แกรนด์ สแลม แชมเปี้ยนชิพ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

แกรนด์ สแลม แชมเปี้ยนชิพ เป็นความสำเร็จใน มวยปล้ำอาชีพ เป็นความแตกต่างเกิดขึ้นกับนักมวยปล้ำมืออาชีพที่ได้รับรางวัลชนะเมื่อได้แชมป์ 4 เส้น ใน WWE หรือ Total Nonstop Action Wrestling 4 รายการโดยทั่วไปมีคุณสมบัติถึง 3 ระดับการแข่งขันชิงแชมป์เดี่ยว และแท็กทีม ซึ่งเหล่านี้การแข่งขันชิงแชมป์โลก แชมป์รองระดับ2และระดับ3 เป็นผลให้แชมป์แกรนด์สแลม นอกจากนี้ยังมีกำเนิด ทริปเปิลคราวน์ แชมเปี้ยนชิพ ซึ่งประกอบด้วยแชมป์ใหญ่, แชมป์อันดับ2และแชมป์แท็กทีม (แชมป์ระดับที่3ไม่นับเป็นทริปเปิลคราวน์)[1][2][3][4][5][6][7]

ดับเบิลยูดับเบิลยูอี[แก้]

ข้อความชื่อ
การชิงแชมป์ใน ตัวเอียง เป็นชื่ออื่นจากคำนิยามเดิมของแชมป์ Grand Slam
วันที่ วันที่จะระบุถึงนักมวยปล้ำครั้งแรกที่มีการแข่งขันชิงแชมป์นั้น
วันที่ในตัวหนา วันที่นักมวยปล้ำกลายเป็นแชมป์แกรนด์สแลม
วันที่ใน ตัวเอียง นักมวยปล้ำที่มีชื่อที่ได้รับรางวัล แต่ไม่ได้นำไปสู่การเป็นแชมป์แกรนด์สแลมของพวกเขา เพราะพวกเขาชนะแล้วรายการแกรนด์สแลม หรือพวกเขาชนะแล้วชื่อเรื่องที่ว่าในระดับเดียวกัน
ชื่อสี

ได้รับรางวัลแกรนด์สแลมที่อยู่ภายใต้ข้อกำหนดเดิม

ได้รับรางวัลแกรนด์สแลมที่มีหนึ่งหรือมากกว่ารายการอื่น

ได้รับรางวัลแกรนด์สแลมที่มีหนึ่งหรือมากกว่าหนึ่งรายการอื่น แต่ยังได้รับรางวัลชื่อเรื่องทั้งหมดที่อยู่ภายใต้ข้อกำหนดเดิม
วันที่สี

ได้รับรางวัลแกรนด์สแลม และถูกบันทึกในค่าย รอว์

ได้รับรางวัลแกรนด์สแลม และถูกบันทึกในค่าย อีซีดับเบิลยู

ได้รับรางวัลแกรนด์สแลม และถูกบันทึกในค่าย สแมคดาวน์
ได้รับรางวัลแกรนด์สแลมก่อน การคัดผลดับเบิลยูดับเบิลยูอี
หมายเหตุ
1 ^ แชมป์ Hardcore ถูกรวมกับแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลในวันที่ 27 สิงหาคม 2002 เพื่อให้สมัยอนาคตที่มีแชมป์นี้เป็นไปไม่ได้
2 ^ แชมป์ Hardcore ถูกรวมกับแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลในวันที่ 22 กรกฎาคม 2002 เพื่อให้สมัยอนาคตที่มีแชมป์นี้เป็นไปไม่ได้
3 ^ นักมวยปล้ำที่เป็นลูกจ้างอีกต่อไปโดย WWE ดังนั้นสมัยในอนาคตยังไม่ได้เป็นไปได้
4 ^ นักมวยปล้ำที่มีผู้เสียชีวิตเพื่อให้สมัยในอนาคตเป็นไปไม่ได้

รูปแบบดั้งเดิม[แก้]

