มันนีอินเดอะแบงก์แลดเดอร์แมตช์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Mr. Kennedy เก็บกระเป๋าสิทธินี้ได้ในมันนีอินเดอะแบงค์แลดเดอร์แมทช์ ในศึกเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 23

มันนีอินเดอะแบงก์แลดเดอร์แมตช์ (อังกฤษ: Money in the Bank ladder match) เป็นการแข่งขันชิงกระเป๋าเอกสารสิทธิ์ของการท้าชิงแชมป์โลก ซึ่งจะจัดการแข่งขันในศึกเรสเซิลเมเนีย ตั้งแต่ครั้งที่ 21 เป็นต้นมา โดยจะได้คัดสรรนักมวยปล้ำจากค่าย รอว์ สแมคดาวน์ และ อีซีดับเบิลยู ในการเข้าชิงกระเป๋าเอกสารสิทธิ์นี้ เพียง 8 คน เท่านั้น โดยผู้ที่คิดค้นแมตซ์นี้ขึ้นมาก็คือ คริส เจอริโค

กติกา[แก้]

นักมวยปล้ำ 6-8 คนจากทั้ง 3 ค่ายของ WWE จะต่อสู้กันเพื่อแย่งกระเป๋าสิทธิ์นี้ โดยไม่มีการจับกด,ยอมแพ้,ดิสควอลิฟายด์เคชัน มีวิธีเดียวที่นักมวยปล้ำจะต้องปีนบันไดเหล็กขึ้นไปหยิบกระเป๋า หากใครนำลงมาได้ จะได้ครองเอกสารสิทธิ์นี้ ในระยะเวลา 1 ปีเต็มหลังจากได้ครองกระเป๋าเอกสารสิทธิ์ ซึ่งเอกสารนี้ใช้ในการขอท้าชิงแชมป์โลกจากค่ายใดก็ได้ใน WWE ที่ไหน เมื่อไรก็ได้(สถานที่แห่งใดก็ได้ ทึ่มีกรรมการไปเป็นสักขีพยาน) เพียง 1 ครั้งเท่านั้น ตั้งแต่ปี 2010 เป็นต้นมา หลังจากค่าย อีซีดับเบิลยู ถูกยุบไป ได้มีการจัดศึกใหญ่ของแมตซ์นี้ขึ้นมาโดยเฉพาะ (ศึกมันนีอินเดอะแบงก์) และมีการจัดแมตซ์นี้ขึ้นเป็น 2 แมตซ์ ซึ่งมีการแบ่งกระเป๋าของแต่ละค่ายอย่างชัดเจน โดยกระเป๋าใบสีแดงจะสามารถชิงแชมป์ WWE ของค่าย รอว์ ได้เท่านั้น และ กระเป๋าใบสีฟ้าจะสามารถชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ของค่าย สแมคดาวน์ ได้เท่านั้น โดยตั้งแต่ปี 2012 นักมวยปล้ำไม่ได้มีการแบ่งค่ายอย่างชัดเจน จึงสามารถจัดแมตซ์ให้นักมวยปล้ำทั้งสมาคมเข้าไปชิงกระเป๋าใบไหนก็ได้ แต่อย่างไรก็ตาม กระเป๋าทั้ง 2 ใบ และ เข็มขัดแชมป์ทั้ง 2 เส้น ก็ยังถูกแบ่งออกเป็น 2 ค่ายอยู่เช่นเดิม

แมตช์ที่เคยมีมา[แก้]

