ผู้ใช้:Mr.Big Bean/กระบะทราย d (end)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ผู้ใช้:Mr.Big Bean/กระบะทราย ผู้ใช้:Mr.Big Bean/กระบะทราย B ผู้ใช้:Mr.Big Bean/กระบะทราย c

สงคราม ปี ฝ่ายที่ 1 ฝ่ายที่ 2 ผล
สงครามกลางเมืองจีน พ.ศ. 2472-2492[1][2] Flag of the Chinese Communist Party.svg CPC[1][2]
Flag of the People's Liberation Army.svg PLA[1][2]
สนับสนุนโดย:
 สหภาพโซเวียต[1][2]
Naval Jack of the Republic of China.svg ก๊กมินตั๋ง
Flag of the Republic of China Army.svg กองทัพปฏิวัติแห่งชาติ[1][2]
สนับสนุนโดย:
 สหรัฐ[1][2]
ฝ่ายที่ 1 ชนะ[1][2]
สงครามกลางเมืองกรีซ พ.ศ. 2487-2492[3][4] DSE[3]
EAM[3][4]
ELAS[3][4]
KKE[3]
สนับสนุนโดย:Flag of Albania (1946–1992).svgแอลเบเนีย[3]
Flag of Bulgaria (1971 – 1990).svgบัลแกเรีย[3]
 ยูโกสลาเวีย[3]
 สหภาพโซเวียต
 ราชอาณาจักรกรีซ[3][4]
สนับสนุนโดย:'
 สหราชอาณาจักร[3][4]
 สหรัฐ[3][4]
อียิปต์ ราชอาณาจักรอียิปต์[5]
แอฟริกาใต้ แอฟริกาใต้[5]
ฝ่ายที่ 2 ชนะ[3][4]
สงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง พ.ศ. 2489–2497[6][7] ประเทศกัมพูชา Khmer Issarak[8]
ลาว Pathet Lao[9]
เวียดนามเหนือ Viet Minh[6][7]
Supported by:
 จีน[6]
 สหภาพโซเวียต[6]
แม่แบบ:Country data Polish People's Republic[10]
 เยอรมนีตะวันออก[11][12]
แม่แบบ:Country data French Fourth Republic[6][7]
เวียดนามใต้ State of Vietnam (1949–1954)[6][7]
ประเทศกัมพูชา Cambodia (1953–1954)
แม่แบบ:Country data Kingdom of Laos (1953–1954)
Supported by:
 สหรัฐ[6]
Combatant 1 Won[6][7]
สงครามกลางเมืองปารากวัย พ.ศ. 2490 Partido Liberal Radical Autentico.png Liberal Party
PRF 2.jpg Febrerista Revolutionary Concentration
Hammer and sickle.svg Paraguayan Communist Party

Supported by:
 สหภาพโซเวียต

ปารากวัย Paraguayan Government
ปารากวัย Military of Paraguay
Bandera Partido Colorado de Paraguay.svg Colorado Party

Supported by:
 สหรัฐ
 อาร์เจนตินา

Combatant 2 Won
วิกฤตการณ์มาลายา พ.ศ. 2491–2503 Communist forces:
Flag of the Communist Party of Malaya.svg Malayan Communist Party

Supported by:
 สหภาพโซเวียต[13]
ประเทศจีน People Republic of China[14][15][16]
 อินโดนีเซีย[15][16]
เวียดนามเหนือ Viet Minh (-1954)
 เวียดนามเหนือ (1954-)[17][18][19]

Anti-communist forces:
Flag of the United Kingdom.svg Commonwealth of Nations

Supported by:
 สหรัฐ


 ไทย (Thai-Malay border)

Combatant 2 Won
ความขัดแย้งภายในพม่า พ.ศ. 2491-ปัจจุบัน  พม่า

Supported by:
 อิสราเอล
 ลิเบีย
 อินเดีย
 รวันดา
 มาลาวี

Opposition forces

Fighting Peacock Flag.png ABSDF
ไฟล์:AA Flag.png Arakan Army
Flag of DKBA-5 (Buddhist).png DKBA-5
Karen National Union Flag.png KNU

Kachin Independence Army flag.svg KIO

Flag of Myanmar National Democratic Alliance Army-2015.png MNDAA
Flag of the NDAA.png NDAA
Shan State Army-North flag.png SSAN
SSA-S.svg SSAS
Ta'ang National Liberation Army Flag.png TNLA
United Wa State Party flag2.png UWSP

...and others


Supported by:
 สหรัฐ
 ไทย
 จีน
 ปากีสถาน
 เวียดนาม
 ฟิลิปปินส์
สาธารณรัฐจีน Republic of China (1950–1961)[20]

Ongoing
ความขัดแย้งภายในบาลอนคริสตัน พ.ศ. 2491-ปัจจุบัน Baloch separatist groups

Supported by:
 อินเดีย
 สหภาพโซเวียต (until 1988)
อัฟกานิสถาน Democratic Republic of Afghanistan (until 1990)
 อิรัก (1970s)[21]
 อิสราเอล[22]


Sectarian groups
Jundallah[23][24]
Jaish ul-Adl
Jundallah (Pakistan)
Flag of Jihad.svg al-Qaeda
Flag of Jihad.svg Lashkar-e-Jhangvi[21]
Flag of Jihad.svg Sipah-e-Sahaba[21]

 ปากีสถาน

 อิหร่าน[25]

Ongoing
ความขัดแย้งอาหรับ–อิสราเอล พ.ศ. 2491-ปัจจุบัน  ปาเลสไตน์

Supported by:
 อียิปต์ (1948–78)
 อิรัก
 ซีเรีย
 อิตาลี (1956)
 เยอรมนี (1956)
 คิวบา[26]
 แอลจีเรีย
 บังกลาเทศ[27]
 สหภาพโซเวียต[28]
 เลบานอน

 อิสราเอล

Supported by:
 สหรัฐ
 สหราชอาณาจักร
 ฝรั่งเศส

Ongoing
สงครามเกาหลี พ.ศ. 2493-2496[29][30][31][32][33][34]  เกาหลีเหนือ[29][30][31][32][33][34]
 จีน[29][30][31][33][34]

Supported by:
แม่แบบ:Country data People's Republic of Bulgaria
 เชโกสโลวาเกีย[35]
แม่แบบ:Country data Hungarian People's Republic
แม่แบบ:Country data Polish People's Republic
แม่แบบ:Country data Socialist Republic of Romania[33]
 สหภาพโซเวียต[29][33]
Mongolia
 เกาหลีใต้[29][30][31][34]
 สหประชาชาติ[30][31][34]
 สหรัฐ[29][30][31][32][34]
Supported by:
 ออสเตรเลีย[30][31][32]
 เบลเยียม[30][31]
 โบลิเวีย[31]
 แคนาดา[30][31][32]
 โคลอมเบีย[30]
Commonwealth of Nations[36]
คิวบา Cuba[31]
 เดนมาร์ก[37]
 เอธิโอเปีย[30][31]
แม่แบบ:Country data French Fourth Republic[30][31][32]
 ราชอาณาจักรกรีซ[30]
 อินเดีย (Medical support)[32]
 อิสราเอล[38]
 อิตาลี[39]
 ลักเซมเบิร์ก[30]
 เนเธอร์แลนด์[30]
 นิวซีแลนด์[30][32]
 นอร์เวย์[40]
 ฟิลิปปินส์[30]
 แอฟริกาใต้[30][31]
 สเปน[41]
 สวีเดน[42]
 สวิตเซอร์แลนด์[43]
 ไทย[30][31]
 ตุรกี[30][31][32]
 สหราชอาณาจักร[30][32]
Stalemate[29][30][34]
การก่อการกำเริบเมา เมา พ.ศ. 2495-2503 Mau Mau rebels[A]

Supported by:
 สหภาพโซเวียต

 สหราชอาณาจักร

Supported by:
 สหรัฐ

Combatant 2 Won
สงครามเวียดนาม พ.ศ. 2496-2518 [44][45][46][47][48]  เวียดนามเหนือ[44][45][46][47][48][49]
รัฐบาลปฏิวัติชั่วคราวสาธารณรัฐเวียดนามใต้ Viet Cong[44][45][46][47][48][49]
ลาว Pathet Lao
National United Front of Kampuchea:
Supported by:
แม่แบบ:Country data People's Socialist Republic of Albania Albania[49][50]
แม่แบบ:Country data People's Republic of Bulgaria[49][50]
 พม่า
 จีน[44][47][48][49]
 คิวบา[49][50][51][52]
 เชโกสโลวาเกีย[49][50]
 เยอรมนีตะวันออก[49][50]
แม่แบบ:Country data Hungarian People's Republic[49][50]
 อินเดีย[ต้องการอ้างอิง]
มองโกเลีย Mongolia[49][50]
 เกาหลีเหนือ[53]
แม่แบบ:Country data Polish People's Republic[49][50]
แม่แบบ:Country data Socialist Republic of Romania[49][50]
 เยเมนใต้[49][50]
 สหภาพโซเวียต[44][47][48][49]
 ยูโกสลาเวีย[49][50]
 สวีเดน[54][55]
 เวียดนามใต้[44][45][46][47][48][49]
 สหรัฐ[44][45][46][47][48][49]
แม่แบบ:Country data Kingdom of Laos[49]
Kingdom of Cambodia (1967–1970)
Khmer Republic (1970–1975)

