เดอะเน็กซัส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เดอะเน็กซัส
The Nexus
An image of เดอะเน็กซัส.
ข้อมูล
สมาชิก ซีเอ็ม พังก์
เดวิด โอทังก้า
ฮัสกี้ แฮร์ริส
เมสัน ไรอัน
ไมเคิล แมคกิลลิคัตตี
อดีตสมาชิก เวด บาร์เร็ตต์
แดเนียล ไบรอัน
ดาร์เรน ยัง
ฮีท สเลเตอร์
จัสติน เกเบรียล
จอห์น ซีนา
ไมเคิล ทาร์เวอร์
สกิพ เชฟฟิลด์
ฉายา เน็กซัส
เดอะเน็กซัส
เดอะนิวเน็กซัส
ฝึกหัดโดย ดับเบิลยูดับเบิลยูอี
เอฟซีดับเบิลยู[1]
เปิดตัว 7 มิถุนายน ค.ศ. 2010 (เดอะเน็กซัส)
27 ธันวาคม ค.ศ. 2010 (เดอะนิวเน็กซัส)
แตกกลุ่ม 1 สิงหาคม ค.ศ. 2011

เน็กซัส เป็นกลุ่มนักมวยปล้ำฝ่ายอธรรม สังกัดสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ปัจจุบันได้แตกกลุ่มไปแล้ว

ประวัติ[แก้]

กลุ่มเน็กซัสบนเวทีในศึก ซัมเมอร์สแลม (2010)
กลุ่มเน็กซัสหลังจาก ดาร์เรน ยัง ถูกไล่ออกจากกลุ่ม, สกิพ เชฟฟิลด์ ได้รับบาดเจ็บ
กลุ่มเน็กซัสหลังจากเพิ่ม ไมเคิล แมคกิลลิคัตตี และ ฮัสกี้ แฮร์ริส เข้าร่วมสมาชิก
ซีเอ็ม พังก์ เป็นหัวหน้ากลุ่มเน็กซัสคนใหม่ และเปลี่ยนชื่อกลุ่มเป็นนิวเน็กซัส
เดวิด โอทังก้า และ ไมเคิล แมคกิลลิคัตตี 2 สมาชิกคนสุดท้ายของกลุ่มเน็กซัส

เน็กซัสมีหัวหน้ากลุ่มคือ เวด บาร์เร็ตต์ เปิดตัวครั้งแรก ในศึกรอว์ (7 มิถุนายน 2010) โดยการรุมเล่นงาน จอห์น ซีนา จนได้รับบาดเจ็บ แถมยังทำลายโชว์ของในศึกรอว์ จนพังยับเยิน ในศึก มันนีอินเดอะแบงก์ (2010) เน็กซัสก็ได้ไปรบกวนกาปล้ำของ จอห์น ซีนา ในการชิงแชมป์ WWE กับ เชมัส ในกรงเหล็ก ทำให้ จอห์น ซีนา แพ้ให้กับเชมัส และได้ท้าเจอกันในรูปแบบแทคทีม 7 ต่อ 7 ในศึก ซัมเมอร์สแลม (2010) โดยกลุ่มเน็กซัส ได้เจอกับทีม WWE คือ จอห์น ซีนา, เอดจ์, คริส เจอริโค, เบรต ฮาร์ต, อาร์-ทรูธ, จอห์น มอร์ริสัน และ เดอะ เกรท คาลี แต่ก่อนถึงศึก ซัมเมอร์สแลม เน็กซัสได้มาลอบทำร้าย คาลี จนทำให้ไม่สามารถร่วมปล้ำในครั้งนี้ได้ แต่ทีม WWE ก็ได้นำ แดเนียล ไบรอัน อดีตสมาชิกกลุ่มเน็กซัส มาร่วมทีม WWE แทน และก็เป็นฝ่ายแพ้ไปให้กับทีม WWE โดย เวด บาร์เร็ตต์ ถูก จอห์น ซีนา เล่นงาน ด้วยท่า STF จนต้องตบพื้นยอมแพ้ไป

