เวด บาร์เร็ตต์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แบด นิวส์ บาร์เร็ตต์
An image of แบด นิวส์ บาร์เร็ตต์.
ข้อมูล
ฉายา แบด นิวส์ บาร์เร็ตต์
ลอว์เลนซ์ ไนท์
สตู เบนเนตต์
สตู แซนเดอร์ส
เวด บาร์เร็ตต์
ความสูง ฟุต 7 นิ้ว (2.01 ม.)
น้ำหนัก 246 ปอนด์ (112 กก.)
เกิด 10 สิงหาคม ค.ศ. 1980 (34 ปี)
พรีสตัน, มณฑลแลงคาสเชอร์, อังกฤษ
พำนัก แทมปา, รัฐฟลอริดา, สหรัฐอเมริกา
มาจาก แมนเชสเตอร์, อังกฤษ
ฝึกหัดโดย จอน ริคชี
อัล สโนว์
วิลเลียม รีกัล[1]
เปิดตัว มิถุนายน 2004

สจวร์ต "สตู" อเล็กซานเดอร์ เบนเนตต์ (อังกฤษ: Stuart Alexander "Stu" Bennett)[2] เกิดวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1980 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอังกฤษ ปัจจุบันเซ็นสัญญาสังกัดสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในสังเวียนมวยปล้ำที่รู้จักกันดีชื่อว่า เวด บาร์เร็ตต์ (อังกฤษ: Wade Barrett) ต่อมาได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อ แบด นิวส์ บาร์เร็ตต์ (อังกฤษ: Bad News Barrett)

ประวัติในสังเวียนมวยปล้ำ[แก้]

เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ / ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (2007 - ปัจจุบัน)[แก้]

บาร์เร็ตต์และกลุ่มเดอะเน็กซัส บนเวทีในศึก ซัมเมอร์สแลม (2010)

บาร์เร็ตต์เป็นอดีตนักมวยปล้ำของสมาคม ฟลอริดาแชมเปียนชิปเรสต์ลิง และเป็นคู่แทคทีมกับ ดรูว์ แมคอินไตย์ ในนาม ดิ เอ็มไพร์ และสามารถเอาชนะ พรีโม และ เอริค เอสโคบาร์ จนได้เป็นแชมป์ฟลอริดาแทคทีม ในสมาคม OVW บาร์เร็ตต์ได้คว้าแชมป์ OVW เซาเทิร์นแทคทีมคู่กับ พอล เบอร์ชิลล์ และได้เข้าร่วมแข่งขันในรายการ ดับเบิลยูดับเบิลยูอีเอ็นเอ็กซ์ที ซีซั่นที่ 1 โดยมี คริส เจอริโค เป็นผู้ฝึกสอน และบาร์เร็ตต์ได้เป็นผู้ชนะในซีซั่นที่ 1

บาร์เร็ตต์ได้เป็นผู้นำกลุ่มเดอะเน็กซัส เปิดตัวครั้งแรก ในรอว์ (7 มิถุนายน 2010) และรุมเล่นงาน จอห์น ซีนา, ซีเอ็ม พังก์ และ จัสติน โรเบิตส์ โฆษกข้างเวที และทำลายโชว์ของรอว์[3] จากนั้นเน็กซัสก็ได้ก่อกวนซีนาทั้ง ในศึก ไฟเทิลโฟร์เวย์ (2010)[4] และศึก มันนีย์อินเดอะแบงก์ (2010) ทำให้ซีนาแค้นมากและได้ท้าเจอกัน ในศึก ซัมเมอร์สแลม (2010) ในแมตช์การปล้ำแทคทีม 7 ต่อ 7 แบบคัดออก ระหว่าง ทีมเน็กซัส ปะทะ ทีม WWE โดยก่อนที่จะถึงศึกซัมเมอร์สแลม นั้น กลุ่มเน็กซัส ได้มาลอบทำร้าย เดอะ เกรท คาลี สมาชิกในทีม WWE จนไม่สามารถร่วมปล้ำได้ แต่ซีนา ได้นำ แดเนียล ไบรอัน อดีตกลุ่มเน็กซัส มาร่วมทีม WWE แทน สุดท้ายกลุ่มเน็กซัสเป็นฝ่ายแพ้ไป โดยบาร์เร็ตต์ถูกซีนา เล่นงาน ด้วยท่า STF จนต้องตบพื้นยอมแพ้[5]