Supported by:
 อาร์เจนตินา[49]
 ออสเตรเลีย[44][47][49]
 เบลเยียม[49]
 บราซิล[49]
 แคนาดา[49][56]
 คอสตาริกา[49]
 เดนมาร์ก[49]
 เอกวาดอร์[49]
 ฝรั่งเศส[49]
 ราชอาณาจักรกรีซ[49]
 กัวเตมาลา[49]
 ฮอนดูรัส[49]
 อิหร่าน[49]
 อิตาลี[49]
 ญี่ปุ่น[49]
 ไลบีเรีย[49]
 ลักเซมเบิร์ก[49]
 มาเลเซีย[49]
 โมร็อกโก[49]
 นอร์เวย์[49]
 เนเธอร์แลนด์[49]
 นิวซีแลนด์[44][47]
 ปากีสถาน[49]
 ฟิลิปปินส์[47][49]
 แอฟริกาใต้[49]
 เกาหลีใต้[44][47][49]
 สเปน[49]
 สวิตเซอร์แลนด์[49]
 ไต้หวัน[49]
 ไทย[44][47][49]
 ตูนิเซีย[49]
 ตุรกี[49]
 สหราชอาณาจักร[49]
 อุรุกวัย[49]
 เวเนซุเอลา[49]
 เยอรมนีตะวันตก[49]
Combatant 1 Won[44]
วิกฤตการณ์ช่องแคบไต้หวันครั้งหนึ่ง พ.ศ. 2497-2498 ประเทศจีน People's Republic of China
Supported by:
 สหภาพโซเวียต
สาธารณรัฐจีน (2455-2492) Republic of China
สหรัฐ United States
Stalemate
สงครามแอลจีเรีย พ.ศ. 2497-2505 แอลจีเรีย FLN (ALN)
Variant flag of the GPRA (1958-1962).svg MNA
Flag of Parti communiste algérien.gif PCA
Supported by:
 สหภาพโซเวียต
 ฝรั่งเศส
Supported by:
สหรัฐ United States
Combatant 1 Won a political victory
Combatant 2 Won a military victory
สงครามกลางเมืองซูดานครั้งหนึ่ง พ.ศ. 2498-2515  สหราชอาณาจักร (1955-1956)
 อียิปต์ (1955-1956)
Flag of the Governor-General of the Anglo-Egyptian Sudan.svg Anglo-Egyptian Sudan
(1955-1956)
ซูดาน Republic of the Sudan
(1956-1969)
ซูดาน Democratic Republic of the Sudan
(1969-1972)

Supported by:
 สหภาพโซเวียต[57]

Southern Sudan Liberation Movement

Equatorial Corps (1955-1963)


Supported by:
 Ethiopia[58]
 ยูกันดา[59]
 อิสราเอล[58][59][60]

Stalemate
วิกฤตการณ์คลองสุเอซ พ.ศ. 2499-2500[61] อียิปต์ Egypt[61]
Supported by:
 สหภาพโซเวียต[61]
 เยอรมนีตะวันตก
 อิตาลี
แม่แบบ:Country data French Fourth Republic[61]
 อิสราเอล[61]
 สหราชอาณาจักร[61]

Territory unchanged. French and UK power in area weakened[61]
วิกฤตการณ์ช่องแคบไต้หวันครั้งสอง พ.ศ.2501 ประเทศจีน People's Republic of China
Supported by:
 สหภาพโซเวียต
สาธารณรัฐจีน (2455-2492) Republic of China
สหรัฐ United States
Stalemate
วิกฤติการณ์เลบานอน พ.ศ.2501 พ.ศ.2501 เลบานอน Lebanese Opposition:

Supported by:
 สหภาพโซเวียต
อียิปต์ Egypt

เลบานอน Lebanese Government
 สหรัฐ
Combatant 2 Wins
การก่อการกำเริบในทิเบต พ.ศ. 2502 พ.ศ.2502–2505[62]  จีน  ทิเบต

Supported by:
 สหภาพโซเวียต[63]

 สหรัฐ[64]
แม่แบบ:Country data Republic of India
เนปาล Kingdom of Nepal[65]
 สหประชาชาติ[66]
 ไต้หวัน

Combatant 1 Won
วิกฤตการณ์อเมริกากลาง พ.ศ.2503–2539[67] EGP[67]
Flag of the Rebel Armed Forces.svg FAR[67]
ORPA
Partido Guatemalteco del Trabajo (flag).svg PGT[67]
Flag of the Guatemalan National Revolutionary Unity.svg URNG[67]

Flag of the FSLN.png FSLN

ไฟล์:FMLN.jpg FMLN (CRM)
นิการากัว Nicaragua[68] (1979–90)


Supported by
 สหภาพโซเวียต[69]
 คิวบา[70]

 เม็กซิโก[71]


 ลิเบีย[72]

[73]

 โรมาเนีย (before 1989)
 กรีซ
 สวีเดน[74][75]
 คอสตาริกา


 บัลแกเรีย[76]


 จีน[77]

 กัวเตมาลา[67]
ESA[67]
White Hand[67]
and other paramilitary groups[67]

นิการากัว Somoza government

Contras (1981–90)
เอลซัลวาดอร์ Salvadoran military government


Supported by
 สหรัฐ[67][78]
 ซาอุดีอาระเบีย
 ฮอนดูรัส
 ชิลี
 อาร์เจนตินา
 ปานามา
 อิสราเอล[79]
 ไต้หวัน[80]
Combatant 1 Won
วิกฤตการณ์คองโก พ.ศ.2503–2508 1960–62:

สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก Stanleyville government


1964–65:
Socialist red flag.svg Simba and Kwilu rebels


Supported by:
 สหภาพโซเวียต
 China
 คิวบา
อียิปต์ Egypt
แอลจีเรีย FLN
แอลจีเรีย Algeria
สาธารณรัฐคองโก Republic of the Congo
แทนซาเนีย Tanzania
Flag of Burundi (1962–1966).svg Burundi

1960–63:

แม่แบบ:Country data Katanga
แม่แบบ:Country data South Kasai


1964–65:
สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก Democratic Republic of the Congo

Supported by:
 สหรัฐ
 เบลเยียม[83]
ฝรั่งเศส France
แม่แบบ:Country data Rhodesia and Nyasaland
 แอฟริกาใต้

Combatant 2 Won
สงครามอาณานิคมโปรตุเกส พ.ศ. 2503-2517[84]  โปรตุเกส[84]

Supported by:
 แอฟริกาใต้
 โรดีเชีย
 มาลาวี[85]
 สเปน

Flag of Cabinda (FLEC propose).svg FLEC[84]
Bandeira da FNLA.svg FNLA[84]
Mz frelimo.png FRELIMO[84]
Movimento Popular de Libertação de Angola (bandeira).svg MPLA[84]
Flag of PAIGC.svg PAIGC[84]
Flag of UNITA.svg UNITA[84]
Supported by:
 จีน[84]
 คิวบา[84]
 ฝรั่งเศส[84]
 สหภาพโซเวียต[84]
 สหรัฐ[84]
 ซาอีร์
 แอลจีเรีย
 แทนซาเนีย
 แซมเบีย
 ตูนิเซีย
 เซเนกัล
 กินี
แม่แบบ:Country data Congo-Brazzaville Congo-Brazzaville
ลิเบีย Libya
แม่แบบ:Country data Socialist Federal Republic of Yugoslavia Yugoslavia
บัลแกเรีย Bulgaria
ไลบีเรีย Liberia
อียิปต์ Egypt
 อินเดีย
 บราซิล
Combatant 2 Won[50]
ความขัดแย้งภายในซินเจียง พ.ศ. 2503- ปัจจุบัน ETPRP
(1969–1989)
URFET
(1969–1989)

Supported by:
สหภาพโซเวียต Soviet Union (1969–1989)[86][87]
มองโกเลีย Mongolian People's Republic (1960–1989)

People's Republic of China Ongoing
สงครามอิรัก - เคอร์ดิชครั้งที่หนึ่ง พ.ศ. 2504–2513 Flag of Iraq (1959–1963).svg Republic of Iraq
Flag of Iraq (1963–1991); Flag of Syria (1963–1972).svg Ba'athist Iraq Supported by:
Flag of Iraq (1963–1991); Flag of Syria (1963–1972).svg Syria[88]
Former Flag of KDP.png KDP

Supported by:
อิหร่าน Pahlavi Iran
 อิสราเอล[89]

Stalemate
สงครามอิสรภาพเอริเทรีย พ.ศ. 2504–2517 Flag of Eritrea (1952-1961).svg ELF
Supported by:
ลิเบีย Libya[90][91][92]
(until 1977)
 คิวบา[90][93]
(until 1974)
 ซีเรีย[94][95]
 อิรัก[96][97]
 ตูนิเซีย[98][99][100]
 ซาอุดีอาระเบีย[101][102]
 โซมาเลีย[103]
 ซูดาน[104]
เอธิโอเปีย Ethiopian Empire (until 1974)
Supported by:
 สหรัฐ (until 1974)
[105][106][107][108][109]
 อิสราเอล (until 1974) [110][111]
Stalemate
พ.ศ. 2517–2534 เอธิโอเปีย Derg (1974–1987)
เอธิโอเปีย PDRE (1987–1991)
Supported by:
 คิวบา[112][113][114][115] (1974–1989) [ไม่แน่ใจ ]
 สหภาพโซเวียต[112][116][117][118] (1974–1990)
 เยเมนใต้ [110]
Flag of the EPLF.svg EPLF
Flag of the Tigray Region.svg TPLF

Supported by:
 จีน[119][120]
 ซูดาน[104]
ลิเบีย Libya[90][91][92]
(1977–1991)
 สหรัฐ
(May 1991)[121]
 โซมาเลีย[103]
 ซีเรีย[94][95]

