อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2014)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2014)
Elimination Chamber 2014
โปสเตอร์หรือสัญลักษณ์ของ อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2014).
ข้อมูล
สมาคม WWE
วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2014
ผู้ชม 14,101
สถานที่ ทาร์เก็ต เซ็นเตอร์
เมือง มินนีอาโพลิส,มินเนโซตา
ลำดับเหตุการณ์เพย์-เพอร์-วิว
รอยัลรัมเบิล (2014) อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2014) เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 30
ลำดับเหตุการณ์อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์
อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2013) อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2014) อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2015)

อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2014) (อังกฤษ: Elimination Chamber (2014)) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพ ของ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี โดยจัดเป็นปีที่ 5 ซึ่งปีนี้จัดที่สนาม ทาร์เก็ต เซ็นเตอร์ มินนีอาโพลิส มินเนโซตา โดยจะมีแมทช์การปล้ำอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์

เบื้องหลัง[แก้]

ในรอว์ (27 มกราคม 2014) จอห์น ซีนา ได้จับคู่กับ แดเนียล ไบรอัน และ เชมัส เจอกับ เดอะชีลด์ โดยทีมที่ชนะได้สิทธิ์เข้าร่วมแมตช์ อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ เพื่อชิงแชมป์ WWE World Heavyweight Championship กับ แรนดี ออร์ตัน เจ้าของตำแหน่ง สุดท้ายแมตช์จบลงโดยไม่มีผลการตัดสิน เพราะ เดอะไวแอ็ตต์แฟมิลี มาก่อกวนการปล้ำ หลังแมตช์ทีมซีนาช่วยกันไล่อัดพวกไวแอ็ตต์ จนต้องหนีไป แล้วโฆษกก็ประกาศว่าทีมของซีนา เป็นฝ่ายชนะฟาวล์ ได้สิทธิ์เข้าร่วมแมตช์ อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ ในสแมคดาวน์ (31 มกราคม 2014) ซีซาโร ได้เอาชนะ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ และได้สิทธิ์เข้าร่วมแมตช์ อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ เช่นเดียวกับ คริสเตียน ที่เอาชนะ แจ๊ค สแวกเกอร์ และได้สิทธิ์เข้าร่วมแมตช์ อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์

ผลการปล้ำ[แก้]

ลำดับ แมตช์การปล้ำ กำหนดการปล้ำ เวลา
อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ คิกออฟ โคดี โรดส์ และโกลดัสต์ ชนะ เคอร์ติส แอ็กเซล และ ไรแบ็ค แมตช์การปล้ำแทคทีม[1] 8:40
1 บิ๊ก อี (c) ชนะ แจ๊ค สแวกเกอร์ (พร้อมด้วย เซบ โคลเตอร์) แมตช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์ WWE Intercontinental Championship[2] 11:46
2 เดอะนิวเอจเอาต์ลอวส์ (โรด ด็อก และ บิลลี่ กัน) (c) ชนะ ดิ อูโซส์ (จิมมี และ เจย์ อูโซ) แมตช์การปล้ำแทคทีม เพื่อชิงแชมป์ WWE Tag Team Championship[3] 8:18
3 ไทตัส โอนีล ชนะ ดาร์เรน ยัง แมตช์การปล้ำเดี่ยว[4] 6:29
4 เดอะไวแอ็ตต์แฟมิลี (เบรย์ ไวแอ็ตต์, ลุก ฮาร์เปอร์ และ อีริก โรแวน) ชนะ เดอะชีลด์ (ดีน แอมโบรส, เซท โรลลินส์ และ โรแมน เรนส์) แมตช์การปล้ำแทคทีม 6 คน[5] 22:37
5 คาเมรอน ชนะ เอเจลี (c) (พร้อมด้วย ทามินา สนูกก้า) โดยการทำฟาล์ว แมตช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์ WWE Divas Championship 3:52
6 บาทิสตา ชนะ อัลเบร์โต เดล รีโอ แมตช์การปล้ำเดี่ยว[6] 8:00
7 แรนดี ออร์ตัน (c) ชนะ จอห์น ซีนา, เชมัส, แดเนียล ไบรอัน, ซีซาโร (พร้อมด้วย เซบ โคลเตอร์) และ คริสเตียน แมตช์การปล้ำ อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ เพื่อชิงแชมป์ WWE World Heavyweight Championship[7] 37:06
(c) – หมายถึงเจ้าของเข็มขัดแชมป์ก่อนเริ่มแข่งขัน

ผลการปล้ำอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์[แก้]

ถูกกำจัดเป็นคนที่ นักมวยปล้ำ เข้ามาเป็นคนที่ ถูกกำจัดโดย ถูกกำจัดโดยวิธี เวลา
1 เชมัส 2 คริสเตียน จับกดหลังจากการใช้ท่า frog splash 26:00
2 คริสเตียน 4 แดเนียล ไบรอัน จับกดหลังจากการใช้ท่า running single leg high knee 27:07
3 ซีซาโร 1 จอห์น ซีนา ทำซับมิสชั่นท่า STF 30:04
4 จอห์น ซีนา 5 แรนดี ออร์ตัน จับกดหลังจากการใช้ท่า Sister Abigail จาก เบรย์ ไวแอ็ตต์ 32:32
5 แดเนียล ไบรอัน 3 แรนดี ออร์ตัน จับกดหลังจากการใช้ท่า RKO 37:24
ผู้ชนะ แรนดี ออร์ตัน 6 N/A N/A

ดูเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Benigo, Anthony. "Cody Rhodes & Goldust vs. Ryback & Curtis Axel (Kickoff Match)". WWE. สืบค้นเมื่อ 17 February 2014. 
  2. Clapp, John. "Intercontinental Champion Big E vs. Jack Swagger". WWE. สืบค้นเมื่อ 15 February 2014. 
  3. Clapp, John. "WWE Tag Team Champions The New Age Outlaws vs. The Usos". WWE. สืบค้นเมื่อ 17 February 2014. 
  4. Melok, Bobby. "Darren Young vs. Titus O'Neil". WWE. สืบค้นเมื่อ 17 February 2014. 
  5. Benigno, Anthony. "The Shield vs. The Wyatt Family". สืบค้นเมื่อ 31 January 2014. 
  6. "Batista vs. Alberto Del Rio". wwe.com staff. WWE. สืบค้นเมื่อ 11 February 2014. 
  7. Clapp, John. "WWE World Heavyweight Championship Elimination Chamber Match". สืบค้นเมื่อ 27 January 2014.