เคน (นักมวยปล้ำ)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เคน (นักมวยปล้ำ)
An image of เคน (นักมวยปล้ำ).
ข้อมูล
ฉายา เคน
Isaac Yankem, DDS
Unabomb
Doomsday
The Christmas Creature
Angus King
ดีเซล ตัวปลอม
ความสูง ฟุต 0 นิ้ว (2.13 ม.)[1]
น้ำหนัก 323 ปอนด์ (147 กก.)[1]
เกิด 26 เมษายน ค.ศ. 1967 (47 ปี)[2][3]
กรุงมาดริด, ประเทศสเปน[4]
พำนัก น็อกซ์วิลล์, รัฐเทนเนสซี
ฝึกหัดโดย เจฟฟ์ แบรดลีย์
เรย์ แคนดี
ดีน มาเลนโก
เปิดตัว 18 มิถุนายน ค.ศ. 1992

เกลน โทมัส จาคอบส์ (อังกฤษ: Glenn Thomas Jacobs)[5][6] เกิดวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 1967 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ปัจจุบันเซ็นสัญญาสังกัดสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในชื่อวงการมวยปล้ำว่า เคน (อังกฤษ: Kane)[7]

ประวัติในวงการมวยปล้ำ[แก้]

เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ / ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (1995 - ปัจจุบัน)[แก้]

เคนตอนใส่หน้ากาก ในปี 2003

เคนได้เปิดตัวครั้งแรกในสมาคม WWE เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม 1997 ในบทน้องชายของ ดิอันเดอร์เทเกอร์ ที่ใบหน้าเขาเสียโฉมจากการถูกไฟไหม้โดยต้องใส่หน้ากากตลอดเวลาเขาออกมาเพื่อแก้แค้น อันเดอร์เทเกอร์ ที่ทำให้ใบหน้าเขาเสียโฉม ในรอว์ 23 มิถุนายน 2003 เคนต้องเจอกับ ทริปเปิล เอช โดยมีกติกาว่าถ้า เคน ชนะจะได้เป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวท คนใหม่แต่ถ้า เคนแพ้จะต้องถูกถอดหน้ากาก ผลปรากฏว่า เคนเป็นฝ่ายแพ้จึงต้องถูกถอดหน้ากากโดยมี ร็อบ แวน แดม พยายามมาห้ามเคน แต่ไม่สำเร็จ และเป็นคนแรกที่ได้เห็นหน้าตาที่แท้จริงของเคน จึงถูก โชคสแลม ท่าไม้ตายของเคน

เคนสามารถคว้าแชมป์โลกแทคทีม คู่กับบิ๊กโชว์ โดยการเอาชนะแลนซ์ เคด และเทรเวอร์ เมอร์ด็อค ในช่วงต้นปี 2006 เคน และบิ๊กโชว์ ก็เสียแชมป์ให้กับทีม สปีริต สค๊วอด[8] หลังจากนั้น เคน ก็ได้ทำการหักหลัง บิ๊กโชว์ ทำให้ทั้งคู่กลายเป็นคู่แค้นกันไปในที่สุด[9] ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 24 เคนสามารถคว้า แชมป์โลก ECW โดยการเอาชนะชาโว่ เกอร์เรโร่ มาได้ ในเวลาเพียง 8 วินาที[10][11]

เคนได้เล่นงานนักมวยปล้ำทุกคนเพื่อหาคนที่ทำร้ายอันเดอร์เทเกอร์ ในศึก มันนีย์อินเดอะแบงก์ (2010) เคนสามารถคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวท โดยเอาชนะ เรย์ มิสเตริโอ จากการใช้สิทธิ์กระเป๋า มันนีอินเดอะแบงก์แลดเดอร์แมตช์ ของเคน[12][13] ในศึก ซัมเมอร์สแลม (2010) เคนต้องป้องกันแชมป์กับเรย์ สุดท้ายเคนก็เป็นฝ่ายชนะ และในขณะที่เคนจะจับเรย์เข้าไปในโลงศพก็เจออันเดอร์เทเกอร์นอนอยู่ และความก็ปรากฏว่า เคน คือคนที่ทำร้ายอันเดอร์เทเกอร์ และก็กำลังจะเล่นงานเคน ด้วยท่า โชคสแลม แต่เคนก็เล่นงานอันเดอร์เทเกอร์ ด้วยท่า Tombstone Piledriver ในศึก ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2010) เคนต้องป้องกันแชมป์กับอันเดอร์เทเกอร์ สุดท้ายเคนก็ป้องกันแชมป์เอาไว้ได้สำเร็จ[14]