Combatant 2 Won
สงครามกลางเมืองเยเมนเหนือ พ.ศ. 2505–2512 แม่แบบ:Country data Yemen Arab Republic
Flag of Syria.svg Egypt[122]

Supported by:
 สหภาพโซเวียต

Flag of the Mutawakkilite Kingdom of Yemen.svg Kingdom of Yemen
 ซาอุดีอาระเบีย[122]

Supported by:
 จอร์แดน[123]
 สหราชอาณาจักร[123]
ธงของสหรัฐ สหรัฐ

Combatant 1 Won
สงครามกลางเมืองโอมาน (พ.ศ.2504–2518) พ.ศ. 2505–2518 Flag of the Dhofar Liberation Front.svg DLF (1962–1968)
Flag of the Popular Front for the Liberation of the Occupied Arabian Gulf.svg PFLOAG (1968–1974)
Flag of the Ba'ath Party.svg NDFLOAG (1969–1971)
Flag of the Popular Front for the Liberation of Oman.svg PFLO (1974–1976)

Supported by:
 จีน[124]
 สหภาพโซเวียต[124]
South Yemen[124]
 เยอรมนีตะวันออก

 โอมาน[124]

Supported by:
แม่แบบ:Country data Pahlavi dynasty[124]
แม่แบบ:Country data Abu Dhabi[124]
 ซาอุดีอาระเบีย[124]
 สหราชอาณาจักร[124]
 จอร์แดน[124]
 อียิปต์[124]
 ปากีสถาน[124]
 สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์[124]
ธงของสหรัฐ สหรัฐ

Combatant 2 Won
การก่อการจลาจลคอมมิวนิสต์ซาราวัก พ.ศ. 2505–2533 Communist forces:
Flag of the Sarawak People's Guerilla Force.svg North Kalimantan Communist Party[125]
  • Sarawak People's Guerilla Force (SPGF)[126]
  • North Kalimantan People's Army (NKPA)[126]

 อินโดนีเซีย (1962–65) (troops aid)
Other support:
Flag of the North Borneo Federation.svg Brunei People's Party

  • North Kalimantan National Army (NKNA)

Supported by:
 จีน[126]
 สหภาพโซเวียต

Anti-communist forces:
 สหราชอาณาจักร[127]

 มาเลเซีย

Supported by:
 ออสเตรเลีย
 บรูไน
 นิวซีแลนด์
 สหรัฐ


 อินโดนีเซีย (after 1965) (Indo-Malay border)

Stalemate
สงครามแซนด์ พ.ศ. 2506  แอลจีเรีย

Supported by:
 อียิปต์[128]
 คิวบา
 สหภาพโซเวียต

 โมร็อกโก

Supported by:
 สหรัฐ
 ฝรั่งเศส

Stalemate
วิกฤติการณ์ เอเดน พ.ศ. 2506–2510 Flag of the Popular Front for the Liberation of the Occupied Arabian Gulf.svg NLF
FLOSY

Supported by
อียิปต์ Egypt
เยเมน Yemen Arab Republic
 สหภาพโซเวียต

 สหราชอาณาจักร

Supported by
ธงของสหรัฐ สหรัฐ

Combatant 1 Won
การก่อการจลาจลในภาคตะวันออกเฉียงเหนืออินเดีย พ.ศ. 2506–ปัจจุบัน ACF
Achik NLA
AMLF
ANLCA
Adivasi NLA
ANVC
APA
APLA
ATBR
ATBSF
ATF
ATPLO
In tpdf.gif ATTF
AYLF
BCF
BDFM
BKI
BMS
BMS
BNCT
BNLF
CKRF
DHD (until 2013)
DHDA
DJNA
GNLA
GTF
HALC
HNLC
HPCD
HULA
Harakat flag.png HuM
INF
IRF
KCP
KDF
KIA
KIF
KKK
KLA
Flag of Karbi Longri N.C. Hills Liberation Front.svg KLNLF
KLO-flag.jpg KLO
KNF
KNLA
KPLT
KRA
KYKL
LAEF
MNPF

MULTA
Front Nacional Democratic Bodoland.svg NDFB
NLFB
NLFT
Unofficial flag of Nagaland.svg NSCN-IM
Bandera FPRM Manipur.png PLA
PLF-M
PRA
PREPAK
RJC
RNHPF
RNSF
SDFT
SPLA
STF
TATCF
TLOF
TMP
TNA
TNDTF
TRRB
TTACF
TTSF
UALA
UANF
UDKLF
UILA
UIRA
UKDA
UKLF
Flag of United Liberation Front of Asom.svg ULFA
Bandera UNLF.svg UNLF
UPLF
ZPC
Zomi Revolutionary Army Flag.png ZRA
ZRF
ZRV
ZUF


Supported by:
 สันนิบาตอาหรับ

 อินเดีย
 ภูฏาน
 บังกลาเทศ
 พม่า

Supported by:
 สหรัฐ
 สหภาพโซเวียต
 อิหร่าน

Ongoing
สงครามโรดีเชีย พ.ศ. 2507–2525 Flag of ZANU-PF.svg ZANLA (ZANU)
โมซัมบิก FRELIMO[129] (until 25 June 1975)
โมซัมบิก Mozambique (from 25 June 1975)

Supported by:
 จีน[130]
 ลิเบีย
 แทนซาเนีย[131]
 บราซิล


Zimbabwe African People's Union flag.png ZIPRA (ZAPU)[132]
Flag of the African National Congress.svg MK (ANC)[132]


Supported by:
 สหภาพโซเวียต[130]
 แซมเบีย
 คิวบา[130]
 เยอรมนีตะวันออก[130]


FROLIZI

โรดีเชีย Rhodesia
(until 1 June 1979)

แม่แบบ:Country data Zimbabwe Rhodesia Zimbabwe Rhodesia
(from 1 June 1979)


Supported by:
แอฟริกาใต้ South Africa
โปรตุเกส Portugal
(until 1974)

Stalemate
สงครามกลางเมืองโดมินิกัน พ.ศ. 2508 สาธารณรัฐโดมินิกัน Constitutionalists
สาธารณรัฐโดมินิกัน Dominican Revolutionary Party[133]

Supported by:
 สหภาพโซเวียต
 คิวบา

 สาธารณรัฐโดมินิกัน
 สหรัฐ
Flag of the Organization of American States.svg Inter-American Peace Force
Combatant 2 Won
Chadian Civil War 1965–1979 Flag of Frolinat.svg FROLINAT
ชาด GUNT
Libyan Arab Jamahiriya Libya

Supported by:
 สหภาพโซเวียต

 ชาด
 ฝรั่งเศส

Supported by:
 สหรัฐ

Combatant 1 Won
Communist insurgency in Thailand 1965–1983 Flag of the Communist Party of Thailand.svg Communist Party of Thailand
Thai United Patriotic Front

Supported by:
 เวียดนามเหนือ (until 1976)
 เวียดนาม (from 1976)
 จีน (from 1971)
Flag of Laos.svg Pathet Lao [135][136]
 เกาหลีเหนือ[136]
Flag of Democratic Kampuchea.svg Khmer Rouge (until 1978)[135]
 สหภาพโซเวียต

 ไทย

 ไต้หวัน (until July 1967)


Supported by:
 มาเลเซีย
 สหรัฐ[135]

Combatant 2 Won
Bolivian Campaign 1966–1967 Ejército de Liberación Nacional
 คิวบา

Supported by:
 สหภาพโซเวียต

 โบลิเวีย
 สหรัฐ
Combatant 2 Won
Korean DMZ Conflict (1966–1969) 1966–1969  เกาหลีเหนือ

Supported by:
 สหภาพโซเวียต
 จีน

South Korea
 สหรัฐ

 แคนาดา

Stalemate
South African Border War 1966–1990 African nationalist forces:

Flag of South West Africa People's Organisation.svg PLAN (SWAPO)
Flag of South West African National Union.svg SWANU


Supported by:
Cuba[138]
MPLA[139]
 สหภาพโซเวียต[140]
 จีน[141]
 ยูโกสลาเวีย[142][143]
 บัลแกเรีย[144][145]
 แทนซาเนีย[146][147]
 แซมเบีย[148]
 ลิเบีย[149]
 เคนยา[150]
 แอลจีเรีย[151]
 กายอานา[152]
 บราซิล

Anti-communist forces:

 แอฟริกาใต้

Supported by:
Flag of UNITA.svg UNITA[153]
 สหรัฐ
ธงของสหราชอาณาจักร สหราชอาณาจักร
 โปรตุเกส (until 1975)

Stalemate
Nigerian Civil War 1967-1970  ไนจีเรีย

Supported by:
 สหราชอาณาจักร
 สหภาพโซเวียต
 สหรัฐ
 แคนาดา ซูดาน
 ชาด
 ไนเจอร์
 ซีเรีย
 ซาอุดีอาระเบีย
 แอลจีเรีย[154]
บัลแกเรีย Bulgaria[155]

แม่แบบ:Country data Biafra

Supported by:
 แอฟริกาใต้
โปรตุเกส Portugal[156]
 ฝรั่งเศส
 สเปน[157][158]
 แทนซาเนีย[159][160][161]
กาบอง Gabon
โกตดิวัวร์ Ivory Coast
 แซมเบีย
 โรดีเชีย
 เฮติ

Combatant 1 Won
Naxalite–Maoist insurgency 1967–present South Asian Communist Banner.svg Naxalites:

Supported by:
 จีน[162]
 ปากีสถาน[162]
 มองโกเลีย
 อินโดนีเซีย
 อัฟกานิสถาน
 แอลจีเรีย
 บาห์เรน
 ชาด
 คอโมโรส
 จิบูตี
 อียิปต์
Flag of Syria (1972-1980).svg Federation of Arab Republics (1972-1977)
 อิรัก
 จอร์แดน
 คูเวต
 เลบานอน
 ลิเบีย
 มอริเตเนีย
 โมร็อกโก
 เยเมนเหนือ (1967-1990)
 โอมาน
 กาตาร์
 ปาเลสไตน์
 ซาอุดีอาระเบีย
 โซมาเลีย
 เยเมนใต้ (1967-1990)
 ซูดาน
 ซีเรีย
 ตูนิเซีย
 สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
 สหสาธารณรัฐอาหรับ (1967-1972)
 เวสเทิร์นสะฮารา
 เยเมน (from 1990)
South Asian Communist Banner.svg Communist Party of Nepal—Maoist
NPA.png New People's Army[163]
South Asian Communist Banner.svg CIC (until 1977)

 อินเดีย

Supported by:
 บังกลาเทศ
 ภูฏาน
 เนปาล
 อิหร่าน
Flag of Kurdistan.svg Peshmerga


Right-wing paramilitary groups:
Salwa Judum
Ranvir Sena
Bajrang Dal

Ongoing
Years of Lead 1968–1982 Far-left terrorist groups:
Flag of the Brigate Rosse.svg Red Brigades
Front Line
October 22 Group
PAC
Continuous Struggle
PO-AO

Supported by:
 สหภาพโซเวียต (alleged)

อิตาลี Italian Government

Supported by:
 สหรัฐ


Far-right terrorist groups:
ANazionale.svg National Vanguard
Black Order
NAR
Third Position
Supported by:
 สหรัฐ (alleged)

Combatant 2 Won
Communist insurgency in Malaysia 1968–1989 Communist forces:
Flag of the Malayan National Liberation Army.svg Malayan Communist Party[164]

Supported by:
 จีน[14][165]
 สหภาพโซเวียต[165]

Anti-communist forces:
 มาเลเซีย[166]
 ไทย[167][168]

Supported by:
 สหราชอาณาจักร[169]
 ออสเตรเลีย
 นิวซีแลนด์[170]
 สหรัฐ

Combatant 2 Won
Operation Condor 1968–1989 Opponents to the military juntas and right-wing governments in South America.

Supported by:
 โปแลนด์
 สเปน

 ชิลี
 อาร์เจนตินา
 บราซิล
 โบลิเวีย
 ปารากวัย
 อุรุกวัย

Supported by:
 สหรัฐ
 เปรู
 เอกวาดอร์
 โคลอมเบีย
 เวเนซุเอลา

Combatant 2 Won
Al-Wadiah War 1969  เยเมนใต้

Supported by:
 สหภาพโซเวียต

 ซาอุดีอาระเบีย

Supported by:
สหรัฐ United States

Combatant 2 Won
Civil conflict in the Philippines 1969–present Communist forces:
Flag of the Communist Party of Vietnam.svg Communist Party

RHB[171]


MNLF flag.svg Moro National Liberation Front (MNLF)[172]
Flag of the Moro Islamic Liberation Front.svg Moro Islamic Liberation Front (MILF) (until 2014)
MRLO[173]
Ampatuan militias[174]


Supported by:
 มาเลเซีย (to MNLF and MILF)[175][176]
 จีน (1969–1976,[177] alleged continued support[ต้องการอ้างอิง])
 Libya (1980s–2011)[178][179] (to MNLF)[180][181][182][183][184]
 เกาหลีเหนือ[185][186]
 เวียดนาม (1980s)[181]
 คิวบา (Alleged support[ต้องการอ้างอิง])

Anti-communist forces:
 ฟิลิปปินส์

Supported by:
 สหรัฐ[188]

Ongoing
Yemenite War of 1972 1972  เยเมนใต้
National Democratic Front

Supported by:
 สหภาพโซเวียต
 คิวบา
 เยอรมนีตะวันออก
 เชโกสโลวาเกีย
 ลิเบีย

 เยเมนเหนือ

Supported by:
 ซาอุดีอาระเบีย
 จอร์แดน
สหรัฐ United States
 สาธารณรัฐจีน (2455-2492)
 สหราชอาณาจักร
 เยอรมนีตะวันตก

Stalemate
Angolan Civil War 1974–2002 แองโกลา MPLA
Flag of South West Africa People's Organisation.svg SWAPO
Flag of the African National Congress.svg MK
แม่แบบ:Country data Katanga Front for the National Liberation of the Congo (FNLC)

Supported by:
 สหภาพโซเวียต[189]
 คิวบา
 แทนซาเนีย[190]
โมซัมบิก Mozambique[191]
แม่แบบ:Country data Czechoslovak Socialist Republic[192]
แม่แบบ:Country data Polish People's Republic
 ยูโกสลาเวีย
แม่แบบ:Country data People's Republic of Bulgaria[193]
 กายอานา[152]
 โปรตุเกส[194]
โรมาเนีย (until 1989)
 อินเดีย[192]
 เกาหลีเหนือ
 บราซิล

Flag of UNITA.svg UNITA
Bandeira da FNLA.svg FNLA
Flag of Cabinda (FLEC propose).svg FLEC

Supported by:
 สหรัฐ[195]
 จีน[195]
 แอฟริกาใต้
 แซมเบีย[196]
 โมร็อกโก[197]
 ซาอีร์
 อียิปต์
 ฝรั่งเศส
 เบลเยียม
 บูร์กินาฟาโซ (from 1987)
 อิสราเอล
 สหราชอาณาจักร
 โรดีเชีย (until 1979)
 เกาหลีใต้

Combatant 1 Won
Ethiopian Civil War 1974-1991 Flag of Ethiopia (1987-1991).svg People's Democratic Republic of Ethiopia

Supported by:
 สหภาพโซเวียต[198]
[112][116][117][118][199][200]
 เกาหลีเหนือ
Libyan Arab Jamahiriya Libya
 เยเมนใต้[198]
 แทนซาเนีย
 เยอรมนีตะวันออก (until 1990)[198][201][202]
 บัลแกเรีย
ธงของประเทศคิวบา คิวบา (1987–1991)[203]

Ethiopian People's Revolutionary Democratic Front

Supported by:
 สหรัฐ
 สหราชอาณาจักร
 จีน
 เยอรมนีตะวันตก (until 1990)
 เยอรมนี (from 1990)
 ซาอุดีอาระเบีย
 อิสราเอล
 เยเมนเหนือ

Combatant 2 Won
Lebanese Civil War 1975–1990 เลบานอน LNM (until 1982)
เลบานอน Jammoul (from 1982)
แม่แบบ:Country data PLO PLO

Supported by:
 อิรัก
 ลิเบีย
 แอลจีเรีย


Flag of the Amal Movement.svg Amal Movement


InfoboxHez.PNG Hezbollah
(from 1985)
 อิหร่าน (From 1980, mainly IRGC paramilitary units)


Supported by:
 เกาหลีเหนือ


Islamic Unification Movement (from 1982)


 ซีเรีย

Forces Libanaises Flag.svg LF
Lebanesearmyfirstflag.png AFL (until 1977)
SLA (from 1976)
 อิสราเอล (from 1978)

Tigers Militia (until 1980)


Marada Brigades (left LF in 1978; aligned with Syria)


 เลบานอน
 สหประชาชาติ UNIFIL (from 1978)
Multinational Force in Lebanon (1982–1984)
 สหรัฐ
 ฝรั่งเศส


Flag of the Arab League.svg Arab Deterrent Force (1976–1987)
 ซีเรีย (1976, and from 1983)


Neutral Parties: Armenian Revolutionary Federation
เคอร์ดิสถานของอิรัก Kurds

Stalemate
Western Sahara War 1975–1991 สาธารณรัฐประชาธิปไตยอาหรับซาห์ราวี Polisario Front

Supported by:
Libyan Arab Jamahiriya Libya
 แอลจีเรีย[204]
 สหภาพโซเวียต

 โมร็อกโก

Supported by:
 สหรัฐ
 ซาอุดีอาระเบีย
 มอริเตเนีย
 ฝรั่งเศส

Stalemate
Indonesian occupation of East Timor 1975–1999  ติมอร์-เลสเต (CNRM, later CNRT)

Supported by:
 โปรตุเกส
 สหภาพโซเวียต
Libyan Arab Jamahiriya Libya
Flag of Free Aceh Movement.svg Free Aceh Movement
 จีน

 อินโดนีเซีย

Supported by:
 สหรัฐ
 ออสเตรเลีย
 สหราชอาณาจักร
 แคนาดา
 อิสราเอล[205]

Combatant 2 Won
Cabinda War 1975–present  แองโกลา

Supported by:
 คิวบา
 เยอรมนีตะวันออก (until 1989)
 สหภาพโซเวียต (until 1989)[206][207]
 บราซิล

Flag of Cabinda (FLEC propose).svg FLEC

Supported by:
 ฝรั่งเศส[208]
 ซาอีร์[209]
 เบลเยียม[210]
19px World League for Freedom and Democracy[210]
 จีน (alleged)

Ongoing
Insurgency in Laos 1975–present ลาว Laos

Supported by:
เวียดนาม Vietnam
 เวียดนามเหนือ (to 1976)
 สหภาพโซเวียต (to 1978)

Hmong insurgents

Ethnic Liberation Organization of Laos
(1984–)
United Front for the Liberation of Laos (1980–)


ลาว Royal Lao Democratic Government (1982)


Chao Fa (to 1984)
Lao National Liberation Front
Lao United Independence Front
Free Democratic Lao National Salvation Force
ประเทศกัมพูชา National Army of Democratic Kampuchea (1979-1983: limited involv.)


