อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012)
| อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012) Elimination Chamber (2012) |
||||
|---|---|---|---|---|
 โปสเตอร์ศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012) โดยมี เชมัส เป็นนายแบบ |
||||
| เพลงประจำ | "This Means War" โดย Nickelback[1] | |||
| ข้อมูล | ||||
| สมาคม | ดับเบิลยูดับเบิลยูอี | |||
| ค่าย | รอว์ สแมคดาวน์ |
|||
| วันที่ |  19 กุมภาพันธ์ 2012 ทรูวิชั่นส์ 4 มีนาคม 2012 |
|||
| ผู้ชม | 15,306 คน | |||
| สถานที่ | บราดลี่ เซ็นเตอร์ | |||
| เมือง | มิลวอกี, รัฐวิสคอนซิน | |||
| ลำดับเหตุการณ์เพย์-เพอร์-วิว | ||||
|
||||
| ลำดับเหตุการณ์อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ | ||||
|
||||
อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012) เป็นรายการมวยปล้ำอาชีพศึกใหญ่ หรือ เพย์-เพอร์-วิว ของ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในปี 2012 ซึ่งจะจัดเป็นปีที่ 3 แล้ว สถานที่จัดคือ บราดลี่ เซ็นเตอร์ ใน มิลวอกี, รัฐวิสคอนซิน สหรัฐอเมริกา[2][3] โดยจะจัดในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ซึ่งจัดหลังจากศึก รอยัลรัมเบิล (2012) ซึ่งจะมีแมทซ์สำคัญใน เพย์-เพอร์-วิว นี้คือ การปล้ำในกรงเหล็ก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (16 ฟุต หนัก 10 ตัน) ซึ่งจะมีนักมวยปล้ำ 6 คน อยู่ในนั้น โดยเริ่มจาก 2 คน อีก 4 คนนั้นจะอยู่ในห้องโถงเล็ก เมื่อครบเวลา 5 นาทีก็จะออกมาจากกรงเรื่อย ๆ จนครบ โดยผู้ที่ชนะจะต้องกำจัด 5 คนในกรง โดยการจับกด หรือใช้ท่าซับมิสชั่น ยอมแพ้ ทีละคนจนเหลือเป็นสุดท้าย
สำหรับประเทศไทย ศึกอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012) มีออกอากาศทาง ทรูวิชั่นส์ ช่อง ทรูสปอร์ต ในวันอาทิตย์ที่ 4 มีนาคม 2012 ซึ่งช้ากว่าสหรัฐอเมริกาถึง 2 สัปดาห์
เนื้อหา |
เบื้องหลัง/ก่อนถึงศึกอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์[แก้]
เรื่องราวแมทช์การปล้ำอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ เพื่อชิงแชมป์ WWE[แก้]
ในวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 2012 ได้ประกาศแมทช์แรกในเว็บไซต์ WWE.com คือ แมตช์การปล้ำอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ เพื่อชิงแชมป์ WWE โดยมี ซีเอ็ม พังค์ , ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ ,คริส เจอริโค ,เดอะ มิซ ,อาร์-ทรูธ และ โคฟี คิงส์ตัน ต่อมา ในศึก รอว์ ซุปเปอร์โชว์ (30 มกราคม 2012) คริส เจอริโค ได้มาก่อกวนการปล้ำของ ซีเอ็ม พังค์ และ แดเนียล ไบรอัน ทำให้ ซีเอ็ม พังค์ ถูกปรับแพ้ฟาล์ว หลังแมตช์ คริส เจอริโค ขึ้นมาใส่ท่า Codebreaker เล่นงาน ซีเอ็ม พังค์ ก่อนจะเดินจากไป ต่อมา ในศึกรอว์ ซูเปอร์โชว์ (6 กุมภาพันธ์ 2012) ในแมตช์การปล้ำซิกแพ็คชาเลนซ์ หรือแมตช์การปล้ำ 6 คน มีทั้ง ซีเอ็ม พังค์ (เจ้าของแชมป์ WWE), คริส เจอริโค, ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์, เดอะ มิซ, อาร์-ทรูธ และ โคฟี คิงส์ตัน สุดท้าย คริส เจอริโค ก็เป็นฝ่ายเอาชนะมาได้สำเร็จ และผู้ที่ชนะแมตช์ซิกแพ็คชาเรนจ์ ในศึกรอว์ คือ คริส เจอริโค จะได้ออกมาปล้ำเป็นคนสุดท้าย ต่อมา ในศึกรอว์ ซูเปอร์โชว์ (13 กุมภาพันธ์ 2012) คริส เจอริโค จะต้องเจอกับ โคฟี คิงส์ตัน สุดท้าย คริส เจอริโค อาศัยจังหวะลูกชุลมุนเอามือจิ้มตา โคฟี คิงส์ตัน ก่อนจะใช้ท่า Codebreaker จับกดเอาชนะ โคฟี คิงส์ตัน มาได้สำเร็จ
