จอห์น เลย์ฟิลด์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จอห์น เลย์ฟิลด์
An image of จอห์น เลย์ฟิลด์.
ข้อมูล
ฉายา Blackjack Bradshaw
Bradshaw
Death Mask
John "Bradshaw" Layfield (JBL)
Johnny Hawk
Justin "Hawk" Bradshaw
Vampiro Americano
ความสูง ฟุต 6 นิ้ว (1.98 ม.)
น้ำหนัก 290 ปอนด์ (130 กก)
เกิด 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1966 (48 ปี)
Sweetwater, Texas
พำนัก Bermuda[1]
มาจาก New York City
ฝึกหัดโดย Black Bart
Brad Rheingans
เปิดตัว 23 กันยายน 1992[2]
เลิกปล้ำ 9 เมษายน 2009[3]

จอห์น ชาร์เลส เลย์ฟิลด์ (อังกฤษ: John Charles Layfield) เกิดวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1966[4] เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ทำงานกับสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในชื่อว่า จอห์น "แบรดชอว์" เลย์ฟิลด์ (เจบีแอล) (อังกฤษ: John "Bradshaw" Layfield (JBL))

ประวัติ[แก้]

แบรดชอว์เคยเป็นนักอเมริกันฟุตบอลมาก่อน[5] หลังจากที่เขาเป็นนักมวยปล้ำเขาก็ปล้ำอยู่หลายสมาคมใช้ชื่อว่า จัสติน ฮอว์ก แบรดชอว์ ได้แชมป์แทคทีมคู่กับ Sweetwater และย้ายมาในสมาคม WWE ใช้ชื่อว่า แบล็คแจ็ค แบรดชอว์ และคว้าแชมป์ NWA North American Champions ในศึก โนเวย์เอาท์ ปี 1998[6] พักหนึ่งได้รวมทีมกับ ฟารุก ใช้ชื่อทีมว่า APA ต่อมาก็ได้ร่วมกลุ่มของ ดิอันเดอร์เทเกอร์ คือ Ministry of Darkness[7] ทั้งคู่ก็ได้แชมป์แทคทีม[8] ในต้นปี 2002 ก็เริ่มมีการดราฟท์ตัวนักมวยปล้ำ ในปี 2003 ทั้งคู่ได้กลับมารวมกลุ่มเป็น APA อีกครั้ง ไม่นานก็แยกทีมกันโดย ฟารุก มีปัญหากับทาง WWE ทำให้ ฟารุก โดนไล่ออกไป แบรดชอว์เลยต้องเปลี่ยนบทเป็นอธรรมในชื่อว่า จอห์น "แบรดชอว์" เลย์ฟิลด์ หรือ เจบีแอล หลังจากนั้นก็มีบทบาทมากขึ้น[9]

ในศึก เดอะเกรทอเมริกันแบช 2004 เจบีแอลสามารถคว้า แชมป์ WWE มาได้จาก เอ็ดดี เกอร์เรโร[10] จากนั้นเจบีแอลก็สามารถเอาตัวรอดจากการป้องกันแชมป์หลายต่อหลายครั้งด้วยการเอาชนะ อันเดอร์เทเกอร์, บูเกอร์ ที, เคิร์ต แองเกิล และ บิ๊กโชว์ แต่ว่า ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 21 เจบีแอลก็เสียแชมป์ให้กับ จอห์น ซีนา[11] หลังจากนั้นเจบีแอลก็ขอชิงแชมป์ WWE คืนจากซีนาหลายครั้งแต่ก็ทำไม่สำเร็จ[12][13]

