ข้ามไปเนื้อหา

แก่งสะพือ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แก่งสะพือ

แก่งสะพือ เป็นแก่งหินแห่งหนึ่งในแม่น้ำมูล ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลเมืองพิบูลมังสาหาร อำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี ห่างจากตัวอำเภอเมืองอุบลราชธานี ประมาณ 45 กิโลเมตร เมื่อเดินทางไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 217

คำว่า “สะพือ” สันนิษฐานว่าเป็นภาษากูย มาจากคำว่า “กะไซพรืด” โดยกะไซแปลว่างู และ พรืดแปลว่าใหญ่ ต่อมาเพี้ยนเป็น “ซำพรืด” จนในที่สุดเพี้ยนมาเป็น “สะพือ” ดังนั้น “แก่งสะพือ” จึงมีความหมายในภาษาไทยว่า “แก่งงูใหญ่” ซึ่งสอดคล้องกับตำนานความเชื่อของคนในท้องถิ่นที่เชื่อกันว่า มีพญานาคหรืองูใหญ่อาศัยอยู่เพื่อปกปักรักษาภูมิสถานแห่งนี้

แก่งสะพือ เป็นแก่งที่มีหินขนาดน้อยใหญ่สลับกัน มีลักษณะเป็นเขื่อนขนาดย่อมขวางกันลำแม่น้ำมูล เมื่อกระแสน้ำไหลผ่านกระทบหินเกิดเป็นฟองขาวมีเสียงน้ำตกดังตลอดเวลา ซึ่งแก่งสะพือจะปรากฏในช่วงเดือน มกราคม - พฤษภาคม น้ำในแม่น้ำมูลจะลดลงจนสามารถมองเห็นแก่งหินชัดเจน ส่วนในช่วงฤดูฝนจะใช้เป็นแหล่งทำการประมง[1] และบริเวณแก่งสะพือยังมีร้านค้าชุมชนสำหรับขายของที่ระลึกและอาหาร

หินพระปรมาภิไธย

สัญลักษณ์หนึ่งของแก่งสะพือคือพระปรมาภิไธยเป็นแผ่นหินที่มีการลงนามของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง จัดทำเนื่องในโอกาสที่ทั้งสองพระองค์เสด็จพระราชดำเนินเยือนอำเภอพิบูลมังสาหารเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2498[1][2]

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 "ข้อมูลทั่วไป". phibuncity.go.th. สืบค้นเมื่อ 2026-04-13.
  2. ข้อความบนหินพระปรมาพิไธย