หลังจากนั้นไม่นานลูกทีมอย่าง ดาร์เรน ยัง คิดที่จะพิสูจน์ความเป็นลูกทีมที่ดีโดยเขาต้องการจะเอาชนะ จอห์น ซีนา แต่ก็ต้องแพ้ให้กับ จอห์น ซีนา อีกครั้ง จึงโดนกลุ่มเน็กซัส รุมและถูกไล่ออกจากกลุ่มเน็กซัส ไปในที่สุด ต่อมา สกิพ เชฟฟิลด์ หนึ่งในสมาชิกกลุ่มเน็กซัส ก็มีอาการบาดเจ็บจนต้องพักการปล้ำ ต่อมา ในศึก เฮลล์อินเอเซลล์ (2010) เวด บาร์เร็ตต์ หัวหน้ากลุ่มเน็กซัส จะต้องเจอกับ จอห์น ซีนา โดยถ้า เวด บาร์เร็ตต์ ชนะ จอห์น ซีนา จะต้องเข้ากลุ่มเน็กซัส แต่ถ้า เวด บาร์เร็ตต์ แพ้กลุ่มเน็กซัส จะต้องแตกทีม สุดท้าย เวด บาร์เร็ตต์ สามารถเอาชนะ จอห์น ซีนา มาได้สำเร็จ จากการช่วยเหลือของ ไมเคิล แมคกิลลิคัตตี และ ฮัสกี้ แฮร์ริส ทำให้ จอห์น ซีนา ต้องเข้ามาเป็นสมาชิกของกลุ่มเน็กซัส แต่กลุ่มเน็กซัส ก็ต้องพบกับความโชคร้ายอีกครั้งเมื่อ ไมเคิล ทาร์เวอร์ มีอาการบาดเจ็บที่ขาหนีบ โดยให้ จอห์น ซีนา เล่นงานจึงต้องออกจากกลุ่มเน็กซัส และต้องพักการปล้ำ ทำให้กลุ่มเน็กซัส ต้องนำ ไมเคิล แมคกิลลิคัตตี และ ฮัสกี้ แฮร์ริส จากรายการ ดับเบิลยูดับเบิลยูอีเอ็นเอ็กซ์ที ซีซั่น 2 มาร่วมสมทบด้วย

ในศึก แบรกกิ้ง ไรท์ส (2010) จอห์น ซีนา จะต้องจับคู่กับ เดวิด โอทังก้า หนึ่งในสมาชิกกลุ่มเน็กซัส ตามคำสั่งของ เวด บาร์เร็ตต์ เจอกับ ดรูว์ แมคอินไตย์ และ โคดี โรดส์ ในแมตช์การปล้ำชิงแชมป์แทคทีม WWE สุดท้าย จอห์น ซีนา กับ เดวิด โอทังก้า ก็สามารถเอาชนะ ดรูว์ แมคอินไตย์ และ โคดี โรดส์ และคว้าแชมป์แทคทีม WWE มาครองได้สำเร็จ แต่ก็เสียแชมป์แทคทีม WWE ให้กับ จัสติน เกเบรียล และ ฮีท สเลเตอร์ สมาชิกของกลุ่มเน็กซัส ตามคำสั่งของ เวด บาร์เร็ตต์ โดย จอห์น ซีนา กับ เดวิด โอทังก้า ครองแชมป์แทคทีม WWE ได้แค่วันเดียวเท่านั้น ต่อมา ในศึก เซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ (2010) เวด บาร์เร็ตต์ เจอกับ แรนดี ออร์ตัน ในการชิงแชมป์ WWE โดยมี จอห์น ซีนา เป็นกรรมการพิเศษ โดยถ้า เวด บาร์เร็ตต์ ชนะก็จะได้แชมป์ WWE และ จอห์น ซีนา ก็จะได้ออกจากกลุ่มเน็กซัส อย่างถาวรแต่ถ้า เวด บาร์เร็ตต์ แพ้ จอห์น ซีนา ก็ต้องออกจาก WWE สุดท้าย เวด บาร์เร็ตต์ เป็นฝ่ายแพ้ ทำให้ จอห์น ซีนา ก็ต้องออกจาก WWE ไปในที่สุด

