เดอะเน็กซัส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เดอะเน็กซัส
The Nexus
An image of เดอะเน็กซัส.
ข้อมูล
สมาชิก ดูด้านล่าง
ฉายา เน็กซัส
เดอะเน็กซัส
เดอะนิวเน็กซัส
ฝึกหัดโดย WWE
FCW[1]
เปิดตัว 7 มิถุนายน 2010 (เดอะเน็กซัส)
27 ธันวาคม 2010 (เดอะนิวเน็กซัส)
แตกกลุ่ม 22 สิงหาคม 2011

เน็กซัส เป็นกลุ่มนักมวยปล้ำฝ่ายอธรรม สังกัดสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี

ประวัติ[แก้]

กลุ่มเน็กซัสบนเวทีในศึก ซัมเมอร์สแลม (2010)

เน็กซัสมีหัวหน้ากลุ่มคือ เวด บาร์เร็ตต์ เปิดตัวครั้งแรก ในรอว์ (7 มิถุนายน 2010) โดยการรุมเล่นงาน จอห์น ซีนา จนได้รับบาดเจ็บ แถมยังทำลายโชว์ในรอว์[2] ในศึก มันนีย์อินเดอะแบงก์ (2010) เน็กซัสก็ได้ไปรบกวนกาปล้ำของซีนา ในการชิงแชมป์ WWE กับ เชมัส ในกรงเหล็ก ทำให้ซีนา แพ้ให้กับเชมัส และได้ท้าเจอกันในรูปแบบแทคทีม 7 ต่อ 7 ในศึก ซัมเมอร์สแลม (2010) โดยกลุ่มเน็กซัส ได้เจอกับทีม WWE คือ จอห์น ซีนา, เอดจ์, คริส เจอริโค, เบรต ฮาร์ต, อาร์-ทรูธ, จอห์น มอร์ริสัน และ เดอะ เกรท คาลี แต่ก่อนถึง ซัมเมอร์สแลม เน็กซัสได้มาลอบทำร้าย คาลี จนทำให้ไม่สามารถร่วมปล้ำในครั้งนี้ได้ แต่ทีม WWE ก็ได้นำ แดเนียล ไบรอัน อดีตสมาชิกกลุ่มเน็กซัส มาร่วมทีม WWE แทน[3] และกลุ่มเน็กซัส เป็นฝ่ายแพ้ โดยบาร์เร็ตต์ ถูกซีนา เล่นงาน ด้วยท่า STF จนต้องตบพื้นยอมแพ้[4]

กลุ่มเน็กซัสหลังจากเพิ่ม ไมเคิล แมคกิลลิคัตตี และ ฮัสกี้ แฮร์ริส เข้าร่วมสมาชิก

หลังจากนั้นไม่นานลูกทีมอย่าง ดาร์เรน ยัง คิดที่จะพิสูจน์ความเป็นลูกทีมที่ดีโดยเขาต้องการจะเอาชนะ จอห์น ซีนา แต่ก็ต้องแพ้ให้กับซีนา จึงโดนกลุ่มเน็กซัส รุมและถูกไล่ออกจากกลุ่ม[5] ต่อมา สกิพ เชฟฟิลด์ หนึ่งในสมาชิกกลุ่มเน็กซัส ก็มีอาการบาดเจ็บจนต้องพักการปล้ำ และออกจากกลุ่มไป[6] ในศึก เฮลอินเอเซล (2010) บาร์เร็ตต์ หัวหน้ากลุ่มเน็กซัส จะต้องเจอกับซีนา โดยถ้า บาร์เร็ตต์ ชนะ ซีนา จะต้องเข้ากลุ่มเน็กซัส แต่ถ้า บาร์เร็ตต์ แพ้กลุ่มเน็กซัส จะต้องแตกทีม สุดท้ายบาร์เร็ตต์ สามารถเอาชนะซีนาได้สำเร็จ จากการช่วยเหลือของ ไมเคิล แมคกิลลิคัตตี และ ฮัสกี้ แฮร์ริส ทำให้ซีนา ต้องเข้ามาเป็นสมาชิกของกลุ่มเน็กซัส[7] แต่กลุ่มเน็กซัส ก็ต้องพบกับความโชคร้ายอีกครั้งเมื่อ ไมเคิล ทาร์เวอร์ มีอาการบาดเจ็บที่ขาหนีบ โดยให้ ซีนา เล่นงานจึงต้องออกจากกลุ่ม และต้องพักการปล้ำ[8][9] ทำให้เน็กซัส ต้องนำแมคกิลลิคัตตี และแฮร์ริส มาร่วมสมทบด้วย

