ดเวย์น จอห์นสัน
| ดเวย์น จอห์นสัน | |
|---|---|
| ข้อมูล | |
| ฉายา | เฟล็กซ์ คาวานา ร็อคกี้ ไมเวีย เดอะ ร็อค ดเวย์น "เดอะ ร็อค" จอห์นสัน |
| ความสูงจริง | 6 ฟุต 5 นิ้ว (1.96 ม.)[1] |
| น้ำหนักจริง | 260 ปอนด์ (120 kg) |
| เกิด | 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1972 (40 ปี) ฮาเวิร์ด, แคลิฟอร์เนีย |
| พำนัก | Fort Lauderdale, ฟลอริดา |
| มาจาก | ไมอามี, ฟลอริดา |
| ฝึกหัดโดย | ร็อคกี้ จอห์นสัน แพท แพทเทอร์สัน |
| เปิดตัว | ค.ศ. 1995 |
ดเวย์น จอห์นสัน (อังกฤษ: Dwayne Johnson) มีชื่อจริงว่า ดเวย์น ดักลาส จอห์นสัน (อังกฤษ: Dwayne Douglas Johnson)[2] เกิดวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1972[3] เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและนักแสดงลูกครึ่งชาวแคนาดา-อเมริกัน ของสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี[4][5] ในนามสังเวียนมวยปล้ำมีชื่อว่า เดอะ ร็อค (อังกฤษ: The Rock) ซึ่งบางครั้งก็เรียกกันว่า ดเวย์น "เดอะ ร็อค" จอห์นสัน (อังกฤษ: Dwayne "The Rock" Johnson)[6]
เนื้อหา |
[แก้] ประวัติ
จอห์นสันเป็นนักฟุตบอลประจำวิทยาลัย และในปี ค.ศ. 1991 เขาได้เป็นส่วนหนึ่งของทีมฟุตบอลเนชั่นแนล แชมเปียนชิป ของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในไมอามีทีมไมอามีเฮอร์ริเคน หลังจากนั้นเขาก็เล่นในทีมแคลการี่ สแตมป์พีเดอร์ ซึ่งเป็นหนึ่งใน แคนนาเดียน ฟุตบอล ลีก แต่ก็เล่นได้เพียง 2 เดือนในฤดูกาลนั้น เขาก็ได้ถูกชักจูงให้มาเป็นนักมวยปล้ำเหมือนกับ ปีเตอร์ มายเวีย ปู่ของเขา และ ร็อคกี้ จอห์นสัน พ่อของเขา
จอห์นสันได้รับกระแสตอบรับจากประชาชนเป็นอย่างดีและมีชื่อเสียงโด่งดังมากเมื่อเขาได้มาเป็นนักมวยปล้ำในสมาคม WWE (หรือ WWF ในสมัยนั้น) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1996 - 2004 และเขาเป็นคนแรกที่เป็นนักมวยปล้ำรุ่นที่ 3 ในประวัติศาสตร์วงการมวยปล้ำ เขาได้รับการผลักดันอย่างรวดเร็วใน WWE และเป็นเอ็นเตอร์เทนเนอร์ให้กับ WWE ในตอนแรกเขาใช้ชื่อในการปล้ำว่า "ร็อคกี้ มายเวียร์" แล้วก็เปลี่ยนมาเป็น The jabroni beating, lalala pie eating, trail blazing, eye brow raising, the people's champ "เดอะ ร็อค" และเขาเคยได้เป็นหนึ่งในสมาชิกของกลุ่ม เนชั่น ออฟ โดมิเนชั่น อีกด้วย อีก 2 ปีต่อมาหลังจากที่เขาปล้ำใน WWE จอห์นสันก็สามารถคว้าแชมป์โลก WWE มาครองได้สำเร็จ ซึ่งทำให้เขากลายเป็นแชมป์โลกที่อายุน้อยที่สุดในขณะนั้น ด้วยอายุเพียง 26 ปี ทำลายสถิติของ บ็อบ แบคลันด์ (อายุ 27 ปี) โดยต่อมาถูกทำลายสถิติโดย บร็อก เลสเนอร์ (อายุ 25 ปี) และเขาได้กลายเป็นนักมวยปล้ำขวัญใจแฟนๆ นอกจากการปล้ำของเขาแล้ว เดอะ ร็อค มีคำพูดติดปากมากมาย ได้แก่ Finally...The Rock...has come back to (ชื่อเมืองในเวลานั้น),You will go one on one with The Great One!, Who in the blue hell are you?, It doesn't matter what you think, lay the smackdown on your candy ass, know your role and shut your mouth, Just Bring It (พร้อมท่ากวักมือ) ปัจจุบันตั้งแต่ 2011 คือ Boots To Asses และ ที่ขาดไม่ได้เลยก็คือคำพูดประจำตัวตลอดกาลอย่าง If you smell what The Rock is cooking!