ในศึกรอว์ เวด บาร์เร็ตต์ ได้ขอท้าชิงแชมป์ WWE กับ แรนดี ออร์ตัน อีกครั้ง โดยก่อนปล้ำ เวด บาร์เร็ตต์ ให้กลุ่มเน็กซัส มาเล่นงาน แรนดี ออร์ตัน ทำให้ เวด บาร์เร็ตต์ ได้เปรียบมากเพราะ แรนดี ออร์ตัน เจ็บหัวเข่า แต่สุดท้าย เวด บาร์เร็ตต์ ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์ WWE มาได้ เพราะ จอห์น ซีนา ได้มาก่อกวนการปล้ำของ เวด บาร์เร็ตต์ ทำให้ เวด บาร์เร็ตต์ เป็นฝ่ายแพ้ไปให้กับ แรนดี ออร์ตัน ไปในที่สุด ในศึกรอว์ จัสติน เกเบรียล และ ฮีท สเลเตอร์ จะต้องป้องกันแชมป์แทคทีม WWE ในแมตช์การปล้ำแทคทีม 4 เส้า โดย จอห์น ซีนา ได้มาก่อกวนการปล้ำของ จัสติน เกเบรียล และ ฮีท สเลเตอร์ ทำให้ จัสติน เกเบรียล และ ฮีท สเลเตอร์ เสียแชมป์แทคทีม WWE ให้กับ ซานติโน่ มาเรลล่า และ วลาดิเมียร์ คอซลอฟ ไปในที่สุด ต่อมา เวด บาร์เร็ตต์ จึงต้องเรียก จอห์น ซีนา กลับมา WWE อีกครั้ง และท้าเจอกัน ในศึก ทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2010) ในรูปแบบการปล้ำเก้าอี้ สุดท้าย เวด บาร์เร็ตต์ ก็เป็นฝ่ายแพ้ให้กับ จอห์น ซีนา ไปในที่สุด

ซีเอ็ม พังก์ ได้มาเป็นหัวหน้าทีมเน็กซัส แทน เวด บาร์เร็ตต์ ในศึกรอว์ เวด บาร์เร็ตต์ จะต้องเจอกับ เชมัส และ แรนดี ออร์ตัน ในแมตช์การปล้ำ 3 เส้า ในกรงเหล็ก ผู้ชนะจะได้เป็นผู้ท้าชิงอันดับ 1 ในการชิงแชมป์ WWE กับ เดอะ มิซ ในศึก รอยัลรัมเบิล (2011) สุดท้ายกลายเป็น แรนดี ออร์ตัน ที่เป็นฝ่ายชนะ เพราะ พังก์หัวหน้ากลุ่มเน็กซัส คนใหม่ ได้มาก่อกวนการปล้ำของ เวด บาร์เร็ตต์ โดยวิ่งมาทำเป็นจะมาช่วย เวด บาร์เร็ตต์ ให้ปีนออกจากกรง แตุ่สุดท้าย พังก์ก็ได้หักหลัง เวด บาร์เร็ตต์ และถอดปลอกแขนสมาชิกออกและถีบ เวด บาร์เร็ตต์ ลงไปที่พื้นเวที และออกจากการเป็นสมาชิกกลุ่มเน็กซัส ไปในที่สุด

หลังจากนั้น พังก์ได้เปลี่ยนชื่อกลุ่มเป็นเดอะนิวเน็กซัส และได้ทดสอบความแข็งแกร่งของกลุ่มนิวเน็กซัส โดยให้กลุ่มนิวเน็กซัส รุมเล่นงานแมคกิลลิคัตตี และเอาเข็มขัดให้คนในกลุ่มและตนฟาดแฮร์ริส นอกจากนั้นยังส่งโอทังก้า ไปให้ บิ๊กโชว์ ใส่ท่าไม้ตายอีกด้วย ต่อจากนั้น พังก์ก็ให้ เกเบรียล และ สเลเตอร์ เอาดาบเคนโด้ฟาดกันเอง แต่ทั้ง 2 ไม่พอใจจึงปล่อยดาบเคนโด้และยอมออกจากกลุ่มเน็กซัสไป และทั้งคู่ได้ย้ายไปอยู่กลุ่ม เดอะคอร์ ของ เวด บาร์เร็ตต์ อดีตหัวหน้ากลุ่มเน็กซัส ในศึกรอว์ เมสัน ไรอัน นักมวยปล้ำจาก FCW ได้มาก่อกวนการปล้ำของ จอห์น ซีนา กับ ซีเอ็ม พังก์ และเข้าร่วมเป็นสมาชิกของกลุ่มนิวเน็กซัส ในศึก รอยัลรัมเบิล นิวเน็กซัสได้มาก่อกวนการปล้ำของ แรนดี ออร์ตัน ทำให้ ออร์ตัน เป็นฝ่ายแพ้ และไม่ได้แชมป์ WWE ในศึกรอว์ แมคกิลลิคัตตี และ แฮร์ริส ได้ชิงแชมป์แทคทีม WWE กับ ซานติโน่ มาเรลล่า และ วลาดิเมียร์ คอซลอฟ แต่ก็ไม่สำเร็จ หลังแมตช์ ออร์ตันได้ออกมาเล่นงานแมคกิลลิคัตตี กับแฮร์ริส และเตะเข้าที่ศีรษะของ แฮร์ริส จนได้รับบาดเจ็บและต้องพักการปล้ำ[2] ในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2011) พังก์ได้เจอกับ ซีนา, ออร์ตัน, มอร์ริสัน, ทรูธ และ เชมัส ในแมตช์การปล้ำอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ ผู้ชนะจะได้เป็นผู้ท้าชิงอันดับ 1 ในการชิงแชมป์ WWE ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 สุดท้ายกลายเป็นซีนาที่เป็นฝ่ายชนะ

