บิ๊กโชว์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
บิ๊กโชว์
An image of บิ๊กโชว์.
ข้อมูล
ฉายา บิ๊กโชว์[1]
เดอะไจแอนท์
เดอะบิ๊กแนสตี
พอล ไวต์[2]
ความสูง 7 ft 0 in (2.13 เมตร)[3]
น้ำหนัก 425 ปอนด์ (193 กก.)[3]
เกิด 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1972 (42 ปี)
เอเคน, รัฐเซาท์แคโรไลนา[4]
พำนัก แทมปา, รัฐฟลอริดา[5]
มาจาก แทมปา, รัฐฟลอริดา
ฝึกหัดโดย ลาร์รี ชาร์พ
จิม ดักแกน
เกลน รูท[6]
เปิดตัว ค.ศ. 1995

พอล แรนแดล ไวต์, จูเนียร์. (อังกฤษ: Paul Randall Wight, Jr.) เกิดวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1972 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพอดีตนักบาสเกตบอลและนักแสดงชาวอเมริกัน ปัจจุบันเซ็นสัญญาสังกัดสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในชื่อที่รู้จักกันอย่างดีชื่อว่า บิ๊กโชว์ (อังกฤษ: Big Show)[7]

ประวัติในสังเวียนมวยปล้ำ[แก้]

เวิลด์เรสต์ลิงเฟเดเรชั่น / เอ็นเตอร์เทนเมนต์ (1999 - 2007)[แก้]

บิ๊กโชว์กับ แชมป์ยูเอส

ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 20 บิ๊กโชว์ได้เสียแชมป์ยูเอส ให้กับ จอห์น ซีนา[8] และช่วงปลายปี 2004 ในศึกสแมคดาวน์ บิ๊กโชว์โดน เคิร์ต แองเกิล มาลอบทำร้าย และจับบิ๊กโชว์โกนหัว จนกลายมาเป็นคู่แค้นกัน แต่บิ๊กโชว์ก็สามารถล้างแค้นได้ด้วยการเอาชนะแองเกิล ในศึก โนเมอร์ซี และกลายมาเป็นฝ่ายธรรมะอีกครั้ง ในศึก รอยัลรัมเบิล (2005) บิ๊กโชว์ได้เจอกับ เจบีแอล เจ้าของตำแหน่ง แชมป์ WWE และ เคิร์ต แองเกิล ในแมตช์การปล้ำ 3 เส้า เพื่อชิงแชมป์ WWE สุดท้ายเจบีแอลเป็นฝ่ายป้องกันแชมป์เอาไว้ได้ ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 21 บิ๊กโชว์ได้ท้ากับนักมวยปล้ำซูโม่ชื่อดัง อะคีโบโน เจอกัน ในการต่อสู้ในรูปแบบซูโม่ และบิ๊กโชว์ก็เป็นฝ่ายแพ้ไป[9]

บิ๊กโชว์ก็ถูกดราฟท์ตัวไปอยู่รอว์[10] ในศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2005) บิ๊กโชว์ได้เข้าร่วมทีมฝั่งรอว์ เจอกับทีมฝั่งสแมคดาวน์ สุดท้ายทีมฝั่งรอว์ก็เป็นฝ่ายแพ้ไป[11] ต่อมาบิ๊กโชว์ได้คว้า แชมป์โลกแทคทีม คู่กับ เคน โดยการเอาชนะ แลนซ์ เคด และเทรเวอร์ เมอร์ด็อค[12] ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 22 บิ๊กโชว์ และเคน ต้องป้องกันแชมป์โลกแทคทีมกับ คาร์ลิโต้ และคริส มาสเตอร์ สุดท้ายบิ๊กโชว์และเคนก็เป็นฝ่ายชนะและป้องกันแชมป์เอาไว้ได้สำเร็จ[13][14] ต่อมาก็เสียแชมป์โลกแทคทีม ให้กับพวกกลุ่ม สปีริต สค๊วอด หลังจากนั้น เคนก็ได้ทำการหักหลังบิ๊กโชว์ ทำให้ทั้งคู่กลายเป็นศัตรูคู่แค้นกัน

บิ๊กโชว์ได้ย้ายมาอยู่ ECW และสามารถคว้าแชมป์โลก ECW มาได้โดยการเอาชนะร็อบ แวน แดม[15][16] และกลายมาเป็นฝ่ายอธรรมอีกครั้ง และได้เปิดศึกกับ บ็อบบี แลชลีย์ โดยมี เทสต์ เป็นคู่แทคทีม ในศึก ดีเซมเบอร์ ทู ดิสเมมเบอร์ ในแมตช์การปล้ำ เอ็กซ์ตรีม อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ โดยมีอาวุธอยู่ในกรง เช่น ไม้เบสบอลพันลวดหนาม, เก้าอี้, ชะแลง และโต๊ะ โดยบิ๊กโชว์ต้องป้องกันแชมป์กับผู้ท้าชิงทั้ง 5 คน คือ ร็อบ แวน แดม, ซีเอ็ม พังก์, เทสต์, ซาบู และ บ็อบบี แลชลีย์ แต่ว่า ซาบูถูกลอบทำร้ายจนต้องถูกหามส่งโรงพยาบาล โดยไม่รู้ว่าใครเป็นคนที่ทำร้ายซาบู พอล เฮย์แมน จึงต้องให้ ฮาร์ดคอร์ ฮอลลี มาแทน สุดท้ายบิ๊กโชว์ก็เสียแชมป์ให้กับแลชลีย์[17]

เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ / ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (2008 - ปัจจุบัน)[แก้]

ในศึก โนเวย์เอาท์ (2008) บิ๊กโชว์ได้กลับมาใน WWE อีกครั้ง หลังจากที่พักการปล้ำไป และไปเล่นงานเรย์ มิสเตริโอ หลังจากที่เรย์แพ้ให้กับ เอดจ์ ในแมตช์การปล้ำชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท และเรย์ยังมีอาการปวดกล้ามเนื้อไบเส็บด้วย จนทำให้เรย์ต้องพักการปล้ำ[18][19] บิ๊กโชว์ได้ท้ากับนักมวยชื่อดัง ฟลอยด์ เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์‎ เจอกัน ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 24 ในแมตช์การปล้ำไม่มีกฎกติกา สุดท้ายบิ๊กโชว์ก็เป็นฝ่ายแพ้ให้กับเมย์เวทเธอร์ โดยเมย์เวทเธอร์ได้ใช้สนับมือชกไปที่ขากรรไกรของบิ๊กโชว์ และถูกกรรมการนับ 10 แพ้ไป[20]

บิ๊กโชว์ ปะทะ เดอะ เกรท คาลี ในศึก แบคแลช (2008)

ในศึก แบคแลช (2008) บิ๊กโชว์ได้เจอกับ เดอะ เกรท คาลี สุดท้ายบิ๊กโชว์ก็เป็นฝ่ายชนะ[21] ต่อมาบิ๊กโชว์ได้ไปลอบทำร้าย ดิอันเดอร์เทเกอร์ ทำให้อันเดอร์เทเกอร์แค้นมากจึงไปขอท้าเจอกับบิ๊กโชว์ ในศึก เซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ (2008) ในรูปแบบการปล้ำจับคู่ต่อสู้ยัดใส่โลงศพ สุดท้ายบิ๊กโชว์ก็เป็นฝ่ายแพ้ไป ในศึก โนเวย์เอาท์ (2009) บิ๊กโชว์ได้เข้าร่วมในแมตช์การปล้ำอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ ในการชิงแชมป์ WWE กับ เอดจ์, ทริปเปิล เอช, เจฟฟ์ ฮาร์ดี, อันเดอร์เทเกอร์ และวลาดิเมียร์ คอซลอฟ สุดท้ายทริปเปิล เอชก็เป็นฝ่ายคว้าแชมป์ไปได้[22]