เจบีแอลสามารถคว้า แชมป์ยูเอส ด้วยการเอาชนะ คริส เบนวา ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 22[14][15] และได้ท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับ เรย์ มิสเตริโอ ในศึก Judgment Day แต่เจบีแอลก็ไม่สามารถเอาชนะเรย์ได้[16] และอีกคืนถัดมาในศึก สแมคดาวน์ เรย์ได้เรียก บ็อบบี แลชลีย์ ออกมาชิงแชมป์ยูเอส กับเจบีแอล โดยไม่ให้ทันตั้งตัว เจบีแอลจึงเสียแชมป์ให้กับแลชลีย์ ไปอย่างง่ายดาย[17] และเรย์ก็ได้ยื่นข้อเสนออีกว่าจะให้เจบีแอลชิงแชมป์กับเรย์ อีกครั้งหากแพ้ เจบีแอลต้องออกจาก สแมคดาวน์ ผลปรากฏว่า เจบีแอลแพ้หมดรูป ทำให้เจบีแอลต้องกลายไปเป็นผู้บรรยายคู่กับ ไมเคิล โคล นานนับปีเลยทีเดียว

เจบีแอลได้เปิดศึกกับ คริส เจอริโค เพราะในแมตช์ชิงแชมป์ WWE กับ แรนดี ออร์ตัน ในศึก อาร์มาเกดดอน (2007) ออร์ตันเหวี่ยงเจอริโคไปโดนเจบีแอลที่กำลังนั่งเป็นผู้บรรยายอยู่ในตอนนั้น ทำให้เจบีแอลโกรธจึงถีบหน้า เจอริโค ทำให้ เจอริโค ไม่ได้แชมป์[18] ในศึก รอยัลรัมเบิล (2008) แมตช์แห่งความแค้นระหว่าง เจบีแอลกับเจอริโค แต่เจบีแอลก็ชนะฟาล์ว เพราะ เจอริโคเอาเก้าอี้ฟาดใส่เจบีแอล[19]

ในช่วงท้ายปี 2008 เจบีแอลได้ยื่นมือเข้ามาช่วยครอบครัวของ ชอว์น ไมเคิลส์ โดยมีข้อแม้ว่า ชอว์นจะต้องทำให้เจบีแอลได้เป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ต่อมา หาผู้ท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ในศึก รอยัลรัมเบิล (2009) ชอว์นก็ช่วยให้เจบีแอลได้เป็นผู้ท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท โดยจัดการเจอริโคและออร์ตัน ด้วยท่า Sweet Chin Music แล้วให้เจบีแอลทำ Clothesline From Hell ใส่ชอว์นจับกดนับ 3 ไป ในศึก รอยัลรัมเบิล (2009) เจบีแอลได้เป็นผู้ท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับ จอห์น ซีนา โดยมีชอว์นมาเป็นผู้ช่วยอยู่ข้างเวทีพอเริ่มการปล้ำการต่อสู้ก็ดำเนินไปอย่างดุเดือดจนถึงที เจบีแอลจะ Big Boot ใส่ซีนา แต่ซีนา หลบได้ จึงทำให้ไปโดนกรรมการแทน ชอว์นที่อยู่ข้างล่างจึงขึ้นมาบนเวที เจบีแอลจึงบอกให้ Sweet Chin Music ใส่ซีนา แต่ ชอว์นกลับ Sweet Chin Music ใส่เจบีแอล แล้ว Sweet Chin Music ใส่ซีนา ก่อนจะกลับไปชอว์นก็ลาก เจบีแอลที่สลบไป มาจับกดซีนา แต่ซีนา ก็ยังไม่ยอมแพ้และเจบีแอลก็ถูกใส่ Attitude Adjustment จับกดนับ 3 ไป

ในศึก โนเวย์เอาท์ (2009) เจบีแอลได้ท้าชอว์น ให้เจอกับตนเองเพราะแค้นเหตุการณ์ ในศึก รอยัลรัมเบิล ที่ผ่านมา ในแมตช์นี้ภรรยาของชอว์นก็มาดูอยู่ข้างเวทีด้วย การต่อสู้ดำเนินไป เจบีแอลทำ Clothesline From Hell ใส่ชอว์นไป 2 ครั้ง จนตกลงมาข้างเวทีฝั่งที่ภรรยาของชอว์นอยู่ เจบีแอลได้แสดงอาการดูถูกเหยียดหยามชอว์นต่อหน้าภรรยาของเขา ภรรยาของชอว์นจึงชกหน้า เจบีแอลไป 1 ครั้ง ชอว์นฮึดสู้และ Sweet Chin Music ใส่เจบีแอล จับกดชนะไป แล้วกลับมาเป็น ชอว์น ไมเคิลส์ คนเดิม หลังจากที่ต้องตกอยู่ใต้คำสั่งของเจบีแอล

