มาร์ก เฮนรี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
มาร์ก เฮนรี
An image of มาร์ก เฮนรี.
ข้อมูล
ฉายา มาร์ก เฮนรี
ความสูง ฟุต 4 นิ้ว (1.93 ม.)
น้ำหนัก 405 ปอนด์ (184 กก.)
เกิด 12 มิถุนายน ค.ศ. 1971 (43 ปี)
ซิลส์บี, รัฐเทกซัส
มาจาก ซิลส์บี, รัฐเทกซัส
ฝึกหัดโดย ลีโอ เบิร์ก
สมาชิกในครอบครัวฮาร์ต
เปิดตัว 22 กันยายน ค.ศ. 1996
เหรียญรางวัล
Men's Weightlifting
Pan American Games
เงิน Mar Plata 1995 + 108 kg

มาร์ก เจอร์โรลด์ เฮนรี[1] เกิดวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1971[1] เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและนักยกน้ำหนักชาวอเมริกัน ปัจจุบันเซ็นสัญญาให้กับสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในชื่อว่า มาร์ก เฮนรี[2] มีฉายาว่า "The World's Strongest Man" (ชายที่แข็งแรงที่สุดในโลก) เจ้าของท่าไม้ตาย World's Strongest Slam เป็นอดีต แชมป์โลกเฮฟวี่เวท 1 สมัย แชมป์โลก ECW 1 สมัย และ แชมป์ยุโรป 1 สมัย

ประวัติในสังเวียนมวยปล้ำ[แก้]

เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ / ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (1996 - ปัจจุบัน)[แก้]

เฮนรีได้ย้ายไปอยู่ใน สแมคดาวน์ จากผลการดราฟท์ ในศึกรอว์ (25 เมษายน 2011) ในคืนเดียวกัน เฮนรีจับคู่กับฝั่งสแมคดาวน์ คริสเตียน และ จอห์น ซีนา เจอกับฝั่งรอว์ ซีเอ็ม พังก์, เดอะ มิซ และ อัลเบร์โต เดล รีโอ ในแมตช์การปล้ำแทคทีม 8 คน สุดท้ายเฮนรีได้ทำการหักหลัง คริสเตียน และ จอห์น ซีนา ทำให้ทีมฝั่งสแมคดาวน์ เป็นฝ่ายแพ้ไปในที่สุด นับจากนั้น เฮนรีก็ได้กลายมาเป็นฝ่ายอธรรม[3]

ในศึก สแมคดาวน์ (17 มิถุนายน 2011) เฮนรีได้เจอกับ บิ๊กโชว์ แต่ยังไม่ทันเริ่มปล้ำ เฮนรีก็ถูก บิ๊กโชว์ เล่นงานและชกเข้าที่หน้า จนถูกหามนอนเปลส่งโรงพยาบาล ทำให้เฮนรีแค้นมาก และได้ไปลอบทำร้ายบิ๊กโชว์ ในศึก แคปิเทล พูนิชเมนท์ ทำให้บิ๊กโชว์แพ้ให้กับอัลเบร์โต เดล รีโอ ในศึกสแมคดาวน์ (24 มิถุนายน 2011) เฮนรีได้ลอบทำร้าย บิ๊กโชว์ ที่กำลังให้สัมภาษณ์หลังฉาก ในคืนเดียวกัน เฮนรีได้ลอบทำร้าย เคน ระหว่างขึ้นปล้ำกับ คริสเตียน ทำให้ เคน ชนะฟาล์ว ทีโอดอร์ ลอง ออกมาจัดแมตช์กลายเป็นการปล้ำแทคทีมโดย เฮนรีจับคู่กับ คริสเตียน เจอกับ เคน จับคู่กับ แรนดี ออร์ตัน สุดท้าย เฮนรีและ คริสเตียน ก็เป็นฝ่ายชนะ ในศึก มันนีอินเดอะแบงก์ (2011) เฮนรีจะต้องเจอกับ บิ๊กโชว์ สุดท้ายเฮนรีก็เป็นฝ่ายชนะ หลังแมตช์ เฮนรีเอาเก้าอี้มาหนีบขา บิ๊กโชว์ ก่อนจะขึ้นเชือกเส้นสองกระโดดลงมาทับใส่เต็มๆ ขา บิ๊กโชว์ จนต้องพักการปล้ำ[4] ในศึก สแมคดาวน์ (22 กรกฎาคม 2011) เฮนรีได้มาลอบทำร้าย เคน หลังจากแพ้ให้กับ แรนดี ออร์ตัน และยังจับขา เคน ไปหนีบด้วยเก้าอี้แล้วกระโดดทับใส่ขา เคน แบบเดียวที่ทำกับ บิ๊กโชว์ ทำให้ เคน ต้องพักการปล้ำ[5]

