การศึกษาในประเทศไทย
| บทความนี้ยังต้องการเพิ่มแหล่งอ้างอิงเพื่อพิสูจน์ความถูกต้อง คุณสามารถพัฒนาบทความนี้ได้โดยเพิ่มแหล่งอ้างอิงตามสมควร เนื้อหาที่ขาดแหล่งอ้างอิงอาจถูกลบออก |
การศึกษาในประเทศไทย โดยส่วนใหญ่จะเป็นการที่รัฐบาลไทยมอบหมายให้กระทรวงศึกษาธิการมีบทบาทสำหรับผู้เรียนตั้งแต่ก่อนวัยเรียนจนถึงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย และเป็นการศึกษาขั้นพื้นฐานแบบไม่เสียค่าใช้จ่ายสิบสองปีที่ได้รับการรับรองตามรัฐธรรมนูญ และมีผลบังคับใช้ขั้นต่ำสุดที่เก้าปี
ตามระเบียบการศึกษาจะวางไว้ที่อย่างน้อยสิบสองปีของการศึกษาขั้นพื้นฐาน กับการศึกษาที่สูงขึ้น การศึกษาขั้นพื้นฐานสามารถแบ่งออกเป็นหกปีของการศึกษาระดับประถมศึกษา กับอีกหกปีสำหรับการศึกษาระดับมัธยมศึกษา ซึ่งแบ่งย่อยออกเป็นสามปีในระดับมัธยมศึกษาตอนต้นกับอีกสามปีในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ส่วนระดับชั้นอนุบาลเป็นระดับการศึกษาก่อนขึ้นชั้นประถม iรวมถึงเป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาขั้นพื้นฐานในช่วงระยะเวลาราว 2-3 ปีโดยขึ้นอยู่กับสถานที่ และสามารถเปลี่ยนย้ายได้ นอกจากนี้ การศึกษานอกระบบยังได้รับการสนับสนุนโดยรัฐ ซึ่งทางโรงเรียนมีส่วนร่วมอย่างมีนัยสำคัญสำหรับโครงสร้างพื้นฐานการศึกษาทั่วไป
การบริหารและการควบคุมของมหาวิทยาลัยรัฐและเอกชนจะดำเนินการโดยสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา ซึ่งเป็นแผนกหนึ่งของกระทรวงศึกษาธิการ
การจัดการศึกษาของประเทศไทยนั้นถูกมองว่าล้าหลังและล้มเลวเสมอมา[1] กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข เปิดเผยเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2554 ว่า เด็กไทยมีระดับเชาวน์ปัญญา -70 ซึ่งต่ำที่สุดในทวีปเอเชีย โดยเด็กไทยภาคตะวันออกมีสติปัญญาน้อยที่สุด สูงขึ้นมาจึงเป็นภาคใต้ ภาคเหนือ และภาคกลางตามลำดับ[2]
เนื้อหา |
ระบบโรงเรียน [แก้]
โครงสร้างของโรงเรียนแบ่งออกเป็นสี่ระดับที่สำคัญ: สามปีแรกในระดับประถมศึกษา ซึ่งเป็นกลุ่มที่มีอายุระหว่าง 6 ถึง 12 ปี, ระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึง 3 ซึ่งเป็นกลุ่มอายุระหว่าง 13 ถึง 15 ปี ส่วนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ประกอบด้วยระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ถึง 6 ซึ่งเป็นกลุ่มอายุระหว่าง 16 ถึง 18 ปี โดยแบ่งออกเป็นสายสามัญและสายอาชีพ นักศึกษาที่เลือกสายสามัญมักมีความตั้งใจที่จะศึกษาต่อในระดับมหาวิทยาลัย ส่วนนักศึกษาที่เลือกสายอาชีพมักวางแผนเพื่อเตรียมพร้อมสู่การจ้างงานหรือศึกษาเพิ่มเติม
อ้างอิง [แก้]
- ↑ สมพงษ์ จิตระดับ สุอังคะวาทิน (17 มิถุนายน 2555). "เปลี่ยน..รัฐมนตรีศึกษาฯทุก 6 เดือน "สุชาติ"สอบผ่าน แต่...". มติชน. สืบค้นเมื่อ 1 October 2012.
- ↑ The Nation/Asia News Network (8 July 2011). "Thai students found below global average". Edvantage.com. สืบค้นเมื่อ 1 October 2012.
- รองศาสตราจารย์พิมพ์พรรณ เทพสุเมธานนท์. การศึกษาในประเทศไทย. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง. พิมพ์ครั้งที่ 2 พ.ศ. 2551. ISBN 978-974-307-779-1
ดูเพิ่ม [แก้]
- การรับบุคคลเข้าศึกษาในสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย
- การทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติขั้นพื้นฐานและขั้นสูง
- รายชื่อจังหวัดในประเทศไทยเรียงตามดัชนีพัฒนามุนษย์
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
- History of Thai Education
- Ministry of Education
- SAE Institute Bangkok Thailand
- Office of the National Education Commission
- Engineering & technology education in Thailand (TransWorldEducation.com)
- Thailand education websites ที่ ดีมอซ
- Colleges and Universities in Thailand ที่ ดีมอซ
- International academic programs in Thailand ที่ ดีมอซ
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||