[แก้]

  • เกิด 11.26 คนต่อประชากร 1,000 คน (ข้อมูลประมาณการปี 2557)
  • เกิด 12.81 คนต่อประชากร 1,000 คน (ข้อมูลประมาณการปี 2554)

อัตราตาย[แก้]

  • ตาย 7.72 คนต่อประชากร 1,000 คน (ข้อมูลประมาณการปี 2557)
  • ตาย 7.38 คนต่อประชากร 1,000 คน (ข้อมูลประมาณการปี 2554)

อัตราการตายของทารก[แก้]

  • ตาย 9.86 คนต่อประชากรเด็กเกิดแล้วอยู่รอด 1,000 คน (ข้อมูลประมาณการปี 2557)
  • ตาย 15.9 คนต่อประชากรเด็กเกิดแล้วอยู่รอด 1,000 คน (ข้อมูลประมาณการปี 2554)

อายุคาดหมายเมื่อแรกเกิด[แก้]

ต่อประชากรทั้งหมด: 74.60 ปี
ชาย: 71.1 ปี
หญิง: 78.01 ปี (ข้อมูลปี 2556 สารประชากรมหิดล )

ภาวะการเจริญพันธุ์[แก้]

  • 1.5 คน/หญิง (ข้อมูลประมาณการปี 2557)
  • 1.66 คน/หญิง (ข้อมูลประมาณการปี 2554)
  • 1.64 คน/หญิง (ข้อมูลประมาณการปี 2551)

อัตราการรู้หนังสือ[แก้]

นิยาม: อายุ 15 ปีขึ้นไปที่อ่านออกเขียนได้
ต่อประชากรทั้งหมด: 92.6%
ชาย: 94.9%
หญิง: 90.5% (ข้อมูลประมาณการปี 2545)

หมู่เลือด[แก้]

  • O 35%
  • B 28%
  • A 30%
  • AB 7%

สถิติสำคัญโดยองค์การสหประชาชาติ[แก้]

  • อัตราการตายของทารก 11.20/1000 คน (2011)
  • อัตราการตายของเด็กอายุต่ำกว่า 5 ปี 12/1000 คน (2011)
ข้อมูลประมาณการจำนวนคนเกิดและตาย โดยองค์การสหประชาชาติ [15]
ช่วงปี (ค.ศ.) จำนวนคนเกิด
(คน/ปี)
จำนวนคนตาย
(คน/ปี)
เปลี่ยนแปลง
(คน/ปี)
อัตราเกิด
(ต่อ 1,000 คน)
อัตราตาย
(ต่อ 1,000 คน)
อัตราเพิ่ม
(ต่อ 1,000 คน)
อัตราการเจริญพันธุ์ (คน) อัตราการตายของทารก
(ต่อ 1,000 คน)
1950-1955 940 000 344 000 596 000 42.5 15.6 26.9 6.14 130.3
1955-1960 1 093 000 348 000 745 000 43.0 13.7 29.3 6.14 108.7
1960-1965 1 249 000 353 000 896 000 42.3 12.0 30.3 6.13 90.5
1965-1970 1 385 000 362 000 1 025 000 40.4 10.5 29.9 5.99 75.5
1970-1975 1 371 000 355 000 1 097 000 34.6 8.9 25.7 5.05 63.2
1975-1980 1 297 000 338 000 1 017 000 28.9 7.5 21.4 3.92 50.4
1980-1985 1 201 000 300 000 969 000 24.1 6.0 18.1 2.95 38.9
1985-1990 1 113 000 266 000 949 000 20.4 4.9 15.5 2.30 29.1
1990-1995 1 050 000 313 000 516 000 18.0 5.4 13.6 1.99 22.6
1995-2000 955 000 373 000 701 000 15.6 6.1 9.5 1.77 18.6
2000-2005 914 000 426 000 709 000 14.1 6.6 7.5 1.68 15.1
2005-2010 873 000 486 000 485 000 12.9 7.2 5.7 1.63 12.4

อ้างอิง[แก้]

  1. ประกาศสำนักทะเบียนกลาง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่างๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ ๓๑ ธันวาคม ๒๕๕๗
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 "บทสรุปสำหรับผู้บริหาร สำมะโนประชากรและเคหะ พ.ศ. 2553". สำนักงานสถิติแห่งชาติ. 30 มกราคม 2554. สืบค้นเมื่อ 30-01-2012. 
  3. "Total Population - Both Sexes". World Population Prospects, the 2012 Revision. United Nations Department of Economic and Social Affairs, Population Division, Population Estimates and Projections Section. 13 June 2013. สืบค้นเมื่อ 18 June 2013. 
  4. https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/geos/th.html
  5. SHIGESABURO KABE. Nikkei Asian Review. "Workforce set to become a problem of the ages ." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://asia.nikkei.com/magazine/20131205-Rebalancing-act/Cover-Story/Asias-working-age-cohorts-set-to-shrink-on-aging-population 2556. สืบค้น 6 ธันวาคม 2556.
  6. Dhara Ranasinghe. CNBC. "This Asian nation faces a growing crisis from aging." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://www.cnbc.com/id/101119344# 2556. สืบค้น 26 พฤศจิกายน 2557.
  7. สำนักงานสถิติแห่งชาติ. "ข้อมูลที่สำคัญระดับประเทศ 1. สถิติประชากรและเคหะ ทั่วราชอาณาจักร." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: [1] 2554. สืบค้น 4 กันยายน 2554.
  8. กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. "บริการข้อมูลสถิติ." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.dopa.go.th/stat/statnew/statTDD/ 2554. สืบค้น 1 มีนาคม 2558.
  9. http://social.nesdb.go.th/SocialStat/StatDefault_Final.aspx
  10. http://bps.ops.moph.go.th/E-book/statistic/2536-2540/image/3.pdf
  11. http://www.this.or.th/files/77.pdf
  12. http://bps.moph.go.th/content/%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%B9%E0%B8%A5%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%94
  13. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2557." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.bora.dopa.go.th/stat/y_stat57.html 2558. สืบค้น 1 มีนาคม 2558.
  14. http://popcensus.nso.go.th/sub_topic.php?pid=2
  15. Population Division of the Department of Economic and Social Affairs of the United Nations Secretariat, World Population Prospects: The 2010 Revision

ดูเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]