ในศึก แบรกกิ้ง ไรท์ส (2010) ซีนาต้องจับคู่กับ เดวิด โอทังก้า หนึ่งในสมาชิกกลุ่มเน็กซัส ตามคำสั่งของบาร์เร็ตต์ เจอกับ ดรูว์ แมคอินไตย์ และ โคดี โรดส์ ในแมตช์การปล้ำชิงแชมป์แทคทีม WWE สุดท้ายซีนา กับโอทังก้า ก็สามารถคว้าแชมป์แทคทีมมาครองได้[10] แต่ก็เสียแชมป์ให้กับ จัสติน เกเบรียล และ ฮีท สเลเตอร์ สมาชิกของกลุ่มเน็กซัส ตามคำสั่งของบาร์เร็ตต์ โดยซีนา กับโอทังก้า ครองแชมป์แทคทีม WWE ได้แค่วันเดียวเท่านั้น ในศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2010) บาร์เร็ตต์ ได้ชิงแชมป์ WWE กับ แรนดี ออร์ตัน โดยมี ซีนา เป็นกรรมการพิเศษ โดยถ้า บาร์เร็ตต์ ชนะก็จะได้แชมป์ WWE และซีนา ก็จะได้ออกจากกลุ่มเน็กซัส อย่างถาวรแต่ถ้า บาร์เร็ตต์ แพ้ ซีนา ต้องออกจาก WWE สุดท้ายบาร์เร็ตต์ เป็นฝ่ายแพ้ ทำให้ซีนา ต้องออกจาก WWE[11]

ในรอว์ บาร์เร็ตต์ ได้ขอท้าชิงแชมป์ WWE กับ ออร์ตัน อีกครั้ง โดยก่อนปล้ำ บาร์เร็ตต์ ให้กลุ่มเน็กซัส มาเล่นงานออร์ตัน ทำให้บาร์เร็ตต์ ได้เปรียบมากเพราะออร์ตัน เจ็บหัวเข่า แต่สุดท้าย บาร์เร็ตต์ ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์ WWE มาได้ เพราะซีนา ได้มาก่อกวนการปล้ำของบาร์เร็ตต์ ทำให้บาร์เร็ตต์ เป็นฝ่ายแพ้ ในรอว์ เกเบรียล และสเลเตอร์ ต้องป้องกันแชมป์แทคทีม WWE ในแมตช์การปล้ำแทคทีม 4 เส้า โดยซีนา ได้มาก่อกวนการปล้ำของเกเบรียล และสเลเตอร์ ทำให้เกเบรียล และสเลเตอร์ เสียแชมป์แทคทีม WWE ให้กับ ซานติโน่ มาเรลล่า และ วลาดิเมียร์ คอซลอฟ[12] ทำให้บาร์เร็ตต์ ต้องเรียกซีนา กลับมา WWE อีกครั้ง และท้าเจอกัน ในศึก ทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2010)[13] ในรูปแบบการปล้ำเก้าอี้ สุดท้ายบาร์เร็ตต์ ก็เป็นฝ่ายแพ้ให้กับซีนา[14]