บิ๊กโชว์ได้เปิดศึกกับ จอห์น ซีนา ซึ่งซีนาได้ขู่ วิคกี เกอร์เรโร เรื่องที่เธอแอบเป็นกิ๊กกับบิ๊กโชว์ จนเธอต้องยอมให้ซีนาได้ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับเอดจ์ แต่สุดท้ายความจริงก็ปรากฏให้เอดจ์รู้ว่าเธอปันใจให้กับบิ๊กโชว์ ทำให้ทั้งคู่ต้องกลายมาเป็นศัตรูกัน และเจอกัน ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25 ในแมตช์การปล้ำสามเส้า เพื่อชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท สุดท้ายซีนาเป็นฝ่ายชนะและคว้าแชมป์ไปได้[23] บิ๊กโชว์ได้ถูกดราฟท์ตัวไปอยู่รอว์ ในศึก แบคแลช (2009) ซีนาต้องป้องกันแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับ เอดจ์ ในรูปแบบการปล้ำลาสแมนสแตนดิ้ง แมตช์ ซึ่งใครล้มลงไปนอนกับพื้นแล้วถูกกรรมการนับ 10 ก็จะเป็นฝ่ายแพ้ และบิ๊กโชว์ก็ได้เล่นงานซีนา ด้วยท่า โชคสแลม กับ ไฟสปอตไลท์ยักษ์ จนทำให้ซีนาสลบและแพ้ไปแบบหมดรูป และเสียแชมป์คืนให้กับเอดจ์[24] ซีนาแค้นมากจึงขอท้าเจอกับบิ๊กโชว์ ในศึก จัดจ์เมนท์เดย์ (2009) สุดท้ายบิ๊กโชว์ก็เป็นฝ่ายแพ้ไป ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2009) บิ๊กโชว์จึงไปขอท้าเจอกับซีนา อีกครั้ง ในรูปแบบการปล้ำซับมิสชัน ใครตบพื้นก่อนยอมแพ้ สุดท้ายบิ๊กโชว์ต้องตบพื้นยอมแพ้ ด้วยท่า STF ทำให้ซีนาได้ล้างแค้นบิ๊กโชว์อย่างสะใจ[25][26]

ในศึก แบรกกิ้ง ไรท์ส (2009) บิ๊กโชว์ได้เป็นสมาชิกของทีมฝั่งรอว์ ในการเจอกับทีมฝั่งสแมคดาวน์ แต่บิ๊กโชว์ได้ทำการหักหลังทีมของตนเอง จนทำให้ทีมฝั่งรอว์เป็นฝ่ายแพ้ไป[27] ในรอว์ บิ๊กโชว์ต้องเจอกับ ทริปเปิล เอช ในรูปแบบการปล้ำลัมเบอร์แจ็ค แมตช์ โดยมีนักมวยปล้ำฝั่งรอว์ ทั้งหมดอยู่ข้างเวที เพราะต้องการล้างแค้นที่บิ๊กโชว์เป็นต้นเหตุทำให้ทีมรอว์ แพ้ให้กับทีมสแมคดาวน์ และแมตช์นี้ก็มี จอห์น ซีนา เป็นกรรมการพิเศษอีกด้วย และบิ๊กโชว์ถูกนักมวยปล้ำฝั่งรอว์ ทั้งหมดเล่นงานด้วยท่าไม้ตายของแต่ละคน รวมทั้งท่าไม้ตาย 3 ท่าหลัก เช่น แอตติจูด แอดจัสต์เมนต์ ของ กรรมการพิเศษ จอห์น ซีนา, สวีต ชิน มิวสิก ของ ชอว์น ไมเคิลส์ และ เพดดิกรี ของ ทริปเปิล เอช ทำให้บิ๊กโชว์แพ้ให้กับ ทริปเปิล เอช ไปแบบหมดรูป ทำให้ทีมรอว์ ได้ล้างแค้นบิ๊กโชว์อย่างสะใจ

บิ๊กโชว์กับแชมป์แทคทีมยูนิฟายด์ คู่กับ เดอะ มิซ ในนามทีมโชมิซ

บิ๊กโชว์ได้เป็น แชมป์แทคทีมยูนิฟายด์ คู่กับ คริส เจอริโค และทั้งคู่ได้ตั้งชื่อกลุ่มทีมว่า เจอริ-โชว์ ในศึก ทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2009) ทีมเจอริโชว์ ก็เสียแชมป์ให้กับทีม ดี-เจเนอเรชันเอ็กซ์ (ทริปเปิล เอช กับ ชอว์น ไมเคิลส์) ในแมตช์การปล้ำ TLC Match[28] ทำให้ทีมเจอริ-โชว์ต้องแตกทีมกัน[29] ต่อมาบิ๊กโชว์ได้จับคู่กับ เดอะ มิซ เอาชนะทีม ดี-เจเนอเรชันเอ็กซ์ และคว้าแชมป์แทคทีมยูนิฟายด์ มาได้ และตั้งชื่อทีมว่า โชมิซ[30] ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 26 ทีมโชมิซต้องป้องกันแชมป์แทคทีมยูนิฟายด์ กับ จอห์น มอร์ริสัน และ อาร์-ทรูธ สุดท้ายทีมโชมิซ ก็เป็นฝ่ายป้องกันแชมป์เอาไว้ได้[31] ในศึกรอว์ ทั้งคู่ก็เสียแชมป์ไปให้กลุ่ม เดอะฮาร์ทไดนาสตี้ (เดวิด ฮาร์ท สมิธ กับ ไทสัน คิด) ทำให้บิ๊กโชว์โกรธและชกหน้า เดอะ มิซ จนสลบคาเวทีและแตกทีมกัน

บิ๊กโชว์ก็ถูกดราฟ์ตัวไปอยู่ สแมคดาวน์ และได้กลายมาเป็นฝ่ายธรรมะอีกครั้งและเป็นขวัญใจของแฟนๆมวยปล้ำ และได้ขอท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับ แจ๊ค สแวกเกอร์ ในศึก โอเวอร์เดอะลิมิต (2010) แต่ก็ไม่สำเร็จ เพราะสแวกเกอร์เอาเข็มขัดแชมป์ตีใส่หัวบิ๊กโชว์ ทำให้บิ๊กโชว์ชนะฟาล์ว แต่สแวกเกอร์ไม่เสียแชมป์ หลังแมตช์สแวกเกอร์ก็เล่นงานบิ๊กโชว์อย่างต่อเนื่อง สุดท้ายบิ๊กโชว์ก็เล่นงานกลับ ด้วยท่า โชคสแลม[32] ต่อมาบิ๊กโชว์ได้ถอดหน้ากากของ ซีเอ็ม พังก์ จนเห็นหัวล้านของพังก์ ทำให้พังก์แค้นมากและท้าเจอกัน ในศึก ซัมเมอร์สแลม (2010) แต่บิ๊กโชว์ต้องปล้ำในรูปแบบการปล้ำแฮนดิแคป 3 รุม 1 กับ สเตรจต์เอดจ์โซไซอิตี สมาชิก คือ พังก์, ลุค กาล์โลว์ และ โจอี เมอร์คิวรี สุดท้ายบิ๊กโชว์ก็เป็นฝ่ายสามารถเอาชนะมาได้ ในศึก ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2010) บิ๊กโชว์ต้องเจอกับพังก์ สุดท้ายบิ๊กโชว์ก็เป็นฝ่ายชนะ ในศึก แบรกกิ้ง ไรท์ส (2010) บิ๊กโชว์ได้เป็นกัปตันทีมฝั่งสแมคดาวน์ เจอกับทีมฝั่งรอว์ สุดท้ายทีมฝั่งสแมคดาวน์ก็เป็นฝ่ายชนะ ในศึก เซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ (2010) บิ๊กโชว์ได้เข้าร่วมทีมของเรย์ เจอกับทีมของ อัลเบร์โต เดล รีโอ สุดท้ายทีมของเรย์ก็เป็นฝ่ายชนะ

บิ๊กโชว์ได้เจอกับ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์, ดรูว์ แมคอินไตย์ และโคดี โรดส์ ในแมตช์การปล้ำ 4 เส้า โดยถ้าใครชนะก็จะได้เป็นผู้ท้าชิงอันดับ 1 ในการชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับ เอดจ์ สุดท้ายซิกก์เลอร์เป็นฝ่ายชนะ โดย เวด บาร์เร็ตต์ ได้มาก่อกวนการปล้ำของบิ๊กโชว์ ทำให้บิ๊กโชว์แค้นมาก จึงไปขอท้าเจอกับบาร์เร็ตต์ ในสแมคดาวน์สัปดาห์ถัดไป ผลสรุป คือ แมตช์จบลงโดยไม่มีผลการตัดสิน เพราะ ฮีท สเลเตอร์ กับ จัสติน เกเบรียล ออกมาช่วยบาร์เร็ตต์ รุมเล่นงานบิ๊กโชว์ แถมมี อีเซเคียล แจ็คสัน ออกมาช่วยรุมเล่นงานบิ๊กโชว์อีกคน และบาร์เร็ตต์ได้ก่อตั้งกลุ่ม เดอะคอร์ โดยมี บาร์เร็ตต์, อีเซเคียล, สเลเตอร์ และเกเบรียล ในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2011) บิ๊กโชว์ได้เจอกับ เอดจ์, เรย์, เคน, บาร์เร็ตต์ และแมคอินไตย์ ในแมตช์การปล้ำอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ โดยมาแทนซิกก์เลอร์ ที่ถูก ทีโอดอร์ ลอง ไล่ออกจาก WWE สุดท้ายเอดจ์ป้องกันแชมป์เอาไว้ได้