พอล แบเรอร์ อดีตผู้จัดการของเคน และอันเดอร์เทเกอร์ ได้กลับมาอีกครั้ง และได้มาเป็นผู้จัดการของอันเดอร์เทเกอร์ ในศึก เฮลอินเอเซล (2010) เคนต้องป้องกันแชมป์กับอันเดอร์เทเกอร์ ในแมตช์การปล้ำ เฮลล์อินเอเซลล์ แมทช์ โดยพอล อยู่ข้างเวที สุดท้ายเคนก็ป้องกันแชมป์เอาไว้ได้[15] จากการช่วยเหลือของพอล และได้กลายเป็นผู้จัดการของเคน[16] ในศึก แบรกกิ้ง ไรท์ส (2010) เคนต้องป้องกันแชมป์กับอันเดอร์เทเกอร์ อีกครั้ง ในแมตช์การปล้ำฝังทั้งเป็น (Buried Alive) ใครจับคู่ต่อสู้ลงหลุมและเอาดินกลบได้จะเป็นฝ่ายชนะ สุดท้ายเคนก็เป็นฝ่ายชนะเป็นครั้งที่ 3 ติดต่อกันจากการช่วยเหลือของกลุ่ม เดอะเน็กซัส ในศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2010) เคนต้องป้องกันแชมป์กับ เอดจ์ สุดท้ายจบด้วยผลเสมอ ทำให้ เคน ยังเป็นแชมป์ต่อไป ในศึก ทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2010) เคนต้องป้องกันแชมป์ ในการปล้ำ 4 เส้ากับ เอดจ์, เรย์ มิสเตริโอ และ อัลเบร์โต เดล รีโอ ในแมตช์การปล้ำ TLC Match สุดท้ายเคนก็เสียแชมป์ให้กับเอดจ์

ในสแมคดาวน์ เคนได้เจอกับ บิ๊กโชว์ แต่ในระหว่างการปล้ำกลุ่ม เดอะคอร์ ก็ออกมาพร้อมกับเก้าอี้ และส่งเก้าอี้ให้เคน ตีใส่บิ๊กโชว์ ทำให้ บิ๊กโชว์ชนะฟาล์ว ในสแมคดาวน์ต่อมา เคนได้จับคู่กับ บิ๊กโชว์ เจอกับ เวด บาร์เร็ตต์ และฮีท สเลเตอร์ แต่ในระหว่างการปล้ำ อีเซเคียล แจ็คสัน และจัสติน เกเบรียล ได้มาก่อกวนการปล้ำ ทำให้เคนและบิ๊กโชว์ชนะฟาล์วไปอีกครั้ง ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 เคนจับคู่กับ บิ๊กโชว์, ซานติโน่ มาเรลล่า และโคฟี คิงส์ตัน เจอกับเดอะคอร์ ในการปล้ำแทคทีม 8 คน สุดท้ายทีมของเคน ก็เอาชนะมาได้สำเร็จ[17] ในสแมคดาวน์ เคน และบิ๊กโชว์ ได้เอาชนะ ฮีท สเลเตอร์ และจัสติน เกเบรียล และคว้าแชมป์แทคทีม WWE ได้สำเร็จ[18] ในรอว์ เคน และบิ๊กโชว์ ก็เสียแชมป์แทคทีม WWE ให้กับ เดวิด โอทังก้า และ ไมเคิล แมคกิลลิคัตตี 2 สมาชิกจากกลุ่มเดอะนิวเน็กซัส[19] ต่อมา เคนได้ถูก มาร์ก เฮนรี ลอบทำร้าย โดยเอาเก้าอี้มาหนีบขา เคน ก่อนจะขึ้นเชือกเส้นสองกระโดดลงมาทับใส่เต็มๆ ขาเคน จนได้รับบาดเจ็บและต้องพักการปล้ำ[20]

