คริสเตียน (นักมวยปล้ำ)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
คริสเตียน
An image of คริสเตียน.
ข้อมูล
ฉายา คริสเตียน
คริสเตียน เคจ
เดอะ ซุยไซด์ โบลนด์
กัปตัน คาริสมา
เดอะ แคนาเดียน เรจ
คอนควิสเทเดอร์ ดอส
ความสูง 6 ฟุต 1 นิ้ว (1.85 เมตร)
น้ำหนัก 212 ปอนด์ (96 กก)
เกิด 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1973 (39 ปี)
คิตเชเนอร์, รัฐออนแทรีโอ, แคนาดา[1]
พำนัก แทมปา รัฐฟลอริดา
มาจาก โตรอนโต, รัฐออนแทรีโอ, แคนาดา[2]
ฝึกหัดโดย ดอรี ฟังค์ จูเนียร์
รอน ฮัตชินสัน
ทอม พริชาร์ด
เปิดตัว ค.ศ. 1990

เจสัน เรโซ มีชื่อจริงว่า วิลเลียม เจสัน เรโซ เกิดวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2516[3] เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและนักแสดงชาวแคนาดา ปัจจุบันเซ็นสัญญาให้กับสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในนามสังเวียนมวยปล้ำมีชื่อว่า คริสเตียน เคยเป็นครึ่งหนึ่งของแทคทีมที่ชื่อว่า เอดจ์ และ คริสเตียน โดยชีวิตจริงเขากับ เอดจ์ เป็นเพื่อนกันและในบทเขารับบทเป็นน้องชายของเอดจ์ เป็นอดีตนักมวยปล้ำของค่าย โทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง (ทีเอ็นเอ) ใช้ชื่อว่า คริสเตียน เคจ[4]

เนื้อหา

ประวัติในสังเวียนมวยปล้ำ [แก้]

เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ / ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (2009 - ปัจจุบัน) [แก้]

คริสเตียนได้มาอยู่ใน อีซีดับเบิลยู ในปี ค.ศ. 2009 และคว้า แชมป์โลก ECW มาได้ โดยเอาชนะ ทอมมี ดรีมเมอร์ ในศึก ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2009) จนเป็นแชมป์โลก ECW 2 สมัย ก่อนที่จะเสียแชมป์โลก ECW ให้กับ อีเซเคียล แจ็คสัน ในศึก ECW ตอนสุดท้าย (16 กุมภาพันธ์ 2010)[5] จากนั้น ECW ได้ถูกยุบสมาคมและเปลี่ยนเป็นรายการ ดับเบิลยูดับเบิลยูอีเอ็นเอ็กซ์ที คริสเตียนจึงย้ายมาสังกัดรอว์ แต่ก็ได้ย้ายมาสังกัด สแมคดาวน์ จากผลดราฟท์ ในศึกรอว์ (27 เมษายน 2010)[6] ในศึก สแมคดาวน์ (24 กันยายน 2010) คริสเตียนได้รับบาดเจ็บที่บริเวณหน้าอกจากการถูก อัลเบอร์โต เดล รีโอ ใส่ท่า Cross Arm Breaker จนได้รับบาดเจ็บและต้องเข้ารับการผ่าตัด ทำให้ต้องพักการปล้ำไปเป็นเวลา 6 เดือน[7]

ในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2011) คริสเตียนได้มาปรากฏตัวหลังจากเอดจ์ กำลังถูกเดล รีโอ ลอบทำร้าย คริสเตียนวิ่งออกมาและใส่ท่า คิลสวิตช์ เล่นงานเดล รีโอ[8] ในศึก สแมคดาวน์ คริสเตียนได้จับคู่กับเอดจ์ เจอกับ เดล รีโอ และ โบรดัส เคลย์ สุดท้าย เอดจ์และคริสเตียน ก็เป็นฝ่ายชนะ ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 เอดจ์ต้องป้องกัน แชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับเดล รีโอ โดยมี คริสเตียนยืนอยู่ข้างเวทีของเอดจ์ และมี โบรดัส เคลย์ กับ ริคาร์โด รอดริเกซ ยืนอยู่ข้างเวทีของเดล รีโอ สุดท้าย คริสเตียนก็ช่วยเอดจ์ ป้องกันแชมป์เอาไว้ได้[9]

