เชมัส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก Sheamus)
เชมัส
An image of เชมัส.
ข้อมูล
ฉายา คิงเชมัส
เชมัส
เชมัส โอ'ชัวเนสซี
สตีเฟน ฟาเรลลี[1]
ความสูง ฟุต 4 นิ้ว (1.93 ม.)
น้ำหนัก 267 ปอนด์ (121 kg; 19.1 st)
เกิด 28 มกราคม ค.ศ. 1978 (36 ปี)
Clonsilla, ดับลิน, ไอร์แลนด์
พำนัก St. Augustine, รัฐฟลอริดา[2]
มาจาก 3000 BC
ดับลิน, ไอร์แลนด์
ฝึกหัดโดย Irish Whip Wrestling
Jim Molineaux
Larry Sharpe
เปิดตัว 21 พฤษภาคม 2002

สตีเฟน ฟาเรลลี (อังกฤษ: Stephen Farrelly)[3] เกิดวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1978[4] เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและนักแสดงชาวไอริส ปัจจุบันเซ็นสัญญาสังกัดสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในชื่อที่รู้จักกันดีชื่อว่า เชมัส[5] เป็นแชมป์โลก 3 สมัย (แชมป์ WWE 2 สมัย และ แชมป์โลกเฮฟวี่เวท 1 สมัย), แชมป์ยูเอส 2 สมัย, คิงออฟเดอะริง ประจำปี 2010 และผู้ชนะใน รอยัลรัมเบิล ประจำปี 2012

ประวัติในวงการมวยปล้ำ[แก้]

ก่อนที่จะเข้ามาในสมาคม WWE เชมัส เคยเป็น แชมป์อินเตอร์เนชั่นแนลเฮฟวี่เวท ในสมัยที่เขาปล้ำสมาคม Irish Whip Wrestling และในระหว่างที่ปล้ำในสมาคม ฟลอริดาแชมเปียนชิปเรสต์ลิง ซึ่งเป็นค่ายพัฒนาทักษะมวยปล้ำของ WWE เขาเคยได้ แชมป์ฟลอริดาเฮฟวี่เวท มาครั้งนึงด้วย

เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ / ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (2006 - ปัจจุบัน)[แก้]

เชมัสเปิดตัวครั้งแรกใน ECW และยังสามารถปราบพวกนักมวยปล้ำตัวเก่งๆได้อีกหลายคน เชมัสได้ย้ายมาอยู่ รอว์ และเจอกับ เจมี่ โนเบิล และเชมัสก็เอาชนะมาได้[6] หลังแมตช์ เชมัสได้เล่นงานโนเบิล จนต้องเลิกปล้ำและลาออกจาก WWE[7] ในศึก ทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2009) เชมัสสามารถเอาชนะ จอห์น ซีนา และคว้าแชมป์ WWE เป็นสมัยแรกมาได้ในรูปแบบการจับฟาดใส่โต๊ะ[8] ในศึก รอยัลรัมเบิล (2010) เชมัสต้องป้องกันแชมป์ WWE กับ แรนดี ออร์ตัน ผลสรุป คือ เชมัส ถูกลอบทำร้ายโดย โคดี โรดส์ ทำให้ เชมัส ชนะฟาล์ว ในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2010) เชมัสต้องป้องกันแชมป์ WWE กับ ซีนา, ทริปเปิล เอช, ออร์ตัน, โคฟี คิงส์ตัน และ เท็ด ดิบิอาซี่ ในแมตช์การปล้ำอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ สุดท้ายเชมัสก็เสียแชมป์ให้กับซีนา[9]

เชมัสได้เปิดศึกกับ ทริปเปิล เอช และท้าเจอกัน ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 26 สุดท้าย เชมัส ก็เป็นฝ่ายแพ้ไปแบบหมดรูป[10][11] ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2010) เชมัสได้เอาชนะทริปเปิล เอช หลังแมตช์ก็มาลอบทำร้าย ทริปเปิล เอช จนได้รับบาดเจ็บและต้องพักการปล้ำ[12] ต่อมา ในศึก เฟทัลโฟร์เวย์ (2010) เชมัสได้คว้าแชมป์ WWE เป็นสมัยที่ 2 โดยการเอาชนะ ซีนา, ออร์ตัน และเอดจ์[13][14] เชมัสได้เสียแชมป์ให้กับออร์ตัน ในศึก ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2010)[15]

