เควิน แนช

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เควิน แนช
An image of เควิน แนช.
ข้อมูล
ฉายา ดีเซล (Diesel)
บิ๊ก แดดดี้ คูล (Big Daddy Cool)
 บิ๊ก เซ็กซี (Big Sexy)
 เควิน แนช (Kevin Nash)
ออซ (Oz)
มาสเตอร์ บลาสเตอร์ สตีล (Master Blaster Steel)
วินนี เวกัส (Vinnie Vegas)
ความสูง 6 ฟุต 10 นิ้ว (2.08 ม.)[1]
น้ำหนัก 328 ปอนด์ (149 kg)
เกิด 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1959 (53 ปี)
เทรนตัน มิชิแกน
พำนัก พอนซ์ อินเลต ฟลอริด้า
มาจาก ดีทรอยซ์ มิชิแกน
นอร์ท สก็อตสเดล อาริโซนา
ลาส เวกัส เนวาดา (สมัยใช้ชื่อ วินนี่ เวกัส และ ดีเซล)
เอเมอรัล ซิตี้ (สมัยใช้ชื่อ ออส)
สตีล มายส์ (สมัยใช้ชื่อ สตีล)
ฝึกหัดโดย โจดี้ ฮามิลตัน
เปิดตัว 14 กันยายน ค.ศ. 1990

เควิน สก็อต แนช เกิดวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1959 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน และ นักแสดง เควิน แนช ใช้ชื่อการปล้ำหลายชื่อแต่ที่มีชื่อเสียงที่สุดก็คือชื่อของเขาเองในสมาคม WCW เขาใช้ชื่อของตัวเองเป็นชื่อในการปล้ำและใช้ชื่อ "ดีเซล" ในการปล้ำในสมาคม WWE

เนื้อหา

ประวัติในสังเวียนมวยปล้ำ[แก้]

เควิน แนชเป็น แชมป์โลก 6 สมัย (แชมป์โลก WCW 5 สมัย และ แชมป์โลก WWE 1 สมัย) แชมป์โลกแทคทีม 11 สมัย (แชมป์แทคทีม WCW 9 สมัย และแชมป์แทคทีม WWE 2 สมัย) และ แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล นอกจากนี้เขายังชนะในแมตซ์การปล้ำใน ศึก WCW World War 3 ประจำปี 1998 อีกด้วย

เควิน แนชได้กลับมาปล้ำ ในศึก รอยัลรัมเบิล (2011) โดยปล้ำในแมตช์ รอยัลรัมเบิล ที่มีนักมวยปล้ำ 40 คน โดยออกมาปล้ำเป็นลำดับที่ 32 แต่ก็ไม่ชนะในแมตช์นี้ ซึ่งถูกเหวี่ยงออกนอกเวทีโดย เวด บาร์เร็ตต์[2]

ในศึก ซัมเมอร์สแลม (2011) เควิน แนชได้ออกมาทำร้าย ซีเอ็ม พังก์ โดยใส่ท่า Jackknife Powerbomb จึงทำให้ อัลเบอร์โต เดล รีโอ ใช้กระเป๋ามันนีอินเดอะแบงก์ ใช้สิทธิ์ชิงแชมป์ WWE กับพังก์ หลังจากที่พังก์เอาชนะ จอห์น ซีนา สุดท้ายเดล รีโอก็คว้าแชมป์ WWE สมัยแรกไปได้

เควิน แนชได้เปิดศึกกับ ทริปเปิล เอช เพื่อนซี้ของตน และท้าเจอกันในศึก ทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2011) ในแมตช์การปล้ำไต่บันไดเพื่อไปหยิงค้อนที่แขวนอยู่ข้างบน สุดท้าย ทริปเปิล เอช ก็เป็นฝ่ายชนะไป

เกี่ยวกับมวยปล้ำ[แก้]