ในศึก ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2010) บาร์เร็ตต์ได้เจอกับ แรนดี ออร์ตัน, จอห์น ซีนา, เชมัส, เอดจ์ และ คริส เจอริโค ในแมตช์การปล้ำ อิลิมิเนชั่น แชมเปียนส์ 6 คน เพื่อชิงแชมป์ WWE สุดท้ายบาร์เร็ตต์ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้[6] ในศึก เฮลอินเอเซล (2010) บาร์เร็ตต์ได้เจอกับ จอห์น ซีนา โดยถ้า ซีนาชนะ กลุ่มเน็กซัสต้องแตกทีม แต่ถ้า บาร์เร็ตต์ชนะ ซีนาจะต้องเข้ากลุ่มเน็กซัส ในระหว่างการปล้ำ ไมเคิล แมคกิลลิคัตตี และ ฮัสกี้ แฮร์ริส จากเอ็นเอ็กซ์ที ซีซั่น 2 เข้ามาเล่นงานซีนา ทำให้บาร์เร็ตต์จับกดเอาชนะซีนา มาได้ และทำให้ซีนาต้องเข้ามาร่วมเป็นสมาชิกกลุ่มเน็กซัส[7] ในศึก แบรกกิ้ง ไรท์ส (2010) บาร์เร็ตต์ได้ชิงแชมป์ WWE กับ แรนดี ออร์ตัน เจ้าของตำแหน่ง โดยมีซีนายืนอยู่ข้างเวที สุดท้ายบาร์เร็ตต์ถูกซีนาใส่ท่า Attitude Adjustment ทำให้บาร์เร็ตต์ชนะฟาล์ว แต่ออร์ตันก็ยังเป็นแชมป์ต่อไป[8] ในศึก เซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ (2010) บาร์เร็ตต์ได้ขอท้าชิงแชมป์ WWE กับออร์ตัน อีกครั้ง โดยมีซีนาเป็นกรรมการพิเศษ โดยถ้าบาร์เร็ตต์ชนะก็จะได้เป็นแชมป์ WWE และซีนาก็จะได้ออกจากการเป็นสมาชิกของกลุ่มเน็กซัส อย่างถาวร แต่ถ้าบาร์เร็ตต์แพ้ ซีนาก็ต้องออกจาก WWE สุดท้ายบาร์เร็ตต์ก็เป็นฝ่ายแพ้ ทำให้ซีนาต้องออกจาก WWE[9][10]

ในรอว์ เดือนพฤศจิกายน 2011 บาร์เร็ตต์ได้ขอท้าชิงแชมป์ WWE กับออร์ตันอีกครั้ง โดยก่อนปล้ำบาร์เร็ตต์ให้กลุ่มเน็กซัส มาเล่นงานออร์ตัน ทำให้บาร์เร็ตต์ได้เปรียบมากเพราะออร์ตันเจ็บหัวเข่า สุดท้ายบาร์เร็ตต์ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้ เพราะซีนาได้มาก่อกวนการปล้ำของบาร์เร็ตต์[11] บาร์เร็ตต์ได้เรียกซีนากลับมาใน WWE อีกครั้ง และได้ท้าเจอกัน ในศึก ทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2010) ในรูปแบบการปล้ำแมตช์เก้าอี้ สุดท้ายบาร์เร็ตต์ก็เป็นฝ่ายแพ้ไป[12] ต่อมา ซีเอ็ม พังก์ ได้เป็นหัวหน้ากลุ่มเน็กซัสแทนบาร์เร็ตต์ ในรอว์ (3 มกราคม 2011) บาร์เร็ตต์ได้เจอกับ เชมัส และ ออร์ตัน ในแมตช์การปล้ำ 3 เส้า ผู้ชนะจะได้เป็นผู้ท้าชิงอันดับ 1 ในการชิงแชมป์ WWE กับ เดอะ มิซ ในศึก รอยัลรัมเบิล (2011) ในแมตช์นี้ออร์ตันก็เป็นผู้ชนะ เพราะพังก์หัวหน้ากลุ่มเน็กซัสคนใหม่ ได้มาก่อกวนการปล้ำของบาร์เร็ตต์ และดึงปลอกแขนสมาชิกของกลุ่มเน็กซัสออก และบาร์เร็ตต์ก็ได้ถูกออกจากการเป็นสมาชิกเน็กซัส[13]