ซีเอ็ม พังก์ เป็นหัวหน้ากลุ่มเน็กซัสคนใหม่

ในรอว์ ซีเอ็ม พังก์ ได้มาเป็นหัวหน้าเน็กซัส แทนบาร์เร็ตต์ โดยบาร์เร็ตต์ ได้มีแมตช์ปล้ำ 3 เส้า ในกรงเหล็ก เจอกับ เชมัส และ แรนดี ออร์ตัน เพื่อหาผู้ท้าชิงอันดับ 1 ในการชิงแชมป์ WWE กับ เดอะ มิซ ในศึก รอยัลรัมเบิล (2011) โดยระหว่างแมตช์ พังก์ได้มาก่อกวนการปล้ำ และหักหลังบาร์เร็ตต์ ทำให้บาร์เร็ตต์แพ้ และออกจากการเป็นสมาชิกกลุ่มเน็กซัส[15] หลังจากนั้น พังก์ได้เปลี่ยนชื่อกลุ่มเป็นเดอะนิวเน็กซัส และได้ทดสอบความแข็งแกร่งของกลุ่มนิวเน็กซัส โดยให้กลุ่มนิวเน็กซัส รุมเล่นงานแมคกิลลิคัตตี และเอาเข็มขัดให้คนในกลุ่มและตนฟาดแฮร์ริส นอกจากนั้นยังส่งโอทังก้า ไปให้ บิ๊กโชว์ เล่นงานอีกด้วย ต่อจากนั้น พังก์ก็ให้ เกเบรียล และสเลเตอร์ เอาดาบเคนโด้ฟาดกันเอง แต่ทั้ง 2 ไม่พอใจจึงปล่อยดาบเคนโด้และยอมออกจากกลุ่มเน็กซัสไป และทั้งคู่ได้ย้ายไปอยู่กลุ่ม เดอะคอร์ ของบาร์เร็ตต์ อดีตหัวหน้ากลุ่มเน็กซัส[16] ในรอว์ เมสัน ไรอัน นักมวยปล้ำจาก FCW ได้มาก่อกวนการปล้ำของ จอห์น ซีนา กับ พังก์ และเข้าร่วมเป็นสมาชิกของกลุ่มนิวเน็กซัส ในรอยัลรัมเบิล นิวเน็กซัสได้มาก่อกวนการปล้ำของ แรนดี ออร์ตัน ทำให้ออร์ตัน เป็นฝ่ายแพ้ และไม่ได้แชมป์ WWE[17] ในรอว์ต่อมา แมคกิลลิคัตตี และ แฮร์ริส ได้ชิงแชมป์แทคทีม WWE กับ ซานติโน่ มาเรลล่า และ วลาดิเมียร์ คอซลอฟ แต่ก็ไม่สำเร็จ หลังแมตช์ ออร์ตันได้ออกมาเล่นงานแมคกิลลิคัตตี กับแฮร์ริส และเตะเข้าที่ศีรษะของแฮร์ริส จนได้รับบาดเจ็บและต้องพักการปล้ำ[18]

พังก์จะเจอกับ แรนดี ออร์ตัน ตามคำสั่งของผู้จัดการทั่วไปของรอว์ โดยออร์ตัน จะเจอกับสมาชิกนิวเน็กซัส ในทุกสัปดาห์ โดยถ้า ออร์ตัน แพ้ใครคนใดของกลุ่มนิวเน็กซัส จะมีสิทธิ์ในการยืนคุมด้านล่างเวที แต่ถ้า ออร์ตัน ชนะ กลุ่มนิวเน็กซัส จะถูกแบนในแมตช์ที่จะต้องเจอกัน ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 โดยประเดิมเป็นสัปดาห์แรกในการเจอกับแมคกิลลิคัตตี และสามารถเอาชนะมาได้ แถมเตะเข้าที่ศีรษะของแมคกิลลิคัตตี ต่อด้วยโอทังก้า เป็นสัปดาห์ที่สอง ถึงแม้จะโดนเล่นงานก่อนหน้าที่จะเริ่มแมตช์ก็ตาม แต่ว่า ออร์ตันก็สามารถชนะมาได้ และเตะเข้าที่ศีรษะของโอทังก้า เป็นคนที่สอง และสัปดาห์ที่ 3 ออร์ตันก็เอาชนะไรอัน และเตะเข้าที่ศีรษะของไรอัน ไปเป็นคนที่สาม ทำให้พังก์ต้องเจอกับออร์ตัน แบบตัวต่อตัว ในเรสเซิลเมเนีย โดยจะไม่มีกลุ่มนิวเน็กซัส อยู่ข้างเวทีด้วย สุดท้ายพังก์ก็แพ้ไป ในรอว์ นิวเน็กซัส ได้กลับมาเล่นงานออร์ตัน ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2011) พังก์ได้รีแมตช์กับออร์ตัน ในแมตช์การปล้ำลาสแมนสแตนดิ้ง สุดท้ายพังก์ก็แพ้ให้กับออร์ตัน เป็นครั้งที่ 2 ติดต่อกัน[19][20]