ปี รายการ หัวข้อ ผู้ชนะ คนที่ร่วมด้วย เวลา
2005 WM 21 ชิงแชมป์ฝั่งรอว์ เอดจ์ เชลตัน เบนจามิน, คริส เบนวา, คริสเตียน, คริส เจอริโค และ เคน 15:17[1]
2006 WM 22 ชิงแชมป์ทุกสถาบัน ร็อบ แวน แดม เชลตัน เบนจามิน, ฟินลีย์, ริก แฟลร์, แมทท์ ฮาร์ดี และ บ็อบบี แลชลีย์ 12:14[4]
  • เขาสามารถป้องกันกระเป๋าจากการเจอกับ เชลตัน เบนจามิน ในศึกแบล็คแลช ได้ โดยใช้กติกา พนันกันระหว่างแชมป์ อินเตอร์ และ กระเป๋ามันนี่อินเดอะแบงค์ [5]
  • เขาได้ใช้สิทธิ์ของกระเป๋าในศึก อีซีดับเบิลยู วันไนท์สแตนด์ เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน 2006 โดยเขาได้ชิงแชมป์ WWE จาก จอห์น ซีนา เป็นผลสำเร็จ[6] ซึ่งเขาเป็นคนแรกที่ใช้สิทธิ์ของกระเป๋าโดยบอกคู่ต่อสู้ให้รู้ล่วงหน้าก่อน
2007 WM 23 ชิงแชมป์ทุกสถาบัน มิสเตอร์เคนเนดี ซีเอ็ม พังก์, เอดจ์, ฟินลีย์, เจฟฟ์ ฮาร์ดี, แมทท์ ฮาร์ดี, คิง บูเกอร์ และ แรนดี ออร์ตัน 19:05[7]
  • เขาเสียกระเป๋ามันนี่อินเดอะแบงค์ให้เอดจ์ เมื่อ 7 May 2007.
  • เอดจ์ได้ใช้สิทธิ์ของกระเป๋าในรายการ สแมคดาวน์ เมื่อวันที่ 8 May 2007 (ออกอากาศทางโทรทัศน์ วันที่ 11 May 2007) โดยเขาได้ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท จาก ดิอันเดอร์เทเกอร์ เป็นผลสำเร็จ[8]
2008 WM XXIV ชิงแชมป์ทุกสถาบัน ซีเอ็ม พังก์ เชลตัน เบนจามิน, คาร์ลีโต, คริส เจอริโค, มิสเตอร์ เคนเนดี, จอห์น มอร์ริสัน และ เอ็มวีพี 13:33[9]
  • เขาได้ใช้สิทธิ์ของกระเป๋าในรายการ รอว์ วันที่ 30 มิถุนายน 2008 โดยเขาได้ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท จาก เอดจ์ เป็นผลสำเร็จ[10]
2009 WM XXV ชิงแชมป์ทุกสถาบัน ซีเอ็ม พังก์ เชลตัน เบนจามิน, คริสเตียน, ฟินลีย์, มาร์ก เฮนรี, เคน, โคฟี คิงส์ตัน และ เอ็มวีพี 14:24
  • เขาได้ใช้สิทธิ์ของกระเป๋าในรายการ สแมคดาวน์ เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 2009 โดยเขาได้ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท จาก เอดจ์ แต่ยังไม่ทันได้ใช้สิทธิ์ อูมาก้า ได้ออกมาขัดขวางก่อน
  • เขาได้ใช้สิทธิ์ของกระเป๋าในรายการ สแมคดาวน์ เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 2009 โดยเขาได้ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท จาก เอดจ์ แต่ยังไม่ทันได้ใช้สิทธิ์ อูมาก้า ได้ออกมาขัดขวางก่อน
  • เขาได้ใช้สิทธิ์ของกระเป๋าในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2009) เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน 2009 โดยเขาได้ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท จาก เจฟฟ์ ฮาร์ดี เป็นผลสำเร็จ
2010 WM XXVI ชิงแชมป์ทุกสถาบัน แจ๊ค สแวกเกอร์ เชลตัน เบนจามิน, อีแวน บอร์น, คริสเตียน, แมทท์ ฮาร์ดี, เคน, โคฟี คิงส์ตัน, ดรูว์ แมคอินไตย์, เอ็มวีพี และ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ 13:44
มันนีย์อินเดอะแบงก์ (2010) สแมคดาวน์ มันนี่อินดิแบงค์ สำหรับการชิงแชมป์ World Heavyweight Championship เคน
บิ๊กโชว์, แมทท์ ฮาร์ดี, คริสเตียน, โคฟี คิงส์ตัน, โคดี โรดส์, ดรูว์ แมคอินไตย์, และ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ 26:17
