พระเจ้าภววรมันที่ 2
| พระเจ้าภววรมันที่ 2 | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
พระกมรเตง อัญศรีภววรมัน | |||||||
| พระมหากษัตริย์เจนละ | |||||||
| ครองราชย์ | พ.ศ. 1182 – 1200 | ||||||
| ราชาภิเษก | พ.ศ.1182 | ||||||
| รัชกาลก่อนหน้า | พระเจ้าอิศานวรมันที่ 1 | ||||||
| รัชกาลถัดไป | พระเจ้าชัยวรมันที่ 1 | ||||||
| สวรรคต | พ.ศ.1200 อาณาจักรเจนละ | ||||||
| พระราชบุตร | พระเจ้าชัยวรมันที่ 1 | ||||||
| พระมหากษัตริย์เจนละ | |||||||
| |||||||
| ราชวงศ์ | เกาฑิณยะ-จันทรวงศ์ | ||||||
| พระราชบิดา | พระเจ้าอิศานวรมันที่ 1 | ||||||
| ศาสนา | ฮินดู | ||||||
พระเจ้าภววรมันที่ 2 (เขมร: ព្រះបាទភវវរ្ម័នទី២ , อักษรโรมัน: Bhavavarman II, จีน: 撥婆跋摩, พินอิน: Bópóbámó) หรือพระนามเต็มว่า พระกมรเตง อัญศรีภววรมัน (วฺระ กมฺรตางฺ อญฺ ศฺรีภวรฺมฺม) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรเจนละ และเป็นพระราชบิดาของ พระเจ้าชัยวรมันที่ 1 รัชกาลถัดไป
พระราชประวัติ
[แก้]พระเจ้าภววรมันที่ 2 เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรเจนละครองราชย์ระหว่างปี พ.ศ. 1182 – 1200 พระองค์เป็นผู้สืบทอดราชบัลลังก์ต่อจากพระเจ้าอิศานวรมันที่ 1(ឦសានវម៌្មទី១) แต่ไม่มีหลักฐานใดยืนยันว่าพระองค์ทรงเป็นโอรสของพระเจ้าอิศานวรมันที่ 1 หรือไม่ นักวิชาการต่างสันนิษฐานว่าพระองค์อาจจะเป็นหนึ่งในเจ้าชายในราชวงศ์หรือเป็นโอรสพระองค์หนึ่งของอิศานวรมันที่ 1 ซึ่งยังไม่มีข้อยุติเกี่ยวกับข้อสันนิษฐานนี้ พระองค์ทรงสร้างจารึกมากมายแต่ไม่มีจารึกใดกล่าวถึงพระราชประวัติของพระองค์เลย[1][2]
เมื่อสวรรคต พระเจ้าชัยวรมันที่ 1 พระราชโอรสของพระองค์ได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมา เมื่อพระเจ้าชัยวรมันที่ 1 ทรงสิ้นพระชนม์โดยไม่มีรัชทายาทที่เป็นโอรส จึงให้พระมเหสีขึ้นครองราชย์ คือ พระนางชยเทวี จึงขึ้นครองราชสมบัติต่อมาช่วงเวลานี้เองอาณาจักรเจนละเต็มไปด้วยความวุ่นวายทางการเมือง และการขึ้นครองราชย์ของพระนางก็เป็นที่โต้แย้ง นำไปสู่การแบ่งแยกรัฐเจนละออกเป็นเจนละบก กับเจนละน้ำ[3]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Coedès, George (1968). Walter F. Vella (บ.ก.). The Indianized States of Southeast Asia. trans.Susan Brown Cowing. University of Hawaii Press. ISBN 978-0-8248-0368-1.
- ↑ សៀវភៅសិក្សាសង្គម ថ្នាក់ទី១០ ឆ្នាំ២០១៧ របស់ក្រសួងអប់រំយុវជននិងកីឡា ទំព័រទី១៤១
- ↑ Coedès, George (1968). Walter F. Vella (บ.ก.). The Indianized States of Southeast Asia. trans.Susan Brown Cowing. University of Hawaii Press. ISBN 978-0-8248-0368-1.