Supported by:
ประเทศจีน China (PRC) (to 1988)
[211]
ประเทศกัมพูชา Democratic Kampuchea (to 1979)
CPKbanner.svg Khmer Rouge (1980 to 1981)
CPKbanner.svg Party of Democratic Kampuchea (1981 to 1990)
ไทย Thailand (Rightists: early to mid-1980s) (Hmong: to 1990)
สหรัฐ United States (Hmong: 1990)
Neo Hom (support. 1981-)[212][213]
ลาว Royal Lao Government in Exile
Various Hmong exiles

Ongoing
Civil conflict in Turkey 1976–present TAK
Flag of Communist Party of Turkey-Marxist–Leninist.svgTKP/ML-TİKKO
MKP-HKO-PHG
Maoist Party
Maoist Party Centre
Red flag.svg THKO
Red flag.svg Devrimci Yol
DHKP.svg Revolutionary People's Liberation Party/Front

Supported by:
 สหภาพโซเวียต[214][215]
 จีน
ASALA logo.svg ASALA[216] (1970s–1988)
 ซีเรีย[214][217][218]
 กรีซ[219][220]
 ไซปรัส[214]
 อิหร่าน[214][221][222]
Flag of Iraq (1991–2004).svg Iraq[223]
Flag of Libya (1977–2011).svg Libya[224]

 ตุรกี

Supported by:
 องค์การสนธิสัญญาป้องกันแอตแลนติกเหนือ
 สหภาพยุโรป
 สหรัฐ
 สหราชอาณาจักร

Ongoing
Shaba I 1977 แม่แบบ:Country data Katanga Front for the National Liberation of the Congo (FNLC)

Supported by:
แองโกลา Angola
 คิวบา
 สหภาพโซเวียต

 ซาอีร์
Supported by:
 สหรัฐ[225]
 จีน[226]
 ซูดาน[226]
 โมร็อกโก
 อียิปต์
 ฝรั่งเศส
 เบลเยียม
Combatant 2 Won
Ogaden War 1977-1978 Flag of Ethiopia (1975–1987).svg Ethiopia

Supported by:
 คิวบา
 สหภาพโซเวียต
 เยเมนใต้
 เกาหลีเหนือ
 เยอรมนีตะวันออก

โซมาเลีย Somalia
Flag of the Western Somali Liberation Front.svg WSLF

Supported by:
 จีน
 อียิปต์
โรมาเนีย Socialist Republic of Romania

Combatant 1 Won
Cambodian-Vietnamese War 1977-1991  เวียดนาม (VPA)
KUFNS
People's Republic of Kampuchea (KPRAF) (after 10 January 1979)
State of Cambodia (CPAF) (1989)

Supported by:
 สหภาพโซเวียต
 ลาว

Democratic Kampuchea (RAK)

Supported by:
 จีน


Post invasion:
CGDK:


Supported by:
 จีน
 สหรัฐ (non-combat support)
 สหราชอาณาจักร (non-combat support)


Spillover conflict:
 ไทย (border clashes)

Combatant 1 Won
Mozambican Civil War 1977-1992 โมซัมบิก FRELIMO

Supported by:
 มาลาวี[85]
 บราซิล
 ซิมบับเว (from 1980)
 แทนซาเนีย
 สหภาพโซเวียต
 บัลแกเรีย
 คิวบา

Flag of RENAMO (1st version).png RENAMO

Supported by:
แม่แบบ:Country data Zimbabwe-Rhodesia
 แอฟริกาใต้[227]
 มาลาวี[85]
 สหรัฐ
 โรดีเชีย

Combatant 1 Won
Chittagong Hill Tracts conflict 1977–1997 บังกลาเทศ Bangladesh Flag of the Chittagong Hill Tracts Shanti Bahini.svg Shanti Bahini


Supported by:
 อินเดีย[228][229]

Stalemate
Shaba II 1978 แม่แบบ:Country data Katanga Front for the National Liberation of the Congo (FNLC)

Supported by
แองโกลา Angola
 คิวบา (alleged)
 สหภาพโซเวียต (alleged)

 ซาอีร์

Supported by:
 ฝรั่งเศส
 เบลเยียม
 สหรัฐ

Combatant 2 Won
Uganda–Tanzania War 1978–1979  แทนซาเนีย
ยูกันดา UNLA
โมซัมบิก Mozambique[230]
 ยูกันดา
 Libya
รัฐปาเลสไตน์ PLO[230][231]
Combatant 1 Won
NDF Rebellion 1978–1982 Yemeni Socialist Party Flag.svg NDF

Supported by:
 เยเมนใต้
 ลิเบีย
 สหภาพโซเวียต

 เยเมนเหนือ

Flag of Jihad.svg Islamic Front


Supported by:
 สหรัฐ
 ซาอุดีอาระเบีย
 ไต้หวัน

Combatant 2 Won
Chadian–Libyan conflict 1978–1987 Libyan Arab Jamahiriya Libya

ชาด Chadian rebels


Supported by:
 สหภาพโซเวียต

ชาด Chad

 ฝรั่งเศส
 ซาอีร์[233]


Supported by:
 สหรัฐ[234]
 อียิปต์[232]
 ซูดาน[232]

Combatant 2 Won
Yemenite War of 1979 1979  เยเมนใต้

National Democratic Front


Supported by:
 สหภาพโซเวียต
 คิวบา
 เยอรมนีตะวันออก
 เชโกสโลวาเกีย
 ลิเบีย

 เยเมนเหนือ

Supported by:
 ซาอุดีอาระเบีย
 จอร์แดน
สหรัฐ United States
 ไต้หวัน
 อิรัก
 อียิปต์

Stalemate
Afghan-Soviet War 1979-1989 สหภาพโซเวียต Soviet Union

อัฟกานิสถาน Democratic Republic of Afghanistan


Supported by:
 อินเดีย[235][236]
Libyan Arab Jamahiriya Libya

Flag of Jihad.svg Sunni Mujahideen:

Supported by:
 ปากีสถาน[237]
 สหรัฐ[238][239][240][241]
 สหราชอาณาจักร[240][242][243]
 จีน[244]
 ซาอุดีอาระเบีย[239][240][245][246]
 เยอรมนีตะวันตก[247][248]
 สหราชอาณาจักร[248]
 ตุรกี[249]
 อียิปต์[250]
 ฝรั่งเศส[248]
 อิสราเอล[251]
 ญี่ปุ่น[251]


Shia Mujahedeen:


Supported by:
 อิหร่าน[237]


Small Maoist groups:

Combatant 2 Won
Sino-Vietnamese War 1979  เวียดนาม

Supported by:
 สหภาพโซเวียต
ธงของประเทศลาว ลาว

 จีน Stalemate
Internal conflict in Peru 1980–present Flag of Sendero Luminoso.svg Shining Path


Flag of the MRTA.svg MRTA (until 1997)


Supported by:
 สหภาพโซเวียต
 คิวบา [252]
Libyan Arab Jamahiriya[252]

เปรู Peruvian Armed Forces

เปรู Rondas Campesinas


Supported by:
ธงของสหรัฐ สหรัฐ
ธงของประเทศญี่ปุ่น ญี่ปุ่น

Ongoing
Ethiopian–Somali Border War 1982 Flag of Ethiopia (1975–1987).svg Ethiopia

Somali rebels
Supported by:
 คิวบา[253]
 เยเมนใต้[253]
 เกาหลีเหนือ[253]

โซมาเลีย Somalia

Supported by:
 สหรัฐ[253][254]

Combatant 2 Won
Sri Lankan Civil War 1983–2009 Flag of None.svg Liberation Tigers of Tamil Eelam

Supported by:
 ลิเบีย
 อินเดีย (until 1987) [255][256][257][258]

 ศรีลังกา
 อินเดีย
 มัลดีฟส์

Supported by:
 สหประชาชาติ
 ไต้หวัน

Combatant 2 Won
Thai–Laotian Border War 1987–1988  ลาว
 เวียดนาม

Supported by
สหภาพโซเวียต Soviet Union

 ไทย

Supported by
สหรัฐ United States

Stalemate
Afghan Civil War 1989–1992 อัฟกานิสถาน Democratic Republic of Afghanistan