มันนีย์อินเดอะแบงก์ (2010) รอว์ มันนี่อินดิแบงค์ สำหรับการชิงแชมป์ WWE Championship เดอะ มิซ
แรนดี ออร์ตัน, คริส เจอริโค, อีแวน บอร์น, เท็ด ดิบิอาซี จูเนียร์, จอห์น มอร์ริสัน, เอดจ์ และ มาร์ก เฮนรี 20:25
  • เขาได้ใช้สิทธิ์ของกระเป๋าในรายการ รอว์ เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม 2010 โดยเขาได้ชิงแชมป์ WWE จาก เชมัส แต่ยังไม่ทันได้ใช้สิทธิ์ อาร์-ทรูธ ได้ออกมาขัดขวางก่อน
  • เขาได้ใช้สิทธิ์ของกระเป๋าในรายการ รอว์ เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน 2010 โดยเขาได้ชิงแชมป์ WWE จาก แรนดี ออร์ตัน เป็นผลสำเร็จ
2011 มันนีย์อินเดอะแบงก์ (2011) สแมคดาวน์ มันนี่อินดิแบงค์ สำหรับการชิงแชมป์ World Heavyweight Championship แดเนียล ไบรอัน
โคดี โรดส์, เวด บาร์เร็ตต์, ซิน คารา, ฮีท สเลเตอร์, จัสติน เกเบรียล, เคน และ เชมัส 24:27
มันนีย์อินเดอะแบงก์ (2011) รอว์ มันนี่อินดิแบงค์ สำหรับการชิงแชมป์ WWE Championship อัลเบร์โต เดล รีโอ เรย์ มิสเตริโอ, โคฟี คิงส์ตัน, อเล็กซ์ ไรลีย์, อาร์-ทรูธ, เดอะ มิซ, อีแวน บอร์น และ แจ๊ค สแวกเกอร์ 15:40
2012 มันนีย์อินเดอะแบงก์ (2012) มันนี่อินดิแบงค์ สำหรับการชิงแชมป์ World Heavyweight Championship ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ คริสเตียน, โคดี โรดส์, แดเมียน แซนดาว, ซานติโน่ มาเรลล่า, ซิน คารา, เทนไซ และ ไทสัน คิด 18:23
มันนีย์อินเดอะแบงก์ (2012) มันนี่อินดิแบงค์ สำหรับการชิงแชมป์ WWE Championship จอห์น ซีนา บิ๊ก โชว์, คริส เจอริโค, เคน และ เดอะ มิซ 20:15
  • เขาได้ใช้สิทธิ์ของกระเป๋าในรายการ รอว์ ตอนที่ 1,000 เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม 2012 โดยเขาได้ชิงแชมป์ WWE กับ ซีเอ็ม พังก์ โดยระหว่างแมตซ์ บิ๊กโชว์ ได้ออกมาทำร้าย จอห์น ซีนา ทำให้ผลการตัดสินกลายเป็น จอห์น ซีนา ชนะฟาล์ว ซึ่งเขาเป็นคนที่สองที่ใช้สิทธิ์ของกระเป๋าโดยบอกคู่ต่อสู้ให้รู้ล่วงหน้าก่อน และเป็นคนแรกที่ใช้สิทธิ์ของกระเป๋าแล้วไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้อีกด้วย
2013 มันนีย์อินเดอะแบงก์ (2013) มันนี่อินดิแบงค์ สำหรับการชิงแชมป์ World Heavyweight Championship แดเมียน แซนดาว เวด บาร์เร็ตต์, โคดี โรดส์, ดีน แอมโบรส, ฟันดังโก (พร้อมด้วย ซัมเมอร์ เรย์), แจ๊ค สแวกเกอร์ (พร้อมด้วย เซบ โคลเตอร์) และ แอนโทนีโอ ซีซาโร (พร้อมด้วย เซบ โคลเตอร์) 16:25
  • เขาได้ใช้สิทธิ์ของกระเป๋าในรายการ รอว์ เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม 2013 โดยเขาได้ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับ จอห์น ซีนา แต่ไม่เป็นผลสำเร็จ และกลายเป็นคนที่ 2 ที่ใช้กระเป๋ามันนีย์อินเดอะแบงก์ และไม่ได้แชมป์
มันนีย์อินเดอะแบงก์ (2013) มันนี่อินดิแบงค์ สำหรับการชิงแชมป์ WWE Championship แรนดี ออร์ตัน ซีเอ็ม พังก์, แดเนียล ไบรอัน, เชมัส, คริสเตียน และ ร็อบ แวน แดม 26:38
2014 มันนีย์อินเดอะแบงก์ (2014) มันนี่อินดิแบงค์ สำหรับการชิงแชมป์ WWE World Heavyweight Championship เซท โรลลินส์ ดีน แอมโบรส, ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์, แจ๊ค สแวกเกอร์, โคฟี คิงส์ตัน และ ร็อบ แวน แดม 23:10