เคนตอนใส่หน้ากาก ในปี 2011

ในสแลมมีอวอร์ด (2011) หรือศึกรอว์ (12 ธันวาคม 2011) เคนได้กลับมาจากอาการบาดเจ็บโดยใส่หน้ากากอีกครั้ง และมาเล่นงานจอห์น ซีนา ด้วยท่า โชคสแลม หลังแมตช์การปล้ำระหว่าง มาร์ก เฮนรี กับซีนา[21] ในศึก รอยัลรัมเบิล (2012) เคนได้เจอกับซีนา ผลออกมาคือแพ้ทั้งคู่ หลังแมตช์ยังสู้กันต่อแลกหมัดกันไปจนเข้าไปถึงหลังเวที เคนต่อยซีนาร่วง แต่ซีนายังเตะสวนและจับเหวี่ยงไปอัดถังขยะ เคนเอาเก้าอี้กระทุ้งใส่ท้องซีนา จากนั้นก็ตีใส่หลังไม่ยั้งจน ซีนาแน่นิ่ง เคนมองเห็นประตูห้องที่มีชื่อ แซค ไรเดอร์ แปะอยู่เลยถีบประตูพังแล้วเข้าไปบีบคอแซค จนสลบจากนั้นก็เข็นรถเข็นแซคเข้าไปในสนาม อีฟ ทอร์เรสออกมาขอร้อง แต่เคนไม่ฟังแถมจับแซคใส่ท่า Tombstone Piledriver แล้วก็หันไปหาอีฟ แต่ซีนาออกมาช่วย ก็โดนเคนโชคสแลม[22] ในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012) เคนได้เจอกับซีนา อีกครั้ง ในแมตช์การปล้ำจับคู่ต่อสู้ใส่รถพยาบาล สุดท้ายเคนก็เป็นฝ่ายแพ้ให้กับซีนา[23]

เคนได้เปิดศึกกับ แรนดี ออร์ตัน ในสแมคดาวน์ 2 มีนาคม ออร์ตันได้กลับมาจากอาการบาดเจ็บโดยเจอกับ แดเนียล ไบรอัน สุดท้ายไม่มีผลแพ้ชนะ เพราะ เคนออกมาก่อกวน แถมไล่อัดออร์ตัน และเคนก็เล่นงานออร์ตัน ด้วยท่า โชคสแลม แล้วเอาไมค์มากล่าวยินดีต้อนรับออร์ตัน ที่หายบาดเจ็บกลับมา ในรอว์ 5 มีนาคม ออร์ตันได้ออกมาเล่นงานเคน ด้วยท่า RKO ทั้งคู่ได้เจอกัน ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 สุดท้ายเคนก็เป็นฝ่ายเอาชนะไปได้สำเร็จ[24] ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2012) เคนได้เจอกับออร์ตันอีกครั้ง ในแมตช์การปล้ำจับกดที่ไหนก็ได้ สุดท้ายเคนก็เป็นฝ่ายแพ้ให้กับออร์ตัน[25]