กลุ่มเดอะคอร์ รุมเล่นงาน จอห์น ซีนา กับเดอะ ร็อค

บาร์เร็ตต์ได้ย้ายไปอยู่ในสแมคดาวน์ และได้มาก่อกวนการปล้ำของ บิ๊กโชว์ ทำให้บิ๊กโชว์แค้นมาก จึงไปขอท้าเจอกับบาร์เร็ตต์ ในสแมคดาวน์สัปดาห์ถัดไป ผลสรุป คือ แมตช์จบลงโดยไม่มีผลการตัดสิน เพราะ ฮีท สเลเตอร์ กับ จัสติน เกเบรียล ออกมาช่วยบาร์เร็ตต์ รุมเล่นงาน บิ๊กโชว์ และยังมี อีเซเคียล แจ็คสัน ออกมาช่วยอีกคน ทำให้ บิ๊กโชว์ ถึงกับหมดสภาพ[14] บาร์เร็ตต์ได้ก่อตั้งกลุ่มชื่อว่า เดอะคอร์ สมาชิกมี บาร์เร็ตต์, อีเซเคียล แจ็คสัน, ฮีท สเลเตอร์ และ จัสติน เกเบรียล[15] ในสแมคดาวน์ (25 มีนาคม 2011) บาร์เร็ตต์ได้คว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล เป็นสมัยแรกได้สำเร็จ โดยการเอาชนะ โคฟี คิงส์ตัน เจ้าของตำแหน่ง[16] ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 กลุ่มเดอะคอร์ได้ปล้ำแทคทีม 8 คน เจอกับ บิ๊กโชว์, เคน, ซานติโน่ มาเรลล่า และ โคฟี คิงส์ตัน สุดท้ายกลุ่มเดอะคอร์ ก็เป็นฝ่ายแพ้ไป[17] กลุ่มเดอะคอร์ได้รุมเล่นงาน อีเซเคียล แจ็คสัน และไล่ออกจากกลุ่ม ในศึก โอเวอร์เดอะลิมิต (2011) บาร์เร็ตต์ต้องป้องกันแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล กับ อีเซเคียล สุดท้ายบาร์เร็ตต์ถูกจับแพ้ฟาล์ว เพราะ สเลเตอร์ และ เกเบรียล ออกมาเล่นงาน อีเซเคียล แต่บาร์เร็ตต์ยังเป็นแชมป์ต่อไป[18][19] ในสแมคดาวน์ (10 มิถุนายน 2011) กลุ่มเดอะคอร์ ได้แพ้ให้กับ อีเซเคียล และ ดิ อูโซส์ จากนั้นกลุ่มเดอะคอร์ก็ได้แตกทีมกันไป[20] ในศึก แคปิเทล พูนิชเมนท์ บาร์เร็ตต์ ได้เสียแชมป์ให้กับ อีเซเคียล[21]

ในศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2011) บาร์เร็ตต์ได้ตั้งทีมจับคู่กับ โคดี โรดส์, ฮูนิโค, แจ๊ค สแวกเกอร์ และ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ เจอกับทีมของ แรนดี ออร์ตัน นำทีมโดย แรนดี ออร์ตัน, เชมัส, เมสัน ไรอัน, โคฟี คิงส์ตัน และ ซิน คารา ในแมตช์การปล้ำแทคทีม 5 ต่อ 5 แบบคัดออก สุดท้ายทีมของบาร์เร็ตต์ ก็เป็นฝ่ายชนะ ในศึก ทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2011) บาร์เร็ตต์ได้เจอกับ แรนดี ออร์ตัน ในแมตช์การปล้ำจับฟาดใส่โต๊ะ สุดท้ายบาร์เร็ตต์ก็เป็นฝ่ายแพ้ไปในที่สุด[22] ในศึก สแมคดาวน์ (30 ธันวาคม 2011) บาร์เร็ตต์ ก็เอาคืน แรนดี ออร์ตัน โดยการเอาชนะ แรนดี ออร์ตัน ในแมตช์การปล้ำจับกดที่ไหนก็ได้[23] บาร์เร็ตต์ได้รับบาดเจ็บศอกซ้ายหลุดจากการปล้ำ แบทเทิลรอยัล ในรอว์ (20 กุมภาพันธ์ 2012) ทำให้บาร์เร็ตต์ต้องพักการปล้ำไปเป็นเวลายาวนาน[24][25]