แมตช์ชิงแชมป์[แก้]

# ผู้ถือครอง แชมป์ ศึก ใช้สิทธิ์วันที่ ผล
1 Edge WWE New Year's Revolution January 8, 2006 Edge defeated John Cena with two Spears to win the championship after Cena won an Elimination Chamber match.
2 Rob Van Dam WWE ECW One Night Stand June 11, 2006 Van Dam defeated John Cena in an Extreme Rules match after an attack by Edge and a Five-Star Frog Splash to win the championship.
3 Edge World Heavyweight SmackDown May 8, 2007 (aired May 11, 2007) Edge defeated The Undertaker with a Spear to win the championship after Undertaker went to a draw in a Steel Cage match with Batista and was attacked by Mark Henry.
4 CM Punk World Heavyweight Raw June 30, 2008 Punk defeated Edge with a GTS to win the championship after Edge was attacked by Batista.
5 CM Punk World Heavyweight Extreme Rules June 7, 2009 Punk defeated Jeff Hardy with 2 GTSs to win the championship after Hardy won the championship in a Ladder match against Edge.
6 Jack Swagger World Heavyweight SmackDown March 30, 2010 (aired April 2, 2010) Swagger defeated Chris Jericho with a Gutwrench powerbomb to win the championship after an already injured Jericho was attacked by Edge.
7 Kane World Heavyweight Money in the Bank July 18, 2010 Kane defeated Rey Mysterio with a Tombstone Piledriver to win the championship after Mysterio successfully defended the championship against Jack Swagger.
8 The Miz WWE Raw November 22, 2010 Miz defeated Randy Orton with a Skull Crushing Finale to win the championship after Orton was attacked by The Nexus and successfully defended the championship against Nexus leader Wade Barrett.
9 Alberto Del Rio WWE SummerSlam August 14, 2011 Del Rio defeated CM Punk with a Step-up enzuigiri to win the championship after Punk defeated John Cena to become undisputed champion and then was attacked by Kevin Nash.
10 Daniel Bryan World Heavyweight SmackDown

TLC: Tables, Ladders and Chairs

November 22, 2011 (aired November 25, 2011)

December 18, 2011

Originally Bryan cashed in title shot for a World Heavyweight Championship match against Mark Henry after an attack by Big Show and won. However, SmackDown General Manager Theodore Long nullified the cash-in match, as Henry was not medically cleared to compete.

Bryan defeated Show after an attack by Henry to win the championship after Show defeated Henry in a Chairs match to become champion.