แชมป์ แชมป์ใหญ่ แชมป์แท็กทีม แชมป์อันดับ 2 แชมป์อันดับ 3
WWE World
Heavyweight
World
Tag Team
WWE
Raw Tag Team
Intercontinental European Hardcore
Shawn Michaels[2] March 31, 1996
(as the WWF World Heavyweight Championship)
November 17, 2002 August 28, 1994
(with Diesel)
December 13, 2009
(with Triple H)
October 27, 1992 September 20, 1997 N/A
(Title defunct)
Triple H[8][7] August 23, 1999
(as the WWF Championship)
September 2, 2002 April 29, 2001
(with Stone Cold Steve Austin)
December 13, 2009
(with Shawn Michaels)
October 21, 1996 December 11, 1997 N/A
(Title defunct)
Kane[3][4] June 28, 1998
(as the WWF World Heavyweight Championship)
July 18, 2010 July 13, 1998
(with Mankind)
April 19, 2011
(with Big Show)
May 20, 2001 N/A
(Title defunct)
April 1, 2001
Chris Jericho[9] December 9, 2001
(as the Undisputed WWF Championship)
September 7, 2008 May 21, 2001
(with Chris Benoit)
June 28, 2009
(with Edge)
December 12, 1999 April 2, 2000 May 28, 2001
Kurt Angle[5] October 22, 2000
(as the WWF Championship)
January 10, 2006 N/A
(Title defunct)
October 20, 2002
(with Chris Benoit)
February 27, 2000 February 8, 2000 September 10, 2001
Eddie Guerrero February 15, 2004 N/A
(Deceased)
N/A
(Deceased)
November 17, 2002
(with Chavo Guerrero)
September 5, 2000 April 3, 2000 N/A
(Deceased)
Rob Van Dam[6][7] June 11, 2006 N/A
(Title defunct)
March 31, 2003
(with Kane)
December 7, 2004
(with Rey Mysterio)
March 17, 2002 July 22, 2002 July 22, 2001
Booker T N/A
(Retired)
July 23, 2006 October 30, 2001
(with Test)
N/A
(Retired)
July 7, 2003 N/A
(Title defunct)
May 4, 2002
Jeff Hardy December 14, 2008 June 7, 2009 June 29, 1999
(with Matt Hardy)
April 2, 2017
(with Matt Hardy)
April 10, 2001 July 8, 2002 July 10, 2001
John Bradshaw Layfield[10] June 27, 2004 N/A
(Retired)
May 25, 1999
(with Faarooq)
N/A
(Retired)
March 9, 2009 October 22, 2001 June 3, 2002
Christian[11] N/A
(Retired)
May 1, 2011 April 2, 2000
(with Edge)
N/A
(Retired)
September 23, 2001 October 30, 2001 March 17, 2002
Big Show November 14, 1999
(as the WWF Championship)
December 18, 2011 August 22, 1999
(with The Undertaker)
July 26, 2009
(with Chris Jericho)
April 1, 2012 N/A
(Title defunct)
February 25, 2001

รูปแบบใหม่[แก้]

แชมป์ แชมป์ใหญ่ แชมป์แท็กทีม แชมป์อันดับ 2 แชมป์อันดับ 3
WWE WWE Universal WWE/Raw Tag Team SmackDown Tag Team Intercontinental United States
Kurt Angle[1] October 22, 2000
(as the WWF Championship)
October 20, 2002
(with Chris Benoit)
February 27, 2000 October 22, 2001
Eddie Guerrero[1] February 15, 2004 N/A
(Deceased)
November 17, 2002
(with Chavo Guerrero)
N/A
(Deceased)
September 3, 2000 July 23, 2003
Edge[1] January 8, 2006 N/A
(Retired)
November 7, 2002
(with Rey Mysterio)
N/A
(Retired)
July 24, 1999 November 12, 2001
Big Show[1] November 14, 1999
(as the WWF Championship)
July 26, 2009
(with Chris Jericho)
April 1, 2012 October 19, 2003
The Miz[1] November 22, 2010 November 16, 2007
(with John Morrison)
July 23, 2012 October 5, 2009
Daniel Bryan[1] August 18, 2013 N/A
(Retired)
September 16, 2012
(with Kane)
N/A
(Retired)
March 29, 2015 September 19, 2010
Chris Jericho[1] December 9, 2001
(as the Undisputed WWF Championship)
June 28, 2009
(with Edge)
December 12, 1999 January 9, 2017

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 1.7 "The new Grand Slam winners: The seven Superstars who have won every active championship". WWE. Archived from the original on January 13, 2017. สืบค้นเมื่อ January 13, 2017. 
  2. 2.0 2.1 Clayton, Corey (August 24, 2007). "Superstar Turning Points in WWE history". World Wrestling Entertainment. Archived from the original on May 26, 2011. สืบค้นเมื่อ January 13, 2016. "He would also become the first-ever WWE "Grand Slam" Champion, winning the WWE, World Heavyweight, European, Intercontinental and World Tag Team Title gold." 
  3. 3.0 3.1 "WWF.com Headlines". World Wrestling Entertainment. 2001-05-26. Archived from the original on 2001-05-26. สืบค้นเมื่อ 2009-03-11. "In a rare interview with WWF.com, Kane discussed the chain match Sunday at Judgment Day and his feelings on being the only "Grand Slam Champion" of his variety." 
  4. 4.0 4.1 "Big Red Grand Slam". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2009-03-11. 
  5. 5.0 5.1 "Kurt Angle...". WWE.com. Archived from the original on October 12, 2007. สืบค้นเมื่อ 2007-07-17. "While most fans of this former Grand Slam Champion..." 
  6. 6.0 6.1 "Rob Van Dam". wwe.com. Archived from the original on January 10, 2016. สืบค้นเมื่อ June 28, 2008. "At ECW One Night Stand 2006, Rob Van Dam became the only person out of ECW, after its 2001 purchase to become a WWE Grand Slam winner. At WWE Great American Bash 2006, Booker T became the second" 
  7. 7.0 7.1 7.2 "The new Grand Slam winners: The six Superstars who have won every active championship". WWE. August 10, 2015. Archived from the original on August 12, 2015. 
  8. "Triple H". WWE.com. สืบค้นเมื่อ 2007-07-17. "Such dedication has provided him with the fortitude to become a Grand Slam champion." 
  9. "Nikki Sixx and Courtney Bingham at the Premiere of "God Bless Ozzy Osbourne (Chris Jericho)". 
  10. "JBL Milestone 04-05-09". WWE. Archived from the original on April 3, 2015. สืบค้นเมื่อ June 30, 2015. "After defeating CM Punk on Raw to win his first Intercontinental Championship, JBL becomes the tenth Grand Slam Champion in WWE history." 
  11. Paul White. 101 Things You May Not Have Known About World Wrestling. "His vast collection of titles made him the 23rd Triple Crown Champion and the 11th Grand Slam Champion."