ในศึก สแมคดาวน์ (19 สิงหาคม 2011) เฮนรีได้เป็นผู้ชนะในแมตช์ แบทเทิลรอยัล เพื่อหาผู้ท้าชิงอันดับ 1 ในการเจอกับแรนดี ออร์ตัน เพื่อชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ในศึก ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2011) สุดท้ายเฮนรีก็เป็นฝ่ายชนะและคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวท เป็นสมัยแรกมาได้สำเร็จ[6] ในศึก เวนเจินส์ (2011) เฮนรีจะต้องป้องกันแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับ บิ๊กโชว์ สุดท้ายแมตช์จบลงโดยไม่มีผลการตัดสิน เพราะ เฮนรีใช้ท่าซูเพล็กเล่นงานบิ๊กโชว์จนเวทีพัง แต่เฮนรียังเป็นแชมป์ต่อไป[7] และได้รีแมตช์กันอีกครั้ง ในศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2011) สุดท้ายเฮนรีโดนปรับแพ้ฟาล์ว แต่ไม่เสียเข็มขัด หลังแมตช์ บิ๊กโชว์ เอาเก้าอี้มาหนีบขาเฮนรี แล้วก็วิ่งมากระโดดทิ้งขาใส่เก้าอี้เต็มๆ ขาของเฮนรี[8]

ในศึก สแมคดาวน์ (25 พฤศจิกายน 2011) เฮนรีออกมาบอกว่ามีคนหัวเราะชอบใจที่เขาบาดเจ็บผู้คนควรจะให้เกียรติเขาในฐานะแชมป์โลก[9] บิ๊กโชว์ ออกมาถามหาเหตุผลว่าทำไมต้องมาเตะผ่าหมากเขา ในศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ แต่เฮนรี บอกว่า บิ๊กโชว์ เป็นไอ้ขี้แพ้ บิ๊กโชว์ เลยต่อยใส่เฮนรี สลบคาเวที แดเนียล ไบรอัน วิ่งออกมาขอใช้สิทธิ์กระเป๋ามันนีอินเดอะแบงก์ทันที ทำให้เฮนรีเสียแชมป์ให้กับไบรอัน[10] หลังแมตช์ ทีโอดอร์ ลองออกมาบอกว่า เฮนรีไม่อยู่ในสภาพที่จะปล้ำได้ แมตช์นี้ถือว่าไม่เป็นทางการ ในคืนเดียวกันไบรอันได้ชนะในแมตช์การปล้ำ 4 เส้ากับ โคดี โรดส์, เวด บาร์เร็ตต์ และแรนดี ออร์ตัน โดยผู้ชนะจะได้สิทธิ์เป็นผู้ท้าชิงอันดับ 1 เจอกับเฮนรี[11] ในศึก สแมคดาวน์ (29 พฤศจิกายน 2011) เฮนรีจะต้องป้องกันแชมป์กับไบรอัน ในกรงเหล็ก สุดท้ายเฮนรีก็สามารถป้องกันแชมป์เอาไว้ได้[12] ในศึก ทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2011) เฮนรีก็เสียแชมป์ให้กับบิ๊กโชว์ และบิ๊กโชว์ก็เสียให้กับแดเนียล ไบรอัน หลังจบแมตช์[13]

ในศึก รอยัลรัมเบิล (2012) เฮนรีได้เจอกับบิ๊กโชว์ และแดเนียล ไบรอัน ในแมตช์การปล้ำในกรงเหล็ก เพื่อชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท สุดท้ายไบรอันก็เป็นฝ่ายป้องกันแชมป์เอาไว้ได้[14] ในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012) เฮนรีจะต้องเจอกับ แดเนียล ไบรอัน, บิ๊กโชว์, โคดี โรดส์, เวด บาร์เร็ตต์ และแรนดี ออร์ตัน ในแมตช์การปล้ำอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ เพื่อชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท แต่ก่อนถึงศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ เฮนรีได้ถูกทีโอดอร์ ลอง ผู้จัดการทั่วไปของ สแมคดาวน์ สั่งแบน ทำให้เฮนรีหมดสิทธิ์เข้าร่วมแมตช์นี้[15][16]

ในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ เฮนรีได้ออกมาสนับสนุน จอห์น โลรีนายติส ให้เป็นผู้จัดการทั้งรอว์และสแมคดาวน์ พร้อมกับคริสเตียน และอัลเบร์โต เดล รีโอ ที่ออกมาสนับสนุนให้กับโลรีนายติส ด้วยเช่นกัน จากนั้นทุกคนก็ร่วมถ่ายรูปหมู่กันเพื่อประสานความสัมพันธ์ที่ดี ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 เฮนรีได้เข้าร่วมทีมของโลรีนายติส เจอกับทีมของทีโอดอร์ ลอง ในแมตช์การปล้ำแทคทีม 12 คน สุดท้ายทีมของโลรีนายติส ก็เป็นฝ่ายชนะ วันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 เฮนรีได้ประกาศว่าเขากำลังเข้ารับการผ่าตัดที่ไหล่ ซึ่งก็ประสบความสำเร็จไปได้ด้วยดี และจะกลับมาปล้ำได้ในช่วงฤดูร้อนนี้[17]

เฮนรีได้กลับมาจากอาการบาดเจ็บและได้เข้าร่วมศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2013) ในแมตช์การปล้ำอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ เพื่อหาผู้ท้าชิงอันดับ 1 ในการชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับ อัลเบร์โต เดล รีโอ ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 29 แต่ก็ไม่สำเร็จ[18] ต่อมาเฮนรีได้เจอกับ ไรแบ็ค ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 29 เฮนรีก็เอาชนะมาได้[19] ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2013) เฮนรีได้เจอกับเชมัส ในแมตช์การปล้ำสแตรปแมตช์ สุดท้ายเฮนรีก็แพ้ไป[20]

ในศึกรอว์ (17 มิถุนายน 2013) เฮนรีออกมาจับมือซีนา ก่อนจะประกาศว่าเขาอยู่ในวงการมานาน วันนี้ถึงเวลาเสียทีที่จะแขวนรองเท้าได้แล้ว เฮนรีพูดไปก็ร้องไห้ไป ส่วนคนดูก็ส่งเสียงเชียร์ให้กำลังใจเฮนรี และซีนาเข้ามาชูมือเฮนรี และสวมกอด แต่เฮนรีจับใส่ World's Strongest Slam แล้วก็บอกว่ามันไม่จบง่ายๆ อย่างงั้นหรอก เฮนรีโยนเข็มขัดแชมป์ WWE ใส่ซีนา แล้วเดินจากไป[21] และได้มีการประกาศว่าทั้งคู่จะได้เจอกัน ในศึก มันนีอินเดอะแบงก์ (2013) เพื่อชิงแชมป์ WWE แต่สุดท้ายเฮนรีก็ทำไม่สำเร็จ[22]

ในศึกรอว์ (15 กรกฎาคม 2013) เฮนรีออกมายอมรับว่าเขาได้ทำอย่างเต็มที่แล้วเมื่อคืนนี้ แต่อยากจะให้ซีนาเลือกเขาเป็นคู่ต่อสู้อีกครั้งในศึก ซัมเมอร์สแลม (2013) เดอะชีลด์ ออกมารุมเฮนรี แต่เฮนรีไล่ยำซะเละ ก่อนที่จะโดน โรแมน เรนส์ สเปียร์เข้าไปจนได้ แล้วก็โดน Triple Powerbomb เข้าไป[23] หลังจากนั้นเฮนรีก็ได้กลับมาเป็นฝ่ายธรรมะอีกครั้ง และได้เปิดศึกกับเดอะชีลด์[24] ในศึกรอว์ (12 สิงหาคม 2013) ได้จัดแมตช์การปล้ำแบทเทิลรอยัล 20 คน เพื่อหาผู้ท้าชิงแชมป์ยูเอส ในศึกซัมเมอร์สแลม โดยเฮนรีได้เหลืออยู่บนเวที 2 คนสุดท้ายกับ ร็อบ แวน แดม และเฮนรีก็วิ่งมาอัดร็อบ แวน แดม แต่ร็อบดึงเชือกให้เฮนรีตกเวทีไปเอง หลังแมตช์ เดอะชีลด์ออกมาล้อม ร็อบ แวน แดมกับเฮนรีไว้ แต่บิ๊กโชว์ก็ออกมาช่วย ทำให้เดอะชีลด์ไม่กล้าทำอะไร[25] ในศึกสแมคดาวน์ (16 สิงหาคม 2013) เฮนรีได้จับคู่กับร็อบ แวน แดม และบิ๊กโชว์ เจอกับเดอะชีลด์ สุดท้าย เฮนรี, ร็อบ แวน แดม และบิ๊กโชว์ ก็เอาชนะมาได้สำเร็จ[26] ในศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2013) เฮนรีได้เจอกับไรแบ็ค สุดท้ายเฮนรีก็เอาชนะไปได้สำเร็จ[27]