ในศึกรอว์ (11 เมษายน 2011) เอดจ์ได้ประกาศเลิกปล้ำ เพราะมีอาการบาดเจ็บ และขอสละแชมป์เฮฟวี่เวท ในศึก สแมคดาวน์ (15 เมษายน 2011) คริสเตียนได้เข้าร่วมแมตช์ แบทเทิลรอยัล เพื่อหาผู้ชนะไปเจอกับ อัลเบอร์โต เดล รีโอ ในการชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท แทน เอดจ์ ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2011) และคริสเตียนก็เป็นผู้ชนะและได้เป็นผู้ท้าชิงพร้อมกับเดล รีโอ ในแมตช์การปล้ำไต่บันไดชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ สุดท้าย คริสเตียนก็เป็นฝ่ายชนะและคว้าแชมป์โลกเป็นสมัยแรก แต่ไม่นาน ในศึก สแมคดาวน์ (6 พฤษภาคม 2011) หลังจากศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ แค่ 2 วัน คริสเตียนก็เสียแชมป์ให้กับ แรนดี ออร์ตัน แล้วซึ่งคริสเตียนครองแชมป์โลกสมัยแรก มาได้เพียง 5 วันเท่านั้น[10]

ในศึก โอเวอร์ เดอะ ลิมิต (2011) คริสเตียนได้ขอท้าชิงแชมป์กับออร์ตัน แต่ก็ไม่สำเร็จ[11] ในศึก สแมคดาวน์ คริสเตียนได้เจอกับ เชมัส และ มาร์ก เฮนรี ผู้ชนะจะได้เป็นผู้ท้าชิงอันดับ 1 ในการชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับออร์ตัน สุดท้ายเชมัสก็เอาชนะไป ในศึก สแมคดาวน์ คริสเตียนได้เป็นกรรมการพิเศษคู่ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ระหว่าง ออร์ตันกับเชมัส และเป็นออร์ตันที่ป้องกันแชมป์เอาไว้ได้ หลังจากจบแมตช์ คริสเตียนได้เอาเข็มขัดแชมป์ไปตีใส่หัวของออร์ตัน ก่อนจะเดินจากไป และได้กลายมาเป็นฝ่ายอธรรม

ในศึก แคปิเทล พูนิชเมนท์ คริสเตียนได้ขอท้าชิงแชมป์กับออร์ตัน อีกครั้ง แต่ก็ไม่สำเร็จอีก[12] ในศึก มันนีอินเดอะแบงก์ (2011) คริสเตียนได้ขอท้าชิงแชมป์กับออร์ตัน อีกครั้ง โดยถ้า ออร์ตันทำผิดกฎิตาหรือตามคำสั่งของกรรมการเข็มขัดจะตกเป็นของคริสเตียนทันที สุดท้ายออร์ตันก็ทำผิดกฎิตา โดยการเตะผ่าหมากของคริสเตียน ทำให้คริสเตียนชนะฟาล์วและคว้าเข็มขัดแชมป์โลกเป็นสมัยที่ 2 หลังแมตช์ ออร์ตันเล่นงานคริสเตียนเละก่อนจะ RKO บนโต๊ะผู้บรรยาย แล้วก็เดินกลับไป แต่เปลี่ยนใจกลับมา RKO บนโต๊ะซ้ำอีกรอบ และถูกหามกลับไปหลังเวที[13] ในศึก ซัมเมอร์สแลม (2011) คริสเตียนก็เสียแชมป์ให้กับออร์ตัน ในแมตช์การปล้ำไม่มีกฎกติกา[14]

คริสเตียนได้เปิดศึกกับเชมัส และได้ท้าเจอกัน ในศึก เฮลอินเอเซล (2011) แต่คริสเตียนก็แพ้ไป[15] และได้ขอรีแมตช์อีกครั้ง ในศึก เวนเจินส์ (2011) แต่คริสเตียนก็แพ้ไปอีกเป็นครั้งที่ 2 ติดต่อกัน[16] ในศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2011) คริสเตียนได้เข้าร่วมทีมของ เวด บาร์เร็ตต์ เจอกับทีมของออร์ตัน ในแมตช์การปล้ำแทคทีม 5 ต่อ 5 แบบคัดออก แต่ก่อนที่จะถึงศึกเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ คริสเตียนได้รับบาดเจ็บที่คอจากการถูก บิ๊กโชว์ เล่นงาน ด้วยท่า โชคสแลม[17] และได้รับบาดเจ็บที่ข้อเท้าจากการปล้ำที่ยุโรป ทำให้คริสเตียนต้องถอนตัวออกจากศึกเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ โดยให้ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ เข้าร่วมทีมของบาร์เร็ตต์แทน[18]

ในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012) คริสเตียนได้กลับมาจากอาการบาดเจ็บ โดยออกมาสนับสนุน จอห์น โลรีนายติส ให้เป็นผู้จัดการทั้งรอว์ และ สแมคดาวน์ พร้อมกับ อัลเบอร์โต เดล รีโอ และ มาร์ก เฮนรี ที่ออกมาสนับสนุนให้กับ จอห์น โลรีนายติส ด้วยเช่นกัน คริสเตียนบอกว่าเขาถูก เชมัส หักข้อเท้า และยังถูก บิ๊กโชว์ อัดจนคอแทบหักแต่ ทีโอดอร์ ลอง ก็ยังบังคับให้เขาออกไปปล้ำจนต้องเจ็บซ้ำอีก ดังนั้นเขาจึงขอสนับสนุนให้ จอห์น โลรีนายติส มาเป็นผู้จัดการแทน จากนั้นทุกคนก็ร่วมถ่ายรูปหมู่กันเพื่อประสานความสัมพันธ์ที่ดี[19] ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 คริสเตียนได้เข้าร่วมทีมของ จอห์น โลรีนายติส เจอกับทีมของ ทีโอดอร์ ลอง ในแมตช์การปล้ำแทคทีม 12 คน แต่ว่าคริสเตียนได้รับบาดเจ็บจากการถูก ซีเอ็ม พังก์ เล่นงานในศึกรอว์ (26 มีนาคม 2012) ก่อนศึก เรสเซิลเมเนีย จนต้องหมดสิทธิ์ไป ซึ่งแท้จริงแล้วอาการบาดเจ็บของคริสเตียนนั้นยังไม่หายดี[20]

ในศึก โอเวอร์เดอะลิมิต (2012) คริสเตียนได้กลับมาเป็นฝ่ายธรรมะอีกครั้ง และได้เข้าร่วมแมตช์ "People Power" แบทเทิลรอยัล 20 คน ผู้ชนะจะได้สิทธิ์เลือกในการชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล หรือ แชมป์ยูเอส และคริสเตียนก็ได้เป็นผู้ชนะและมีสิทธิ์เลือกในการชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล หรือ แชมป์ยูเอส โดยคริสเตียนได้เลือกที่จะชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล และเจ้าของตำแหน่งคือ โคดี โรดส์ ในคืนเดียวกัน คริสเตียนได้ชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล กับ โคดี โรดส์ สุดท้ายคริสเตียนก็เป็นฝ่ายชนะและคว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลมาได้[21] แต่ก็เสียแชมป์ให้กับ เดอะ มิซ ในศึก รอว์ ตอนที่ 1,000 (23 กรกฎาคม 2012)

เกี่ยวกับมวยปล้ำ [แก้]

คริสเตียน ใช้ท่า Frog Splash เล่นงานใส่ เคิร์ต แองเกิล
คริสเตียน ใช้ท่า Diving headbutt เล่นงานใส่ แจ๊ค สแวกเกอร์
คริสเตียน และ เอดจ์
  • ท่าไม้ตาย
  • ท่าเอกลักษณ์
    • Cloverleaf – TNA
    • Diving headbutt
    • Dropkick, sometimes from the top rope
    • Fireman's carry gutbuster
    • Flapjack
    • Flashpoint (Diving European uppercut)
    • Hurricanrana, either while charging an opponent or off the top rope
    • Flapjack
    • Inverted facelock backbreaker
    • Multiple DDT variations
      • Falling inverted
      • Implant
      • Inverted tornado
      • Tornado
    • Pendulum overhead kick from out of the corner to an oncoming opponent
    • Spinebuster
    • Sitout inverted suplex slam
    • Diving reverse elbow
    • Slap
    • Springboard from out of the corner into either a plancha or a twisting sunset flip
    • Stands on the shoulders of an opponent on the middle rope, choking them in the process
    • Slingshots out of the ring and slaps the opponent in the face
  • ฉายาและชื่ออื่นๆ
    • "The Creepy Little Bastard (CLB)" (WWE)
    • "The New People's Champion" (WWE)
    • "Captain Charisma" (WWE / TNA)
    • "The Champ" (TNA)
    • "The Instant Classic" (TNA)
  • เพลงเปิดตัว
    • "Blood" โดย Jim Johnston (used as part The Brood) (WWF)
    • "Blood Brother" โดย Jim Johnston (WWF)
    • "At Last" โดย Jim Johnston (WWE)
    • "My Peeps" โดย Jim Johnston (WWE)
    • "Just Close Your Eyes" โดย Waterproof Blonde (WWE)
    • "Take Over" โดย Dale Oliver (TNA / ROH)
    • "Just Close Your Eyes" โดย Story of the Year (WWE)