พังก์จะเจอกับ แรนดี ออร์ตัน ตามคำสั่งของผู้จัดการทั่วไปของรอว์ โดย ออร์ตัน จะเจอกับสมาชิกนิวเน็กซัส ในทุกสัปดาห์ โดยถ้า ออร์ตัน แพ้ใครคนใดของกลุ่มนิวเน็กซัส จะมีสิทธิ์ในการยืนคุมด้านล่างเวที แต่ถ้า แรนดี ออร์ตัน ชนะกลุ่มนิวเน็กซัส จะถูกแบนในแมตช์ที่จะต้องเจอกัน ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 โดยประเดิมเป็นสัปดาห์แรกในการเจอกับแมคกิลลิคัตตี และสามารถเอาชนะมาได้ แถมเตะเข้าที่ศีรษะของแมคกิลลิคัตตี ต่อด้วยโอทังก้า เป็นสัปดาห์ที่สอง ถึงแม้จะโดนเล่นงานก่อนหน้าที่จะเริ่มแมตช์ก็ตาม แต่ว่า ออร์ตันก็สามารถชนะ โดยการใช้ท่า RKO เล่นงานใส่โอทังก้า จนชนะและเตะเข้าที่ศีรษะของโอทังก้า เป็นคนที่สอง และสัปดาห์ที่ 3 ออร์ตันก็เอาชนะไรอัน และเตะเข้าที่ศีรษะของไรอัน ไปเป็นคนที่สาม ทำให้พังก์ต้องเจอกับออร์ตัน แบบตัวต่อตัว ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 โดยจะไม่มีกลุ่มนิวเน็กซัส อยู่ข้างเวทีด้วย สุดท้ายพังก์ก็แพ้ไป ในศึกรอว์ นิวเน็กซัสได้กลับมาเล่นงานออร์ตัน ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2011) พังก์ได้เจอกับออร์ตันอีกครั้ง ในแมตช์การปล้ำลาสแมนสแตนดิ้ง สุดท้ายพังก์ก็แพ้ให้กับออร์ตัน เป็นครั้งที่ 2 ติดต่อกัน

ในศึก โอเวอร์ เดอะ ลิมิต (2011) พังก์ได้จับคู่กับ เมสัน ไรอัน เจอกับ บิ๊กโชว์ และ เคน ในการชิงแชมป์แทคทีม WWE สุดท้ายก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้ ในศึกรอว์ เดวิด โอทังก้า และ ไมเคิล แมคกิลลิคัตตี ได้ชิงแชมป์แทคทีม WWE กับ บิ๊กโชว์ และ เคน สุดท้าย เดวิด โอทังก้า และ ไมเคิล แมคกิลลิคัตตี ก็สามารถคว้าแชมป์แทคทีม WWE มาได้ ต่อมา เมสัน ไรอัน ได้รับบาดเจ็บและต้องพักการปล้ำ ในศึก มันนีอินเดอะแบงก์ (2011) พังก์ได้ท้าชิงแชมป์ WWE กับ จอห์น ซีนา ถ้า พังก์ชนะ พังก์จะลาออกจาก WWE พร้อมกับเข็มขัดแชมป์ WWE สุดท้าย พังก์ก็เป็นฝ่ายชนะ และลาออกจาก WWE ไปพร้อมกับเข็มขัดแชมป์ WWE ทำให้กลุ่มนิวเน็กซัสไร้หัวหน้าทีม จนเหลือสมาชิกอยู่เพียง 2 คนเท่านั้น คือ เดวิด โอทังก้า และ ไมเคิล แมคกิลลิคัตตี ในวันที่ 1 สิงหาคม 2011 เน็กซัสก็ได้ยุบทีมไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