ในศึกรอว์ (30 ธันวาคม 2013) บร็อก เลสเนอร์ ออกมาพร้อมกับ พอล เฮย์แมน เฮย์แมนบอกว่าเขาไม่สนใจที่จะให้เลสเนอร์ช่วยล้างแค้นให้กับเขาในเรื่องที่เขาถูกกระทืบหรอกนะ เขาเป็นคนใจกว้าง แต่ที่กลับมาคราวนี้มันเป็นเรื่องของเลสเนอร์ที่อยากจะเป็นแชมป์ WWE เวิลด์เฮฟวี่เวท เลสเนอร์บอกว่าเขาไม่สนใจว่าใครจะเป็นแชมป์หลังจบ รอยัลรัมเบิล ระหว่าง แรนดี ออร์ตัน กับ จอห์น ซีนา เพราะคน ๆ จะต้องมาเจอกับเขาและก็จะต้องแพ้ เขาไม่จำเป็นจะต้องไปต่อแถวท้าชิงแชมป์กับคนอื่นเพราะคนอื่นจะต้องมาต่อแถวเขาคนนี้ และถ้าใครมีปัญหาล่ะก็ให้ออกมาเดี๋ยวนี้เลย เฮนรี ออกมา แต่ยังไม่ทันจะขึ้นเวทีก็โดนเลสเนอร์อัดร่วงไป จากนั้นก็ตามลงไปหาเฮนรี เฮนรีเหวี่ยงเลสเนอร์ข้ามที่กั้นคนดูไป แต่เลสเนอร์ก็พุ่งอัดเฮนรีจนที่กั้นคนดูพัง เลสเนอร์จับเฮนรีใส่ F-5 ลงบนพื้นคอนกรีตจนเฮนรีหมดสภาพ ในศึกรอว์ (6 มกราคม 2014) เลสเนอร์ กับ เฮย์แมน ออกมาที่เวที โดยเฮย์แมนพูดชื่นชมเลสเนอร์ และพูดถึงการกระทืบเฮนรี เมื่อสัปดาห์ก่อน เฮนรีออกมาไล่ต่อยเลสเนอร์ แต่โดนเลสเนอร์จับใส่ Kimura Lock จนแขนหัก แต่ บิ๊กโชว์ ก็ออกมาช่วยไว้ โดยมาอัดเลสเนอร์ จนต้องพากันหนีไป[28]

ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 30 เฮนรีได้เข้าร่วมในแมตช์การปล้ำ แบทเทิลรอยัล เพื่อเป็นเกียรติให้กับ อ็องเดรเดอะไจแอนต์ แต่ก็ไม่ได้เป็นผู้ชนะ ในสแมคดาวน์ 9 พฤษภาคม 2014 เฮนรีได้เจอกับ โรแมน เรนส์ สุดท้ายเฮนรีก็เป็นฝ่ายแพ้ไป ในศึกเมนอีเวนต์ 21 พฤษภาคม 2014 ซีซาโร กับ พอล เฮย์แมน ออกมาเปิดรายการ เฮย์แมน ออกมาโม้เรื่องความสามารถของ ซีซาโร ซึงถึงขั้นเรียกว่าเป็น “the world’s strongest man” ได้แล้ว กระทั่ง เฮนรี ออกมาขัดจังหวะ และพูดตอบโต้กลับไป ก่อนจะจับ ซีซาโร ยกใส่ bearhug บนเวที แล้วเหวี่ยงซีซาโร ตกเวทีไป ในแมตช์คู่เอก เฮย์แมน ได้ประกาศให้ทั้งคู่แข่งงัดข้อกัน โดยลงไปแข่งกันบนโต๊ะผู้บรรยายข้างล่าง พอเริ่มงัด ยังไม่ทันไร เฮย์แมน ก็ไปตีแขนเฮนรี จนเฮนรีฉุน ปล่อยมือซีซาโร และหันจะไปจัดการเฮย์แมน ทว่าซีซาโรก็ใช้โอกาสนั้นต่อยเฮนรี ไปเต็มๆล้มทั้งยืน ก่อนจะยกโต๊ะผู้บรรยายทับเฮนรีซ้ำ และยืผงาดเอาเท้าเหยียบ สุดท้าย เฮย์แมน จึงประกาศว่าผู้ชนะแข่งงัดข้อครั้งนี้ คือ “The World’s Strongest Athlete” ซีซาโร

