เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2012)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2012)
Survivor Series (2012)
โปสเตอร์หรือสัญลักษณ์ของ เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2012).
โปสเตอร์ศึกเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2012) โดยมีเดอะ มิซ เป็นนายแบบ
เพลงประจำ "Now or Never" โดย Outasight
ข้อมูล
สมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี
วันที่ สหรัฐอเมริกา 18 พฤศจิกายน 2012
ไทย ทรูวิชั่นส์ 2 ธันวาคม 2012
ผู้ชม 8,500 คน
สถานที่ Bankers Life Fieldhouse
เมือง อินดีแอนาโพลิส, รัฐอินดีแอนา
ลำดับเหตุการณ์เพย์-เพอร์-วิว
เฮลอินเอเซล (2012) เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2012) ทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2012)
ลำดับเหตุการณ์เซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์
เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2011) เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2012) เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2013)

เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2012) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในปี 2012 ซึ่งจัดเป็นปีที่ 26 แล้ว สถานที่จัดคือ Bankers Life Fieldhouse ในเมือง อินดีแอนาโพลิส, รัฐอินดีแอนา สหรัฐอเมริกา[1][2] เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012

เบื้องหลัง / ก่อนจะถึงศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์[แก้]

เรื่องราวระหว่าง ทีมซิกก์เลอร์ ปะทะ ทีมโฟลีย์[แก้]