ในสแมคดาวน์ (7 กันยายน 2012) บาร์เร็ตต์ได้กลับมาจากการบาดเจ็บ และเอาชนะ โยะชิ ทะสึ ไปได้[26][27] ในรอว์ (31 ธันวาคม 2012) บาร์เร็ตต์ได้คว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล เป็นสมัยที่ 2 โดยการเอาชนะ โคฟี คิงส์ตัน อีกครั้ง[28] ในรอว์ (18 มีนาคม 2013) บาร์เร็ตต์ต้องป้องกันแชมป์กับ เดอะ มิซ และ คริส เจอริโค แต่ก็ยังรักษาตำแหน่งแชมป์เอาไว้ได้[29] ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 29 บาร์เร็ตต์ต้องป้องกันแชมป์กับ เดอะ มิซ เป็นแมตช์ก่อนเริ่มรายการ สุดท้ายบาร์เร็ตต์ก็เสียแชมป์ให้กับมิซ[30] แต่บาร์เร็ตต์ก็ชิงคืนมาได้เป็นสมัยที่ 3 ในรอว์ (8 เมษายน 2013) เพียง 1 วัน[31] ในศึก เพย์แบ็ค บาร์เร็ตต์ได้เสียแชมป์ให้กับ เคอร์ติส แอ็กเซล ในแมตช์การปล้ำ 3 เส้า โดยมี เดอะ มิซ ร่วมปล้ำด้วย[32]

ในรอว์ (2 ธันวาคม 2013) บาร์เร็ตต์ได้เปลี่ยนบทบาทใหม่ และใช้ชื่อว่า "แบด นิวส์ บาร์เร็ตต์" โดยออกมาแจ้งข่าวดีและข่าวร้ายให้กับแฟนๆ ข่าวดีคือเรามีรายการรอว์ ส่วนข่าวร้ายคือ คนดูมีแต่พวกบ้านนอก ไม่มีสมอง ต้องตั้งชื่อเมืองเป็นชื่อเดียวกับชื่อรัฐเพื่อที่จะได้จำได้ง่ายๆ[33][34] ในรอว์ (7 เมษายน 2014) บาร์เร็ตต์ได้เปิดตัวขึ้นปล้ำครั้งแรก ภายใต้บทบาทใหม่ และเอาชนะ เรย์ มิสเตริโอ ไปได้สำเร็จ[35] ในรอว์ (14 เมษายน 2014) บาร์เร็ตต์ได้เอาชนะ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ และได้เข้ารอบรองชนะเลิศในทัวร์นาเมนต์ เพื่อหาผู้ท้าชิงอันดับ 1 ในการชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล กับ บิ๊ก อี ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2014) ในรอว์สัปดาห์ถัดมา (21 เมษายน 2014) บาร์เร็ตต์ได้เอาชนะ เชมัส และได้เข้ารอบสุดท้ายชิงชนะเลิศในทัวร์นาเมนต์ ในรอว์ (28 เมษายน 2014) บาร์เร็ตต์ได้เอาชนะ ร็อบ แวน แดม ในทัวร์นาเมนต์รอบสุดท้าย และได้เป็นผู้ท้าชิงอันดับ 1 กับ บิ๊กอี ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ สุดท้ายบาร์เร็ตต์ก็สามารถเอาชนะ บิ๊กอี และคว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล เป็นสมัยที่ 4 มาได้สำเร็จ ในสแมคดาวน์ (27 มิถุนายน 2014) บาร์เร็ตต์ได้รับบาดเจ็บที่หัวไหล่ จากการถูก แจ๊ค สแวกเกอร์ เหวี่ยงอัดที่กั้นคนดู[36] ทำให้ต้องอดร่วมปล้ำศึก มันนีย์อินเดอะแบงก์ (2014) และต้องสละแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล[37]

ผลงานอื่นๆ[แก้]

ภาพยนตร์[แก้]

ปี เรื่อง รับบท
2013 แค้นได้ตายไม่เป็น Kilroy

เว็บซีรีส์[แก้]

ปี รายการ รับบท หมายเหตุ
2013-ปัจจุบัน The JBL and Cole Show Himself guest star episode 35; series regular episode 38-present