เกี่ยวกับมวยปล้ำ[แก้]

เฮนรีใช้ท่า World's Strongest Slam เล่นงานใส่ จอห์น ซีนา
เฮนรีใช้ท่า World's Strongest Splash เล่นงานใส่ ซีเอ็ม พังก์
เฮนรีใช้ท่า Body avalanche เล่นงานใส่ เท็ด ดิบิอาซี และโคดี โรดส์
  • ท่าไม้ตาย
    • Overhead gutwrench backbreaker rack – 1996
    • World's Strongest Splash (Running splash)[29]
    • World's Strongest Slam (Falling powerslam) – 2004–ปัจจุบัน
  • ท่าเอกลักษณ์
    • Bearhug[30][31]
    • Big boot[32]
    • Body avalanche[33]
    • Corner slingshot seated senton to the opponent's back[34][35] - 2003-2006
    • Corner slingshot splash[36][37][38] – 2006–ปัจจุบัน
    • Headbutt[39]
    • Headbutting opponent while crawling – adopted from and used as a tribute to Junkyard Dog; 2013–ปัจจุบัน
    • Leapfrog body guillotine[40]
    • Military press transitioned into either a drop[41] or a slam[42]
    • Nerve hold[43]
    • Reverse chokeslam facebuster - 2006
    • Running powerslam
    • Scoop powerslam
  • เพลงเปิดตัว
    • "Power" โดย Jim Johnston (1998; Used while a part of the Nation of Domination)[47]
    • "Sexual Chocolate" ขับร้องโดย Stevan Swann และแต่งโดย Jim Johnston (1998–2000;15 พฤศจิกายน 2010)[48][49]
    • "MacMillitant" ขับร้องโดย Miestro และแต่งโดย Jim Johnston (2002–2004;ใช้เพลงคู่กับ Thuggin' และ Buggin' Enterprises และในฐานะเดี่ยว)
    • "Some Bodies Gonna Get It" โดย Three 6 Mafia (21 พฤษภาคม 2006–ปัจจุบัน)[50]

ผลงานทั้งหมด[แก้]

เฮนรีกับแชมป์โลก ECW

ยกพลัง[แก้]

  • All–Time World raw (Unequipped) Squat World Record Holder (430 กก)[51]

มวยปล้ำอาชีพ[แก้]

  • Pro Wrestling Illustrated
    • นักมวยปล้ำที่พัฒนาการดีที่สุดแห่งปี (2011)[52]
    • PWI จัดในอันดับที่ 41 ของท็อป 500 อันดับ นักมวยปล้ำเดี่ยวแห่งปีใน PWI 500 ปี 2006[53]
    • PWI จัดในอันดับที่ 9 ของท็อป 500 อันดับ นักมวยปล้ำเดี่ยวแห่งปีใน PWI 500 ปี 2012[54]
  • World Wrestling Federation / World Wrestling Entertainment
    • World Heavyweight Championship (1 สมัย)
    • ECW Championship (1 สมัย)
    • WWF European Championship (1 สมัย)
    • สแลมมีอวอร์ด สำหรับ “Holy $#!+ Move แห่งปี” (2011) – คู่กับ บิ๊กโชว์
    • สแลมมีอวอร์ด สำหรับ ความสำเร็จของความแข็งแรงแห่งปี (2013) ลากรถบรรทุกสองคันด้วยมือเปล่าของเขา

กรีฑาชายแข็งแกร่ง[แก้]

  • Arnold Classic
    • Arnold Classic Strongest Man (2002)
    • International Sports Hall of Fame (ประจำปี 2012)[55]

ยกน้ำหนัก[แก้]