ในศึกรอว์ 9 มีนาคม 2009 เจบีแอลสามารถคว้า แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล มาได้จาก ซีเอ็ม พังก์ และเป็นแชมป์แกรนด์สแลม คนที่ 10 และแชมป์ทริปเปิล คราวน์ คนที่ 20[20] ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25 เจบีแอลก็เสียแชมป์ให้กับ เรย์ มิสเตริโอ ในเวลาสั้นเพียง 21 วินาที[21] หลังแมตช์ เจบีแอลตะโกนคำว่า "I quit!" และประกาศเลิกปล้ำลาออกจาก WWE ไปเป็นที่เรียบร้อย[3] ปัจจุบันทำหน้าที่เป็นโฆษกและผู้บรรยายให้กับ VFL

เจบีแอลได้กลับมาใน WWE อีกครั้งในรอว์ เพื่อเซ็นสัญญาเป็นกรรมการพิเศษ ในแมตช์ระหว่าง ไมเคิล โคล กับ เจอร์รี ลอว์เลอร์ ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 และบอกว่า ไมเคิล โคล คิดถูกแล้วที่เลือกเขาเป็นกรรมการพิเศษ แต่ขณะที่กำลังจะเซ็นสัญญาการเป็นกรรมการนั้น สโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน ก็ได้ออกมา และจัดการเจบีแอล ด้วยท่า สตันเนอร์ แล้วเซ็นสัญญาเป็นกรรมการพิเศษแทน

เจบีแอล ได้มางานรับรางวัล หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี เพื่อประกาศให้ รอน ซิมมอนส์ หรือ ฟารุก คู่แทคทีมของเจบีแอล เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำปี 2012[22] ต่อมาเจบีแอลได้เซ็นสัญญามาเป็นผู้บรรยายให้กับ WWE

เกี่ยวกับมวยปล้ำ[แก้]

  • ท่าไม้ตาย
    • Clothesline From Hell / Clothesline From Wall Street (Running high-impact clothesline or lariat)[23]
    • JBL Bomb / Release powerbomb, with theatrics – 1998–2006
  • ท่าเอกลักษณ์
    • Abdominal stretch
    • Backbreaker rack
    • Bearhug
    • Big boot
    • Elbow drop[1]
    • Eye poke
    • Flowing DDT
    • Last Call (Fallaway slam, sometimes from the second rope)
    • Multiple elbow drops
    • Sleeper hold
    • Swinging neckbreaker
  • ผู้จัดการ
    • Uncle Zebekiah[25]
    • The Jackyl
    • Jacqueline
    • Amy Weber
    • Jillian Hall
  • ฉายา
    • "Big"
    • Justin "Hawk" Bradshaw
    • "JBL"
    • "The Wrestling God"
  • เพลงเปิดตัว
    • "Born in the U.S.A." โดย Bruce Springsteen[26] (GWF)
    • "Cotton Eye Joe" โดย Rednex (GWF)
    • "Longhorn" โดย Jim Johnston (25 มีนาคม 2004–5 เมษายน 2009; 7 มีนาคม 2011–ปัจจุบัน)
    • "Protection" (Used when teaming with Faarooq) โดย Jim Johnston

ผลงานทั้งหมด[แก้]

  • Abilene Christian University
    • 1989 NCAA Division II All – American

มวยปล้ำอาชีพ[แก้]