ในศึก รอว์ ตอนที่ 1,000 (23 กรกฎาคม 2012) เคนเปิดตัวออกมาปล้ำ แต่ จินเดอร์ มาฮาล ออกมาขัดจังหวะ พร้อมด้วย ฮูนิโค, คามาโค, ไทเลอร์ เร็กส์, เคิร์ท ฮอว์กินส์ และดรูว์ แมคอินไตย์ แล้วก็จะขึ้นไปรุมเคน แต่เสียงระฆังดังขึ้น อันเดอร์เทเกอร์ออกมาก็ช่วยกันกับ เคน ถล่มบรรดานักมวยปล้ำ 6 คนจนหมด[26] ในศึก ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2012) เคน และแดเนียล ไบรอัน ได้ชิงแชมป์แทคทีม WWE กับ โคฟี คิงส์ตัน และอาร์-ทรูธ สุดท้ายเคนและไบรอันก็เป็นฝ่ายชนะและคว้าแชมป์แทคทีมมาได้[27] ในรอว์ 24 กันยายน ได้มีการให้แฟนๆ ช่วยกันตั้งชื่อให้กับเคน และแดเนียล ไบรอัน โดยแฟนๆ ได้ตั้งชื่อทีมให้ว่า ทีมเฮลโน[28] ต่อมาได้เสียแชมป์แทคทีมให้กับ เซท โรลลินส์ และโรแมน เรนส์ 2 สมาชิกในกลุ่ม เดอะชีลด์ ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2013) หลังจากที่ทีมเฮลโน ครองแชมป์มาเป็นเวลา 245 วัน[29]

ในรอว์ 8 กรกฎาคม เคนได้เจอกับ คริสเตียน สุดท้ายเคนก็เป็นฝ่ายชนะ หลังแมตช์กลุ่ม เดอะไวแอ็ตต์แฟมิลี ซึ่งเปิดตัวเป็นครั้งแรก ก็ได้ออกมาลอบทำร้ายเคน จนทำให้เคนหมดสิทธิ์ในการเข้าร่วมแมตช์มันนีย์อินเดอะแบงก์ ในศึก มันนีย์อินเดอะแบงก์ (2013)[30][31] ต่อมาเคนได้ขอท้า เบรย์ ไวแอ็ตต์ หัวหน้ากลุ่มไวแอ็ตต์แฟมิลี เจอกันในศึก ซัมเมอร์สแลม (2013) ในแมตช์การปล้ำทำให้คู่ต่อสู้ถูกไฟคอก สุดท้ายเคนก็เป็นฝ่ายแพ้ไป หลังแมตช์ เคนได้ถูกไวแอ็ตต์แฟมิลีเล่นงานจนต้องห่างหายจากการปล้ำ[32] ซึ่งแท้จริงแล้ว เคนได้ไปแสดงภาพยนตร์เรื่อง "See No Evil 2"[33]

ในศึก เฮลอินเอเซล (2013) เคนได้กลับมาอีกครั้ง โดยมาล้างแค้นไวแอ็ตต์แฟมิลี และเล่นงาน เดอะ มิซ ด้วยท่า โชคสแลม[34] ในรอว์คืนต่อมา 28 ตุลาคม เคนได้เจอกับ เดอะ มิซ สุดท้ายเคนก็เป็นฝ่ายชนะ หลังแมตช์ เคนเรียก สเตฟานี แม็กแมเฮิน ออกมา และบอกว่าตอนนี้สเตฟานีมีอำนาจมากและนั่นก็ดีสำหรับสมาคม WWE ดังนั้นเขาจะขอเป็นมอนสเตอร์ที่จะรับใช้สเตฟานี เคนเดินไปหาสเตฟานี จากนั้นก็ถอดหน้ากากส่งให้สเตฟานี และเดินกลับไป[35][36] ต่อมาเคนได้เปลี่ยนบทบาทใหม่โดยได้รับตำแหน่งเป็น "Director of Operations"[37] ในศึก รอยัลรัมเบิล (2014) เคนได้ออกมาเป็นคนที่ 5 แต่ก็ถูก ซีเอ็ม พังก์ เหวี่ยงออกไป หลังจากนั้น เคนกลับมาเหวี่ยงพังก์ออกไป ทำให้ได้สถิติ เหวี่ยงคนออกไปมากที่สุดในรอยัลรัมเบิล แต่อย่างไรก็ตาม สถิติ 13 ปีของเขา ก็ถูกทำลายโดย โรแมน เรนส์ จากการที่เรนส์เหวี่ยงออกไปได้ถึง 12 คน ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 30 เคนได้จับคู่กับ เดอะนิวเอจเอาต์ลอวส์ เจอกับเดอะชีลด์ แต่ก็แพ้ไป