  • Olympic Games
    • Olympic Games team member (1992, 1996)
  • Pan American Games
    • Pan American Games Silver Medalist (1995)
  • Senior American record holder ใน สแนตช์, คลีน แอนด์ เจิร์ก, และ โทเทิล (1993 – 1997)
  • Senior National Championship (1993, 1994, 1996)

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 "Texas Births". Familytreelegends.com. สืบค้นเมื่อ 2008-02-03. 
  2. "Mark Henry Profile". Online World Of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2008-04-13. 
  3. Plummer, Dale (April 25, 2011). "Raw: Draft tries to shock WWE Universe". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ May 8, 2011. 
  4. "Big Show vs Mark Henry". WWE. สืบค้นเมื่อ 2011-07-09. 
  5. "Mark Henry injures Kane". WWE. 23 July 2011. สืบค้นเมื่อ 16 September 2011. 
  6. Hillhouse, Dave (August 20, 2011). "Smackdown: Turning the page". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ September 18, 2011. 
  7. "WWE World Heavyweight Championship Match". WWE. สืบค้นเมื่อ 10 October 2011. 
  8. "http://www.wwe.com/shows/smackdown/2011-11-18/results". 
  9. Caldwell, James (2011-11-20). "Caldwell's WWE Survivor Series PPV Results 11/20: Complete "virtual time" coverage of live PPV - The Rock returns, Punk vs. Del Rio, Henry vs. Show". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2011-11-21. 
  10. Cupach, Mike. "CUPACH'S WWE SMACKDOWN REPORT 11/25: Alt. perspective of Survivor Series fall-out, live Smackdown set-up, Mike's Reax". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 27 November 2011. 
  11. Hillhouse, Dave. "Smackdown: Give and take". SLAM! Wrestling. สืบค้นเมื่อ 27 November 2011. 
  12. "Parks' WWE SmackDown report 11/29: Ongoing "virtual time" coverage of the live Tuesday night special, including Daniel Bryan vs. Mark Henry for the World Title in a Steel Cage". Pro Wrestling Torch. 2011-11-29. สืบค้นเมื่อ 2011-11-30. 
  13. "World Heavyweight Champion Mark Henry vs Big Show". WWE. สืบค้นเมื่อ 30 November 2011. 
  14. Caldwell, James. "Caldwell's WWE Royal Rumble report 1/29: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV - Rumble match, Punk-Ziggler, Cena-Kane, steel cage". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 30 January 2012. 
  15. "WWE Smackdown Spoilers 2/17/12". 
  16. Caldwell, James (2012-02-19). "Caldwell's WWE Elimination Chamber PPV report 2/19: Complete "virtual time" coverage of live PPV - Cena-Kane, two Chamber matches". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2012-02-20. 
  17. "Henry surgery; career in jeopardy?". 
  18. Caldwell, James. "WWE NEWS: Chamber PPV results & notes - WM29 main event set, World Title match set, Shield big win, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 18 February 2013. 
  19. "CALDWELL'S WWE WRESTLEMANIA 29 PPV RESULTS: Complete "virtual-time" coverage of live PPV from MetLife Stadium - Rock-Cena II, Taker-Punk, Lesnar-Hunter, more". 
  20. "WWE Extreme Rules results and reactions from last night (May 19): Believe in Gold". 
  21. Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 6/17 (Hour 3): Ongoing "virtual-time" coverage of live Raw - Henry delivers fake retirement speech for the ages, Punk vs. Del Rio, Lesnar is back". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 23 June 2013. 
  22. "CALDWELL'S WWE MITB PPV RESULTS 7/14 (Hour 3): Ongoing "virtual-time" coverage of live PPV - Cena vs. Henry, MITB All-Stars". 
  23. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 7/15 (Hour 1): Immediate MITB fall-out, Ziggler vs. Del Rio re-match, Orton vs. Fandango". 
  24. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 7/22 (Hour 2): Mark Henry battles The Shield, Miz TV, Ziggler, Rhodes, more". 
  25. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 8/12 (Hour 3): Miz TV with Cena & Bryan final Summerslam sales pitch, #1 contender Battle Royal, Punk vs. Heyman show-closer". 