ในศึกรอว์ (29 ตุลาคม 2012) ซีเอ็ม พังก์ ออกมาบอกว่าทุกๆ คนคิดว่า ไรแบ็ค จะแพ้ไม่เป็น ทุกคนคิดว่ามันคงไม่จบแบบนี้ ทุกคนคิดว่าฉันจะเป็นเหยื่อรายต่อไป ฉันได้พิสูจน์ให้ทุกคนเห็นแล้วว่าทุกคนคิดผิด แม้กระทั่ง จิม รอสส์ เอง พังก์ก็สุ่มชี้ไปที่คนดู พร้อมกับบอกว่า แกก็คิดผิด ทุกคนคิดผิดว่าจะไม่มีวันที่ 344 กับการครองแชมป์ WWE ของฉัน ฉันชนะพวกฮีโร่มาทุกคนแล้ว รอดพ้นมาจากทุกๆ สิ่งที่พวกแกหยิบยื่นมาให้ ไม่ว่าจะทั้ง เรย์ มิสเตริโอ, แรนดี ออร์ตัน และ จอห์น ซีนา พังก์บอกว่าชัยชนะของเขาในศึก เฮลอินเอเซล (2012) เป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่มาก พังก์พูดถึงกรรมการ แบรด แมดด็อกซ์ ที่จัดการล้วงเป้าไรแบ็ค ในศึก เฮลอินเอเซล ซึ่งพังก์บอกว่าฉันจะไม่ทำอะไรเขาหรอก ก่อนจะบอกว่า แมดด็อกซ์ นั้นถูกจ้างกลับมาทำงานโดย เอเจลี ซึ่งเขาก็บอกออกมาบอกทุกๆ อย่างตามที่พวกแกได้รู้กันไปแล้ว ฉันจะไม่ทำอะไรทั้งสิ้นกับสิ่งที่เกิดขึ้นในศึก เฮลอินเอเซล พังก์ก็บอกว่าเขาชนะทั้ง วินซ์ แม็กแมน ชนะทั้ง ทริปเปิล เอช ฉันนี่ละ สุดยอดที่สุดในโลก จริงๆ แล้วพังก์ก็บอกว่ามันจะไม่มีการรีแมตช์เกิดขึ้นอย่างแน่นอน เพลงเปิดตัวของ มิค โฟลีย์ ก็ดังขึ้น โฟลีย์ออกมาเปิดคลิปฉากจบของแมตช์ชิงแชมป์ WWE ในศึก เฮลอินเอเซล เป็นภาพ พังก์โดนไรแบ็ค จับใส่ Shell Shock บนกรงเหล็กเฮลอินเอเซล ทางด้านพังก์โต้กลับว่าครั้งสุดท้ายที่เราได้เห็น มิค โฟลีย์ ก็คือ โฟลีย์นั้นลงไปนอนกับพื้น เพราะโดนฉันเตะ โฟลีย์บอกว่าคืนนี้ไม่ได้ออกมา และบอกว่าเขาได้ให้ตัวเลือกกับพังก์ไปเมื่อเดือนก่อนว่าพังก์จะเลือกที่จะเป็นตำนานหรือเป็นแค่พวกไล่เก็บสถิติไปวันๆ ซึ่งพังก์คงลืมไป พังก์ก็พูดแขวะแฟนๆ ก่อนจะโม้อีกรอบว่าตัวเองเป็นแชมป์มา 344 วันแล้ว พังก์บอกว่าดูเหมือนโฟลีย์จะต้องการบางอย่าง พังก์เสนอแมตช์การปล้ำแทคทีม 5 ต่อ 5 ในศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ ทีมของ ซีเอ็ม พังก์ ปะทะ ทีมของ มิค โฟลีย์ และโฟลีย์ตอบรับคำท้าของพังก์ ทันใดนั้นเองเพลงเปิดตัวของ ไรแบ็ค ก็ดังขึ้น ไรแบ็คขึ้นมาบนเวที ทำให้ พังก์กับ พอล เฮย์แมน หนีไป ในคืนเดียวกัน พังก์ กับ เฮย์แมน ออกมาประกาศลูกทีมของพวกเขาคือ เดอะ มิซ, โคดี โรดส์, แดเมียน แซนดาว และ อัลเบร์โต เดล รีโอ ส่วน โฟลีย์ ก็ออกมาประกาศสมาชิกในทีมคือ โคฟี คิงส์ตัน, แดเนียล ไบรอัน, เคน และ แรนดี ออร์ตัน พังก์บอก จะกำจัดทุกคนออกไปจากแมตช์ เหลือไว้แต่โฟลีย์ แล้วจะได้สั่งสอนมันอย่างเมามันส์ แต่โฟลีย์บอกว่าเขาไม่ได้เข้าร่วมด้วยหรอก คนที่ 5 ของทีมเขาคือ ไรแบ็ค แล้วทุกคนก็ตีกันมั่วไปหมด พังก์รีบหนีกลับไปก่อน ปล่อยให้ลูกทีมโดนอัดอยู่บนเวที แล้วไรแบ็คก็เล่นงาน โคดี โรดส์ ปิดรายการไป[3] ต่อมาได้มีการเปลี่ยนแปลงโดยให้ ซีเอ็ม พังก์ ป้องกันแชมป์ WWE กับ จอห์น ซีนา และ ไรแบ็ค และให้ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ เป็นกัปตันทีมแทนพังก์ และให้ เดอะ มิซ ย้ายมาอยู่ทีมโฟลีย์ และเอา เวด บาร์เร็ตต์ มาอยู่ทีมซิกก์เลอร์แทนมิซ

ผลการปล้ำ[แก้]

# แมทช์การปล้ำ กำหนดการปล้ำ เวลา
ก่อนเริ่มรายการ ทรีเอ็มบี (ฮีท สเลเตอร์ และ จินเดอร์ มาฮาล พร้อมด้วย ดรูว์ แมคอินไตย์) ชนะ ทีม โค-โบร

(ซานติโน่ มาเรลล่า และ แซค ไรเดอร์)

