เฮนรี คิสซินเจอร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก เฮนรี เอ. คิสซิงเกอร์)
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
เฮนรี คิสซินเจอร์
Henry Kissinger
รัฐมนตรีว่าการต่างประเทศสหรัฐ
ดำรงตำแหน่ง
22 กันยายน 1973 – 20 มกราคม 1977
ประธานาธิบดี ริชาร์ด นิกสัน
เจอรัลด์ ฟอร์ด
ก่อนหน้า William Rogers
ถัดไป Cyrus Vance
ที่ปรึกษาความมั่นคงแห่งชาติ
ดำรงตำแหน่ง
20 มกราคม 1969 – 3 พฤศจิกายน 1975
ประธานาธิบดี ริชาร์ด นิกสัน
เจอรัลด์ ฟอร์ด
ก่อนหน้า Walt Rostow
ถัดไป Brent Scowcroft
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด ไฮนทซ์ อัลเฟรท คิสซิงเงอร์
27 พฤษภาคม ค.ศ. 1923 (96 ปี)
เฟือร์ท, ประเทศเยอรมนี
พรรคการเมือง ริพับลิกัน
บุตร 2
ลายมือชื่อ
การเข้าเป็นทหาร
รับใช้  สหรัฐ
สังกัด  กองทัพบกสหรัฐ
ปีปฏิบัติงาน 1943–1946
ยศ US Army WWII SGT.svg Sergeant
การยุทธ์ สงครามโลกครั้งที่สอง
บำเหน็จ รางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ

เฮนรี คิสซินเจอร์ (อังกฤษ: Henry Kissinger) หรือชื่อเกิดคือ ไฮนทซ์ อัลเฟรท คิสซิงเงอร์ (เยอรมัน: Heinz Alfred Kissinger) เป็นนักวิทยาศาสตร์ นักการทูต และที่ปรึกษาด้านภูมิรัฐศาสตร์อเมริกัน เขาเป็นชาวเยอรมันโดยกำเนิด เขาและครอบครัวซึ่งมีเชื้อสายยิวได้อพยพออกจากนาซีเยอรมนีและมาตั้งถิ่นฐานในสหรัฐเมื่อปีค.ศ. 1938 เขาได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการต่างประเทศสหรัฐและที่ปรึกษาความมั่นคงแห่งชาติ บทบาทของเขาที่ผลักดันข้อตกลงสันติภาพปารีสจนทำให้เกิดการหยุดยิงในสงครามเวียดนามทำให้เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพในปีค.ศ. 1973 ท่ามกลางความเห็นแย้งของบรรดาคณะกรรมการรางวัลโนเบล[1]

คิสซินเจอร์เป็นบุคคลซึ่งเป็นทั้งที่รักและที่ชังในการเมืองอเมริกา เขาถูกประณามเป็นอาชญากรสงครามโดยเหล่าบรรณาธิการข่าว, นักการเมือง, นักกิจกรรม และนักสิทธิมนุษยชน ซึ่งมีทฤษฎีสมคบคิดกันว่าเขามีส่วนรู้เห็นกับการทรมานและอุ้มหาย[2][3][4] เขามีส่วนเกี่ยวข้องกับรัฐประหารในประเทศชิลี ค.ศ. 1973 และเป็นผู้ให้ "ไฟเขียว" แก่รัฐบาลทหารอาร์เจนตินาในสงครามสกปรก และมีส่วนที่สหรัฐเข้าเป็นผู้สนับสนุนปากีสถานในสงครามปลดแอกบังคลาเทศจนเกิดเป็นการสังหารหมู่[5] แต่ขณะเดียวกัน ก็ได้รับการยกย่องเชิดชูในฐานะรัฐมนตรีว่าการต่างประเทศสหรัฐที่มีผลงานที่สุดโดยวงการความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ[6]

ชีวิตตอนต้น[แก้]

คิสซินเจอร์เกิดในปีค.ศ. 1923 ที่เมืองเฟือร์ท รัฐไบเอิร์น ประเทศเยอรมนี โดยมีชื่อแรกว่า ไฮนทซ์ อัลเฟรท คิสซิงเงอร์ ครอบครัวเขาเป็นชาวเยอรมันเชื้อสายยิว[7] นายลูอิส คิสซิงเงอร์ (Louis Kissinger) ผู้บิดาเป็นครูสอนหนังสือ ส่วนนางเพาลา ชแตร์น (Paula Stern) มารดาเป็นแม่บ้าน เขามีน้องชายหนึ่งคนนามว่าวัลเทอร์ คิสซิงเงอร์ (Walter Kissinger) สกุลคิสซิงเงอร์ถูกตั้งขึ้นในปีค.ศ. 1817 ตามชื่อเมืองบาทคิสซิงเงิน[8] โดยนายไมเออร์ เลิบ (Meyer Löb) บรรพบรุษของตระกูล ในปีค.ศ. 1938 ขณะที่เขามีอายุ 15 ปี เขาและครอบครัวอพยพหนีออกจากประเทศเยอรมนีจากผลของนโยบายต่อต้านชาวยิว

อ้างอิง[แก้]

  1. Feldman, Burton (2001). The Nobel Prize: A History Of Genius, Controversy, and Prestige. Arcade Publishing. p. 16. ISBN 978-1-55970-537-0.
  2. "Henry Kissinger: Realpolitik and Kurdish Genocide". March 24, 2013. สืบค้นเมื่อ March 1, 2019.
  3. Rohter, Larry (March 28, 2002). "As Door Opens for Legal Actions in Chilean Coup, Kissinger Is Numbered Among the Hunted". The New York Times. ISSN 0362-4331. สืบค้นเมื่อ December 14, 2015.
  4. "Protesters Heckle Kissinger, Denounce Him for 'War Crimes'". The Times of Israel. January 30, 2015. สืบค้นเมื่อ December 14, 2015.
  5. Bass, Gary (September 21, 2013). "Blood Meridian". The Economist. สืบค้นเมื่อ February 13, 2016.
  6. "The Best International Relations Schools in the World". Foreign Policy. February 3, 2015. สืบค้นเมื่อ August 8, 2015.
  7. Isaacson, Walter (1992). Kissinger: A Biography. Simon & Schuster. p. 20. ISBN 978-0-671-66323-0.
  8. "Die Kissingers in Bad Kissingen" [The Kissinger in Bad Kissingen] (in German). Bayerischer Rundfunk. June 2, 2005. Archived from the original on October 18, 2007. สืบค้นเมื่อ February 3, 2007. Unknown parameter |url-status= ignored (help)