ในสแมคดาวน์ บิ๊กโชว์ ได้เจอกับ เคน แต่ในระหว่างการปล้ำกลุ่มเดอะคอร์ ก็ออกมาพร้อมกับเก้าอี้และส่งเก้าอี้ให้เคนตีใส่บิ๊กโชว์ ทำให้บิ๊กโชว์ชนะฟาล์ว[33] ในสแมคดาวน์ บิ๊กโชว์ได้จับคู่กับเคน เจอกับ บาร์เร็ตต์และสเลเตอร์ แต่ในระหว่างการปล้ำ อีเซเคียลและเกเบรียลได้มาก่อกวนการปล้ำ ทำให้บิ๊กโชว์และเคน ชนะฟาล์วไปอีกครั้ง ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 บิ๊กโชว์ได้จับคู่กับ เคน, ซานติโน่ มาเรลล่า และวลาดิเมียร์ คอซลอฟ เจอกับพวกกลุ่มเดอะคอร์ ในแมตช์การปล้ำแทคทีม 8 คน แต่คอซลอฟได้รับบาดเจ็บ จึงให้ โคฟี คิงส์ตัน มาแทน สุดท้ายทีมของบิ๊กโชว์ก็เป็นฝ่ายชนะ[34] ในสแมคดาวน์ บิ๊กโชว์และเคนได้คว้า แชมป์แทคทีม WWE โดยเอาชนะสเลเตอร์และเกเบรียล[35] ในศึกรอว์ บิ๊กโชว์และเคน ก็เสียแชมป์แทคทีม WWE ให้กับ เดวิด โอทังก้า และไมเคิล แมคกิลลิคัตตี 2 สมาชิกจากกลุ่ม เดอะนิวเน็กซัส[36] คืนเดียวกันขณะที่ บิ๊กโชว์และเคนกำลังให้สัมภาษณ์อยู่หลังเวที อัลเบร์โต เดล รีโอ เดินมาพูดเยาะเย้ย และตบหน้าบิ๊กโชว์ และวิ่งหนีไป บิ๊กโชว์วิ่งไล่ตาม แต่ถูก ริคาร์โด รอดริเกซ โฆษกส่วนตัวของเดล รีโอ ขับรถชน ทำให้บิ๊กโชว์ได้รับบาดเจ็บที่เข่าขวา บิ๊กโชว์แค้นมากจึงขอท้าเจอกับเดล รีโอ ในศึก แคปิเทล พูนิชเมนท์ สุดท้ายบิ๊กโชว์ก็เป็นฝ่ายแพ้ไป ในศึกรอว์ บิ๊กโชว์ได้เจอกับเดล รีโอ ในแมตช์การปล้ำกรงเหล็ก สุดท้ายบิ๊กโชว์ก็ไม่สามารถล้างแค้นเดล รีโอได้ เพราะ มาร์ก เฮนรี ได้มาก่อกวนการปล้ำของบิ๊กโชว์ ทำให้บิ๊กโชว์เป็นฝ่ายแพ้ไป บิ๊กโชว์แค้นมากจึงขอท้าเจอกับเฮนรี ในศึก มันนีอินเดอะแบงก์ (2011) สุดท้ายบิ๊กโชว์ก็เป็นฝ่ายแพ้ไป หลังแมตช์เฮนรีเอาเก้าอี้มาหนีบขาซ้ายของบิ๊กโชว์ ก่อนจะขึ้นเชือกเส้นสองกระโดดลงมาทับใส่เต็มๆ ขาของบิ๊กโชว์จนต้องพักการปล้ำ

ในสแมคดาวน์ 7 ตุลาคม 2011 บิ๊กโชว์ได้กลับมาจากอาการบาดเจ็บและกลับมาอัดเฮนรี เจ้าของแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ในขณะนั้น ด้วยท่า โชคสแลม กับโต๊ะผู้บรรยาย[37] ในศึก เวนเจินส์ (2011) บิ๊กโชว์ได้ขอท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับเฮนรี สุดท้าย คู่นี้ไม่มีผลการตัดสิน เนื่องจากเวทีพัง และไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้ ในศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2011) บิ๊กโชว์ได้ขอท้าชิงแชมป์กับเฮนรีอีกครั้ง สุดท้ายบิ๊กโชว์ชนะฟาล์ว แต่ไม่ได้แชมป์[38] ในศึก ทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2011)บิ๊กโชว์ได้เอาชนะเฮนรี และคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวทมาได้ แต่หลังแมตช์ เฮนรีมาลอบทำร้ายบิ๊กโชว์ โดยเอาเก้าอี้มาฟาดบิ๊กโชว์จากด้านหลัง และ DDT อัดใส่เก้าอี้ หลังจากนั้น แดเนียล ไบรอัน วิ่งออกมาพร้อมกับกรรมการ ขอใช้สิทธิ์มันนีอินเดอะแบงก์ โดยบิ๊กโชว์อยู่ในสภาพที่ไม่พร้อมปล้ำ ทำให้บิ๊กโชว์เสียแชมป์ให้กับไบรอัน[39]

ในสแมคดาวน์ 6 มกราคม 2012 บิ๊กโชว์ได้ขอท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับไบรอัน สุดท้ายบิ๊กโชว์ถูกปรับแพ้ฟาล์ว[40] ในสแมคดาวน์ 13 มกราคม 2012 บิ๊กโชว์ได้ขอท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับไบรอัน อีกครั้ง แบบไม่มีกฎกติกา โดยมี เอเจ มายืนอยู่ข้างเวที ปรากฏว่าบิ๊กโชว์เผลอวิ่งไปชนเอเจล้มลงไป ขณะที่วิ่งไล่ตามไบรอัน ทำให้บิ๊กโชว์ และไบรอัน ต้องมาดูอาการของเอเจ โดยแมตช์จบด้วยการไม่มีคำตัดสิน[41] ในศึก รอยัลรัมเบิล (2012) บิ๊กโชว์ได้เจอกับ ไบรอันและเฮนรี ในแมตช์การปล้ำ 3 เส้า เพื่อชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ในกรงเหล็ก แต่ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์คืนมาได้[42] ในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012) บิ๊กโชว์ได้เจอกับ ไบรอัน, บาร์เร็ตต์, โคดี โรดส์, เกรท คาลี และ ซานติโน่ มาเรลล่า ในแมตช์การปล้ำอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ เพื่อชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท แต่ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์คืนมาได้[43]

บิ๊กโชว์ ได้เปิดศึกกับ โคดี โรดส์ เจ้าตำแหน่งแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล โดยในรอว์ 20 กุมภาพันธ์ 2012 ในแมตช์การปล้ำ แบทเทิลรอยัล โดยเหลือ บิ๊กโชว์ กับ คริส เจอริโค สุดท้ายบิ๊กโชว์ก็ไม่ได้เป็นผู้ชนะ เพราะโคดีมาดึงมือบิ๊กโชว์ลงมาข้างล่าง ทำให้ บิ๊กโชว์ โมโหและวิ่งไล่ตามโคดี หลังจากนั้นโคดีก็ได้ทำคลิปล้อเลียน บิ๊กโชว์ โดยเอาภาพที่น่าอับอายของบิ๊กโชว์ และถูกเรียกว่าเป็นตัวตลกของเรสเซิลเมเนีย ทุกๆ ปี[44] ทำให้บิ๊กโชว์แค้นมากและได้ขอท้าชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลกับโคดี ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 และบิ๊กโชว์ก็สามารถคว้าแชมป์มาได้[45] แต่ก็เสียแชมป์คืนในแมตช์การปล้ำจับฟาดใส่โต๊ะ ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2012) โดยบิ๊กโชว์เผลอไปเหยียบโต๊ะเอาเองกรรมเลยสั่นกระดิ่งให้บิ๊กโชว์แพ้ไป[46]