เกี่ยวกับมวยปล้ำ[แก้]

บาร์เร็ตต์เล่นงาน แรนดี ออร์ตัน ด้วยท่า Wasteland
บาร์เร็ตต์เล่นงาน เชมัส ด้วยท่า Diving elbow drop
  • ท่าไม้ตาย
    • ในนามของ เวด บาร์เร็ตต์
      • Bad News Bull Hammer[38] / Bull Hammer (High-impact elbow smash, sometimes transitioned from a short-arm)[39] – 2012–ปัจจุบัน
      • Wasteland (Forward fireman's carry slam)[40][41] – 2010–2012; used as a signature move from 2013–ปัจจุบัน
    • ในนามของ สตู แซนเดอร์ส
      • Spinebuster
  • ท่าเอกลักษณ์
    • Backbreaker,[42] sometimes while slingshotting[43]
    • Belly to belly suplex[44]
    • Diving elbow drop,[45][46] usually from the middle rope
    • Elbow drop[47]
    • Leaping elbow smash[48]
    • Multiple kick variations
      • Back[49][50]
      • Big boot, sometimes to an opponent trapped in the ropes
      • Drop[51]
    • Multiple knee lifts to an opponent trapped in the ropes[52][53]
    • Neckbreaker,[54] sometimes on to the ring apron
    • Powerbomb, sometimes dropped into a sitout position[55]
    • Pumphandle falling powerslam
    • Running knee lift to an opponent draped over the top turnbuckle[56]
    • Short-arm clothesline[57]
    • Single underhook followed by multiple punches to the opponent's ribs
    • Winds of Change (Spinning side slam)[58][59] – used as a finisher from 2011-2012
  • ฉายา
    • "The Bare Knuckle Brawler / Fighter / Champion"[62]
    • "The Jackal"[63]
    • "The Pinnacle"
    • "The Prince"
  • เพลงเปิดตัว
    • "We Are One" โดย 12 Stones[64] (7 มิถุนายน 2010 - 3 มกราคม 2011;ใช้ตอนอยู่กลุ่ม เดอะเน็กซัส)
    • "End of Days" (Various Versions) โดย Matt McCloskey, Emphatic, Shaman's Harvest และ Jim Johnston (14 มกราคม 2011 - 27 มกราคม 2012;ใช้ตอนอยู่กลุ่ม เดอะคอร์ และในตอนฉายเดี่ยว)[65]
    • "Just Don't Care Anymore" โดย American Fangs[66] (29 มกราคม 2012 - 31 สิงหาคม 2012;7 กันยายน 2012 - 15 พฤษภาคม 2013)
    • "Rebel Son" โดย CFO$[67] (20 พฤษภาคม 2013 - ปัจจุบัน)

ผลงานทั้งหมด[แก้]