แมทช์การปล้ำแทคทีม 6:21
1 ทีมเคลย์ - โบรดัส เคลย์ , จัสติน เกเบรียล , ไทสัน คิด , เรย์ มิสเตอริโอ และ ซิน คารา ชนะ ทีมเทนไซ - เทนไซ , พรีโม , อีปิโค , ไทตัส โอนีล และ ดาร์เรน ยัง แมทช์การปล้ำเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ อีลิมิเนชั่น แทคทีม 18:27
2 อีฟ ทอร์เรส (c) ชนะ เคทลิน แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์ WWE Divas Championship 7:02
3 แอนโทนีโอ ซีซาโร (c) ชนะ อาร์-ทรูธ แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์ WWE United States Championship 6:58
4 เชมัส ชนะฟาวล์ บิ๊กโชว์ (c) แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์ World Heavyweight Championship[4] 14:45
5 ทีมซิกเลอร์ - ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ , แดเมียน แซนดาว , เดวิด โอทังก้า , อัลเบร์โต เดล รีโอ และ เวด บาร์เร็ตต์ ชนะ ทีมโฟลีย์ - โคฟี คิงส์ตัน , แดเนียล ไบรอัน , เคน , แรนดี ออร์ตัน และ เดอะ มิซ (พร้อมด้วย มิค โฟลีย์) แมทช์การปล้ำเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ อีลิมิเนชั่น แทคทีม[5] 23:42
6 ซีเอ็ม พังก์ (c) ชนะ จอห์น ซีนา และ ไรแบ็ค แมทช์การปล้ำสามเส้า เพื่อชิงแชมป์ WWE Championship 17:59
(c) – หมายถึง ยังคงเป็นแชมป์อยู่ก่อนเริ่มแข่งขัน

ลำดับการถูกกำจัดออก: ทีมเคลย์ ปะทะ ทีมเทนไซ[แก้]

ลำดับ นักมวยปล้ำ ทีม ถูกกำจัดโดย ถูกกำจัดด้วยท่า เวลา
1 โบรดัส เคลย์ ทีมเคลย์ เทนไซ Running Senton Splash 8:25
2 เทนไซ ทีมเทนไซ จัสติน เกเบรียล Crucifix Pin 10:23
3 ไทตัส โอนีล ทีมเทนไซ ไทสัน คิด Enzuigiri 13:51
4 อีปิโค ทีมเทนไซ ไทสัน คิด Sharpshooter 15:02
5 พรีโม ทีมเทนไซ เรย์ มิสเตอริโอ La Magistral 17:32
6 ดาร์เรน ยัง ทีมเทนไซ เรย์ มิสเตอริโอ Diving Splash 18:27
ผู้รอดชีวิต: เรย์ มิสเตอริโอ , ซิน คารา , จัสติน เกเบรียล และ ไทสัน คิด

ลำดับการถูกกำจัดออก: ทีมซิกเลอร์ ปะทะ ทีมโฟลีย์[แก้]

ลำดับการถูกกำจัดออก: ทีมซิกเลอร์ ปะทะ ทีมโฟลีย์[แก้]

ลำดับ นักมวยปล้ำ ทีม ถูกกำจัดโดย ถูกกำจัดด้วยท่า เวลา
1 แดเมียน แซนดาว ทีมซิกเลอร์ เคน Chokeslam 3:08
2 เคน ทีมโฟลีย์ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ Zig Zag 3:49
3 เดวิด โอทังก้า ทีมซิกเลอร์ แดเนียล ไบรอัน The "No" Lock 7:12
4 โคฟี คิงส์ตัน ทีมโฟลีย์ เวด บาร์เร็ตต์ Bull Hammer 9:43
5 แดเนียล ไบรอัน ทีมโฟลีย์ อัลเบร์โต เดล รีโอ Cross Armbreaker 12:40
6 เวด บาร์เร็ตต์ ทีมซิกเลอร์ เดอะ มิซ Skull Crushing Finale 16:06
7 เดอะ มิซ ทีมโฟลีย์ อัลเบร์โต เดล รีโอ Enzuigiri 17:16
8 อัลเบร์โต เดล รีโอ ทีมซิกเลอร์ แรนดี ออร์ตัน RKO 21:00
9 แรนดี ออร์ตัน ทีมโฟลีย์ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ Superkick 23:42
ผู้รอดชีวิต: ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "WWE Survivor Series". WWE. สืบค้นเมื่อ 2012-08-19. 
  2. "WWE Survivor Series presented by Kmart". Bankers Life Fieldhouse. สืบค้นเมื่อ 2012-09-01. 
  3. http://www.wwe.com/shows/raw/2012-10-29/wwe-raw-results-26064318/page-4
  4. "World Heavyweight Champion Big Show vs. Sheamus". WWE. สืบค้นเมื่อ 2012-10-31. 
  5. "Team Foley vs. Team Punk". WWE. สืบค้นเมื่อ 2012-10-30. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]