บิ๊กโชว์ได้ไปล้อเลียนเสียงแหบของ จอห์น โลรีนายติส ผู้จัดการทั่วไปของรอว์ และ สแมคดาวน์ ในรอว์ 14 พฤษภาคม 2012 โลรีนายติสสั่งให้บิ๊กโชว์ขอโทษที่ไปล้อเลียนเสียงของโลรีนายติส โดยบอกว่าถ้า บิ๊กโชว์ไม่ขอโทษก็จะถูกไล่ออกจาก WWE สุดท้ายบิ๊กโชว์ก็ยอมขอโทษและยอมคุกเข่า แต่โลรีนายติสก็ไล่บิ๊กโชว์ออกจาก WWE[47] ในศึก โอเวอร์เดอะลิมิต (2012) บิ๊กโชว์ได้เข้ามาก่อกวนการปล้ำของโลรีนายติส กับ จอห์น ซีนา โดยมาช่วยโลรีนายติส และเล่นงานซีนา ด้วยท่า WMD ทำให้โลรีนายติสเอาชนะไปได้ และกลายเป็นฝ่ายอธรรม[48][49] ในศึก โนเวย์เอาท์ (2012) บิ๊กโชว์ได้เจอกับซีนา ในแมตช์การปล้ำในกรงเหล็ก โดยถ้า บิ๊กโชว์แพ้ โลรีนายติสจะถูกไล่ออก และถ้าซีนาแพ้ ซีนาก็จะถูกไล่ออก สุดท้ายบิ๊กโชว์ก็เป็นฝ่ายแพ้ไป ทำให้โลรีนายติสถูกไล่ออก[50] ในศึก มันนี่อินเดอะแบงค์ (2012) บิ๊กโชว์ได้เข้าร่วมในแมตช์การปล้ำ มันนีอินเดอะแบงก์แลดเดอร์แมตช์ ผู้ชนะจะได้เอกสารสิทธิ์ในกระเป๋าเพื่อชิงแชมป์ WWE แต่ก็ไม่สำเร็จ[51]

ในศึก รอว์ ตอนที่ 1,000 (23 กรกฎาคม 2012) ในแมตช์การปล้ำชิงแชมป์ WWE ระหว่าง จอห์น ซีนา กับ ซีเอ็ม พังก์ ผลปรากฏว่า บิ๊กโชว์ได้มาลอบทำร้ายซีนา ทำให้ซีนาชนะฟาวล์[52][53] หลังแมตช์บิ๊กโชว์กระทืบซีนาไม่ยั้ง แต่พังก์ก็ยืนดูเฉยๆ ไม่ยอมช่วย เดอะ ร็อก ออกมาช่วยซีนา และจะใช้ People's Elbow ใส่บิ๊กโชว์ แต่พังก์ขึ้นมาโคลทส์ไลน์ เล่นงานใส่ เดอะ ร็อก และจับใส่ GTS ก่อนจะเดินจากไปท่ามกลางเสียงโห่ของคนดูและกลายเป็นฝ่ายอธรรม[54] ในรอว์ 30 กรกฎาคม 2012 บิ๊กโชว์ได้เจอกับซีนา เพื่อหาผู้ท้าชิงแชมป์ WWE กับพังก์ ในศึก ซัมเมอร์สแลม (2012) โดยมีพังก์มานั่งเป็นผู้บรรยายอยู่ข้างเวที ผลปรากฏว่า แมตช์จบลงโดยไม่มีผลการตัดสิน หลังแมตช์พังก์เตะก้านคอบิ๊กโชว์ แล้วก็เอาไมค์มาประกาศว่าไม่มีใครชนะแมตช์นี้เลย พวกมันเป็นพวกขี้แพ้ทั้งคู่ พังก์เดินกลับไป แต่เอเจออกมาประกาศให้ทั้ง ซีนาและบิ๊กโชว์ ได้ชิงแชมป์ WWE ในรูปแบบการปล้ำสามเส้า[55] สุดท้ายบิ๊กโชว์ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้[56]

บิ๊กโชว์กับ แชมป์โลกเฮฟวี่เวท ในปี 2012

ในรอว์ 24 กันยายน 2012 ในแมตช์ระหว่าง โบรดัส เคลย์ เจอกับ เทนไซ บิ๊กโชว์ออกมาเล่นงานทั้งสองคนด้วยท่า WMD[57] ในสแมคดาวน์ 28 กันยายน 2012 บิ๊กโชว์ออกมาเพื่อขอสิทธิ์ในแมตช์ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท บิ๊กโชว์บอกว่า ตัวเขานั้นไม่ค่อยมีความสุขเท่าไหร่ในอดีตและต้องการที่จะได้สิทธิ์ชิงแชมป์โลกอีกครั้ง เพราะแชมป์โลกครั้งล่าสุดของเขามันเพียงแค่ 45 วินาทีเท่านั้น พวกนายได้ยินไหมว่ามันแค่ 45 วินาทีเท่านั้น พวกนายรู้ไหมว่ามันรู้สึกอย่างไรเมื่อดูรูปร่างของชั้น และพวกนายรู้ไหมว่ามันทำให้ชั้นอายมาก และรู้ไหมสิ่งที่ชั้นรู้สึกและได้เห็นจากไอ้คนที่ขโมยแชมป์ของชั้นไป มันไปปล้ำในศึก เรสเซิลเมเนีย ป้องกันแชมป์กับ เชมัส มันแค่ 18 วินาที และนั่นคือสิ่งที่ทำให้ชั้นผิดหวังมากในชีวิตการทำงานของชั้น ชั้นควรจะได้เป็นคู่เอกในศึก เรสเซิลเมเนีย ชั้นต้องการแชมป์ของชั้นคืน และ ทำให้ชั้นไม่ถูกใครก็ตามหัวเราะเยาะ และชั้นก็จะกลายเป็นที่ยกย่องเพราะชั้นคือคนที่โค่น เชมัส ได้และชั้นก็จะ... แรนดี ออร์ตัน ออกมาขัดจังหวะ ออร์ตันบอกว่า เขารู้สึกตลกมากที่นายออกมาบอกว่าต้องการแชมป์และจะจัดการ เชมัส มันไม่มีทางเลย เพราะคนที่จะทำมันคือชั้น และนายควรกลับไปข้างหลังเพื่อเตรียมตัวปล้ำคืนนี้ในแมตช์หาผู้ท้าชิงอันดับ 1 และผู้ชนะจะได้ไปเจอกับเชมัส เพื่อแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ในศึก เฮลอินเอเซล (2012) ชั้นคือแชมป์โลก 9 สมัย และนายอยู่ระหว่างเส้นทางสู่ สมัยที่ 10 บิ๊กโชว์บอกว่า แน่นอนคืนนี้ระหว่าง RKO กับ หมัดน็อคเอาท์ นี่แหละจะตัดสิน อัลเบร์โต เดล รีโอ ออกมาขัดจังหวะ เดล รีโอบอกว่า พวกนายไม่ควรทำกับเดล รีโอแบบนั้น พวกนายคิดว่าพวกนายเป็นใคร ฉันโดนโกงโดย บูเกอร์ ที สั่งยกเลิกแบนท่า โบรก คิก และ ออร์ตัน, บิ๊กโชว์ ฉันดีกว่าพวกนายทั้งสอง เดล รีโอพึ่งขึ้นมาบนเวทีไม่ทันใด ออร์ตันก็ใส่ท่า RKO เป็นการต้อนรับ ก่อนที่บิ๊กโชว์กับออร์ตันจะยืนจ้องหน้ากัน คืนเดียวกัน บิ๊กโชว์ได้เอาชนะออร์ตัน และได้เป็นผู้ท้าชิงอันดับ 1 ในการชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท หลังแมตช์บิ๊กโชว์พูดปิดท้ายว่า เชมัส แล้วเจอกันในศึกเฮลอินเอเซล[58] ในเฮลอินเอเซล บิ๊กโชว์ได้เอาชนะเชมัส และคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวท มาได้[59] ในศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2012) บิ๊กโชว์ต้องป้องกันแชมป์กับเชมัส สุดท้ายบิ๊กโชว์แพ้ฟาล์ว แต่ไม่เสียแชมป์[60] ในศึก ทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2012) บิ๊กโชว์ต้องป้องกันแชมป์กับเชมัส อีกครั้ง สุดท้ายบิ๊กโชว์ป้องกันแชมป์เอาไว้ได้[61]