ในศึก โอเวอร์ เดอะ ลิมิต (2011) พังก์ได้จับคู่กับ เมสัน ไรอัน ชิงแชมป์แทคทีม WWE กับ บิ๊กโชว์ และ เคน แต่ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้ ในรอว์ 23 พฤษภาคม โอทังก้า และแมคกิลลิคัตตี ได้เอาชนะ บิ๊กโชว์ และเคน และคว้าแชมป์แทคทีมได้สำเร็จ[21] ต่อมา เมสัน ไรอัน ได้รับบาดเจ็บและต้องพักการปล้ำ ในศึก มันนีย์อินเดอะแบงก์ (2011) พังก์ได้ท้าชิงแชมป์ WWE กับ จอห์น ซีนา ถ้า พังก์ ชนะ พังก์จะลาออกจาก WWE พร้อมกับเข็มขัดแชมป์ WWE สุดท้ายพังก์เป็นฝ่ายชนะ และลาออกจาก WWE ไปพร้อมกับเข็มขัดแชมป์ ทำให้เน็กซัสไร้หัวหน้าทีม[22] จนเหลือสมาชิกอยู่เพียง 2 คน คือ เดวิด โอทังก้า และ ไมเคิล แมคกิลลิคัตตี ก่อนจะเสียแชมป์แทคทีมให้กับ โคฟี คิงส์ตัน และ อีแวน บอร์น และยุบทีมลงในที่สุด

สมาชิก[แก้]

สมาชิก วันที่เข้าร่วม วันที่ออก หมายเหตุ
เวด บาร์เร็ตต์ 7 มิถุนายน 2010 3 มกราคม 2011 ผู้นำคนเดิมของกลุ่มเน็กซัส ถูกไล่ออกโดย ซีเอ็ม พังก์
เดวิด โอทังก้า 7 มิถุนายน 2010 22 สิงหาคม 2011 สมาชิกที่อยู่ในกลุ่มเน็กซัส ยาวนานที่สุด
จัสติน เกเบรียล 7 มิถุนายน 2010 10 มกราคม 2011 ออกจากการเป็นสมาชิกของกลุ่มเน็กซัส และย้ายไปอยู่กลุ่มคอร์ ในสแมคดาวน์
ฮีท สเลเตอร์ 7 มิถุนายน 2010 10 มกราคม 2011 ออกจากการเป็นสมาชิกของกลุ่มเน็กซัส และย้ายไปอยู่กลุ่มคอร์ ในสแมคดาวน์
ดาร์เรน ยัง 7 มิถุนายน 2010 16 สิงหาคม 2010 สมาชิกคนแรกที่ถูกไล่ออกจากกลุ่มโดยกลุ่มเน็กซัส หลังจากแพ้ จอห์น ซีนา
สกิพ เชฟฟิลด์ 7 มิถุนายน 2010 18 สิงหาคม 2010 ได้รับบาดเจ็บที่ข้อเท้า
ไมเคิล ทาร์เวอร์ 7 มิถุนายน 2010 4 ตุลาคม 2010 ได้รับบาดเจ็บที่บริเวณขาหนีบ จนต้องออกจากกลุ่มเน็กซัส
แดเนียล ไบรอัน 7 มิถุนายน 2010 11 มิถุนายน 2010 เปิดตัวสำหรับการกระทำของเขาในรอว์ จะถือว่ามีความรุนแรงมากเกินไปสำหรับโปรแกรม TV - PG ของ WWE, ไล่ออกเพื่อแสดงความสำนึกผิด
จอห์น ซีนา 3 ตุลาคม 2010 21 พฤศจิกายน 2010 เข้าร่วมสมาชิกหลังจากแพ้ให้กับ เวด บาร์เร็ตต์ ในเฮลอินเอเซล
ไมเคิล แมคกิลลิคัตตี 25 ตุลาคม 2010 22 สิงหาคม 2011 หนึ่งในสมาชิก 2 คนสุดท้ายของกลุ่มเน็กซัส
ฮัสกี้ แฮร์ริส 25 ตุลาคม 2010 31 มกราคม 2011 กลับไป FCW พร้อมกับเปลี่ยนบทบาทใหม่
ซีเอ็ม พังก์ 27 ธันวาคม 2010 17 กรกฎาคม 2011 หัวหน้ากลุ่มคนใหม่ หลังจากไล่ เวด บาร์เร็ตต์ ออกจากสมาชิก และเปลี่ยนชื่อทีม เดอะนิวเน็กซัส และลาออกจาก WWE ไปในเดือนกรกฎาคม
เมสัน ไรอัน 17 มกราคม 2011 27 มิถุนายน 2011 เข้าร่วมเป็นสมาชิกใหม่ หลังจากได้รับบาดเจ็บ