เชมัสเป็นผู้ชนะ คิงออฟเดอะริง (2010)

ในรอว์ (29 พฤศจิกายน 2010) เชมัสได้เอาชนะ จอห์น มอร์ริสัน และได้เป็น คิงออฟเดอะริง ประจำปี 2010[16] ในรอว์ (14 มีนาคม 2011) เชมัส ได้เอาชนะ แดเนียล ไบรอัน และคว้าแชมป์ยูเอส เป็นสมัยแรกมาได้[17] ก่อนที่จะเสียแชมป์ให้กับ โคฟี คิงส์ตัน ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2011) ในแมตช์การปล้ำจับฟาดใส่โต๊ะ[18][19]

เชมัสได้เปิดศึกกับ คริสเตียน และท้าเจอกัน ในศึก เฮลอินเอเซล (2011) สุดท้ายเชมัสก็เอาชนะมาได้[20] ในศึก เวนเจินส์ (2011) เชมัสได้เจอกับคริสเตียน อีกครั้ง แต่เชมัสก็เอาชนะคริสเตียน มาได้เป็นครั้งที่ 2 ติดต่อกัน[21] ในศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2011) เชมัส ได้เข้าร่วมทีมของออร์ตัน ปะทะกับทีมของ เวด บาร์เร็ตต์ ในแมตช์การปล้ำแทคทีม 5 ต่อ 5 แบบคัดออก สุดท้ายทีมของออร์ตัน ก็เป็นฝ่ายแพ้ไป

ในศึก รอยัลรัมเบิล (2012) เชมัส ได้เป็นผู้ชนะในรอยัลรัมเบิล โดยออกมาเป็นลำดับที่ 22 และได้สิทธิ์เป็นคู่เอกชิงแชมป์โลก ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28[22] ในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012) เชมัสได้ออกมาลอบทำร้าย แดเนียล ไบรอัน และได้เลือกไบรอัน ที่จะชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท เพื่อที่จะเจอกันในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 สุดท้าย เชมัส ก็สามารถคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวท เป็นสมัยแรกมาได้ ในเวลาเพียง 18 วินาที[23] ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2012) เชมัสต้องป้องกันแชมป์กับไบรอัน ในแมตช์การปล้ำจับกด 2 ใน 3 ยก สุดท้ายเชมัสก็สามารถป้องกันแชมป์เอาไว้ได้[24]

ในศึก โอเวอร์เดอะลิมิต (2012) เชมัสต้องป้องกันแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับ อัลเบร์โต เดล รีโอ, คริส เจอริโค และ แรนดี ออร์ตัน สุดท้ายเชมัสก็สามารถป้องกันแชมป์เอาไว้ได้สำเร็จ[25] ในสแมคดาวน์ (25 พฤษภาคม 2012) เดล รีโอได้เอาชนะออร์ตัน และเคน ในแมตช์การปล้ำ 3 เส้า ทำให้ได้เป็นผู้ท้าชิงอันดับ 1 ในการชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับเชมัส ในศึก โนเวย์เอาท์ (2012) หลังแมตช์ เดล รีโอกำลังเดินกลับก็โดนเชมัสลอบทำร้ายจากด้านหลัง แล้วถากถางเดล รีโอ ก่อนจะเดินจากไป ก่อนถึงศึก โนเวย์เอาท์ เดล รีโอได้รับบาดเจ็บทำให้ไม่สามารถร่วมปล้ำได้ และเป็น ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ ปล้ำแทน สุดท้ายเชมัสก็สามารถป้องกันแชมป์เอาไว้ได้[26] หลังจากนั้น เชมัสก็สามารถเอาชนะเดล รีโอ และป้องกันแชมป์เอาไว้ได้ถึง 3 ศึกใหญ่ติดต่อกัน[27][28][29][30] เชมัสได้เสียแชมป์บิ๊กโชว์ ในศึก เฮลอินเอเซล (2012)[31] และเชมัสก็ได้ขอชิงคืนทั้งศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2012) และศึก ทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2012) แต่ก็ไม่สำเร็จ[32][33]