ผลงานทั้งหมด [แก้]

คริสเตียน กับ แชมป์โลก ECW
คริสเตียน กับ แชมป์แทคทีม WWF
คริสเตียน กับ แชมป์โลก NWA
  • East Coast Wrestling Association
    • ECWA Heavyweight Championship (1 สมัย)
  • New Tokyo Pro Wrestling
    • NTPW Pro Tag Team Championship (1 สมัย) – คู่กับ เซ็กซ์ตัน ฮาร์ดแคสเทิล[22]
  • Pennsylvania Championship Wrestling
    • PCW Heavyweight Championship (1 สมัย)[23]
  • Pro Wrestling Illustrated
    • PWI Match of the Year (2000) คู่กับ เอดจ์ vs. เดอะ ดัดลีย์ บอยซ์ และ ฮาร์ดี บอยซ์ in a Triangle Ladder match at WrestleMania 2000[24]
    • PWI Match of the Year (2001) คู่กับ เอดจ์ vs. เดอะ ดัดลีย์ บอยซ์ และ เดอะ ฮาร์ดี บอยซ์ in a Tables, Ladders, and Chairs Match at WrestleMania X-Seven
    • PWI จัดในอันดับที่ 7 ของท็อป 500 อันดับ ซิงเกิลนักมวยปล้ำแห่งปีใน PWI 500 ในปี 2007[25]
  • Total Nonstop Action Wrestling
    • NWA World Heavyweight Championship (2 สมัย)[26]
  • World Wrestling Federation / World Wrestling Entertainment
    • World Heavyweight Championship (2 สมัย)[27]
    • ECW Championship (2 สมัย)[28]
    • WWF/E Intercontinental Championship (4 สมัย)
    • WWF European Championship (1 สมัย)
    • WWF Hardcore Championship (1 สมัย)[29]
    • WWF Light Heavyweight Championship (1 สมัย)
    • WWF/E World Tag Team Championship (9 สมัย) – คู่กับ คริส เจอริโค (1), เอดจ์ (7), และ แลนซ์ สตอร์ม (1)
    • Eleventh Grand Slam Champion
    • Triple Crown Champion คนที่ 23
  • Wrestling Observer Newsletter
    • Tag Team of the Year (2000) – คู่กับ เอดจ์[30]
    • Worst Worked Match of the Year (ปี 2006) – TNA Reverse Battle Royal on the October 26, ปี 2006 episode of TNA Impact![31]

ดูเพิ่ม [แก้]

อ้างอิง [แก้]