ผลงานทั้งหมด[แก้]

  • โปรเรสต์ลิงอิลลูสตราเต็ด
    • PWI คู่อาฆาตแห่งปี (2010) เจอกับ WWE
    • PWI นักมวยปล้ำที่เกลียดที่สุด (2010)
    • PWI รูกี้แห่งปี (2010) เดวิด โอทังก้า

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Eaton, Jimmy (June 11, 2010). "WWE News: Detailed second report from FCW show on Wednesday featuring NXT Invasion continuation". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2010-08-31. 
  2. Plummer, Dale (June 8, 2010). "RAW: Vote early, vote often; NXT takes over". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-07-21. 
  3. Plummer, Dale; Tylwalk, Nick (August 15, 2010). "Rumored return helps Team WWE fend off Nexus at SummerSlam". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-08-16. 
  4. http://podcastone.com/Talk-Is-Jericho, episode #4, Edge (pt. 2) (40:17)
  5. Stephens, David (August 16, 2010). "Raw Results – 8/16/10". WrestleView. สืบค้นเมื่อ 2010-08-18. 
  6. Gerweck, Steve (August 20, 2010). "Update on Skip Sheffield and his in-ring status". WrestleView. สืบค้นเมื่อ 2010-08-31. 
  7. Hillhouse, Dave (October 4, 2010). "Hell in a Cell: Betrayal, fan interference, and flying shoes". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-10-04. 
  8. "Reason Tarver was dropped from Nexus". October 5, 2010. 
  9. Plummer, Dale (October 4, 2010). "RAW: Cenation allies with Nexus". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-10-05. 
  10. Sokol, Bryan (October 25, 2010). "Cena central to Bragging Rights; Smackdown wins again". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-10-26. 
  11. Plummer, Dale; Tylwalk, Nick (November 22, 2010). "The fate of Cena is finally decided at so-so Survivor Series". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-11-22. 
  12. Plummer, Dale (December 7, 2010). "RAW: Cena pushes Nexus, Barrett to the breaking point". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-12-20. 
  13. Plummer, Dale (December 13, 2010). "RAW: The Slammy Awards falls flat". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-12-20. 
  14. Sokol, Bryan (December 20, 2010). "TLC delivers highs, lows and a new champ". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-12-20. 
  15. Adkins, Greg (January 3, 2011). "WWE: TV Shows > Raw > Raw Results > January 03, 2011". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2011-01-03. 
  16. Plummer, Dale (January 10, 2011). "RAW: CM Punk thins out the ranks". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2011-01-12. 
  17. Keller, Wade (January 17, 2011). "Keller's WWE Raw report 1/17: Cena vs. Punk, Royal Rumble Hype, Bryan vs. Morrison, Ziggler vs. Orton". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2011-01-18. 
  18. "WWE: TV Shows > Raw > Archive > 01/31/2011". WWE. January 31, 2011. สืบค้นเมื่อ 2011-02-11. 
  19. Plummer, Dale (April 11, 2011). "RAW: Edge calls it a career". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ April 12, 2011. 
  20. Tedesco, Mike (April 11, 2011). "Raw Results – 4/11/11". WrestleView. สืบค้นเมื่อ April 12, 2011. 
  21. Adkins, Greg (May 23, 2011). "WWE: Homepage > TV Shows > Raw > Raw: May 23, 2011 > Raw results: Ref and tumble". WWE. สืบค้นเมื่อ May 25, 2011. 
  22. "MITB 2011 - CM Punk - The Nexus". WWE. สืบค้นเมื่อ 8 June 2013.