ในรอว์ (4 กุมภาพันธ์ 2013) ซีนา, ไรแบ็ค และเชมัส ออกมาล้อม เดอะชีลด์ (ดีน แอมโบรส, เซท โรลลินส์ และ โรแมน เรนส์) เอาไว้ ทำให้เดอะชีลด์วิ่งหนีไปทางหลังเวทีแต่ ออร์ตันนำทัพนักมวยปล้ำออกมาขวางเอาไว้ เดอะชีลด์เลยโดน ซีนา, ไรแบ็ค และเชมัส อัดจนน่วม ก่อนที่จะหนีไปทางอัฒจรรย์ ในรอว์ (11 กุมภาพันธ์ 2013) เชมัสได้จับคู่กับซีนา และไรแบ็ค เจอกับ ทรีเอ็มบี (ฮีท สเลเตอร์, จินเดอร์ มาฮาล และ ดรูว์ แมคอินไตย์) สุดท้าย ซีนา, เชมัส และไรแบ็ค ก็เป็นฝ่ายชนะ หลังแมตช์ เชมัส เอาไมค์มาพูดว่าจะกำจัด เดอะชีลด์ ให้ได้ จากนั้น ซีนาเอาไมค์มาถือบ้าง คนดูโห่อย่างหนัก และสุดท้าย ไรแบ็ค บอกว่าเขารอเวลานี้มานานแล้ว และเดอะชีลด์จะต้องตกเป็นเหยื่อของเขา ในคืนเดียวกัน เดอะชีลด์ ออกมาท้าทายกลุ่มของซีนา ว่าถ้าอยากมีเรื่องก็ออกมาเจอกันเดี๋ยวนี้ได้เลย ปรากฏว่าไฟในสนามดับ แล้วกลุ่มของซีนา ก็ออกมาไล่อัดเดอะชีลด์จนหนีกระเจิง และได้เจอกันในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2013) แต่เดอะชีลด์ก็เอาชนะไป[34][35]

ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 29 เชมัสได้จับคู่กับออร์ตัน และบิ๊กโชว์ เจอกับเดอะชีลด์ แต่ก็แพ้ให้กับเดอะชีลด์ หลังแมตช์ บิ๊กโชว์ปล่อยหมัดใส่เชมัสกับออร์ตัน ก่อนจะเดินกลับไป[36] ในรอว์ (8 เมษายน 2013) เชมัสได้เจอกับออร์ตัน โดยผู้ชนะจะได้ไปเจอกับบิ๊กโชว์ ระหว่างแมตช์ บิ๊กโชว์ได้มาเล่นงาน เชมัสกับออร์ตัน ทำให้ไม่มีผลการตัดสิน[37] ในสแมคดาวน์ (12 เมษายน 2013) เชมัสได้จับคู่กับออร์ตัน เจอกับบิ๊กโชว์ ในแมตช์การปล้ำแฮนดิแคป 2 รุม 1 สุดท้าย เชมัสกับออร์ตัน ชนะเคาท์เอาท์[38] ในรอว์ (15 เมษายน 2013) เชมัสได้จับคู่กับออร์ตัน เจอกับ บิ๊กโชว์ อีกครั้ง โดยเชมัสกับออร์ตันเป็นฝ่ายเอาชนะมาได้[39] ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2013) เชมัสได้เจอกับ มาร์ก เฮนรี ในแมตช์การปล้ำสแตรปแมตช์ สุดท้ายเชมัสก็เอาชนะมาได้[40] ในศึก มันนีย์อินเดอะแบงก์ (2013) เชมัสได้เข้าร่วมแมตช์ มันนีย์อินเดอะแบงก์ เพื่อชิงสัญญาในการชิงแชมป์ WWE แต่สุดท้ายเชมัสก็ไม่สามารถคว้ากระเป๋ามาได้[41]

เชมัสกับแชมป์ยูเอส

เชมัสได้รับบาดเจ็บที่บริเวณไหล่ และอาจจะต้องพักยาวถึง 4-6 เดือน ซึ่งเชมัสก็พูดถึงเรื่องนี้ว่า "WWE อาจจะขาดนักรบเซลติกไปเกือบครึ่งปี ไหล่ผมหลุดตั้งแต่ศึกมันนีย์อินเดอะแบงก์" เชมัสยังบอกด้วยว่าตอนนี้เขาต้องทำกายภาพบำบัดรักษาไหล่ของเขาด้วยการยกน้ำหนัก ผลการทำ MRI สแกนปรากฏว่าหมอนรองกระดูกไหล่ของเชมัสเกิดการฉีกขาด และจะต้องรักษาด้วยการผ่าตัด อาการบาดเจ็บนี้เกิดขึ้นในศึกมันนีย์อินเดอะแบงก์ ในจังหวะที่เชมัสถูกอัดตกจากเวทีไปกระแทกบันไดที่วางไว้ด้านล่าง[42][43]