ในสแมคดาวน์ 11 มกราคม 2013 บิ๊กโชว์ต้องป้องกันแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับ อัลเบร์โต เดล รีโอ ในแมตช์การปล้ำลาสแมนสแตนดิ้ง สุดท้ายบิ๊กโชว์แพ้ให้กับเดล รีโอ และเสียแชมป์ไปในที่สุด[62] จากนั้นบิ๊กโชว์ได้ขอท้าชิงแชมป์กับเดล รีโอ ในศึก รอยัลรัมเบิล (2013) แต่ไม่สำเร็จ[63] ในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2013) บิ๊กโชว์ได้ขอชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทกับเดล รีโอ อีกครั้ง แต่ไม่สำเร็จ[64] ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 29 บิ๊กโชว์ได้จับคู่กับ แรนดี ออร์ตัน และเชมัส เจอกับ เดอะชีลด์ แต่ทีมบิ๊กโชว์ก็แพ้ไป หลังแมตช์บิ๊กโชว์ปล่อยหมัดใส่ออร์ตัน และเชมัส ก่อนจะเดินกลับไป[65] ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2013) บิ๊กโชว์ได้เจอกับ แรนดี ออร์ตัน ในแมตช์การปล้ำเอกซ์ตรีมรูลส์ สุดท้ายบิ๊กโชว์ก็เป็นฝ่ายแพ้ไป ด้วยท่าเตะกะโหลกของออร์ตัน ทำให้บิ๊กโชว์ต้องห่างหายจากการปล้ำ เพื่อพักรักษาอาการบาดเจ็บ[66] และได้กลับมาอีกครั้งในรอว์ 12 สิงหาคม 2013 โดยมาช่วย มาร์ก เฮนรี กับ ร็อบ แวน แดม จากการรุมทำร้ายของเดอะชีลด์[67] ในสแมคดาวน์ 16 สิงหาคม 2013 บิ๊กโชว์ได้จับคู่กับ มาร์ก เฮนรี และร็อบ แวน แดม เจอกับเดอะชีลด์ สุดท้าย บิ๊กโชว์, มาร์ก เฮนรี และร็อบ แวน แดม ก็เป็นฝ่ายเอาชนะไปได้สำเร็จ[68]

ในรอว์ 2 กันยายน 2013 ทริปเปิล เอช ได้จัดแมตช์ให้บิ๊กโชว์เจอกับ แดเนียล ไบรอัน แต่บิ๊กโชว์ปฏิเสธที่จะเจอกับไบรอัน สเตฟานี แม็กแมเฮิน เรียกบิ๊กโชว์ออกมาที่เวที สเตฟานีบอก นายมีสัญญาพิเศษ ถ้าไม่อยากทำอะไรก็ไม่ต้องทำได้ แต่ฉันรู้นะว่านายกำลังถังแตกเพราะธุรกิจเจ๊ง เอาเงินไปให้เพื่อนให้ครอบครัวจนไม่เหลืออะไร จะไปเป็นดาราฮอลลีวู้ดก็ไม่ได้เพราะตัวอย่างกับยักษ์ หรือจะไปเป็นเด็กปั๊มที่ตัวใหญ่ที่สุดในโลกดีล่ะ? มันคุ้มกันแล้วเหรอที่จะทิ้งโอกาสดีๆ ที่จะทำเงินไป? นายก็รู้นะว่าคนตัวใหญ่มักจะอายุสั้นกว่าคนปกติ นายควรจะรีบทำเงินให้มาก ๆ เพื่อครอบครัวลูกหลานของนายนะ สเตฟานีบอกว่าเขาควรจะเชื่อใจเธอเพราะเราเป็นเพื่อนกันมานาน และสเตฟานีก็กอดบิ๊กโชว์ คืนเดียวกัน บิ๊กโชว์ต้องเจอกับไบรอัน สุดท้ายเดอะชีลด์ก็ออกมาเล่นงานไบรอัน หลังแมตช์ บิ๊กโชว์จะขึ้นไปช่วย แต่ทริปเปิล เอช ออกมาห้ามและสั่งให้บิ๊กโชว์กำหมัดแล้วต่อยไบรอัน แต่บิ๊กโชว์ก็ไม่ยอมต่อย และลงเวทีไปและจะเดินกลับ แต่สเตฟานีออกมาเกลี้ยกล่อมจนบิ๊กโชว์ยอมต่อยไบรอันจนได้[69] ในศึก แบทเทิลกราวด์ ในแมตช์ระหว่าง ไบรอันเจอกับออร์ตัน เพื่อชิงแชมป์ WWE ที่ว่างอยู่ โดยแมตช์จบลงโดยไม่มีผลการตัดสิน เพราะบิ๊กโชว์ออกมาลากกรรมการไปเหวี่ยงทิ้งจนสลบ จากนั้นก็ปล่อยหมัดน็อคใส่ไบรอัน แบรด แมดด็อกซ์ ตามออกมาพร้อมกับกรรมการสก็อตต์ อาร์มสตรอง ที่โดนไล่ออกไปแล้ว และอาร์มสตรองก็มานับให้ออร์ตันกดไบรอัน แต่บิ๊กโชว์ก็มาลากสก็อตต์ลงเวทีแล้วปล่อยหมัดน็อคอีก ออร์ตันโวยวายใส่บิ๊กโชว์ แล้วก็โดนปล่อยหมัดน็อคไปอีกคน ในรอว์ 7 ตุลาคม 2013 สเตฟานีออกมาและบอกว่าเธอกำลังโมโหเหมือนอย่างที่คนดูทุกคนโมโหกับการกระทำของบิ๊กโชว์ และสั่งให้ออกมาอธิบายเดี๋ยวนี้ บิ๊กโชว์ออกมาแต่ยังไม่ทันพูดอะไรก็โดนสเตฟานีด่าเป็นชุดว่าไร้ประโยชน์ แล้วก็ตบหน้าไปหลายครั้งก่อนจะไล่ออกในที่สุด บิ๊กโชว์เดินกลับไปแบบไม่แคร์

ในรอว์ 4 พฤศจิกายน 2013 ทริปเปิล เอช กับสเตฟานี เรียก บิ๊กโชว์ ออกมาเคลียร์กัน และทริปเปิล เอชก็ถามว่านายต้องการอะไรกันแน่ บิ๊กโชว์บอกว่าเขาไม่ต้องการเงินหรอก แต่เขาอยากจะทำในสิ่งที่เขารัก อยากเป็นนักมวยปล้ำ ได้ปล้ำต่อหน้าแฟนๆ ทุกคน สเตฟานีก็ได้ให้บิ๊กโชว์กลับเข้าทำงานเหมือนเดิม บิ๊กโชว์ยังเรียกร้องโบนัสก้อนโตด้วย แต่สุดท้ายก็บอกว่าเขาพูดเล่น เขาบอกแล้วว่าเงินน่ะไม่สำคัญหรอก แต่เขาอยากจะเป็นหน้าเป็นตาของสมาคม คราวนี้ สเตฟานีโมโห ไล่บิ๊กโชว์ให้ไปส่องกระจกดูตัวเองซะก่อน แต่ทริปเปิล เอชเข้ามาคุยอีกที คราวนี้บิ๊กโชว์บอกว่าขอชิงแชมป์ WWE กับ แรนดี ออร์ตัน ในศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2013) แต่ทริปเปิล เอชไม่ยอมให้ และไล่บิ๊กโชว์ไปให้พ้น บิ๊กโชว์เดินจากไปและบอกว่าเตรียมเจอกับทนายความของเขาได้เลย เดี๋ยวจะไปยื่นหมายศาลให้บอร์ด WWE พรุ่งนี้เช้า ทริปเปิล เอชเลยจำใจต้องให้บิ๊กโชว์ชิงแชมป์ในศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ แต่ก็ถูกสั่งให้ปล้ำแฮนดิแคปกับเดอะชีลด์ และแรนดี ออร์ตัน แบบ 4 รุม 1 บิ๊กโชว์ยังพอสู้ได้ แต่แล้ว เคน ก็ใส่สูทผูกไทเดินออกมา แล้วก็ไปหยิบเก้าอี้โยนให้พวกออร์ตันใช้ฟาดบิ๊กโชว์ ทำให้กรรมการสั่งยุติแมตช์ให้บิ๊กโชว์ชนะฟาล์วไป หลังแมตช์ ออร์ตันกับเดอะชีลด์ ยังเล่นงานบิ๊กโชว์ต่อด้วยเก้าอี้และขั้นบันไดเหล็ก ก่อนจะลากไป Triple Powerbomb ลงบนโต๊ะผู้บรรยายเป็นการปิดรายการ[70] ในศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ บิ๊กโชว์ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาจากออร์ตันได้