เรื่องราวแมทช์การปล้ำอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ เพื่อชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท[แก้]
ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 ได้ประกาศแมทช์แรกในเว็บไซต์ WWE.com คือ แมตช์การปล้ำอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ เพื่อชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท โดยมี แดเนียล ไบรอัน ,เวด บาร์เร็ตต์ ,โคดี โรดส์ ,บิ๊กโชว์ ,เดอะ เกรท คาลี และ ซานติโน่ มาเรลล่า ในตอนแรกจะให้ มาร์ก เฮนรี ปล้ำในแมทช์อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ แต่ไม่ได้ปล้ำ เนื่องจากโดนแบนโดยผู้จัดการทั่วไปสแมคดาวน์ ทีโอดอร์ ลอง ต่อมา ในศึกรอว์ ซูเปอร์โชว์ (13 กุมภาพันธ์ 2012) บิ๊กโชว์ จะต้องเจอกับ แรนดี ออร์ตัน เนื่องจากในศึก สแมคดาวน์ (10 กุมภาพันธ์ 2012) บิ๊กโชว์ ได้ออกมายุ่งแมทช์การปล้ำของ แรนดี ออร์ตัน กับ แดเนียล ไบรอัน ทำให้ แรนดี ออร์ตัน แพ้ฟาล์ว ผลสุดท้าย แรนดี ออร์ตัน โดน แดเนียล ไบรอัน เอาเข็มขัดแชมป์โลกตีใส่กะโหลก ทำให้ แรนดี ออร์ตัน บาดเจ็บ จึงถูกออกจากการปล้ำอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ ต่อมา ในศึก สแมคดาวน์ ผู้จัดการทั่วไปสแมคดาวน์ ทีโอดอร์ ลอง ได้จัดแมตช์การปล้ำหาผู้ท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ในแมทช์อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ แทน แรนดี ออร์ตัน ในแมทช์แบทเทิลรอยัล 30 คน สุดท้าย ซานติโน่ มาเรลล่า เป็นฝ่ายชนะ
ผลการปล้ำ[แก้]
| # | แมทช์การปล้ำ | กำหนดการปล้ำ | เวลา |
|---|---|---|---|
| ก่อนเริ่มรายการ | ฮูนิโค ชนะ อเล็กซ์ ไรลีย์ | แมทช์การปล้ำเดี่ยว[4] | N/A |
| 1 | ซีเอ็ม พังก์ (c) ชนะ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์, คริส เจอริโค, เดอะ มิซ, อาร์-ทรูธ และ โคฟี คิงส์ตัน | แมทช์การปล้ำอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ เพื่อชิงแชมป์WWE Championship หมายเหตุ: ผู้ที่ชนะแมทช์ซิกแพ็คชาเรนจ์ ในศึกรอว์ คือ คริส เจอริโค จะได้ออกมาเป็นคนสุดท้าย[5] |
32:39 |
| 2 | เบท ฟีนิกซ์ (c) ชนะ ทามินา สนูกก้า | แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์WWE Divas Championship[6] | 7:19 |
| 3 | แดเนียล ไบรอัน (c) ชนะ เวด บาร์เร็ตต์, โคดี โรดส์, บิ๊กโชว์, เดอะ เกรท คาลี และ ซานติโน่ มาเรลล่า | แมทช์การปล้ำอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ เพื่อชิงแชมป์World Heavyweight Championship[7][8] | 34:04 |
| 4 | แจ๊ค สแวกเกอร์ (c) (พร้อมด้วย วิคกี เกอร์เรโร) ชนะ จัสติน เกเบรียล (พร้อมด้วย ฮอร์นสวอเกอร์) | แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์WWE United States Championship[9] | 3:06 |
| 5 | จอห์น ซีนา ชนะ เคน | แมทช์การปล้ำจับใส่รถพยาบาล[10] | 21:21 |
|
(c) – หมายถึงเจ้าของเข็มขัดแชมป์ก่อนเริ่มแข่ง
|
|||
ผลการปล้ำอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ ของฝั่งรอว์[แก้]