ในศึก รอยัลรัมเบิล (2014) เชมัสได้หายจากอาการบาดเจ็บ และเข้าร่วมแมตช์ รอยัลรัมเบิล โดยออกมาเป็นลำดับที่ 17 แต่ก็ไม่ได้เป็นผู้ชนะ[44][45] ในรอว์ (27 มกราคม 2013) เชมัสได้จับคู่กับ จอห์น ซีนา และ แดเนียล ไบรอัน เจอกับ เดอะชีลด์ โดยทีมที่ชนะได้สิทธิ์เข้าร่วมแมตช์ อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ เพื่อชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท WWE ในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2014) สุดท้ายแมตช์จบลงโดยไม่มีผลการตัดสิน เพราะ เดอะไวแอ็ตต์แฟมิลี มาก่อกวนการปล้ำ หลังแมตช์ทีมเชมัสช่วยกันไล่อัดพวกไวแอ็ตต์ จนต้องหนีไป แล้วโฆษกก็ประกาศว่าทีมของเชมัส เป็นฝ่ายชนะฟาวล์ ได้สิทธิ์เข้าร่วมแมตช์ อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ สุดท้ายเชมัสก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้[46] ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 30 เชมัสได้เข้าร่วมแมตช์แบทเทิลรอยัล เพื่อเป็นเกียรติให้กับ อ็องเดรเดอะไจแอนต์ แต่ก็ไม่ได้ชนะ[47]

ในรอว์ (5 พฤษภาคม 2014) เชมัสได้คว้าแชมป์ยูเอส เป็นสมัยที่ 2 มาได้ ในแมตช์การปล้ำแบทเทิลรอยัล 20 คน โดยจับเหวี่ยง ดีน แอมโบรส เป็นคนสุดท้าย ในเมนอีเวนต์ (13 พฤษภาคม 2014) เชมัสได้เจอกับ ซีซาโร สุดท้ายแมตช์จบลงแบบ double count-out หลังจากทั้งสองลงไปอัดกันล่างเวทีจนกรรมการนับสิบไม่ขึ้นเวที หลังแมตช์ทั้งคู่ยังสู้กันต่อ ก่อนจะกลับขึ้นมาบนเวที และเป็น เชมัส ที่โดดถีบ Brogue Kick ใส่ซีซาโรได้ ในรอว์ (19 พฤษภาคม 2014) เชมัสได้ปล้ำแพ้ให้กับ ซีซาโร หลังจาก พอล เฮย์แมน ขึ้นมายืนบนขอบเวที หันเหความสนใจของเชมัส จนซีซาโรเห็นโอกาสจับเชมัสใส่ german suplex แล้วกดนับสามไปทันที หลังแมตช์ เชมัส ก็ปรบมือให้กับชัยชนะของซีซาโร ก่อนจะยืนมือให้ซีซาโรจับ ทว่าซีซาโรไม่จับและเบี่ยงมือออก ก่อนเดินผ่านไปเฉยๆ ในศึก เพย์แบ็ค (2014) เชมัสต้องป้องกันแชมป์ยูเอส กับซีซาโร แต่เชมัส ก็ป้องกันแชมป์เอาไว้ได้

ในรอว์ (16 มิถุนายน 2014) เชมัสได้เอาชนะ แบด นิวส์ บาร์เร็ตต์ และได้สิทธิ์เข้าร่วมแมตช์ไต่บันได มันนีย์อินเดอะแบงก์ เพื่อชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท WWE[48] แต่ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้ ในศึก แบทเทิลกราวด์ (2014) เชมัสได้เข้าร่วมแมตช์แบทเทิลรอยัล เพื่อชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล แต่ก็ไม่สำเร็จ ในศึก ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2014) เชมัสต้องป้องกันแชมป์ยูเอส กับซีซาโร สุดท้ายเชมัส สามารถป้องกันแชมป์เอาไว้ได้อีกครั้ง[49]

เกี่ยวกับมวยปล้ำ[แก้]