Supported by
สหภาพโซเวียต Soviet Union

Flag of Jihad.svg Mujahideen

Supported by
สหรัฐ United States
 ปากีสถาน
 จีน[259]
ซาอุดีอาระเบีย Saudi Arabia

Combatant 2 Won
  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 Cummins, Joseph (2009). The War Chronicles, From Flintlocks to Machine Guns: A Global Reference of All the Major Modern Conflicts. Beverly, Massachusetts: Fair Winds Press. pp. 282–299. ISBN 978-1-59233-305-9.
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 2.6 Cummins, Joseph (2011). History's Greatest Wars: The Epic Conflicts that Shaped the Modern World. Beverly, Massachusetts: Fair Winds Press. pp. 232–243. ISBN 978-1-59233-471-1.
  3. 3.00 3.01 3.02 3.03 3.04 3.05 3.06 3.07 3.08 3.09 3.10 3.11 "The Greek Civil War". ahistoryofgreece.com. Matt Barrett. สืบค้นเมื่อ 7 July 2015.
  4. 4.0 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 4.6 The Editors of Encyclopædia Britannica (18 July 2013). "Greek Civil War". Encyclopaedia Britannica. Encyclopædia Britannica, Inc. สืบค้นเมื่อ 7 July 2015.
  5. 5.0 5.1 The Kingdom of Egypt support unofficial ideologically the royalists, but without intervening directly in the war, and continued until the end of the war, along with South Africa, about 5,000 Communist-Greek soldiers and officers in prison camps firmly.
  6. 6.0 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 6.6 6.7 Disselkamp, Rachel. "First Indochina War". The Cold War Museum. The Cold War Museum. สืบค้นเมื่อ 7 July 2015.
  7. 7.0 7.1 7.2 7.3 7.4 Llewellyn, Jennifer; Southey, Jim; Thompson, Steve. "The First Indochina War". Alpha History. Alpha History. สืบค้นเมื่อ 7 July 2015.
  8. Jacques Dalloz (1987). La Guerre d'Indochine 1945–1954. Paris: Seuil. pp. 129–130.
  9. Jacques Dalloz, La Guerre d'Indochine 1945–1954, Seuil, Paris, 1987, pp. 129–130, 206
  10. http://www.historycy.org/index.php?showtopic=36539&st=15 (in Polish)
  11. http://geb.uni-giessen.de/geb/volltexte/2013/9311/pdf/DaoDucThuan_2013_02_05.pdf
  12. "East Germany - The National People's Army and the Third World". สืบค้นเมื่อ 10 December 2016.
  13. Geoffrey Jukes (1 January 1973). The Soviet Union in Asia. University of California Press. pp. 302–. ISBN 978-0-520-02393-2.
  14. 14.0 14.1 John W. Garver (1 December 2015). China's Quest: The History of the Foreign Relations of the People's Republic of China. Oxford University Press. pp. 219–. ISBN 978-0-19-026106-1.
  15. 15.0 15.1 A. Dahana (2002). "China Role's in Indonesia's "Crush Malaysia" Campaign". Universitas Indonesia. Archived from the original on 19 July 2016. สืบค้นเมื่อ 19 July 2016.
  16. 16.0 16.1 Mohd. Noor Mat Yazid (2013). "Malaysia-Indonesia Relations Before and After 1965: Impact on Bilateral and Regional Stability" (PDF). Programme of International Relations, School of Social Sciences, Universiti Malaysia Sabah. Archived from the original (PDF) on 19 July 2016. สืบค้นเมื่อ 19 July 2016.
  17. Ching Fatt Yong (1997). The origins of Malayan communism. South Seas Society. ISBN 978-9971-936-12-9.
  18. T. N. Harper; Timothy Norman Harper (9 April 2001). The End of Empire and the Making of Malaya. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-00465-7.
  19. Major James M. Kimbrough IV (6 November 2015). Disengaging From Insurgencies: Insights From History And Implications For Afghanistan. Pickle Partners Publishing. pp. 88–. ISBN 978-1-78625-345-3.
  20. Thant Myint-U (2006). The River of Lost Footsteps--Histories of Burma. Farrar, Straus and Giroux. pp. 274–289. ISBN 978-0-374-16342-6.
  21. 21.0 21.1 21.2 B Raman (25 January 2003). "Iraq's shadow on Balochistan". Asia Times. Archived from the original on 23 April 2005. สืบค้นเมื่อ 21 December 2010.
  22. false flag Mark Perry | foreignpolicy.com| 13 January 2012
  23. Aryan, Hossein. "Iran Offers Short-Term Solutions To Long-Term Problems Of Baluch Minority – Radio Free Europe / Radio Liberty 2010". Radio Free Europe/Radio Liberty. Archived from the original on 25 November 2010. สืบค้นเมื่อ 21 December 2010.
  24. "Iranian group makes kidnap claim – Middle East". Al Jazeera. 10 October 2010. สืบค้นเมื่อ 21 December 2010.
  25. Siddique, Abubakar. "Jundallah: Profile Of A Sunni Extremist Group – Radio Free Europe / Radio Liberty 2010". Radio Free Europe/Radio Liberty. Archived from the original on 26 November 2010. สืบค้นเมื่อ 21 December 2010.
  26. Karsh, Efraim: The Cautious Bear: Soviet Military Engagement in Middle East Wars in the Post-1967 Era
  27. "Remembering the past: Bangladeshi fighters for Palestine of the 1980s". Opinion Maker. Archived from the original on 2015-06-17. สืบค้นเมื่อ 2015-06-17.
  28. Pollack, Kenneth, M., Arabs at War: Military Effectiveness, University of Nebraska Press, (2002), pp. 93–94, 96.
  29. 29.0 29.1 29.2 29.3 29.4 29.5 29.6 "Korean War". History.com. A&E Television Networks, LLC. สืบค้นเมื่อ 7 July 2015.
  30. 30.00 30.01 30.02 30.03 30.04 30.05 30.06 30.07 30.08 30.09 30.10 30.11 30.12 30.13 30.14 30.15 30.16 30.17 30.18 30.19 30.20 30.21 "The Korean War, 1950-1953". U.S. Department of State Office of the Historian. Office of the Historian, Bureau of Public Affairs, United States Department of State. สืบค้นเมื่อ 7 July 2015.
  31. 31.00 31.01 31.02 31.03 31.04 31.05 31.06 31.07 31.08 31.09 31.10 31.11 31.12 31.13 31.14 31.15 "Britain's Forgotten War". BBC News. BBC. 20 April 2001. สืบค้นเมื่อ 7 July 2015.
  32. 32.0 32.1 32.2 32.3 32.4 32.5 32.6 32.7 32.8 32.9 HistoryNet Staff (21 August 2006). "Korean War: British 27th Brigade Take Hill 282". HistoryNet. World History Group, LLC. สืบค้นเมื่อ 7 July 2015.
  33. 33.0 33.1 33.2 33.3 33.4 "Romania's "Fraternal Support" to North Korea during the Korean War, 1950-1953". Wilson Center. Woodrow Wilson International Center for Scholars. 12 December 2011. สืบค้นเมื่อ 8 July 2015.
  34. 34.0 34.1 34.2 34.3 34.4 34.5 34.6 English, June; Jones, Thomas (September 2003) [1998]. Encyclopedia of the United States At War. Scholastic Inc. pp. 148–159. ISBN 0-439-59229-1.
  35. "Českoslovenští lékaři stáli v korejské válce na straně KLDR. Jejich mise stále vyvolává otazníky" (in Czech). Czech Radio. 11 April 2013. สืบค้นเมื่อ 25 July 2016.
  36. Alliston, Michael; และคณะ (27 May 2015). "HMS Belfast". koreanwar.org. Korean War Project. สืบค้นเมื่อ 7 July 2015.
  37. Hempel, William; Jenks, George; Peelgrane, Tanish (29 March 2012). "Denmark - Navy - Korean War". koreanwar.org. Korean War Project. สืบค้นเมื่อ 7 July 2015.
  38. Young Sam Ma. "Israel's Role in the UN during the Korean War" (PDF). Archived from the original (PDF) on 24 August 2015. สืบค้นเมื่อ 8 July 2015.
  39. "Looking For United Nations - Korean War". koreanwar.org. Korean War Project. สืบค้นเมื่อ 7 July 2015.
  40. Swick, Kjerstin; และคณะ (17 March 2005). "Norway - Korean War". koreanwar.org. Korean War Project. สืบค้นเมื่อ 7 July 2015.
  41. Laura Desfor Edles (28 May 1998). Symbol and Ritual in the New Spain: The Transition to Democracy after Franco. Cambridge University Press. p. 32. ISBN 0521628857.
  42. Niederschmidt, Robert; และคณะ (30 March 2011). "Sweden - Korean War". koreanwar.org. Korean War Project. สืบค้นเมื่อ 7 July 2015.
  43. Maeder, Thomas (26 December 2007). "Switzerland - Korean War Truce". koreanwar.org. Korean War Project. สืบค้นเมื่อ 7 July 2015.
  44. 44.00 44.01 44.02 44.03 44.04 44.05 44.06 44.07 44.08 44.09 44.10 44.11 "Vietnam War History". History.com. A&E Television Networks, LLC. สืบค้นเมื่อ 9 July 2015.
  45. 45.0 45.1 45.2 45.3 45.4 Cummins, Joseph (2009). The War Chronicles, From Flintlocks to Machine Guns: A Global Reference of All the Major Modern Conflicts. Beverly, Massachusetts: Fair Winds Press. pp. 362–377. ISBN 978-1-59233-305-9.
  46. 46.0 46.1 46.2 46.3 46.4 Cummins, Joseph (2011). History's Greatest Wars: The Epic Conflicts that Shaped the Modern World. Beverly, Massachusetts: Fair Winds Press. pp. 272–281. ISBN 978-1-59233-471-1.
  47. 47.00 47.01 47.02 47.03 47.04 47.05 47.06 47.07 47.08 47.09 47.10 47.11 Hart-Davis, Adam (2010). History: The Definitive Visual Guide. New York, New York: Dorling Kindersley Limited. pp. 430–431. ISBN 978-0-7566-7456-4.