11 John Cena WWE Raw 1000 July 23, 2012 Cena won his cash in match against CM Punk by disqualification after Big Show interfered, but failed to win the title due to championships not being able to change hands on count-outs or disqualifications.
12 Dolph Ziggler World Heavyweight Raw April 8, 2013 Ziggler defeated Alberto Del Rio with a Zig Zag to win the championship after Del Rio defeated Jack Swagger and Zeb Colter in a 2-on-1 handicap match.
13 Randy Orton WWE SummerSlam August 18, 2013 Orton defeated Daniel Bryan after a Pedigree from Triple H (who was special guest referee) to win the championship after Bryan had defeated John Cena to become champion.
14 Damien Sandow World Heavyweight Raw October 28, 2013 Sandow lost his cash-in match and became the first man to lose, against John Cena with an Attitude Adjustment after Sandow attacked Cena.
15 Seth Rollins WWE World Heavyweight Championship WrestleMania 31 March 29, 2015 During the main event between Roman Reigns and defending champion Brock Lesnar, Rollins cashed in his briefcase. The referee accepted the cash-in while the match was in progress and converted the singles match into a triple threat match. Rollins pinned Reigns in the resultant match to capture the WWE World Heavyweight Championship.

รายชื่อผู้เข้าร่วม[แก้]

นักมวยปล้ำ จำนวนที่ชนะ จำนวนที่เข้าร่วม
CM Punk 2 4
Alberto Del Rio 1 1
John Cena 1 1
Seth Rollins 1 1
Mr. Kennedy 1 2
Damien Sandow 1 2
Daniel Bryan 1 2
Edge 1 3
The Miz 1 3
Rob Van Dam 1 3
Randy Orton 1 3
Jack Swagger 1 4
Dolph Ziggler 1 4
Kane 1 6
Chris Benoit 0 1
Ric Flair 0 1
Bobby Lashley 0 1
Jeff Hardy 0 1
King Booker 0 1
Carlito 0 1
Ted DiBiase 0 1
Heath Slater 0 1
Justin Gabriel 0 1
Rey Mysterio 0 1
Alex Riley 0 1
R-Truth 0 1
Santino Marella 0 1
Tensai 0 1
Tyson Kidd 0 1
Fandango 0 1
Antonio Cesaro 0 1
Drew McIntyre 0 2
John Morrison 0 2
Mark Henry 0 2
Sin Cara 0 2
Big Show 0 2
Wade Barrett 0 2
Sheamus 0 2
Dean Ambrose 0 2
Finlay 0 3
Montel Vontavious Porter 0 3
Evan Bourne 0 3
Matt Hardy 0 4
Chris Jericho 0 4
Cody Rhodes 0 4
Shelton Benjamin 0 5
Kofi Kingston 0 5
Christian 0 6

อ้างอิง[แก้]

  1. "Main events weak at WrestleMania 21". SLAM! Sports. Canadian Online Explorer. 2005-04-03. สืบค้นเมื่อ 2008-09-05.  |coauthors= requires |author= (help)
  2. "A Stunning Homecoming". World Wrestling Entertainment. 2005-10-03. สืบค้นเมื่อ 2008-05-23. 
  3. "Edge def. John Cena to become new WWE Champion". World Wrestling Entertainment. 2006-01-08. สืบค้นเมื่อ 2008-09-05. 
  4. "WrestleMania delivers big time on PPV". SLAM! Sports. Canadian Online Explorer. 2006-04-03. สืบค้นเมื่อ 2008-09-05.  |coauthors= requires |author= (help)
  5. "Rob Van Dam def. Shelton Benjamin to become Intercontinental Championship". World Wrestling Entertainment. 2006-04-30. สืบค้นเมื่อ 2008-05-23. 
  6. Elliott, Brian (2006-06-12). "ECW resurrected at PPV". SLAM! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2008-09-05. 
  7. "Undertaker the champ, McMahon bald". SLAM! Sports. Canadian Online Explorer. 2007-04-01. สืบค้นเมื่อ 2009-03-08.  |coauthors= requires |author= (help)
  8. Starr, Noah (2007-05-11). "In with the new". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-05-23. 
  9. Dale Plummer (2008-03-30). "Mayweather, Orton survive Mania; Edge, Flair don't". SLAM! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2009-03-08. 
  10. Adkins, Greg (2008-06-30). "Opportunity Knocked, Punk Answered". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-07-01.