เชมัสใช้ท่า Brogue Kick เล่นงานใส่ แรนดี ออร์ตัน
เชมัสใช้ท่า High Cross เล่นงานใส่ เวด บาร์เร็ตต์
เชมัสใช้ท่า White Noise เล่นงานใส่ เดวิด โอทังก้า
  • ท่าไม้ตาย
    • ในนามของ เชมัส
      • โบรก คิก (ไบซิเคิล คิก)[50]
      • โคลเวอร์เลฟ
      • 'ไฮท์ ครอสส์ / เซลติก ครอสส์ / แพล จัสติส
      • ไวท์ นอยส์
    • ท่าเอกลักษณ์
      • Battering Ram (Diving shoulder block, sometimes while slingshotting)[51][52][53]
      • Fallaway slam[54][55]
      • Front powerslam[56]
      • Inverted facelock backbreaker[57]
      • Irish Curse[1] (Side slam backbreaker)
      • Irish Hand Grenades (Multiple forearm clubs to a rope hung opponent's chest)[58][59][60]
      • Multiple knee drops to an opponent's head[61]
      • Rolling fireman's carry slam[62]
      • Running double axe handle[63]
      • Running knee lift, sometimes to a rope hung opponent[64]
      • Running turnbuckle thrust[65][66]
      • Short-arm clothesline
      • White Noise[67] (Over the shoulder back to belly piledriver)[68]
  • ในนามของ เชมัส โอ'ชัวเนสซี
    • ท่าไม้ตาย
      • Celtic Slam (Death Valley driver)
      • FRH – Fiery Red Hand (Leg trap chokebomb[69] – Independent circuit or a chokelift side slam[70]FCW)
      • Irish Curse (Low blow)[71]
    • ท่าเอกลักษณ์
      • Frenzy (Multiple slaps followed by a spinning backfist)
      • War Sword (Discus double axe handle)
  • ฉายา
    • "เดอะเคลติกวอร์ริเออร์"[72] (WWE)
    • "เดอะเกรตไวท์"[73] (WWE)
    • "เดอะไอริสเคิร์ส" (ทัวร์การปล้ำในที่ต่างๆ / FCW)
    • "เอส.โอ.เอส" (ทัวร์การปล้ำในที่ต่างๆ)
  • เพลงเปิดตัว
    • "The Irish Curse" โดย Alan Doyle[74] (independent circuit)
    • "Written in My Face" performed โดย Sean Jenness และ composed โดย Jim Johnston[75][76] (WWE;30 มิถุนายน 2009 - ปัจจุบัน)

ผลงานทั้งหมด[แก้]

เชมัสกับแชมป์ WWE
  • ฟลอริดาแชมเปียนชิปเรสต์ลิง
    • FCW Florida Heavyweight Championship (1 สมัย)
  • ไอริสวิพเรสต์ลิง
    • IWW International Heavyweight Championship (2 สมัย)
  • โปรเรสต์ลิงอิลลัสเทรท
    • PWI จัดในอันดับที่ 5 ในอันดับดีที่สุดในท็อป 500 อันดับ นักมวยปล้ำเดี่ยวแห่งปีใน PWI 500 ปี 2012[77]
  • เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์/ดับเบิลยูดับเบิลยูอี
    • WWE Championship (2 สมัย)
    • World Heavyweight Championship (1 สมัย)
    • WWE United States Championship (2 สมัย)[78]
    • คิงออฟเดอะริง (2010)[79]
    • ผู้ชนะในแมตช์ รอยัลรัมเบิล (2012)[80]
    • สแลมมีอะวอร์ด ดาวฝ่าวงล้อมยอดเยี่ยมแห่งปี (2009)
    • สแลมมีอะวอร์ด ซุปเปอร์สตาร์ / ดีวาส์ ที่สุดในความต้องการของเมคอัพ (2010)[81]
    • สแลมมีอะวอร์ด Outstanding Achievement in Muppet Resemblance (2011)[82]
    • สแลมมีอะวอร์ด Feat of Strength of the Year (2012) – Delivering White Noise to Big Show
  • มวยปล้ำที่ได้รับรางวัลสถานที่สังเกตการณ์
    • บุคคลที่ได้รับการพัฒนามากที่สุด (2010)[83]