ในรอว์ 22 เมษายน แดเนียล ไบรอัน เจ้าของแชมป์โลกเฮฟวี่เวท WWE ออกมาฉลอง หลังแต่งงานกับ บรี เบลลา สเตฟานี แม็กแมน ออกมายินดี และประกาศว่าไบรอันจะต้องป้องกันแชมป์กับ เคน ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2014) ก่อนที่ เคน (กลับมาสวมหน้ากากอีกครั้ง) ออกมาลอบทำร้ายไบรอันไม่หยุด จนไบรอันจะถูกหามออกจากสนาม ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ เคนก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้[38] ในศึก มันนีย์อินเดอะแบงก์ (2014) เคนได้เข้าร่วมแมตช์ มันนีย์อินเดอะแบงก์ เพื่อชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท WWE แต่สุดท้ายก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้[39][40] ในศึก แบทเทิลกราวด์ (2014) เคนได้ปล้ำ 4 เส้า ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท WWE กับ จอห์น ซีนา, แรนดี ออร์ตัน และ โรแมน เรนส์ แต่ไม่สำเร็จ[41] ในรอว์ 4 สิงหาคม เคนได้ถอดหน้ากากและรับบท "Director of Operations" อีกครั้ง[42]

เกี่ยวกับมวยปล้ำ[แก้]

เคนเล่นงาน ซีเอ็ม พังก์ ด้วยท่า โชคสแลม
เคนเล่นงาน ซีเอ็ม พังก์ ด้วยท่า Diving Clothesline
  • ท่าไม้ตาย
    • ในนามของ เคน
    • ในนามของ ไอแซก แยนเคม
      • DDS (DDT)
    • ในนามของ ดีเซล ตัวปลอม
  • ท่าเอกลักษณ์
    • Back body drop
    • Backbreaker, sometimes into a submission
    • Big boot
    • Corner clothesline
    • Clawhold to an opponent's face, choking them in the process (2011 - ปัจจุบัน)
    • Diving clothesline
    • Falling powerbomb
    • Military press drop
    • Multiple powerslam variations
      • Running
      • Scoop
      • Sidewalk
    • Running low-angle dropkick to a seated opponent
    • Tilt-a-whirl slam
    • Two-handed chokelift
    • Uppercut, sometimes to the opponent's throat
  • ฉายา
    • "The Big Red Monster"
    • "The Devil's Favorite Demon"
    • "The Big Red Machine"
  • เพลงเปิดตัว
    • Sound of drills whirring with classical music in the background (1995–1996; as Isaac Yankem)
    • "Diesel Blues" โดย Jim Johnston (1996–1997; as Fake Diesel)
    • "Burned" โดย Jim Johnston (1997–2000)
    • "Out of the Fire" โดย Jim Johnston (2000–2002)
    • "Slow Chemical" โดย Finger Eleven (เมษายน 2002–สิงหาคม 2008)
    • "Man on Fire" โดย Jim Johnston (18 สิงหาคม 2008–11 ธันวาคม 2011)
    • "Veil of Fire" โดย Jim Johnston (12 ธันวาคม 2011–ปัจจุบัน)

ผลงานทั้งหมด[แก้]