  • Dropkixx
    • Dropkixx IWC European Heavyweight Championship (1 สมัย)
  • Ohio Valley Wrestling
    • OVW Southern Tag Team Championship (1 สมัย) – คู่กับ พอล เบอร์ชิลล์[68]
  • Pro Wrestling Illustrated
    • PWI Feud of the Year (2010) – เดอะเน็กซัส เจอกับ WWE[69]
    • PWI Most Hated Wrestler of the Year (2010) – ในตอนของเดอะเน็กซัส[70]
    • PWI จัดในอันดับที่ 109 ของท็อป 500 อันดับ นักมวยปล้ำเดี่ยวแห่งปีใน PWI 500 ปี 2010[71]
  • Pro Wrestling Report
    • Breakthrough Star of the Year (2010)[72]
  • World Wrestling Entertainment
    • WWE Intercontinental Championship (4 สมัย)
    • ผู้ชนะใน เอ็นเอกซ์ที (ซีซั่น 1)
    • สแลมมีอะวอร์ด น่ากลัวที่สุดแห่งปี (2010) – การเปิดตัวของกลุ่มเดอะเน็กซัส[73]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. William Regal - Wikipedia, the free encyclopedia
  2. "Wade Barrett profile". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 8 June 2008. 
  3. Plummer, Dale (June 8, 2010). "RAW: Vote early, vote often; NXT takes over". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ June 12, 2010. 
  4. Gerweck, Steve (June 20, 2010). "Complete WWE Fatal Four Way PPV Recap". WrestleView. สืบค้นเมื่อ June 21, 2010. 
  5. Plummer, Dale; Tylwalk, Nick (August 15, 2010). "Rumored return helps Team WWE fend off Nexus at SummerSlam". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ August 16, 2010. 
  6. Tylwalk, Nick (20 September 2010). "Few gimmicks, more title changes at Night of Champions". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 25 September 2010. 
  7. Hillhouse, Dave (4 October 2010). "Hell in a Cell: Betrayal, fan interference, and flying shoes". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 4 October 2010. 
  8. Sokol, Bryan (25 October 2010). "Cena central to Bragging Rights; Smackdown wins again". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 25 October 2010. 
  9. Sokol, Bryan (26 October 2010). "Raw: All the fallout from Bragging Rights". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 22 November 2010. 
  10. Plummer, Dale; Tylwalk, Nick (22 November 2010). "The fate of Cena is finally decided at so-so Survivor Series". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 22 November 2010. 
  11. Plummer, Dale (22 November 2010). "RAW: The Miz cashes in as Nexus costs Orton WWE title". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 23 November 2010. 
  12. Sokol, Bryan (20 December 2010). "TLC delivers highs, lows and a new champ". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 20 December 2010. 
  13. Plummer (3 January 2011). "RAW: Nexus under new management". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 4 January 2011.  Unknown parameter |fiest= ignored (help)
  14. Caldwell, James (5 January 2011). "WWE News: Smackdown Spoilers – four big developments at Tuesday's TV taping for Friday's first episode of 2011". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 5 January 2011. 
  15. Richmond, Adam (19 January 2011). "WWE News: spoilers – second detailed Smackdown TV taping report – match results, key angles, overall review of TV taping experience". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 20 January 2011. 
  16. Tucker, Benjamin (22 March 2011). "WWE News: Smackdown spoilers 3/25 - Quick Smackdown results for Friday's show including a significant development". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 23 March 2011. 
  17. Bishop, Matt (3 April 2011). "The Rock costs Cena as The Miz retains at WrestleMania XXVII". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 9 April 2011. 
  18. Hillhouse, Dave (13 May 2011). "Smackdown: Old standards in Music City". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 23 May 2011. 
  19. Hillhouse, Dave (22 May 2011). "Over the Limit: Unpredictability makes for a good show". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 23 May 2011. 
  20. Parks, Greg. "PARKS' WWE SMACKDOWN REPORT 6/10: Ongoing "virtual time" coverage of the show, including follow-up to Christian's turn on Orton". PW Torch. สืบค้นเมื่อ 4 July 2011. 
  21. "Intercontinental Champion Wade Barrett vs. Ezekiel Jackson". WWE. สืบค้นเมื่อ 10 June 2011. 