เจบีแอล กับ แชมป์ WWE
เจบีแอล กับ แชมป์ยูเอส
  • Catch Wrestling Association
    • CWA World Tag Team Championship (1 time) – with Cannonball Grizzly
  • Global Wrestling Federation
    • GWF Tag Team Championship (2 times) – with Bobby Duncum, Jr. (1) and Black Bart (1)
  • Memphis Championship Wrestling
    • MCW Southern Tag Team Championship (1 time) – with Faarooq
  • NWA Texas
    • NWA North American Heavyweight Championship (1 time)
  • Ohio Valley Wrestling
    • OVW Southern Tag Team Championship (1 time) – with Ron Simmons
  • Pro Wrestling Illustrated
    • PWI ranked him #5 of the 500 best singles wrestlers in the PWI 500 in 2005
  • Pro Wrestling Report
    • Color Commentator of the Year (2006)
  • World Wrestling Federation/Entertainment
    • WWE Championship (1 time)
    • WWE Intercontinental Championship (1 time)
    • WWE United States Championship (1 time)
    • WWF European Championship (1 time)
    • WWE Hardcore Championship (17 times)
    • WWF Tag Team Championship (3 times) – with Faarooq
    • Tenth Grand Slam Champion
    • Twentieth Triple Crown Champion
  • Wrestling Observer Newsletter awards
    • Best Gimmick (2004)
    • Worst Worked Match of the Year (2002) with Trish Stratus vs. Christopher Nowinski and Jackie Gayda on Raw, July 7

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 Burgess, Don (February 10, 2012). "If they weren't booing me, I wasn't doing my job". Bermuda Sun. สืบค้นเมื่อ 2 March 2012. 
  2. "Cagematch profile". 
  3. 3.0 3.1 Layfield, John (2009-04-06). "JBL No More, Thank You.". WWE. Archived from the original on 2009-04-09. สืบค้นเมื่อ 2012-04-28. 
  4. "Texas Births, 1926-1995". "Family Tree Networks". สืบค้นเมื่อ 2009-07-26. 
  5. July 2005 - Abilene Christian University
  6. "No Way Out 1998 official results". WWE. สืบค้นเมื่อ 2008-04-26. 
  7. "Acolytes Protection Agency (A.P.A.) Profile". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2008-04-26. 
  8. "Acolytes' first World Tag Team Championship reign". WWE. สืบค้นเมื่อ 2008-04-26. 
  9. Stevens, Lee (2009-01-06). "Under the Microscope - 1/5 WWE Raw: HBK's "history," Axiomatic Jericho, Substantial Penalty for Early Withdrawal". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2010-09-08. 
  10. "JBL vs. Eddie Guerrero in a Texas Bullrope Match for the WWE Championship". WWE. Archived from the original on 2007-12-13. สืบค้นเมื่อ 2008-04-27. 
  11. "John Cena vs. John Bradshaw Layfield - WWE Championship". WWE. สืบค้นเมื่อ 2008-04-28. 
  12. "Second Chance". WWE. 2005-04-28. สืบค้นเมื่อ 2008-04-28. 
  13. "John Cena vs. JBL in an I Quit Match for the WWE Championship". WWE. สืบค้นเมื่อ 2008-04-28. 
  14. "JBL def. Chris Benoit (new United States Champion)". WWE. 2006-04-02. สืบค้นเมื่อ 2008-01-03. 
  15. "JBL's first United States Championship reign". WWE. สืบค้นเมื่อ 2008-04-29. 
  16. Ed Williams III (2006-05-21). "Rey Mysterio's dream ride somehow continues". WWE. สืบค้นเมื่อ 2008-01-05. 
  17. Dee, Louie (2006-05-26). "Kiss Him Goodbye". WWE. สืบค้นเมื่อ 2008-04-29. 
  18. Robinson, Bryan. "Saved by a 'wrestling god'". WWE. สืบค้นเมื่อ 2007-12-18. 
  19. Adkins, Greg (2008-01-27). "Bad Blood". WWE. สืบค้นเมื่อ 2008-04-29. 
  20. Adkins, Greg (2008-01-27). "Bad Blood". WWE. สืบค้นเมื่อ 2008-04-29. 
  21. Plummer, Dale (2009-04-06). "Wrestlemania 25: HBK-Undertaker steals the show". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2009-04-06. 
  22. Tucker, Benjamin (2012-03-31). "Complete WWE Hall of Fame ceremony recap". PW Torch. สืบค้นเมื่อ 2012-04-28. 
  23. "JBL Bio". WWE. สืบค้นเมื่อ 2012-03-18. 
  24. "APA Bio". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2008-08-10. 
  25. "Managers". 
  26. "Entrance themes". 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]