เกร็ดความรู้[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 "Sheamus". Cagematch. สืบค้นเมื่อ 2009-12-15. 
  2. McGoldrick, Debbie (2010-03-24). "Sheamus set to take on Triple H at WWE Wrestlemania". Irish Central. p. 2. สืบค้นเมื่อ 2010-04-26. 
  3. McDonnell, Kevin (7 May 2006). "Sheamus Out to Slam 'em". Daily Mirror. Find Articles. สืบค้นเมื่อ 25 October 2008. 
  4. Kamchen, Richard. "Sheamus". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2009-10-06. 
  5. howjsay.com: Sheamus
  6. Plummer, Dale (2009-10-27). "Raw: Superstars take revenge on Big Show". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2009-10-27. 
  7. "Jamie Noble retires". World Wrestling Entertainment. 2009-11-09. สืบค้นเมื่อ 2010-01-27. 
  8. Caldwell, James (2009-12-13). "WWE TLC PPV Report 12/13: Complete PPV report on Cena vs. Sheamus, DX vs. JeriShow, Taker vs. Batista". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2009-12-14. 
  9. Caldwell, James (2010-02-21). "WWE Elimination Chamber PPV Results 2/21: Ongoing "virtual time" coverage of live event". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2010-02-24. 
  10. Plummer, Dale (2010-03-01). "RAW: A bad trip on the Road to Wrestlemania". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-03-29. 
  11. Martin, Adam (2010-03-28). "Wrestlemania 26 Results – 3/28/10". WrestleView. สืบค้นเมื่อ 2010-03-29. 
  12. Kapur, Bob (2010-04-25). "WWE Extreme Rules features strong Mania rematches". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2011-03-26. 
  13. Caldwell, James (2010-06-20). "WWE News: Fatal Four-Way PPV News & Notes – three new champions, bonus matches, Vince McMahon appearance". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2010-06-21. 
  14. "History of the WWE Championship: Sheamus (2)". World Wrestling Entertainment. 2010-06-20. สืบค้นเมื่อ 2010-06-21. 
  15. Tylwalk, Nick (2010-09-20). "Few gimmicks, more title changes at Night of Champions". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-09-25. 
  16. Plummer, Dale (2010-11-29). "Raw: King of the Ring crowned". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-11-30. 
  17. Gerweck, Steve. "Sheamus no longer "King Sheamus"". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ 2011-06-07. 
  18. "WWE News: Full list of 2011 WWE Draft Picks (televised Raw Draft & Supplemental Draft)". Pro Wrestling Torch. 2011-04-26. สืบค้นเมื่อ 2011-04-27. 
  19. "Kofi Kingston def. Sheamus (Tables Match; New United States Champion)". WWE. สืบค้นเมื่อ 2011-05-02. 
  20. Burdick, Michael. "Sheamus defeated Christian at Hell in a Cell". 
  21. Burdick, Michael. "Sheamus defeated Christian at Vengeance". 
  22. Caldwell, James. "Caldwell's WWE Royal Rumble report 1/29: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV - Rumble match, Punk-Ziggler, Cena-Kane, steel cage". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 30 January 2012. 
  23. Giannini, Alex (February 19, 2012). "Sheamus vs. Daniel Bryan (World Heavyweight Championship)". WWE. สืบค้นเมื่อ 19 February 2012. 
  24. Alex Giannini (9 April 2012). "World Heavyweight Champion Sheamus vs. Daniel Bryan - 2-out-of-3 Falls Match. Earning the first fall after disqualification, losing the second fall by passing out during the yeslock and winning the third fall by pinfall after delivering the brogue kick.". WWE. สืบค้นเมื่อ 2012-04-11. 
  25. "Fatal-4-Way World Heavyweight Championship Match". WWE. สืบค้นเมื่อ 2012-05-21. 
  26. Artus, Matthew. "World Heavyweight Champion Sheamus def. Dolph Ziggler". WWE. สืบค้นเมื่อ June 17, 2012. 
  27. Caldwell, James (2012-07-15). "Caldwell's WWE MITB PPV report 7/15: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV - Punk vs. Bryan, Sheamus vs. Del Rio, two MITB matches". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2012-07-15. 
  28. Parks, Greg (2012-08-17). "Parks' WWE SmackDown report 8/17: Ongoing "virtual time" coverage of Friday night show, including follow-up to Del Rio removed from World Title match at Summerslam". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2012-08-18. 
  29. Caldwell, James (2012-08-19). "Caldwell's WWE SummerSlam PPV report 8/19: Complete "virtual time" coverage of live PPV - Lesnar vs. Triple H, Punk vs. Cena vs. Show". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2012-08-20. 