เคนกับแชมป์โลก ECW
  • Pro Wrestling Illustrated
    • PWI Tag Team of the Year (1999) คู่กับ X-Pac[43]
    • PWI ranked him #4 of the 500 best singles wrestlers in the PWI 500 in 2011[44]
  • United States Wrestling Association
    • USWA Heavyweight Championship (1 สมัย)[45]
  • World Wrestling Federation / World Wrestling Entertainment
    • WWF Championship (1 สมัย)
    • World Heavyweight Championship (1 สมัย)[46]
    • ECW Championship (1 สมัย)
    • WWF/E Intercontinental Championship (2 สมัย)
    • WWE Tag Team Championship (2 สมัย) – คู่กับ Big Show[47]^Daniel Bryan
    • World Tag Team Championship (9 สมัย) – คู่กับ Mankind (2), X-Pac (2), The Undertaker (2), The Hurricane (1), Rob Van Dam (1) และ The Big Show (1)
    • WCW Tag Team Championship (1 สมัย) – คู่กับ The Undertaker
    • WWE Hardcore Championship (1 สมัย)
    • Mr. Money in the Bank (SmackDown) (กรกฎาคม 2010)
    • 2009 Bragging Rights Cup with Smackdown Team.
    • Eighth Triple Crown Champion
    • Third Grand Slam Champion
    • สแลมมีอะวอร์ด for Best Family Values (2010) For beating up Jack Swagger, Sr..
  • Wrestling Observer Newsletter
    • Most Disgusting Promotional Tactic (2004) Impregnating Lita[48]
    • Most Overrated (2010)
    • Worst Feud of the Year (2002) vs. Triple H
    • Worst Feud of the Year (2003) vs. Shane McMahon
    • Worst Feud of the Year (2004) vs. Matt Hardy and Lita
    • Worst Feud of the Year (2007) vs. Big Daddy V
    • Worst Feud of the Year (2008) vs. Rey Mysterio
    • Worst Gimmick (1996) Fake Diesel
    • Worst Worked Match of the Year (2001) with The Undertaker vs. KroniK at Unforgiven

ผลงานภาพยนตร์[แก้]

ปี ภาพยนตร์ รับบทเป็น
2006 เกี่ยว ลาก กระชากนรก เจค็อบ กู๊ดไนท์
2008 สมอลล์วิลล์ ไททัน
2010 แม็คกรูเบอร์ ยอดคนสมองบวม แทงเกอร์ ลัทส์