  48. 48.0 48.1 48.2 48.3 48.4 48.5 48.6 English, June; Jones, Thomas (September 2003) [1998]. Encyclopedia of the United States at War. New York, New York: Scholastic Inc. pp. 162–177. ISBN 0-439-59229-1.
  49. 49.00 49.01 49.02 49.03 49.04 49.05 49.06 49.07 49.08 49.09 49.10 49.11 49.12 49.13 49.14 49.15 49.16 49.17 49.18 49.19 49.20 49.21 49.22 49.23 49.24 49.25 49.26 49.27 49.28 49.29 49.30 49.31 49.32 49.33 49.34 49.35 49.36 49.37 49.38 49.39 49.40 49.41 49.42 49.43 49.44 49.45 49.46 49.47 49.48 49.49 49.50 49.51 49.52 Friedman, Herbert. "Allies of the Republic of Vietnam". psywarrior.com. สืบค้นเมื่อ 9 July 2015.
  50. 50.00 50.01 50.02 50.03 50.04 50.05 50.06 50.07 50.08 50.09 50.10 50.11 Bilinsky, Yaroslav (2004). "Communist Bloc". Encyclopedia.com. HighBeam Research, Inc. สืบค้นเมื่อ 9 July 2015.
  51. The Cuban Military Under Castro, 1989. Page 76
  52. Cuba in the World, 1979. Page 66
  53. "BBC: North Korea fought in Vietnam War" (in angol). BBC World Service. 2000-03-31. – Sokáig Vietnam és a KNDK is tagadta, hogy észak-koreaiak részt vettek volna a háborúban, de 2000-ben végül a vietnami vezetés megerősítette a korábbi feltevéseket (bár a pontos észak-koerai létszámadatok és az áldozatok száma továbbra sem ismert).
  54. "Why did Sweden support the Viet Cong?". HistoryNet. July 25, 2013. สืบค้นเมื่อ July 20, 2016.
  55. "Sweden announces support to Viet Cong". HISTORY.com. สืบค้นเมื่อ July 20, 2016. In Sweden, Foreign Minister Torsten Nilsson reveals that Sweden has been providing assistance to the Viet Cong, including some $550,000 worth of medical supplies. Similar Swedish aid was to go to Cambodian and Laotian civilians affected by the Indochinese fighting. This support was primarily humanitarian in nature and included no military aid.
  56. "ALLIES OF THE REPUBLIC OF VIETNAM". สืบค้นเมื่อ 24 September 2011.
  57. John Pike. "Sudan Civil War". Globalsecurity.org. สืบค้นเมื่อ 6 December 2011.
  58. 58.0 58.1 Acig.org. "Sudan, Civil War since 1955".
  59. 59.0 59.1 Johnson, Douglas (2011). The Root Causes of Sudan's Civil Wars: Peace Or Truce. Boydell & Brewer Ltd. pp. 36–37. ISBN 1847010296.
  60. Leach, Justin (2012). War and Politics in Sudan: Cultural Identities and the Challenges of the Peace Process. I.B.Tauris. p. 178. ISBN 1780762275.
  61. 61.0 61.1 61.2 61.3 61.4 61.5 61.6 "Suez Crisis". History.com. A&E Television Networks, LLC. สืบค้นเมื่อ 8 July 2015.
  62. "Глава 8. От Народного восстания до Культурной революции (часть 2) » Сохраним Тибет! - Тибет, Далай-лама, буддизм". สืบค้นเมื่อ 10 December 2016.
  63. Deliveries of weapons, intelligence
  64. Military instructors, supply of weapons, ammunition and food, intelligence
  65. Training camp of rebels in the country, fighting between the rebels and the PLA on the Nepal-Tibet border
  66. См. (XIV) Резолюция Генеральной Ассамблеи ООН 1353, 1723, 2079
  67. 67.0 67.1 67.2 67.3 67.4 67.5 67.6 67.7 67.8 67.9 "Guatemala Civil War, 1960-1996". GlobalSecurity.org. GlobalSecurity.org. สืบค้นเมื่อ 12 July 2015.
  68. The Kashmir Question: Retrospect and Prospect, 2013. Page 121.
  69. The Giant’s Rival: The USSR and Latin America, Revised Edition, 1988. Page 143.
  70. "Inevitable Revolutions: The United States in Central America"
  71. "Mexico, the key of the development of the guerrilla movement in Latin America". Elsiglodetorreon.com.mx. Elsiglodetorreon.com.mx. สืบค้นเมื่อ 11 September 2017.
  72. http://www.acig.org/artman/publish/article_157.shtmlid=VyqOhCUb66AC&pg=PA21&lpg=PA21&dq=cuba+assistance+fsln&source=bl&ots=p-09UO4MB4&sig=BOTkmO7QFTQBR0ljjXX01NZ_Nac&hl=en&ei=jzkdSv7zKYPR-AavjMTDCw&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=3
  73. "The Soviet Union and Revolutionary Warfare: Principles, Practices, and..." สืบค้นเมื่อ 10 April 2015.
  74. "Our work in Nicaragua". Swedish International Development Corporation Agency (www.sida.se). 2009. Archived from the original on 2013-04-18.
  75. "Sandinistas Find Economic Ally In Socialist Sweden". philly-archives. สืบค้นเมื่อ 10 April 2015.
  76. Castro's America Department: Coordinating Cuba's Support for Marxist-Leninist Violence in the Americas. 1988. Page 36
  77. China and the Third World: Champion Or Challenger?, 1986. Page 151
  78. Uppsala Conflict Data Program conflict Encyclopedia, El Salvador, In Depth, Negotiating a settlement to the conflict, http://www.ucdp.uu.se/gpdatabase/gpcountry.php?id=51&regionSelect=4-Central_Americas#, "...US government increased the security support to prevent a similar thing to happen in El Salvador. This was, not least, demonstrated in the delivery of security aid to El Salvador", viewed on May 24, 2013
  79. Hunter, Jane (1987). Israeli foreign policy: South Africa and Central America. Part II: Israel and Central America - Guatemala. pp. 111–137.
  80. Schirmer, 1996; pg 172
  81. Nzongola-Ntalaja 2007, p. 101.
  82. Nugent 2004, p. 97.
  83. The secession of Katanga and South Kasai was also supported by South Africa, France and the neighbouring Central African Federation,[81] but none of these officially recognised either state.[82]
  84. 84.00 84.01 84.02 84.03 84.04 84.05 84.06 84.07 84.08 84.09 84.10 84.11 84.12 Rodrigues, Samuel (20 April 2012). "The Portuguese Colonial War: Why the Military Overthrew its Government". สืบค้นเมื่อ 12 July 2015.
  85. 85.0 85.1 85.2 "Afrikka" (PDF). สืบค้นเมื่อ 12 May 2011.
  86. Reed 2010, p. 37.
  87. Han, Enze (August 31, 2010). External Kin, Ethnic Identity and the Politics of Ethnic Mobilization in the People's Republic of China (Doctor of Philosophy). The Faculty of Columbian College of Arts and Sciences of The George Washington University. pp. 113–114.
  88. Vanly, I. C. (1992). "The Kurds in Syria and Lebanon". In Kreyenbroek, P. G.; Sperl, S. The Kurds: A Contemporary Overview. Routledge. pp. 151–2. ISBN 0-415-07265-4.
  89. Michael G. Lortz. (Chapter 1, Introduction). The Kurdish Warrior Tradition and the Importance of the Peshmerga. pp.39-42. "Archived copy" (PDF). Archived from the original (PDF) on 2013-10-29. สืบค้นเมื่อ 2014-10-16.
  90. 90.0 90.1 90.2 Fauriol, Georges A; Loser, Eva (1990). Cuba: the international dimension. Transaction Publishers. ISBN 0-88738-324-6.
  91. 91.0 91.1 The maverick state: Gaddafi and the New World Order, 1996. Page 71.
  92. 92.0 92.1 Connell, Dan; Killion, Tom (2011). Historical Dictionary of Eritrea. Scarecrow Press, Inc. ISBN 978-0-8108-5952-4.
  93. Schoultz, Lars (2009). That infernal little Cuban republic: the United States and the Cuban Revolution. The University of North Carolina Press. ISBN 978-0-8078-3260-8.
  94. 94.0 94.1 Historical Dictionary of Eritrea, 2010. Page 492
  95. 95.0 95.1 Oil, Power and Politics: Conflict of Asian and African Studies, 1975. Page 97.
  96. Eritrea: Even the Stones Are Burning, 1998. Page 110
  97. Eritrea – liberation or capitulation, 1978. Page 103
  98. Politics and liberation: the Eritrean struggle, 1961–86 : an analysis of the political development of the Eritrean liberation struggle 1961–86 by help of a theoretical framework developed for analysing armed national liberation movements, 1987. Page 170
  99. Tunisia, a Country Study, 1979. Page 220.
  100. African Freedom Annual, 1978. Page 109
  101. Ethiopia at Bay: A Personal Account of the Haile Selassie Years, 2006. page 318.
  102. Historical Dictionary of Eritrea, 2010. page 460
  103. 103.0 103.1 Spencer C. Tucker, A Global Chronology of Conflict: From the Ancient World to the Modern Middle East, 2009. page 2402
  104. 104.0 104.1 The Pillage of Sustainablility in Eritrea, 1600s–1990s: Rural Communities and the Creeping Shadows of Hegemony, 1998. Page 82.
  105. Ethiopia–United States relations
  106. "Toledo Blade - Google News Archive Search". สืบค้นเมื่อ 10 December 2016.
  107. name=PeaceCorps>Ethiopia Archived 2010-07-10 at the Wayback Machine., Peace Corps website (accessed 6 July 2010)