  30. Caldwell, James (2012-09-16). "Caldwell's WWE Night of Champions PPV report 9/16: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV - Punk vs. Cena, six title matches". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2012-09-16. 
  31. "CALDWELL'S WWE HELL IN A CELL PPV REPORT 10/28: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV - Will WWE pull the trigger on Ryback as top champ?". 
  32. "CALDWELL'S WWE SURVIVOR SERIES PPV REPORT 11/18: Complete "virtual time" coverage of live PPV - Punk-Cena-Ryback". 
  33. "CALDWELL'S WWE TLC PPV RESULTS 12/16: Complete "virtual-time" coverage of final 2012 PPV - Cena vs. Ziggler main event, Shield makes a statement". 
  34. "WWE Raw Report CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 2/4: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - WWE explains many things, Punk-Jericho main event, Bruno HOF Video". 
  35. "CALDWELL'S WWE ELIMINATION CHAMBER PPV RESULTS 2/17: Complete "virtual-time" coverage of Rock-Punk II, Elimination Chamber match, Shield beats Team Cena". 
  36. "CALDWELL'S WWE WRESTLEMANIA 29 PPV RESULTS: Complete "virtual-time" coverage of live PPV from MetLife Stadium - Rock-Cena II, Taker-Punk, Lesnar-Hunter, more". 
  37. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 4/8: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - WM29 fall-out, new World Champ, no Rock, Taker live, crowd takes over". 
  38. "PARKS' WWE SMACKDOWN REPORT 4/12: Ongoing "virtual time" coverage of Friday night show, including Dolph Ziggler's first Smackdown as champion and Triple H addresses Lesnar match". 
  39. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 4/15: Ongoing "virtual-time" coverage of live Raw - Punk returning, WM29 fallout, new U.S. champion, more". 
  40. "WWE Extreme Rules results and reactions from last night (May 19): Believe in Gold". 
  41. "CALDWELL'S WWE MITB PPV RESULTS 7/14 (Hour 3): Ongoing "virtual-time" coverage of live PPV - Cena vs. Henry, MITB All-Stars". 
  42. http://www.wwe.com/inside/sheamus-suffers-injury
  43. "WWE Wrestler Sheamus Sidelined Four to Six Months with Injury". 
  44. http://bleacherreport.com/articles/1804314-sheamus-returns-to-wwe-programming-after-shoulder-injury#articles/1804314-sheamus-returns-to-wwe-programming-after-shoulder-injury
  45. http://www.wwe.com/shows/royalrumble/2014/the-2014-30-superstar-royal-rumble-match-photos
  46. http://bleacherreport.com/articles/1938663-wwe-raw-live-results-reaction-and-analysis-for-january-27#articles/1938663-wwe-raw-live-results-reaction-and-analysis-for-january-27
  47. "Cesaro won The Andre the Giant Memorial Battle Royal". สืบค้นเมื่อ April 13, 2014. "The final four – Del Rio, Big Show, Sheamus and the Swiss Superman – pulled out all the stops, ultimately resulting in The Celtic Warrior and Del Rio eliminating each other simultaneously." 
  48. Tedesco, Mike. "WWE RAW RESULTS - 6/9/14 (ROLLINS EXPLAINS HIS MOTIVES)". WrestleView. สืบค้นเมื่อ 10 June 2014. 
  49. "Caldwell's WWE NoC PPV Report 9/21: Complete "virtual-time" coverage of of live PPV - Lesnar vs. Cena". September 21, 2014. สืบค้นเมื่อ September 21, 2014. 
  50. Caldwell, James (2009-11-09). "Caldwell's WWE Raw Report 11/9: Ongoing "virtual time" coverage of Ricky Hatton hosting from the U.K.". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2009-11-11. 
  51. Trionfo, Richard. "WWE SMACKDOWN REPORT: ROCK, PUNK, SHIELD; WHAT DOES BOOKER DO WHEN THERE ARE SIX MEN IN THE RING ABOUT TO FIGHT?; BARRETT/SHEAMUS REMATCH; AND MORE". PW Insider. สืบค้นเมื่อ 27 January 2013. 
  52. Cupach, Michael. "CUPACH'S WWE SMACKDOWN REPORT 8/26: Alt. perspective review, Mike's Reax to segment & matches". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 10 October 2011. 
  53. Cupach, Michael. "CUPACH'S SMACKDOWN REPORT 5/6: Look-back to last week's Smackdown featuring Randy Orton's World Title win". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 10 October 2011. 
  54. Endres, Cody. "FCW TV REPORT 11/1: WWE developmental TV – Sheamus vs. FCW Hvt. champion Justin Angel (NXT star), Curt Hawkins vs. DiBiase, Caylen Croft vs. Rotundo". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2011-06-06. 
