แก่งสะพือ

แก่งสะพือ เป็นแก่งหินแห่งหนึ่งในแม่น้ำมูล ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลเมืองพิบูลมังสาหาร อำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี ห่างจากตัวอำเภอเมืองอุบลราชธานี ประมาณ 45 กิโลเมตร เมื่อเดินทางไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 217
คำว่า “สะพือ” สันนิษฐานว่าเป็นภาษากูย มาจากคำว่า “กะไซพรืด” โดยกะไซแปลว่างู และ พรืดแปลว่าใหญ่ ต่อมาเพี้ยนเป็น “ซำพรืด” จนในที่สุดเพี้ยนมาเป็น “สะพือ” ดังนั้น “แก่งสะพือ” จึงมีความหมายในภาษาไทยว่า “แก่งงูใหญ่” ซึ่งสอดคล้องกับตำนานความเชื่อของคนในท้องถิ่นที่เชื่อกันว่า มีพญานาคหรืองูใหญ่อาศัยอยู่เพื่อปกปักรักษาภูมิสถานแห่งนี้
แก่งสะพือ เป็นแก่งที่มีหินขนาดน้อยใหญ่สลับกัน มีลักษณะเป็นเขื่อนขนาดย่อมขวางกันลำแม่น้ำมูล เมื่อกระแสน้ำไหลผ่านกระทบหินเกิดเป็นฟองขาวมีเสียงน้ำตกดังตลอดเวลา ซึ่งแก่งสะพือจะปรากฏในช่วงเดือน มกราคม - พฤษภาคม น้ำในแม่น้ำมูลจะลดลงจนสามารถมองเห็นแก่งหินชัดเจน ส่วนในช่วงฤดูฝนจะใช้เป็นแหล่งทำการประมง[1] และบริเวณแก่งสะพือยังมีร้านค้าชุมชนสำหรับขายของที่ระลึกและอาหาร

สัญลักษณ์หนึ่งของแก่งสะพือคือพระปรมาภิไธยเป็นแผ่นหินที่มีการลงนามของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง จัดทำเนื่องในโอกาสที่ทั้งสองพระองค์เสด็จพระราชดำเนินเยือนอำเภอพิบูลมังสาหารเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2498[1][2]
อ้างอิง
[แก้]- ปราชญ์ท้องถิ่น อำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี.
- สำนักงานพัฒนาชุมชนอำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี. : http://district.cdd.go.th/phibunmangsahan/gallery/ เก็บถาวร 2018-06-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
- 1 2 "ข้อมูลทั่วไป". phibuncity.go.th. สืบค้นเมื่อ 2026-04-13.
- ↑ ข้อความบนหินพระปรมาพิไธย