  1. ↑ "Bodyslamming profile". Bodyslamming. สืบค้นเมื่อ 2009-10-26. 
  2. ↑ Mackinder, Matt (2007-11-04). "Cage DVD worth it for extras". SLAM! Sports: Wrestling. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2009-10-20. 
  3. ↑ "Christian Cage's profile". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2009-10-20. 
  4. ↑ LaCroix, Corey David (2008-01-15). "Genesis turns Christian and much more". SLAM! Sports: Wrestling. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2009-09-18. 
  5. ↑ Plummer, Dale; Nick Tylwalk (2010-02-02). "The 2010 Royal Rumble is Rated R in Atlanta". SLAM! Sports: Wrestling. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-02-02. 
  6. ↑ Stephens, David (2010-04-27). "Raw Results - 4/26/10". WrestleView. สืบค้นเมื่อ 2010-09-24. 
  7. ↑ Wilkins, Mike (2010-09-21). "WWE News: Smackdown spoilers - Results for Friday's final Smackdown on MyNet airing Sept. 24 (including surprise return)". WrestleView. สืบค้นเมื่อ 2010-09-24. 
  8. ↑ Hillhouse, Dave (2011-02-20). "Elimination Chamber mostly eliminates dramatic intrigue". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2011-03-22. 
  9. ↑ Hillhouse, Dave (2011-03-19). "Smackdown: At wrestlemania 27 christian 27.Matchesgalore". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2011-03-22. 
  10. ↑ "WWE SmackDown ep. 611". World Wrestling Entertainment. WWE SmackDown. Syfy. May 6, 2011. No. 18, season 13. approx. 118 minutes in. “...new world heavyweight champion, Randy Orton.”
  11. ↑ Caldwell, James (2011-05-22). "Caldwell's WWE Over the Limit PPV Results 5/22: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV - Cena vs. Miz I Quit, Orton vs. Christian, Cole vs. Lawler". PWTorch. สืบค้นเมื่อ 2011-06-19. 
  12. ↑ Kapur, Bob (June 19, 2011). "Cena, Orton retain titles at Capitol Punishment". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ September 12, 2011. 
  13. ↑ Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE MONEY IN THE BANK PPV RESULTS 7/17: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV - Cena vs. Punk, MITB ladder matches". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 22 December 2011. 
  14. ↑ "World Heavyweight Champion Christian vs. Randy Orton (No Holds Barred Match". WWE. สืบค้นเมื่อ 2011-08-14. 
  15. ↑ Caldwell, James. "Caldwell's WWE Hell In A Cell PPV Results 10/2: Complete "virtual time" coverage of live PPV". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 12 October 2011. 
  16. ↑ Caldwell, James. "Caldwell's WWE Vengeance PPV Results 10/23: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV – Triple H & Punk, Cena vs. Del Rio, Henry vs. Show". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 24 October 2011. 
  17. ↑ "SmackDown results: Big Show gets another chance at Mark Henry". 
  18. ↑ Styles, Joey (2011-11-14). "Christian injured; out of Survivor Series". WWE. สืบค้นเมื่อ 2011-12-20. 
  19. ↑ Former champions return to support John Laurinaitis on WWE.com By: Zach Linder February 19, 2012
  20. ↑ Tom Herrera (26.3.2012). "Christian injured on Raw SuperShow, rendered unable to compete at WrestleMania". WWE. สืบค้นเมื่อ 26 March 2012. 
  21. ↑ "Christian def. Intercontinental Champion Cody Rhodes". 
  22. ↑ Copeland, Adam (2004). Adam Copeland on Edge. WWE Books. p. 104. ISBN 978-1-4165-1130-4. 
  23. ↑ "Pennsylvania Championship Wrestling Heavyweight Title history". Solie.org. สืบค้นเมื่อ 2009-09-29. 
  24. ↑ Pro Wrestling Illustrated 33 (3): 98. 2012. 
  25. ↑ "Pro Wrestling Illustrated (PWI) 500 for 2007". Internet Wrestling Database in association with Pro Wrestling Illustrated. สืบค้นเมื่อ 2012-03-07. 
  26. ↑ Duncan, Royal; Gary Will, Matt Benaka, Earl Oliver, Brian Westcott, Richard Sullivan, Andrew Zadarnowski, Joe Dean, Jason Fitzgerald, and Manual Gonzalez. "NWA World Heavyweight Title history". Wrestling Title Histories by Gary Will and Royal Duncan. Solie.org. สืบค้นเมื่อ 2009-09-29. 
  27. ↑ "World Heavyweight Championship history". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2011-05-02. 
  28. ↑ "ECW Championship history". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2009-09-29. 
  29. ↑ "History Of The WWE Hardcore Championship". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2009-09-29. 
  30. ↑ Meltzer, Dave, "2000 Wrestling Observer Newsletter Awards", Wrestling Observer Newsletter (Campbell, CA): 1–12, ISSN 10839593 
  31. ↑ Meltzer, Dave (January 22, 2007), "2006 Wrestling Observer Newsletter Awards", Wrestling Observer Newsletter (Campbell, CA): 1–12, ISSN 10839593 

แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]

คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ:
คริสเตียน (นักมวยปล้ำ)

ดึงข้อมูลจาก "http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=คริสเตียน_(นักมวยปล้ำ)&oldid=4922511".