  55. Tait, James. "TAIT'S WWE SMACKDOWN REPORT 7/15: Complete coverage of final hype for MITB PPV, Christian antagonizes Orton, Tait's Overall Breakdown". PW Torch. สืบค้นเมื่อ 16 July 2011. 
  56. Parks, Greg. "PARKS' WWE SMACKDOWN REPORT 6/3: Ongoing "virtual time" coverage of the show, including Orton vs. Sheamus for the World Championship". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2011-06-06. 
  57. Keller, Wade. "KELLER'S WWE ELIMINATION CHAMBER PPV REPORT 2/20: Ongoing "virtual time" coverage of live event with WrestleMania ramifications". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2011-06-06. 
  58. Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE RAW REPORT 11/9: Ongoing "virtual time" coverage of Ricky Hatton hosting from the U.K.". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2011-06-06. 
  59. Cupach, Michael. "CUPACH'S SMACKDOWN REPORT 5/6: Look-back to last week's Smackdown featuring Randy Orton's World Title win". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2011-06-06. 
  60. World Heavyweight Champion Sheamus def. Damien Sandow by Count-out. WWE Smackdown, August 31, 2012
  61. Cupach, Mike. "CUPACH'S SMACKDOWN REPORT 5/20: Alt. perspective review of final PPV hype, Mike's Reax on overall show". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2011-06-06. 
  62. Trionfo, Richard. "WWE SmackDown Report: The Viper returns and he brought gifts; how long before Natalya wrestles Brodus Clay?;Drew is still here...but for how long?". PWInsider. สืบค้นเมื่อ 30 January 2012. 
  63. Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE NIGHT OF CHAMPIONS PPV RESULTS 9/19: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV — Six-Pack Challenge, Kane vs. Taker, Miz vs. Bryan". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2011-06-06. 
  64. Tait, James. "TAIT'S WWE SMACKDOWN REPORT 5/6: Alt. perspective review of Christian's one week as champion, Overall Show Break Down". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2011-06-06. 
  65. Tedesco, Mike. "Smackdown Results - 10/19/12". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ 6 December 2012. 
  66. Martin, Adam. "Summerslam PPV Results - 8/19/12". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ 6 December 2012. 
  67. "Sheamus vs Dolph Ziggler photos". WWE. สืบค้นเมื่อ 2012-03-12. 
  68. Greg, Parks. "PARKS' WWE SMACKDOWN REPORT 2/3: Ongoing "virtual time" coverage of the show, including Randy Orton vs. Wade Barret in a no-DQ match". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2012-02-26. 
  69. "The Celtic Wrestler's biography". SOS Official. สืบค้นเมื่อ 2009-07-31. 
  70. Endres, Cody. "FCW report on May 17, 2009". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2009-12-15. 
  71. "Sheamus O'Shaunessy". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2009-07-16. 
  72. "Sheamus Biography". WWE. สืบค้นเมื่อ 2011-06-06. 
  73. "What does Sheamus think of the "Great White" nickname?, why he's not on Twitter". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 30 December 2011. 
  74. "Sheamus OShaunessy". Big Time Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2010-01-10. 
  75. "Written in My Face (Legal Title)". Broadcast Music Incorporated. สืบค้นเมื่อ 2009-12-15. 
  76. "WWE The Music – A New Day, Volume 10 (Amazon MP3 Exclusive)". Amazon.com. สืบค้นเมื่อ 2010-01-29. 
  77. Pro Wrestling Illustrated 33 (7): 22. 2012. ISSN 1043-7576. 
  78. "Sheamus' first United States Championship reign". 
  79. Caldwell, James (2010-11-29). "Caldwell's WWE Raw Results 11/29: Ongoing "virtual time" coverage of live three-hour Raw - King of the Ring tournament, Miz's first night as WWE champion". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2010-11-29. 
  80. "Sheamus won the 30-Man Royal Rumble Match". 
  81. "WWE News: Full list of 2010 Slammy Awards – 12 announced on Raw, 10 announced on WWE's website". Pro Wrestling Torch. 2010-12-13. สืบค้นเมื่อ 2010-12-17. 
  82. "Non-televised WWE Slammy Awards". 
  83. Meltzer, Dave (January 26, 2011). "Biggest issue of the year: The 2011 Wrestling Observer Newsletter Awards Issue". Wrestling Observer Newsletter (Campbell, CA): 1–40. ISSN 1083-9593. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]