ในรอว์ 6 มกราคม 2014 บร็อก เลสเนอร์ กับ พอล เฮย์แมน ออกมาที่เวที โดยเฮย์แมนพูดชื่นชมเลสเนอร์ และพูดถึงการกระทืบ มาร์ก เฮนรี เฮนรีออกมาไล่ต่อยเลสเนอร์ แต่โดนเลสเนอร์จับใส่ Kimura Lock จนแขนหัก บิ๊กโชว์ ออกมาอัดเลสเนอร์ แล้วก็จับเลสเนอร์เหวี่ยงกระเด็นตกเวทีไป เฮย์แมนมาห้ามเลสเนอร์ไว้ไม่ให้กลับขึ้นไป แล้วก็พากันหนีไป[71][72] ในรอว์ 20 มกราคม 2014 บิ๊กโชว์ ออกมาที่เวทีและท้าให้ เลสเนอร์ กับเฮย์แมน ออกมา ทั้งคู่ออกมาแต่ไม่ยอมขึ้นไปเจอกับ บิ๊กโชว์ บนเวที แล้วก็หนีกลับไปเฉยๆ บิ๊กโชว์ เลยท้าทายเลสเนอร์อีกครั้ง ซึ่งเลสเนอร์ก็เดินกลับมา แล้วก็สู้กัน แต่เลสเนอร์ก็โดนบิ๊กโชว์เหวี่ยงตกเวทีอีกครั้ง เลสเนอร์ไปเอาเก้าอี้มา แต่กลายเป็น บิ๊กโชว์ เอาเก้าอี้ไปได้ ทำให้เลสเนอร์ต้องหนีไป ในศึก รอยัลรัมเบิล (2014) บิ๊กโชว์ได้แพ้ให้กับ เลสเนอร์ หลังแมตช์ เลสเนอร์ เอาเก้าอี้มาตีใส่บิ๊กโชว์หลายที[73] ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 30 บิ๊กโชว์ ได้เข้าร่วมในแมตช์การปล้ำ แบทเทิลรอยัล เพื่อชิงถ้วยรางวัล อ็องเดรเดอะไจแอนต์ โดยบิ๊กโชว์ถูก ซีซาโร จับเหวี่ยงออกจากเวทีเป็นคนสุดท้าย ทำให้ไม่ได้เป็นผู้ชนะ ต่อมาในเดือนมิถุนายน บิ๊กโชว์ ได้หายไปจากการปล้ำเพื่อเริ่มถ่ายทำภาพยนตร์แนวแอคชั่นของ WWE Studios เรื่อง Vendetta

ผลงานอื่นๆ[แก้]

ภาพยนตร์[แก้]

  • Reggie's Prayer (1996) รับบท "Mr. Portola"
  • Jingle All the Way (1996) รับบท "Huge Santa"
  • McCinsey's Island (1998) รับบท "Little Snow Flake"
  • The Waterboy (1998) รับบท "Captain Insano"
  • Little Hercules in 3-D (2006) รับบท "Marduk"
  • MacGruber (2010) รับบท "Brick Hughes"
  • Knucklehead (ผลิตโดย ดับเบิลยูดับเบิลยูอี สตูดิโอ) (2010) รับบท "Walter Krunk"

โทรทัศน์[แก้]

  • Thunder in Paradise (1994)
  • Figure It Out (1998)
  • Cousin Skeeter (18 มีนาคม 1999) in episode "Skeeter's Suplex"
  • Shasta McNasty (5 ตุลาคม 1999) in the pilot episode (as himself, wearing a pizza delivery guy's uniform)
  • Appeared in Sisqó's music video "Thong Song" remix
  • The Cindy Margolis Show (8 กันยายน 2000)
  • The Weakest Link (12 พฤศจิกายน 2001) – WWF Edition (แรกปิดรับการโหวต 6 คะแนน)
  • Saturday Night Live (18 มีนาคม 2000)
  • TV total (29 เมษายน 2002)
  • One on One (25 พฤศจิกายน 2002) in episode "Is It Safe?" as "Miles"
  • Player$ (ปี 2004) in episode "Barenaked Players"
  • MADtv (13 มีนาคม 2004)
  • Star Trek: Enterprise (29 ตุลาคม 2004) in episode "Borderland" as "Orion Slave Trader #1"
  • Hogan Knows Best (2004 – 2005, 2007)
  • Late Night with Kevin (27 กันยายน 2005)
  • Late Night with Conan O'Brien (2008, 2009)
  • Attack of the Show! (2 ตุลาคม 2008)
  • VH1 Top 20 Countdown (2009)
  • Are You Smarter than A Fifth Grader? (รูปแบบออสเตเรีย) (10/17 สิงหาคม 2009)
  • The Tonight Show with Conan O'Brien (26 สิงหาคม 2009)
  • Extreme Makeover: Home Edition (11 เมษายน 2010)
  • Late Night with Jimmy Fallon (16 มิถุนายน 2010)
  • Royal Pains Season 2, Episode 3 "Keeping the Faith" (17 กรกฎาคม 2010)
  • Supah Ninjas "Two Ton Harley" and "Enter the Dojo" (23 เมษายน 2011, 6 เมษายน 2013)
  • 2011 Kids Choice Awards as himself/stunt driver
  • Burn Notice' (2011) as "Griffin Black"[74]
  • The 2011 American Country Awards (5 ธันวาคม 2011)
  • 2012 Kids Choice Awards as himself/Wrestler against The Miz (31 มีนาคม 2012)
  • Psych as Bigfoot impersonator Ed Dixon (2013)

เกี่ยวกับมวยปล้ำ[แก้]

บิ๊กโชว์ใช้ท่า โชคสแลม เล่นงาน เซท โรลลินส์ และดีน แอมโบรส
บิ๊กโชว์เล่นงาน แรนดี ออร์ตัน ด้วยท่า Knockout (KO) Punch
บิ๊กโชว์เล่นงาน อัลเบร์โต เดล รีโอ ด้วยท่า open-handed chop
  • ท่าไม้ตาย
    • Chokeslam
    • Knockout (KO) Punch / WMD - Weapon of Mass Destruction (Right-handed knockout hook)
    • Colossal Clutch[75] (Camel clutch)
  • ท่าเอกลักษณ์
    • Abdominal stretch[76]
    • Alley Oop (Reverse powerbomb)
    • Back kick, as a counter to an oncoming opponent
    • Bearhug[77]
    • Big boot
    • Cobra clutch backbreaker, sometimes followed by a spin-out cobra clutch slam[78]
    • Corner hip attack
    • Corner slingshot splash[79]
    • Diving elbow drop[80]
    • Fallaway powerbomb
    • Final Cut (Spinning headlock elbow drop)[81]
    • Headbutt[82]
    • Military press slam
    • Open-handed chop to a cornered opponent's chest, with theatrics
    • Running senton
    • Showstopper (Inverted leg drop bulldog)
    • Sidewalk slam
    • Spear[83]
  • ฉายา
    • Paul "The Great" Wight
    • "Big Nasty Bastard"
    • "The Five Hundred Pound Giant"
    • "The World's Largest Athlete"
    • "The Giant"
  • เพลงเปิดตัว
    • "Big" โดย Jim Johnston[86] (เมษายน 1999 - 29 พฤษภาคม 2006)
    • "Big (Remix)" โดย Mack 10, K Mac, Boo Kapone, และ MC Eiht[87] (พฤษภาคม 2000)
    • "Crank It Up" โดย Brand New Sin (7 มิถุนายน 2006 - ปัจจุบัน)
    • "Crank the Walls Down" โดย Maylene และ the Sons of Disaster (31 กรกฎาคม 2009 - มกราคม 2010;ใช้เปิดตัวพร้อมกับ คริส เจอริโค)
    • "I Came to Crank It Up" โดย Downstait และ Brand New Sin (8 กุมภาพันธ์ 2010 - 25 เมษายน 2010;ใช้เปิดตัวพร้อมกับ เดอะ มิซ)