  108. Ethiopia–United States relations#/media/File:Haille Sellasse and Richard Nixon 1969.png
  109. name=PeaceCorps>
  110. 110.0 110.1 "Ethiopia-Israel". country-data.com. สืบค้นเมื่อ 2014-10-26.
  111. U.S. Requests for Ethiopian Bases Pushed Toledo Blade, March 13, 1957
  112. 112.0 112.1 112.2 Connell, Dan (March 2005). Building a New Nation: Collected Articles on the Eritrean Revolution (1983–2002). Red Sea Press. ISBN 1-56902-199-6.
  113. "Eritrean War of Independence 1961–1993". สืบค้นเมื่อ 2007-09-06.
  114. "A Little Help from Some Friends". Time. 1978-10-16. สืบค้นเมื่อ 2007-09-06.
  115. "F-15 Fight: Who Won What". Time. 1978-05-29. สืบค้นเมื่อ 2007-09-06.
  116. 116.0 116.1 "Communism, African-Style". Time. 1983-07-04. สืบค้นเมื่อ 2007-09-06.
  117. 117.0 117.1 "Ethiopia Red Star Over the Horn of Africa". Time. 1986-08-04. สืบค้นเมื่อ 2007-09-06.
  118. 118.0 118.1 "Ethiopia a Forgotten War Rages On". Time. 1985-12-23. สืบค้นเมื่อ 2007-09-06.
  119. Foreign Intervention in Africa: From the Cold War to the War on Terror, 2013. Page 158.
  120. Chinese and African Perspectives on China in Africa 2009, Page 93
  121. Ethiopia and the United States: History, Diplomacy, and Analysis, 2009. page 84.
  122. 122.0 122.1 Michael Brecher and Jonathan Wilkenfel. A Study of Crisis: p324-5. University of Michigan Press. 1997. "The four actors in the first phase of the long Yemen War were Jordan, Saudi Arabia, Egypt and Yemen"
  123. 123.0 123.1 Sandler, Stanley. Ground Warfare: The International Encyclopedia. Vol.1 (2002) : p.977. "Egypt immediately began sending military supplies and troops to assist the Republicans... On the royalist side Jordan and Saudi Arabia were furnishing military aid, and Britain lent diplomatic support. In addition to the Egyptian aid, the Soviet Union allegedly supplied 24 Mig-19s to the republicans."
  124. 124.00 124.01 124.02 124.03 124.04 124.05 124.06 124.07 124.08 124.09 124.10 124.11 "The Dhofar Rebellion". countrystudies.us. สืบค้นเมื่อ 5 May 2016.
  125. Cheah Boon Kheng, p.149
  126. 126.0 126.1 126.2 Hara, Fujiol (December 2005). "The North Kalimantan Communist Party and the People's Republic of China". The Developing Economies. XLIII (1): 489–513. doi:10.1111/j.1746-1049.2005.tb00956.x. สืบค้นเมื่อ 25 December 2013.
  127. Fowler, Will (2006). Britain's Secret War: The Indonesian Confrontation 1962-66. London: Osprey Publishing. pp. 11, 41. ISBN 1-84603-048-X.
  128. Ottaway 1970, p. 166.
  129. Norman 2003, p. 65
  130. 130.0 130.1 130.2 130.3 Doebler, Walter (22 July 2006). "Afrikaserie: Simbabwe (Africa Series: Zimbabwe)". newsatelier.de (in German). Ottersweier. สืบค้นเมื่อ 19 October 2011.
  131. From liberation movement to government: ZANU and the formulation of the foreign policy of Zimbabwe, 1990. Page 284
  132. 132.0 132.1 Thomas 1995, pp. 16–17
  133. Lawrence Greenberg (November 1986). "US Army Unilateral and Coalition Operations in the 1965 Dominican Republic Intervention" (PDF). US Army Center of Military History. สืบค้นเมื่อ 28 June 2015.
  134. Lawrence Yates (July 1988). "Power Pack:U.S. Intervention in the Dominican Republic 1965-1966" (PDF). Lawrence Papers. สืบค้นเมื่อ 28 June 2015.
  135. 135.0 135.1 135.2 "Communist Insurgency In Thailand" (PDF). CIA Report. สืบค้นเมื่อ 1 December 2014.
  136. 136.0 136.1 "Anatomy of a Counterinsurgency Victory" (PDF). January 2007. สืบค้นเมื่อ 1 December 2014.
  137. "Thailand" (PDF). Stanford University. 19 June 2005. สืบค้นเมื่อ 1 December 2014.
  138. Cuba Annual Report: 1986, 1986. Page 538-539.
  139. Land Mines in Angola, 1993. Page 6.
  140. The Soviet Union and Revolutionary Warfare:
    Principles, Practices, and Regional Comparisons, 1988. Page 140-147
  141. Namibia: the road to self-government, 1979. Page 41.
  142. The foreign policy of Yugoslavia, 1973–1980, 1980. Page 125
  143. Yugoslavia in the 1980s, 1985. Page 265.
  144. Interparliamentary Union Conference, Sofia, Bulgaria: Report of the United States Delegation to the 64th Conference of the Interparliamentary Union, Held at Sofia, Bulgaria, 21–30 September 1977. Page 42
  145. Record of Proceedings -International Labour Conference 6, 1982. Page 4.
  146. Tanzania: A Political Economy, 2013. Page 355.
  147. SWAPO and the struggle for national self-determination in Namibia, 1980. Page 33.
  148. "Rhodesian Insurgency – Part 2". Rhodesia.nl. สืบค้นเมื่อ 15 January 2013.
  149. Imagery and Ideology in U.S. Policy Toward Libya 1969–1982, 1988. Page 70.
  150. SWAPO Information Bulletin, 1983. Page 37.
  151. AAPSO Presidium Committee on Africa held in Algeria, 17–18 February 1985, 1985. Page 26.
  152. 152.0 152.1 David A. Granger. "Forbes Burnham and the Liberation of Southern Africa" (PDF). สืบค้นเมื่อ 1 August 2015.
  153. Fryxell, Cole. To Be Born a Nation. p. 13.
  154. Biafra Revisited, 2006. Page 5.
  155. Nigeria Since Independence: The First Twenty-five Years : International Relations, 1980. Page 204
  156. Genocide and the Europeans, 2010. Page 71.
  157. There's A Riot Going On: Revolutionaries, Rock Stars, and the Rise and Fall of '60s Counter-Culture, 2007. Page 213.
  158. The USSR in Third World Conflicts: Soviet Arms and Diplomacy in Local Wars 1945-1980, 1986. Page 91
  159. Malcolm MacDonald: Bringing an End to Empire, 1995. Page 416.
  160. Ethnic Politics in Kenya and Nigeria, 2001. Page 54.
  161. Africa 1960–1970: Chronicle and Analysis, 2009. Page 423
  162. "Philippine reds export armed struggle". Asia Times Online. สืบค้นเมื่อ 21 May 2014.
  163. 164.0 164.1 A. Navaratnam, pp.3–5
  164. 165.0 165.1 Leszek Buszynski (13 September 2013). Soviet Foreign Policy and Southeast Asia (Routledge Revivals). Routledge. pp. 78–. ISBN 978-1-134-48085-2.
  165. Nazar bin Talib, pp.16–22
  166. Chin Peng, pp.479–80
  167. NIE report
  168. A Navaratnam, p. 10
  169. A. Navaratnam, p.10
  170. 171.0 171.1 171.2 171.3 171.4 "Philippines-CPP/NPA (1969 – first combat deaths)". August 2014. สืบค้นเมื่อ 23 February 2015.
  171. Ivan Molloy. "Revolution in the Philippines – The Question of an Alliance Between Islam and Communism". University of California. สืบค้นเมื่อ 1 May 2012.
  172. AYROSO, DEE (25 June 2015). "Revolutionary Moro group calls for intensified armed struggle". Bulatlat.com#sthash.OtUynEX8.dpuf. สืบค้นเมื่อ 29 June 2015.
  173. Karlos Manlupig. "Mamasapano: Sleepy town roused by SAF-MILF clash". Rappler. สืบค้นเมื่อ 8 March 2015.
  174. Tan, Andrew T/H. (2009). A Handbook of Terrorism and Insurgency in Southeast Asia. Cheltenham, UK: Edward Elgar Publishing. pp. 230, 238. ISBN 1847207189.
  175. Isak Svensson (27 November 2014). International Mediation Bias and Peacemaking: Taking Sides in Civil Wars. Routledge. pp. 69–. ISBN 978-1-135-10544-0.
  176. "Philippines (New Peoples Army) (1972– )" (PDF). Political Economy Research Institute. สืบค้นเมื่อ 14 December 2014.
  177. "Libyan terrorism: the case against Gaddafi". thefreelibrary.com.
  178. "WikiLeaks cable: Gaddafi funded, trained CPP-NPA rebels". Wikileaks. 9 July 2011. สืบค้นเมื่อ 15 February 2015.
  179. "Khadafy admits aiding Muslim seccesionists". Philippine Daily Inquirer. 5 August 1986. p. 2.
  180. 181.0 181.1 Paul J. Smith (21 September 2004). Terrorism and Violence in Southeast Asia: Transnational Challenges to States and Regional Stability. M.E. Sharpe. pp. 194–. ISBN 978-0-7656-3626-3.
  181. William Larousse (1 January 2001). A Local Church Living for Dialogue: Muslim-Christian Relations in Mindanao-Sulu, Philippines : 1965-2000. Gregorian Biblical BookShop. pp. 151 & 162. ISBN 978-88-7652-879-8.
  182. Michelle Ann Miller (2012). Autonomy and Armed Separatism in South and Southeast Asia. Institute of Southeast Asian Studies. pp. 291–. ISBN 978-981-4379-97-7.
  183. "Moro National Liberation Front (MNLF)". Accessed 10 February 2014.
  184. "World Tribune.com-Front Page: Report: North Korea armed Islamic group in Philippines". Accessed 10 February 2014.
  185. "1990 Global Terrorism: State-Sponsored Terrorism". fas.org.