  22. Powers, Kevin (2011-12-18). "Randy Orton def. Wade Barrett (Tables Match)". WWE. สืบค้นเมื่อ 2011-12-19. 
  23. "PARKS' WWE SMACKDOWN REPORT 12/30: Complete coverage of the Friday night show, including Randy Orton vs. Wade Barrett, Falls Count Anywhere". 
  24. "WWE Smackdown Spoilers 2/3/12". 
  25. Meltzer, Dave. "SAT. UPDATE: Miesha Tate in USA Today, Ric Flair announces NBA, Barrett & WWE Classics update". Wrestling Observer. สืบค้นเมื่อ 4 March 2012. 
  26. "RAW STORYLINE TRACKER 8/6 - WWE Title picture, Sheamus steals Del Rio's car, Triple H-Lesnar build-up adds HBK, Jericho-Ziggler, Clay-Sandow". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 22 September 2012. 
  27. Parks, Greg. "PARKS' WWE SMACKDOWN REPORT 9/7: Ongoing coverage of Friday night show, including Rey Mysterio & Sin Cara vs. Cody Rhodes & The Miz". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 22 September 2012. 
  28. Murphy, Ryan (December 29, 2012). "Wade Barrett wins the Intercontinental Championship". สืบค้นเมื่อ December 30, 2012. 
  29. "Raw results: CM Punk taunts The Undertaker, and Triple H signs a fateful WrestleMania contract". สืบค้นเมื่อ 19 March 2013. 
  30. "CALDWELL'S WWE WRESTLEMANIA 29 PPV RESULTS: Complete "virtual-time" coverage of live PPV from MetLife Stadium - Rock-Cena II, Taker-Punk, Lesnar-Hunter, more". 
  31. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 4/8: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - WM29 fall-out, new World Champ, no Rock, Taker live, crowd takes over". 
  32. "CALDWELL'S WWE PAYBACK PPV RESULTS 6/16 (Hour 1): Axel captures IC Title in opening match, A.J. captures Divas Title, RVD returning to WWE". 
  33. http://www.wrestlezone.com/news/431265-latest-update-on-wade-barretts-return-visa-issues-preventing-him-from-working
  34. "Raw news: Contract signing, Punk-Hunter follow-up, Bryan "kidnapping" follow-up, Barrett & Sin Cara return, Henry & Langston, Miz & Kofi, Slammys, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 3 December 2013. 
  35. Caldwell, James. "Caldwell's WWE Raw results 4/7: Ongoing "virtual-time" coverage of live Raw - WM30 fall-out, WWE World Title match, Bryan's first night as champ, Undertaker, Warrior, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 8 April 2014. 
  36. "WWE NEWS: IC champion reportedly injured at Smackdown TV taping, status for MITB PPV in question". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ June 25, 2014. 
  37. "Bad News Barrett stripped of WWE Intercontinental Championship on RAW, Battle Royal to be held at Battleground". Fansided. สืบค้นเมื่อ June 30, 2014. 
  38. Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 9/24: Complete "virtual-time" coverage of live Raw – Cena announcement, Lawler interview, latest on WWE Title picture". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 6 October 2012. "Barrett covered Kidd for the pin as the announcers called his new finisher the "souvenir."" 
  39. "PARKS' WWE SMACKDOWN REPORT 9/28: Ongoing "virtual time" coverage of Friday night show, including Randy Orton vs. The Big Show". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 6 October 2012. 
  40. "The NXT big thing". Sky Sports. 11 June 2010. สืบค้นเมื่อ 12 June 2010. 
  41. DiLiegro, Philip (3 March 2010). "NXT TV Report for March 3, 2010". Wrestling Observer/Figure Four Online. สืบค้นเมื่อ 3 March 2010. 
  42. Cupach, Mike. "CUPACH'S SMACKDOWN REPORT 2/18: Alt. perspective review of final hype for Elimination Chamber, episode No. 600 theme, 12-man tag". PW Torch. สืบค้นเมื่อ July 3, 2011. 
  43. Tedesco, Mike (May 26, 2010). "WWE NXT Results – May 25, 2010". WrestleView. สืบค้นเมื่อ July 21, 2010. 
  44. Caldwell, Jmaes. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 1/3: Complete "virtual time" coverage of live Raw – Miz vs. Morrison WWE Title match to start 2011". PW Torch. สืบค้นเมื่อ July 3, 2011. 
  45. Caldwell, James (October 24, 2010). "Caldwell's WWE Bragging Rights PPV Results 10/24: Complete "virtual time" coverage of live PPV – Orton vs. Barrett, Kane vs. Taker, Raw vs. Smackdown". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ November 22, 2010. 