สมาชิก[แก้]

สมาชิก วันที่เข้าร่วม วันที่ออก หมายเหตุ
เวด บาร์เร็ตต์ 7 มิถุนายน 2010 3 มกราคม 2011 ผู้นำคนเดิมของกลุ่มเน็กซัส ถูกไล่ออกโดย ซีเอ็ม พังก์
เดวิด โอทังก้า 7 มิถุนายน 2010 1 สิงหาคม 2011 สมาชิกที่อยู่ในกลุ่มเน็กซัส ยาวนานที่สุด
จัสติน เกเบรียล 7 มิถุนายน 2010 10 มกราคม 2011 ออกจากการเป็นสมาชิกของกลุ่มเน็กซัส และย้ายไปอยู่กลุ่มคอร์ ในสแมคดาวน์
ฮีท สเลเตอร์ 7 มิถุนายน 2010 10 มกราคม 2011 ออกจากการเป็นสมาชิกของกลุ่มเน็กซัส และย้ายไปอยู่กลุ่มคอร์ ในสแมคดาวน์
ดาร์เรน ยัง 7 มิถุนายน 2010 16 สิงหาคม 2010 สมาชิกคนแรกที่ถูกไล่ออกจากกลุ่มโดยกลุ่มเน็กซัส หลังจากแพ้ จอห์น ซีนา
สกิพ เชฟฟิลด์ 7 มิถุนายน 2010 18 สิงหาคม 2010 ได้รับบาดเจ็บที่ข้อเท้า
ไมเคิล ทาร์เวอร์ 7 มิถุนายน 2010 4 ตุลาคม 2010 ได้รับบาดเจ็บที่บริเวณขาหนีบ จนต้องออกจากกลุ่มเน็กซัส
แดเนียล ไบรอัน 7 มิถุนายน 2010 11 มิถุนายน 2010 เปิดตัวสำหรับการกระทำของเขาในรอว์ จะถือว่ามีความรุนแรงมากเกินไปสำหรับโปรแกรม TV - PG WWE ของในเรื่องราว, ไล่ออกเพื่อแสดงความสำนึกผิด
จอห์น ซีนา 3 ตุลาคม 2010 21 พฤศจิกายน 2010 เข้าร่วมสมาชิกหลังจากแพ้ให้กับ เวด บาร์เร็ตต์ ในศึก เฮลล์อินเอเซลล์ 2010
ไมเคิล แมคกิลลิคัตตี 25 ตุลาคม 2010 1 สิงหาคม 2011 หนึ่งในสมาชิก 2 คนสุดท้ายของกลุ่มเน็กซัส
ฮัสกี้ แฮร์ริส 25 ตุลาคม 2010 31 มกราคม 2011 กลับไป FCW พร้อมกับเปลี่ยนบทบาทใหม่
ซีเอ็ม พังก์ 27 ธันวาคม 2010 17 กรกฎาคม 2011 หัวหน้ากลุ่มเน็กซัส คนใหม่ หลังจากไล่ เวด บาร์เร็ตต์ ออกจากสมาชิก และเปลี่ยนชื่อทีมเป็น เดอะนิวเน็กซัส และลาออกจาก WWE ไปในเดือนกรกฎาคม 2011
เมสัน ไรอัน 17 มกราคม 2011 27 มิถุนายน 2011 เข้าร่วมเป็นสมาชิกใหม่ หลังจากได้รับบาดเจ็บ

ผลงานทั้งหมด[แก้]

  • โปรเรสต์ลิงอิลลูสตราเต็ด
    • PWI คู่อาฆาตแห่งปี (2010) เจอกับ WWE
    • PWI นักมวยปล้ำที่เกลียดที่สุด (2010)
    • PWI รูกี้แห่งปี (2010) เดวิด โอทังก้า

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Eaton, Jimmy (2010-06-11). "WWE News: Detailed second report from FCW show on Wednesday featuring NXT Invasion continuation". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2010-08-31. 
  2. "Punt Puts Husky Harris Out Of Action". WWE.com. February 2, 2011.