| ถูกกำจัดเป็นคนที่ | นักมวยปล้ำ | เข้ามาเป็นคนที่ | ถูกกำจัดโดย | ถูกกำจัดโดยวิธี | เวลา |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | R-Truth | 4 | CM Punk | จับกดหลังจากการใช้ท่า diving elbow drop | 12:02 |
| 2 | Dolph Ziggler | 3 | Chris Jericho | จับกดหลังจากการใช้ท่า Codebreaker | 22:31 |
| 3 | Kofi Kingston | 2 | Chris Jericho | ใช้ท่า Walls of Jericho | 26:32 |
| 4 | Chris Jericho | 6 | N/A | ไม่สามารถปล้ำต่อได้ เนื่องจากน็อกเอ้าน์ก่อน | 28:10 |
| 5 | The Miz | 5 | CM Punk | จับกดหลังจากการใช้ท่า G.T.S. | 32:39 |
| ผู้ชนะ | CM Punk | 1 | N/A | N/A | N/A |
ผลการปล้ำอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ ของฝั่ง สแมคดาวน์[แก้]
| ถูกกำจัดเป็นคนที่ | นักมวยปล้ำ | เข้ามาเป็นคนที่ | ถูกกำจัดโดย | ถูกกำจัดโดยวิธี | เวลา |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | The Great Khali | 5 | Big Show | จับกดหลังจากการใช้ท่า Spear | 19:25 |
| 2 | Big Show | 1 | Cody Rhodes | จับกดหลังจากการใช้ท่า DDT จาก Rhodes ตามตัว diving elbow drop จาก Barrett | 24:18 |
| 3 | Cody Rhodes | 3 | Santino Marella | จับกดหลังจากการใช้ท่า roll-up | 25:00 |
| 4 | Wade Barrett | 2 | Santino Marella | จับกดหลังจากการใช้ท่า diving headbutt จาก Bryan | 30:37 |
| 5 | Santino Marella | 4 | Daniel Bryan | ใช้ท่า LeBell Lock | 34:04 |
| ผู้ชนะ | Daniel Bryan | 6 | N/A | N/A | N/A |
ดูเพิ่ม[แก้]
- อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ — รายการศึกใหญ่ หรือ เพย์-เพอร์-วิว
- อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ แมทช์ — แมทช์การปล้ำ
- รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
อ้างอิง[แก้]
- ↑ WWE Music Group Tweet ที่ทวิตเตอร์
- ↑ "WWE Elimination Chamber 2012 at the Bradley Center". Bradley Center. สืบค้นเมื่อ 21 December 2011.
- ↑ Gerweck, Steve. "Early 2012 WWE Pay Per View schedule". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ 22 December 2011.
- ↑ "WWE Elimination Chamber dark match result from Milwaukee". Prowrestling.net. สืบค้นเมื่อ 19 February 2012.
- ↑ Herrera, Tom (February 19, 2012). "WWE Champion CM Punk won the Raw Elimination Chamber Match". WWE. สืบค้นเมื่อ 19 February 2012.
- ↑ Raymond, Katie (February 19, 2012). "Divas Champion Beth Phoenix def. Tamina Snuka". WWE. สืบค้นเมื่อ 19 February 2012.
- ↑ "SmackDown Elimination Chamber Match". WWE. February 3, 2012. สืบค้นเมื่อ 3 February 2012.
- ↑ "Santino to replace Randy Orton in the SmackDown Elimination Chamber Match". WWE. 15 February 2012. สืบค้นเมื่อ 15 February 2012.
- ↑ Burdick, Michael (February 19, 2012). "United States Champion Jack Swagger def. Justin Gabriel". WWE. สืบค้นเมื่อ 19 February 2012.
- ↑ Giannini, Alex (6 February 2012). "John Cena vs. Kane (Ambulance Match)". WWE. สืบค้นเมื่อ 13 February 2012.
แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]
|
|||||||||||||||||||||||