  46. Caldwell, James (November 21, 2010). "Caldwell's WWE Survivor Series PPV Results 11/21: Complete "virtual time" coverage of live PPV – Cena's decision, six title matches". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ November 22, 2010. 
  47. Trionfo, Richard. "WWE SMACKDOWN REPORT: CHAMPION VERSUS CHAMPION; BIG SHOW GETS A TAG TEAM PARTNER BECAUSE THAT IS WHAT HE DO; THE SHIELD TALK ABOUT THEIR MATCH ON MONDAY; SIX PERSON MIXED TAG MATCH; AND MORE". PWInsider. สืบค้นเมื่อ April 20. 
  48. Martin, Adam. "Summerslam PPV Results – August 14, 2011". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ August 20, 2011. 
  49. Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE OVER THE LIMIT PPV RESULTS 5/22: Complete "virtual time" coverage of live PPV – Cena vs. Miz I Quit, Orton vs. Christian, Cole vs. Lawler". PW Torch. สืบค้นเมื่อ July 3, 2011. 
  50. Trionfo, Richard. "WWE SMACKDOWN REPORT: ROCK, PUNK, SHIELD; WHAT DOES BOOKER DO WHEN THERE ARE SIX MEN IN THE RING ABOUT TO FIGHT?; BARRETT/SHEAMUS REMATCH; AND MORE". PW Insider. สืบค้นเมื่อ 27 January 2013. 
  51. Trionfo, Richard. "WWE SMACKDOWN REPORT: ROCK, PUNK, SHIELD; WHAT DOES BOOKER DO WHEN THERE ARE SIX MEN IN THE RING ABOUT TO FIGHT?; BARRETT/SHEAMUS REMATCH; AND MORE". PWInsider. สืบค้นเมื่อ January 28, 2013. 
  52. Tedesco, Mike. "Smackdown Results – 12/30/11". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ January 13, 2012. "Barrett chokes him on the ropes. Barrett knees away at him, and he big boots Orton out of the ring." 
  53. Tedesco, Mike. "WWE Tribute to the Troops Results – 12/13/11". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ January 13, 2012. "Barrett taunts the crowd before choking Orton on the ropes. Barrett knees away at him before backing up to hit a nice big boot while he's still tied up in the ropes for a near fall." 
  54. Parks, Greg. "PARKS' WWE SMACKDOWN REPORT 6/24: Ongoing "virtual time" coverage of the show, including Barrett vs. Jackson for the Intercontinental Championship". PW Torch. สืบค้นเมื่อ July 3, 2011. 
  55. Valvo, Anthony J. (February 18, 2010). "From the Desk of Mr. V #55". WrestleView. สืบค้นเมื่อ November 20, 2010. "He was the color commentator for FCW [...] His signature moves are the big boot and the sitout powerbomb. His finisher is a Spinebuster." 
  56. Trionfo, Richard. "WWE SMACKDOWN REPORT: CHAMPION VERSUS CHAMPION; BIG SHOW GETS A TAG TEAM PARTNER BECAUSE THAT IS WHAT HE DO; THE SHIELD TALK ABOUT THEIR MATCH ON MONDAY; SIX PERSON MIXED TAG MATCH; AND MORE". PWInsider. สืบค้นเมื่อ April 20. 
  57. Trionfo, Richard. "WWE SMACKDOWN REPORT: BARRETT/ORTON III; MATCH ANNOUNCED FOR NEXT WEEK'S LIVE SMACKDOWN; A FORMER CHAMPION RETURNS; THE BARRETT BLAZER IS BACK". PWInsider. สืบค้นเมื่อ November 5. 
  58. Martin, Adam (November 21, 2010). "Survivor Series: Orton vs. Barrett (WWE Title)". WrestleView. สืบค้นเมื่อ November 22, 2010. 
  59. Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE SATURDAY SLAM RESULTS 2/2: Ryder vs. Ziggler, IC champ in main event". PWTorch. สืบค้นเมื่อ 2013/02/07. 
  60. "Managers". 
  61. WWE NXT
  62. Powers, Kevin (22 May 2011). "Ezekiel Jackson def. Intercontinental Champion Wade Barrett (Disqualification)". WWE. สืบค้นเมื่อ 25 June 2011. 
  63. "Barrett's Twitter: "The day of the Jackal is imminent."". 2 February 2011. 
  64. "We Are One (WWE Version)". Apple Inc. สืบค้นเมื่อ 14 December 2010. 
  65. "End of Days". 1 June 2011. 
  66. "WWE single "Just Don't Care Anymore"". 
  67. iTunes – Music – WWE: Rebel Son
  68. "OVW Southern Tag Team Championship history". Ohio Valley Wrestling. สืบค้นเมื่อ 3 April 2011. 
  69. "Achievement Awards: Feud of the Year". Pro Wrestling Illustrated. 10 January 2011. สืบค้นเมื่อ 15 January 2011. 
  70. "Achievement Awards: Most Hated". Pro Wrestling Illustrated. 17 January 2011. สืบค้นเมื่อ 22 January 2011. 
  71. ""PWI 500": 1–100". Pro Wrestling Illustrated. 9 August 2011. สืบค้นเมื่อ 9 August 2011. 
  72. "2010 Pro Wrestling Report Honors". Pro Wrestling Report. YouTube. 6 January 2011. สืบค้นเมื่อ 12 January 2011. 
  73. "WWE News: Full list of 2010 Slammy Awards – 12 announced on Raw, 10 announced on WWE's website". Pro Wrestling Torch. 13 December 2010. สืบค้นเมื่อ 18 December 2010. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]