ผลงานทั้งหมด[แก้]

บิ๊กโชว์กับ แชมป์โลกเฮฟวี่เวท
บิ๊กโชว์กับแชมป์โลก ECW
  • Pro Wrestling Illustrated
    • PWI หน้าใหม่แห่งปี (1996)[88]
    • PWI นักมวยปล้ำแห่งปี (1996)[88]
    • PWI จัดในอันดับที่ 2 ของท็อป 500 อันดับ นักมวยปล้ำเดี่ยวแห่งปีใน PWI 500 ปี 1996[88][89]
  • World Championship Wrestling
    • WCW World Heavyweight Championship (2 สมัย)[90]
    • WCW World Tag Team Championship (3 สมัย) คู่กับ เล็กซ์ ลูเกอร์ (1), สติง (1) และ สก็อตต์ ฮอลล์ (1)[91]
    • King of Cable (1996)[92]
    • สงครามโลกครั้งที่ 3 ของ WCW (ปี 1996)
  • Wrestling Observer Newsletter awards
    • หน้าใหม่แห่งปี 1996)[104]
    • คู่แค้นแห่งปี (ปี 1999) ปะทะ เดอะ บิ๊กบอสแมน
    • คู่แค้นแห่งปี (2013) ปะทะ ดิออโทริตี[105]
    • นักมวยปล้ำที่ร้ายที่สุด (2001, 2002)[106]
    • นักมวยปล้ำที่น่าอับอายที่สุด (2002)[107]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Reynolds, R.D; Brexton, Blade. The Wrestlecrap Book of Lists. p. 21. 
  2. "TV.com Profile". TV.com. สืบค้นเมื่อ September 12, 2011. 
  3. 3.0 3.1 "Big Show". WWE. สืบค้นเมื่อ May 5, 2014. 
  4. "Big Show's profile". IMDb. สืบค้นเมื่อ June 15, 2009. 
  5. "OWOW profile". Online World of Wrestling. Archived from the original on June 25, 2009. สืบค้นเมื่อ July 24, 2009. 
  6. Murphy, Ryan. (June 9, 2010) Where Are They Now? The Headbangers. WWE. Retrieved on June 8, 2011.
  7. Did You Know? Big Show's titles. WWE.com. Retrieved on 2014-04-07.
  8. "WWE SmackDown! Results". Online World of Wrestling. Archived from the original on March 12, 2008. สืบค้นเมื่อ March 20, 2008. 
  9. "WWE WrestleMania Results". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2008-03-20. 
  10. "WWE Raw Results". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2008-03-20. 
  11. "WWE Survivor Series Results". Online World of Wrestling. Archived from the original on 2012-06-29. สืบค้นเมื่อ 2008-03-20. 
  12. "WWE Armageddon Results". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2008-03-20. 
  13. "Hell to pay". World Wrestling Entertainment. 2006-03-20. สืบค้นเมื่อ 2008-03-17. 
  14. "McMahon's bloody plan". World Wrestling Entertainment. 2006-03-27. สืบค้นเมื่อ 2008-03-17. 
  15. "South Philly Screwjob". World Wrestling Entertainment. 2006-07-04. สืบค้นเมื่อ 2008-03-17. 
  16. "Big Show's first ECW Championship reign". World Wrestling Entertainment. 2006-07-04. สืบค้นเมื่อ 2008-03-17. 
  17. Tello, Craig (2006-12-03). "Mission accomplished". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-03-17. 
  18. Difino, Lennie (2008-02-17). "Showtime in Vegas". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-02-18. 
  19. "Big Show's WWE Profile". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2010-04-27. 
  20. "WWE WrestleMania XXIV Results". Pro-Wrestling Edge. สืบค้นเมื่อ 2008-04-06. 
  21. Clayton, Corey (2004-04-27). "Big Show wins mammoth matchup". World Wrestling Entertainment. Archived from the original on 2008-05-01. สืบค้นเมื่อ 2008-07-26. 
  22. Passero, Mitch (2009-02-15). "http://www.wwe.com/shows/nowayout/matches/9253224/results/". สืบค้นเมื่อ 2009-03-05. 
  23. Passero, Mitch (2009-04-05). "Cena reclaims his gold". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2011-01-17. 
  24. "Results:Fueled by hatred and desperation". World Wrestling Entertainment. 2009-04-26. สืบค้นเมื่อ 2009-04-26. 
  25. Sitterson, Aubrey (2009-05-17). "Conservation of momentum leads to victory". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2009-08-03. 
  26. Murphy, Ryan (2009-06-07). "Submission accomplished". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2011-01-17. 
  27. Bishop, Matt. "Cena, Smackdown earn Bragging Rights". SLAM! Wrestling. สืบค้นเมื่อ 5 September 2011. 
  28. Kapur, Bob. "New champs at strong WWE TLC show". SLAM! Wrestling. สืบค้นเมื่อ 5 September 2011. 
  29. Plummer, Dale. "RAW: Bret Hart returns". SLAM! Wrestling. สืบค้นเมื่อ 5 September 2011. 
  30. "A long, strange trip to WrestleMania". 
  31. "No business like Show-Miz-ness". 
  32. "Out of control; Over the Limit". 
  33. Hillhouse, Dave. "Smackdown: Del Rio looks to disarm the champ". SLAM! Wrestling. สืบค้นเมื่อ 4 September 2011. 
  34. "WrestleMania 27 live coverage from the Georgia Dome". Wrestling Observer. สืบค้นเมื่อ 3 September 2011. 
  35. Tedesco, Mike. "Smackdown Results - 4/22/11". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ 3 September 2011. 
  36. Plummer, Dale. "RAW: Cena gets nothing but the R-Truth". SLAM! Wrestling. สืบค้นเมื่อ 4 September 2011. 
  37. "WWE Raw SuperShow results: Superstars, employees unite against Triple H". WWE. 2011-10-03. สืบค้นเมื่อ 2011-10-04. 
  38. Caldwell, James (2011-11-20). "Caldwell's WWE Survivor Series PPV Results 11/20: Complete "virtual time" coverage of live PPV - The Rock returns, Punk vs. Del Rio, Henry vs. Show". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2011-11-21. 
  39. Hillhouse, Dave (2011-12-18). "TLC: The trouble with tables". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2011-12-19. 
  40. Parks, Greg. "PARKS' WWE SMACKDOWN REPORT 1/6: Ongoing "virtual time" coverage of the show, including Daniel Bryan vs. Big Show for the World Title". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 8 January 2012. 
  41. Parks, Greg. "Parks' WWE SmackDown report 1/13: Ongoing "virtual time" coverage of the show, including Daniel Bryan vs. Big Show, no count-out, no-DQ, for the World Title". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 14 January 2012. 
  42. Caldwell, James. "Caldwell's WWE Royal Rumble report 1/29: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV - Rumble match, Punk-Ziggler, Cena-Kane, steel cage". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 30 January 2012. 
  43. Giannini, Alex (February 19, 2012). "World Heavyweight Champion Daniel Bryan won the SmackDown Elimination Chamber Match". สืบค้นเมื่อ 24 February 2012. 
  44. Cupach, Mike. "CUPACH'S WWE SMACKDOWN REPORT 3/2: Alt. perspective review of last week's Smackdown - Bryan vs. Orton, GM Switch preview, Mike's Reax". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 16 March 2012. 
  45. "Intercontinental Champion Cody Rhodes vs. Big Show". WWE. สืบค้นเมื่อ 20 February 2012. 
  46. Caldwell, James (29 April 2012). "Caldwell's WWE Extreme Rules PPV Report 4/29: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV - Brock-Cena, Punk-Jericho in Chicago". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 30 April 2012. 
  47. Herrera, Tom. "Big Show fired by General Manager John Laurinaitis". WWE. May 14, 2012. Retrieved May 14, 2012.
  48. Meltzer, Dave (2012-05-20). "WWE Over the Limit live coverage from Raleigh". Wrestling Observer Newsletter. สืบค้นเมื่อ 2012-05-21. 
