สมเด็จพระรามาธิบดี (จันท์)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

สมเด็จพระราชโองการพระรามาธิบดี มีพระนามเดิมว่า เจ้าพระยาจันท์ หรือพระนามหลังเข้ารีตว่า อิบราฮิม เป็นพระมหากษัตริย์กัมพูชาเพียงพระองค์เดียวที่นับถือศาสนาอิสลาม

สมเด็จพระรามาธิบดีประสูติเมื่อ พ.ศ. 2157 เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระไชยเชษฐา ประสูติแต่นักนางบุษบา บาทบริจาริกาชาวลาว[1] เดิมมีตำแหน่งเป็นเจ้าพระยาจันท์ พระองค์ขึ้นครองราชย์เมื่อ พ.ศ. 2184 โดยได้ปราบดาภิเษกจับพระปทุมราชา และพระบรมราชาผู้เป็นมหาอุปราชประหารชีวิตเสีย หลังจากครองราชย์แล้วสองปี พระองค์ได้สนมเป็นชาวมลายู จึงเปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลามใน พ.ศ. 2186[2] ทำให้มีผู้ต่อต้านพระองค์มาก อีกทั้งในรัชกาลของพระองค์ยังมีความขัดแย้งกับพ่อค้าชาวฮอลันดา ใน พ.ศ. 2201 พระแก้วฟ้า (นักองค์อิ่ม) ซึ่งมีพระมารดาเป็นชาวเวียดนาม ได้นำทัพเวียดนามมาโจมตีเพื่อล้มล้างราชบัลลังก์ ในครั้งแรกทัพเวียดนามเป็นฝ่ายชนะ จับพระรามาธิบดีใส่กรงไปเวียดนาม พระองค์ถูกขังอยู่ที่ตังเกี๋ยจนสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2202 ส่วนพระแก้วฟ้าจมน้ำหายไป หลังจากนั้น พระปทุมราชาและพระอุไทยราชนำกองทัพมารบกับเวียดนาม และตีทัพเวียดนามแตกไป พระปทุมราชาจึงได้ครองราชย์สมบัติต่อมา

อ้างอิง[แก้]

เชิงอรรถ
  1. ราชพงษาวดารกรุงกัมพูชา, หน้า 100
  2. ราชพงษาวดารกรุงกัมพูชา, หน้า 104
บรรณานุกรม
  • เรืองเดชอนันต์ (ทองดี ธนรัชต์), พันตรี หลวง. ราชพงษาวดารกรุงกัมพูชา. กรุงเทพฯ : ไทยควอลิตี้บุ๊คส์ (2006), 2563. 336 หน้า. ISBN 978-616-514-668-5