  • ท่าไม้ตาย
    • ในนามของ เควิน แนช
      • Jackknife Powerbomb (Sheer-drop release powerbomb)[3]
    • ในนามของ ดีเซล
      • Jackknife (Sheer-drop release powerbomb)
      • Right-handed knockout punch[4] – 1993
    • ในนามของ วินนี เวกัส
      • Snake Eyes
    • ในนามของ ออซ
      • Emerald City Slam (Walking sidewalk slam)
      • Emerald City Twister (Spinning crucifix toss)
  • ท่าเอกลักษณ์
    • Big boot
    • Chokeslam
    • Corner foot choke
    • Repeated knee lifts or repeated back elbow strikes to a cornered opponent
    • Snake Eyes
    • Walking sidewalk slam
  • ผู้จัดการนักมวยปล้ำ
    • Shawn Michaels[8]
    • Natural Born Thrillers (Mike Sanders, Sean O'Haire, Mark Jindrak, Shawn Stasiak, Chuck Palumbo, and Reno) [9]
    • Alex Shelley
    • Austin Starr
    • Chris Sabin
  • ฉายาและชื่ออื่นๆ
    • "Big Daddy Cool" (WWF/E)
    • "The Big Man" (WCW)
    • "Big Sexy" (WCW / WWE / TNA)
    • "The Silver Fox" (TNA)
  • เพลงเปิดตัว
    • "Ride the Bus (WCW; ใช้ในนามของ Oz)
    • "Van Go" (WCW; ใช้ในนามของ Vinnie Vegas)
    • "Diesel Blues" โดย Jim Johnston[10] (WWF/E)
    • "Rockhouse" โดย Frank Shelley (WCW / WWF/E; ใช้ในนามของ New World Order)
    • "Kevin Nash / Wolfpac Theme" โดย J.Hart (WCW)
    • "Dre" โดย Dale Oliver (TNA)
    • "Kashmir" โดย Dale Oliver (TNA)
    • "Big" โดย Dale Oliver (TNA)
    • "The Band Theme" โดย Dale Oliver (TNA; ใช้ในนามของ The Band)
    • "Kevin Nash / Wolfpac Theme (Instrumental)" โดย J.Hart (TNA; ใช้ในนามของ The Band)

ผลงานทั้งหมด[แก้]

  • Covey Promotions
    • Covey Pro World Heavyweight Championship (2008)
  • Pro Wrestling Illustrated
    • PWI Most Improved Wrestler of the Year (1994)
    • PWI Match of the Year (1995) vs. Shawn Michaels at WrestleMania XI
    • PWI Tag Team of the Year (1997) คู่กับ Scott Hall
    • PWI Wrestler of the Year (1995)
    • PWI ranked him #1 of the 500 best singles wrestlers of the year in the PWI 500 in 1995
    • PWI ranked him #59 of the 500 best singles wrestlers in the "PWI Years" in 2003
    • PWI ranked him #40 of the 100 best tag teams of the PWI Years with Scott Hall in 2003
    • PWI ranked him #55 of the 100 best tag teams in the "PWI Years" with Shawn Michaels in 2003
  • Total Nonstop Action Wrestling
    • TNA Legends Championship (2 สมัย)
    • TNA World Tag Team Championship (1 สมัย) – คู่กับ Eric Young และ Scott Hall
  • World Championship Wrestling
    • WCW World Heavyweight Championship (5 สมัย)
    • WCW World Tag Team Championship (9 สมัย) – คู่กับ Scott Hall (6), Diamond Dallas Page (2), และ Sting (1)
    • WCW World War 3 (1998)
  • World Extreme Wrestling Federation
    • WEWF Television Championship (2 สมัย)
    • WEWF World Tag Team Championship (1 สมัย) – with Mark Johnson
  • World Wrestling Federation
    • WWF Championship (1 สมัย)
    • WWF Intercontinental Championship (1 สมัย)
    • WWF Tag Team Championship (2 สมัย) – คู่กับ Shawn Michaels
    • Third Triple Crown Champion
  • Wrestling Observer Newsletter awards
    • Most Improved (1994)
    • Most Overrated (1999, 2000)
    • Readers' Least Favorite Wrestler (2000)
    • Worst Gimmick (1991)
    • Worst Wrestler (1999, 2000)

อ้างอิง[แก้]

  1. ↑ "Kevin Nash's WWE Alumni profile". WWE. สืบค้นเมื่อ 2011-10-17. 
  2. ↑ Keller, Wade (2011-01-30). "Keller's WWE Royal Rumble results 1/30: Ongoing coverage of Biggest Royal Rumble Ever and Three Title Matches". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2011-01-31. 
  3. ↑ "Cagematch profile". 
  4. ↑ "Finishing Moves List". Other Arena. สืบค้นเมื่อ 2008-07-01. 
  5. ↑ 5.0 5.1 5.2 5.3 "Managers". 
  6. ↑ "Diamond Dallas Page's OWOW profile". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2009-07-31. 
  7. ↑ "Jamie Keyes' OWOW profile". 
  8. ↑ "Wrestlers managed". 
  9. ↑ "Natural Born Thrillers' OWOW profile". Online World Of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2009-11-18. 
  10. ↑ "Entrance themes". 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ:
เควิน แนช
ดึงข้อมูลจาก "http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=เควิน_แนช&oldid=4932421".