  49. Caldwell, James (21 May 2012). "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 5/21: Ongoing "virtual-time" coverage of live Raw #990 - Over the Limit PPV fall-out". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 23 May 2012. 
  50. "John Cena vs. Big Show – Steel Cage Match". WWE. สืบค้นเมื่อ 2012-05-21. 
  51. Money in the Bank Ladder Match for a WWE Championship Contract, WWE, สืบค้นเมื่อ 2012-06-25 
  52. Styles, Joey (23 July 2012). "Was CM Punk justified?". WWE. สืบค้นเมื่อ 23 July 2012. 
  53. Martin, Todd (23 July 2012). "Raw 1000th Episode Report". Wrestling Observer. สืบค้นเมื่อ 23 July 2012. 
  54. Herrera, Tom (23 July 2012). "Raw 1,000 results: John Cena failed to win the WWE Title; The Rock floored by CM Punk". WWE. สืบค้นเมื่อ 23 July 2012. 
  55. "Raw results: Raw General Manager AJ Lee gets the last laugh on WWE Champion CM Punk". WWE. สืบค้นเมื่อ 2012-07-30. 
  56. Meltzer, Dave (19 August 2012). "It's SummerSlam day live from Staples Center, HHH vs Brock". Wrestling Observer. สืบค้นเมื่อ 21 August 2012. 
  57. Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 9/24: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - Cena announcement, Lawler interview, latest on WWE Title picture". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 30 September 2012. 
  58. Parks, Greg. "PARKS' WWE SMACKDOWN REPORT 9/28: Ongoing "virtual time" coverage of Friday night show, including Randy Orton vs. The Big Show". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 30 September 2012. 
  59. CALDWELL'S WWE HELL IN A CELL PPV REPORT 10/28: Complete "virtual time" coverage of live PPV – Punk vs. Ryback. PWTorch.com (October 28, 2012). Retrieved on December 24, 2012.
  60. "CALDWELL'S WWE SURVIVOR SERIES PPV REPORT 11/18: Complete "virtual time" coverage of live PPV – Punk-Cena-Ryback". 
  61. "CALDWELL'S WWE TLC PPV RESULTS 12/16: Complete "virtual-time" coverage of final 2012 PPV – Cena vs. Ziggler main event, Shield makes a statement". 
  62. "CALDWELL'S WWE SMACKDOWN RESULTS 1/11: Complete "virtual-time" coverage of The Rock's big return, new World Champ crowned (updated w/Box Score)". 
  63. "CALDWELL'S WWE ROYAL RUMBLE PPV RESULTS 1/27: Complete "virtual-time" coverage of Punk vs. Rock, 30-man Rumble". 
  64. Caldwell, James. "WWE NEWS: Chamber PPV results & notes – WM29 main event set, World Title match set, Shield big win, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ February 18, 2013. 
  65. "CALDWELL'S WWE WRESTLEMANIA 29 PPV RESULTS: Complete "virtual-time" coverage of live PPV from MetLife Stadium - Rock-Cena II, Taker-Punk, Lesnar-Hunter, more". 
  66. "WWE Extreme Rules results and reactions from last night (May 19): Believe in Gold". 
  67. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 8/12 (Hour 3): Miz TV with Cena & Bryan final Summerslam sales pitch, #1 contender Battle Royal, Punk vs. Heyman show-closer". 
  68. "PARKS'S WWE SMACKDOWN REPORT 8/16: Ongoing "virtual time" coverage of Friday show, including Van Dam & Henry & Big Show vs. The Shield". 
  69. http://www.wwe.com/shows/smackdown/2013-08-30/results-26144431
  70. http://www.wwe.com/videos/playlists/triple-h-exclusive-interviews-with-michael-cole
  71. "Brock Lesnar returns to Raw and makes a challenge". สืบค้นเมื่อ December 31, 2013. 
  72. "Brock Lesnar dislocates Mark Henry's elbow: Raw, Jan 6, 2014". สืบค้นเมื่อ January 10, 2014. 
  73. "WWE Royal Rumble 2014 match card preview: Brock Lesnar vs. Big Show". 
  74. Gonzalez, Sandra. (2 พฤษภาคม 2011) Big Time Rush (2011) himself one episode 'Burn Notice' WWE Big Show | Inside TV | EW.com. Insidetv.ew.com. Retrieved on June 8, 2011.
  75. Benigno, Anthony. "15 Superstars' "secret weapons" Colossal Clutch (Big Show)". WWE. Archived from the original on December 28, 2012. สืบค้นเมื่อ December 28, 2012. 
  76. Keller, Wade (February 12, 2004). "Torch Flashbacks – Keller's WWE SmackDown report". PWTorch.com. Archived from the original on June 22, 2009. สืบค้นเมื่อ August 3, 2009. 
  77. Keller, Wade (May 17, 2009). "Keller's WWE Judgement Day PPV report". PWTorch.com. Archived from the original on June 27, 2009. สืบค้นเมื่อ August 3, 2009. 
  78. "WWE News and Pro Wrestling Coverage Since 1987". PWTorch. สืบค้นเมื่อ August 26, 2012. 
  79. Trionfo, Richard. "WWE SMACKDOWN REPORT: THE SHOW JOINS THE 700 CLUB . . . ARE BOOKER AND TEDDY 'JIM AND TAMMY'?; FIESTA DEL RIO; THE SHIELD HAVE ANOTHER MESSAGE; AND MORE". PW Insider. สืบค้นเมื่อ January 19, 2013. 
  80. Trionfo, Richard. "WWE RAW REPORT: THE NEW GM MAKES HER IMPACT; WHO IS THE CRAZY ONE NOW?; WHO FACES CM PUNK AT SUMMERSLAM?; WHO DESTROYS HEATH SLATER THIS WEEK?- 2012". PW Insider. สืบค้นเมื่อ August 1, 2012. 
  81. "IMDB Profile". The Internet Movie Database. สืบค้นเมื่อ September 12, 2011. 
  82. Martin, Adam (July 26, 2009). "Match #1 Chris Jericho and the Big Show vs. Ted DiBiase and Cody Rhodes". WrestleView.com. สืบค้นเมื่อ August 3, 2009. 
  83. Assaad, Xander. "XANDER'S WWE RAW REPORT 5/16: Alt. perspective review of full episode, final Over the Limit hype". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ September 12, 2011. 
  84. "Jimmy Hart's OWOW profile". Online World of Wrestling. Archived from the original on October 2, 2009. สืบค้นเมื่อ September 4, 2009. 
  85. "Big Show". Cagematch.de. สืบค้นเมื่อ August 26, 2012. 
  86. Big Show, themes. Cagematch.de. Retrieved on December 24, 2012.
  87. Various – WWF Aggression (CD) at Discogs. Discogs.com. Retrieved on December 24, 2012.
  88. 88.0 88.1 88.2 "Big Show's awards". 
  89. "Pro Wrestling Illustrated Top 500–1996". Wrestling Information Archive. สืบค้นเมื่อ 2009-03-21. 
  90. "WCW World Heavyweight Championship history". 
  91. "WCW World Tag Team Championship history". Wrestling-titles.com. สืบค้นเมื่อ 2009-03-05. 
  92. "King of Cable Tournament history". Solie.org. November 26, 1995. สืบค้นเมื่อ August 26, 2012. 
  93. "19991114 - Big Show". WWE.com. สืบค้นเมื่อ 2012-08-26. 
  94. "20021117 - Big Show". WWE.com. สืบค้นเมื่อ 2012-08-26. 
  95. "Big Show's first World Heavyweight Championship Reign". WWE.com. สืบค้นเมื่อ December 18, 2011. 
  96. "Big Show's second World Heavyweight Championship Reign". WWE.com. สืบค้นเมื่อ October 28, 2012. 
  97. "World Tag Team Championship". WWE.com. สืบค้นเมื่อ 2012-08-26. 
  98. "WWE Tag Team Championship". WWE.com. สืบค้นเมื่อ 2012-08-26. 
  99. "Big Show". WWE.com. สืบค้นเมื่อ 2012-08-26. 
  100. "20031019 - Big Show". WWE.com. สืบค้นเมื่อ 2012-08-26. 
  101. Hardcore Championship. WWE.com. Retrieved on December 24, 2012.
  102. The Slammy Awards 2009. Prowrestlinghistory.com. Retrieved on December 24, 2012.
  103. "2011 Slammy Award winners". 
  104. Meltzer, p. 24
  105. Meltzer, p. 33
  106. Meltzer, p. 31
  107. Meltzer, p. 36

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]