  26. "PARKS'S WWE SMACKDOWN REPORT 8/16: Ongoing "virtual time" coverage of Friday show, including Van Dam & Henry & Big Show vs. The Shield". 
  27. Trionfo, Richard. "COMPLETE WWE RAW REPORT: MAIN EVENT AT TLC ANNOUNCED; WYATTS BRING ANOTHER FRIEND HOME; REMATCHES FROM SURVIVOR SERIES; AND MORE". PWInsider. สืบค้นเมื่อ November 29. 
  28. http://www.wrestlenewz.com/exclusive-articles/wwe-raw-in-a-nutshell-14/
  29. Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE BREAKING POINT PPV REPORT 9/13: Review Cena vs. Orton, Punk vs. Taker, DX vs. Legacy before the Hell in a Cell PPV". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 22 September 2011. 
  30. Waldman, Jon (2007-06-23). "Smackdown: Much ado about Poochie". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2009-06-30. 
  31. "One Night Stand report on June 3, 2007". 
  32. Tedesco, Mike. "WWE Smackdown Results - 12/13/13 (Orton apologizes)". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ December 15. 
  33. "Night of Champions report on June 29, 2008". 
  34. McNamara, Andy. "Smackdown: Mark Henry tames the Animal". Slam Sports. Canoe. สืบค้นเมื่อ 21 January 2014. 
  35. Benjamin, Charlie. "SmackDown Results - 1/6 - Wilkes Barre, PA (Rey/Batista vs. MNM)". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ 21 January 2014. 
  36. Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE RAW REPORT 7/20: Ongoing "virtual time" coverage of ZZ Top hosting Raw". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 21 September 2011. "Henry eventually got Jericho on the mat and wanted a Vader Bomb, but Jericho took his knee out to begin working on the big man." 
  37. "WWE RAW ON HULU REPORT 2/4: Kemp's debut review of Raw without the filler; did WWE make the right call on what should be cut from Hulu version?". 
  38. "CUPACH'S WWE MAIN EVENT RESULTS 2/27: Cena-Punk replay, Sheamus vs. Rhodes, Mark Henry delivers a beat-down". 
  39. Martin, Adam. "Great American Bash PPV Results - 7/20 - Long Island (HHH & Edge)". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ 21 September 2011. 
  40. Martin, Adam. "PPV: WWE Summerslam". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ 21 September 2011. "Henry tosses Sheamus against the ropes and then drops his body over the back and head of Sheamus." 
  41. Keller, Wade. "8/19 ECW on Sci-Fi Report: Mayer's "alt perspective" report including Henry-Hardy SummerSlam rematch". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 21 September 2011. 
  42. "Unforgiven report on September 7, 2008". 
  43. Trionfo, Richard. "WWE SMACKDOWN REPORT: THE ROCK IN LITTLE ROCK; THE BOOKER T MATCH MAKING FORMULA IN PLAY; ELIMINATION CHAMBER IS SUNDAY; IS ZEB COULTER LEADING JACK SWAGGER ON THE RIGHT PATH?; AND MORE". PWInsider. สืบค้นเมื่อ February 17. 
  44. Fritz, Brian (2008-08-14). "Q & A with ECW Champion Mark Henry". Orlando Sentinel. Archived from the original on 2008-08-22. สืบค้นเมื่อ 2009-06-22. 
  45. Tello, Craig (2007-05-25). "His Jungle". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2009-06-22. 
  46. Barnwell, Bill (2008-08-14). "Mark Henry Interview". IGN. สืบค้นเมื่อ 2009-06-22. 
  47. "WWE Anthology - Disc: 1". Amazon.com. สืบค้นเมื่อ 2009-06-22. 
  48. 12 Rounds (DVD). 20th Century Fox. 2009-06-30. 
  49. "WWE Anthology - Disc: 2". Amazon.com. สืบค้นเมื่อ 2009-06-22. 
  50. "Wreckless Intent - Tracks". WWE. สืบค้นเมื่อ 2009-06-22. 
  51. "900 Pound Unequipped Squat Hall of Fame - All-Time Historical World Powerlifting Records & Rankings". Powerlifting Watch. สืบค้นเมื่อ 2007-11-03. 
  52. Pro Wrestling Illustrated 33 (3): 68–69. 2012. 
  53. "PWI 500 2006". Pro Wrestling Illustrated. Wrestling Information Archive. Archived from the original on 2008-06-11. สืบค้นเมื่อ 2008-06-21. 
  54. Pro Wrestling Illustrated 33 (7): 26. 2012. ISSN 1043-7576. 
  55. "Mark Henry". International Sports Hall of Fame. สืบค้นเมื่อ 2012-02-15. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]