พระเจ้าชัยวรมันที่ 1
| พระเจ้าชัยวรมันที่ 1 | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
อธิราช | |||||||
| พระมหากษัตริย์เจนละ | |||||||
| ครองราชย์ | พ.ศ. 1200 – 1224 | ||||||
| ราชาภิเษก | พ.ศ.1200 | ||||||
| รัชกาลก่อนหน้า | พระเจ้าภววรมันที่ 2 | ||||||
| รัชกาลถัดไป | พระนางชยเทวี | ||||||
| สวรรคต | พ.ศ.1224 อาณาจักรเจนละ | ||||||
| พระมเหสี | ไม่ปรากฏ | ||||||
| พระราชบุตร | พระนางชยเทวี เจ้าหญิงโสภะชย | ||||||
| พระมหากษัตริย์เจนละ | |||||||
| |||||||
| ราชวงศ์ | เกาฑิณยะ-จันทรวงศ์ | ||||||
| พระราชบิดา | พระเจ้าภววรมันที่ 1 | ||||||
| ศาสนา | ฮินดู | ||||||
พระเจ้าชัยวรรมันที่ 1 (เขมร: ជ័យវរ្ម័នទី១ ; อักษรโรมัน: Jayavarman I) หรือไทยมักเรียก ชัยวรมันที่ 1 หรือพระนามเต็มว่า พระกมรเตง อัญศรีชัยวรมัน (วฺระ กํมฺรตางฺ อญฺ ศฺรีชยวฺมฺมเทว) ถือเป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายของอาณาจักรเจนละที่เป็นเอกภาพซึ่งเป็นบรรพบุรุษของอาณาจักรเขมร
พระราชประวัติ
[แก้]พระองค์ปกครองตั้งแต่ประมาณ พ.ศ.1200 ถึงประมาณ พ.ศ.1224 ตลอดรัชสมัยของพระองค์และพระราชบิดาของพระองค์คือพระเจ้าภววรมันที่ 2 กษัตริย์เขมรได้รวมอำนาจไว้ในพื้นที่ที่เคยถูกปกครองโดยอาณาจักรฟูนัน อย่างไรก็ตาม พระเจ้าชัยวรมันที่ 1 สวรรคตโดยไม่มีรัชทายาทชาย ซึ่งนำไปสู่การแตกแยกของอาณาจักรเจนละ[1][2]
สวรรคต
[แก้]พระเจ้าชัยวรมันที่ 1 สวรรคตเมื่อประมาณ พ.ศ.1224 มีพระนามเมื่อสวรรคตแล้วว่า "พระบาทศิวปุระ"
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Coedès, George (1968). Walter F. Vella (บ.ก.). The Indianized States of Southeast Asia. trans.Susan Brown Cowing. University of Hawaii Press. ISBN 978-0-8248-0368-1.
- ↑ Higham, Charles. Early Mainland Southeast Asia. River Books Co., Ltd. ISBN 9786167339443.
