อำเภอน้ำยืน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อำเภอน้ำยืน
แผนที่จังหวัดอุบลราชธานี เน้นอำเภอน้ำยืน
ดินแดนสามเหลี่ยมมรกต งามงดพลาญเสือ
เหลือเฟืออัญมณี มากมีพืชเศรษฐกิจ
แหล่งสถิตนารายณ์บรรทมสินธุ์ สวยโสภิณถ้ำโยนี
ข้อมูลทั่วไป
อักษรไทย อำเภอน้ำยืน
อักษรโรมัน Amphoe Nam Yuen
จังหวัด อุบลราชธานี
ข้อมูลสถิติ
พื้นที่ 854.5 ตร.กม.
ประชากร 69,917 คน (พ.ศ. 2557)
ความหนาแน่น 81.82 คน/ตร.กม.
รหัสทางภูมิศาสตร์ 3409
รหัสไปรษณีย์ 34260
ที่ว่าการอำเภอ
ที่ตั้ง ที่ว่าการอำเภอน้ำยืน หมู่ที่ 1 ตำบลสีวิเชียร อำเภอน้ำยืน จังหวัดอุบลราชธานี 34260
พิกัด 14°29′18″N 105°0′0″E / 14.48833°N 105.00000°E / 14.48833; 105.00000
หมายเลขโทรศัพท์ 0 4537 1089
หมายเลขโทรสาร 0 4537 1089

สารานุกรมประเทศไทย ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย

น้ำยืน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุบลราชธานี

ที่ตั้งและอาณาเขต[แก้]

อำเภอน้ำยืนตั้งอยู่ทางทิศใต้สุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้

การแบ่งเขตการปกครอง[แก้]

การปกครองส่วนภูมิภาค[แก้]

อำเภอน้ำยืนแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 7 ตำบล 101หมู่บ้าน ได้แก่

1. โซง (Song) 11 หมู่บ้าน
2. ยาง (Yang) 12 หมู่บ้าน
3. โดมประดิษฐ์ (Dom Pradit) 18 หมู่บ้าน
4. บุเปือย (Bu Pueai) 15 หมู่บ้าน
5. สีวิเชียร (Si Wichian) 24 หมู่บ้าน
6. ยางใหญ่ (Yang Yai) 12 หมู่บ้าน
7. เก่าขาม (Kao Kham) 12 หมู่บ้าน

การปกครองส่วนท้องถิ่น[แก้]

ท้องที่อำเภอน้ำยืนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่

  • เทศบาลตำบลน้ำยืน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโซงและบางส่วนของตำบลสีวิเชียร
  • เทศบาลตำบลโซง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโซง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลน้ำยืน)
  • เทศบาลตำบลสีวิเชียร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสีวิเชียร (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลน้ำยืน)
  • องค์การบริหารส่วนตำบลยาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลยางทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลโดมประดิษฐ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโดมประดิษฐ์ทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลบุเปือย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบุเปือยทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลยางใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลยางใหญ่ทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลเก่าขาม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเก่าขามทั้งตำบล

ประชากรในตำบล[แก้]

      หมายถึงจำนวนประชากรได้เพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับปีก่อน
      หมายถึงจำนวนประชากรได้ลดลงเมื่อเทียบกับปีก่อน
อันดับ
(ปีล่าสุด)
ตำบลในอำเภอน้ำยืน พ.ศ. 2558[1] พ.ศ. 2557[2] พ.ศ. 2556[3] พ.ศ. 2555[4] พ.ศ. 2554[5] พ.ศ. 2553[6] พ.ศ. 2552[7] พ.ศ. 2551[8]
1 โดมประดิษฐ์ 16,532 16,420 16,288 16,131 16,004 15,989 15,845 15,717
2 สีวิเชียร 14,884 14,820 14,747 14,677 14,484 14,468 14,394 14,261
3 บุเปือย 9,278 9,207 9,217 9,183 9,084 9,117 9,049 8,954
4 โซง 8,650 8,556 8,497 8,453 8,383 8,359 8,331 8,324
5 ยาง 7,410 7,372 7,343 7,305 7,260 7,240 7,182 7,139
6 เก่าขาม 7,339 7,314 7,286 7,234 7,142 7,062 7,009 6,990
7 ยางใหญ่ 6,268 6,228 6,235 6,202 6,179 6,106 6,086 6,035
รวม 70,361 69,917 69,613 69,185 68,536 68,341 67,896 67,420

โรงเรียน[แก้]

โรงเรียนมัธยม สพฐ.

ดูเพิ่ม[แก้]


  1. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2558." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.bora.dopa.go.th/stat/pk/pk_58 .pdf 2558. สืบค้น 1 มีนาคม 2559.
  2. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2557." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.bora.dopa.go.th/stat/pk/pk_57.pdf 2558. สืบค้น 1 มีนาคม 2558.
  3. ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักทะเบียนกลาง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเนกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่างๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ ๓๑ ธันวาคม ๒๕๕๖, เล่ม ๑๓๑, ตอน ๔๑ ง , ๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๗, หน้า ๑
  4. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.bora.dopa.go.th/stat/y_stat55.html 2555. สืบค้น 3 เมษายน 2556.
  5. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2554." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.bora.dopa.go.th/stat/y_stat54.html 2555. สืบค้น 6 เมษายน 2555.
  6. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2553." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.dopa.go.th/stat/y_stat53.html 2553. สืบค้น 30 มกราคม 2554.
  7. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2552."203.113.86.149/stat/y_stat.htmlสืบค้น 30 มีนาคม 2553
  8. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://www.dopa.go.th/stat/y_stat51.html 2552. สืบค้น 30 มกราคม 2552.