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 "Kane's WWE Profile". WWE. สืบค้นเมื่อ 2012-03-18. 
  2. "SLAM! Sports Bio". CANOE. สืบค้นเมื่อ 2007-12-05. 
  3. "IGN: Kane (WWE) Biography". IGN. สืบค้นเมื่อ 2008-05-19. 
  4. Oliver, Greg (2007). The Pro Wrestling Hall of Fame: The Heels. ECW Press. p. 228. ISBN 1-55022-759-9. 
  5. "Kane Bio". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2008-08-05. 
  6. "Glenn Jacobs' IMDb profile". imdb.com. 
  7. "RAW Roster". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 13 December 2011. 
  8. "RAW results – April 3, 2006". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2007-10-25. 
  9. "RAW results – April 10, 2006". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2007-10-25. 
  10. "ECW Championship official title history". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-06-21. 
  11. "WWE WrestleMania XXIV Results". Pro-Wrestling Edge. สืบค้นเมื่อ 2008-04-06. 
  12. "Kane won SmackDown Money in the Bank Ladder Match". WWE. July 18, 2010. สืบค้นเมื่อ July 19, 2013. 
  13. "World Champion Rey Mysterio def. Jack Swagger; Kane def. Rey Mysterio (New World Champion)". WWE. สืบค้นเมื่อ January 1, 2013. 
  14. Hillhouse, Dave (September 25, 2010). "Smackdown: Kickin’ it old school". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ October 4, 2010. 
  15. Hillhouse, Dave (2010-09-25). "Smackdown: Kickin’ it old school". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-10-04. 
  16. Hillhouse, Dave. "Hell in a Cell: Betrayal, fan interference, and flying shoes". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-10-04. 
  17. "WrestleMania 27 live coverage from the Georgia Dome". Wrestling Observer. สืบค้นเมื่อ 3 September 2011. 
  18. Tedesco, Mike. "Smackdown Results - 4/22/11". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ 3 September 2011. 
  19. Plummer, Dale. "RAW: Cena gets nothing but the R-Truth". SLAM! Wrestling. สืบค้นเมื่อ 4 September 2011. 
  20. "Mark Henry injures Kane". WWE. 23 July 2011. สืบค้นเมื่อ 16 September 2011. 
  21. Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 12/12: Complete "virtual-time" coverage of live three-hour Monday Night Raw - Henry vs. Cena, Slammys, final TLC hype". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 20 December 2011. 
  22. Caldwell, James. "Caldwell's WWE Royal Rumble report 1/29: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV - Rumble match, Punk-Ziggler, Cena-Kane, steel cage". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 30 January 2012. 
  23. Giannini, Alex (6 February 2012). "John Cena vs. Kane (Ambulance Match)". WWE. สืบค้นเมื่อ 13 February 2012. 
  24. "Randy Orton vs. Kane". WWE. สืบค้นเมื่อ 17 March 2012. 
  25. Giannini, Alex. "Randy Orton vs. Kane - Falls Count Anywhere Match". WWE. สืบค้นเมื่อ 21 April 2012. 
  26. Ryan, Mike. "WWE RAW 1000 Results - July 23, 2012". Wrestling Attitude. สืบค้นเมื่อ July 23, 2012. 
  27. Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE NIGHT OF CHAMPIONS PPV RESULTS 9/18: Complete "virtual time" coverage of live PPV - Triple H vs. C.M. Punk". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 21 October 2012. 
  28. Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 9/24: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - Cena announcement, Lawler interview, latest on WWE Title picture". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 21 October 2012. 
  29. "WWE Extreme Rules results and reactions from last night (May 19): Believe in Gold". 
  30. "Caldwell's WWE Raw Results 7/8 (Hour 3): Punk vs. Orton main event & final MITB hype, Vickie fired in McMahon Family Segment, Wyatts debut & begin new feud". Pro Wrestling Torch. 
  31. "WWE News: Kane's status revealed for Money in the Bank PPV". Pro Wrestling Torch. 
  32. Plummer, Dale (August 19, 2013). "Daniel Bryan gets a brief taste of glory at SummerSlam". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ September 2, 2013. 
  33. Namako, Jason (October 28, 2013). "Kane on "See No Evil 2", Stan Hansen added to WWE Alumni". WrestleView. สืบค้นเมื่อ October 30, 2013. 
  34. Waldman, Jon (October 27, 2013). "Hell in a Cell: The usual suspects end up on top". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ October 28, 2013. 
  35. Asher, Matthew (October 29, 2013). "Raw: Fallout from Hell in the Cell is very intriguing". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ October 30, 2013. 
  36. Caldwell, James (November 4, 2013). "Raw News: Big Show-The Authority developments, Bryan out of title picture, Cena, Kidd returns, Heyman update, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ November 5, 2013. 
  37. Caldwell, James (November 6, 2013). "WWE News: Kane given a new TV title, Hunter briefly touches on Big Show storyline in Week 10 of interview series". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ November 7, 2013. 
  38. Seife, Andy. "WWE World Heavyweight Champion Daniel Bryan vs. Kane (Extreme Rules Match)". WWE. สืบค้นเมื่อ 21 April 2014. 
  39. Clapp, John. "Seth Rollins won the Money in the Bank Contract Ladder Match". สืบค้นเมื่อ June 29, 2014. 
  40. Benigno, Anthony. "John Cena def. Randy Orton, Bray Wyatt, Roman Reigns, Cesaro, U.S. Champion Sheamus, Kane and Alberto Del Rio to become the new WWE World Heavyweight Champion". สืบค้นเมื่อ June 29, 2014. 
  41. "WWE Battleground 2014 results". WWE. สืบค้นเมื่อ July 20, 2014. 
  42. Tedesco, Mike. "WWE RAW Results - 8/11/14 (Live results from Portland)". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ August 11, 2014. 
  43. "Pro Wrestling Illustrated Award Winners Tag Team of the Year". Wrestling Information Archive. สืบค้นเมื่อ 2008-06-21. 
  44. ""PWI 500": 1–100". Pro Wrestling Illustrated. 2011-08-09. สืบค้นเมื่อ 2011-08-09. 
  45. "USWA Heavyweight Championship history". 
  46. "World Heavyweight Championship (WWE) history". 
  47. "WWE News: Smackdown SPOILERS 4/22 – Complete "virtual-time" coverage of Smackdown TV taping from London". Pro Wrestling Torch. 20111-04-19. สืบค้นเมื่อ 2011-04-20. 
  48. Meltzer, Dave (January 26, 2011). "Biggest issue of the year: The 2011 Wrestling Observer Newsletter Awards Issue". Wrestling Observer Newsletter (Campbell, CA): 1–40. ISSN 1083-9593. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]