จนทำให้ เดอะ ร็อค ได้รับสมญานามว่า "The People's Champ" มีเอกลักษณ์คือการเลิกคิวข้างขวาข้างเดียว "The People's Eyebrow" และในปี 2001 จอห์นสันก็เริ่มไปแสดงภาพยนตร์และกลับมาปล้ำใน WWE เป็นครั้งคราวจนถึง แมตซ์สุดท้ายใน Pay Per View ศึก เรสเซิลเมเนีย XX ในปี 2004 หลังจากนั้นบทบาทในวงการมวยปล้ำหมดไป แต่ก็ยังมีเทปสัมภาษณ์โพล่มาเซอร์ไพรซ์แฟนๆเป็นครั้งคราวใน รายการของ WWE ปัจจุบัน ดเวย์น จอห์นสัน หันมาเอาดีด้านการเป็นนักแสดงใน ฮอลลีวูด
ในอาชีพมวยปล้ำของจอห์นสัน เขาเคยเป็นแชมป์โลกถึง 9 สมัย ซึ่งเขาคว้าแชมป์โลกของ WWE มาได้ 7 สมัย (สมัยสุดท้ายเป็นแชมป์โลกอันดิสพิวเด็ด) และคว้า แชมป์โลก WCW มาได้ 2 สมัย รวมไปถึงแชมป์อื่นๆ ได้แก่ แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล 2 สมัย, แชมป์โลกแทคทีม ของ WWE 5 สมัย นอกจากนี้เขาได้เป็นแชมป์ทริปเปิล คราวน์ WWE คนที่ 6 และเป็นผู้ชนะในรอยัลรัมเบิล ปี 2000 อีกด้วย
และเมื่อจอห์นสันได้มาแสดงภาพยนตร์ จอห์นสันก็ได้รับบทบาทสำคัญในปี 2001 ในเรื่อง The Mummy Returns โดยรับบทเป็นราชาแมงป่อง และในบทบาทเดียวกัน ในเรื่อง The Scorpion King ในปี 2002 ซึ่งเขาได้รับรายได้สูงสุดสำหรับนักแสดงที่ได้รับบทตัวเอกของเรื่องเป็นครั้งแรก เป็นเงิน 5.5 ล้านดอลล่าร์และเขาก็มีผลงานในแสดงอื่นๆในปีต่อๆไป ได้แก่ The Rundown, Doom, Be Cool, Walking Tall, Gridiron Gang, The Game Plan, Get Smart, Race to Witch Mountain, พากย์เสียงแอนิเมชัน Planet 51, Tooth Fairy, Why Did I Get Married Too?, The Other Guys, Faster และ Fast Five.
ในศึกรอว์ ในตอนของวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 เดอะ ร็อค ได้กลับมาที่ WWE อีกครั้ง เพื่อเป็น พิธีกรรับเชิญ ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 พร้อมกับเพลงเปิดตัวใหม่ แล้วได้บอกกลับแฟนๆ ว่าทำไมเขาถึงกลับมายืนอยู่บนเวทีนี้ เขากลับมา ไม่ได้มาเพราะว่าต้องการเงิน ไม่ได้มาเพื่อโปรโมทหนัง แต่กลับในสังเวียนนี้ มาเพื่อแฟน ๆ หลังจากที่ วินซ์ แมคแมน ได้ประกาศว่าจะมีพิธีกรรับเชิญมาเปิดตัวในสัปดาห์ถัดไป (ตอนของวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011) และในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 เดอะ ร็อค ได้มาก่อกวนการปล้ำของ จอห์น ซีนา ในแมตช์การชิงแชมป์ WWE กับ เดอะ มิซ โดย เดอะ ร็อค ได้เล่นงาน จอห์น ซีนา ด้วยท่า Rock Bottom ทำให้ จอห์น ซีนา เป็นฝ่ายแพ้ให้กับ เดอะ มิซ ไปในที่สุด แต่ว่าหลังจากจบแมตช์ เดอะ ร็อค ได้เล่นงาน เดอะ มิซ ด้วยท่า People's Elbow เป็นการปิดท้ายรายการอีกด้วย[7] ในศึกรอว์ (4 เมษายน ค.ศ. 2011) หลังจบ เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 จอห์น ซีนา เรียก เดอะ ร็อค ออกมาที่เวที และท้า เดอะ ร็อค ว่าจะเจอกัน ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 โดย เดอะ ร็อค ก็รับข้อเสนอของ จอห์น ซีนา โดยที่ ขวัญใจทั้ง 2 ยุคมาเจอกัน โดยทั้งคู่ก็จับมือรับข้อเสนอไปด้วยดี[8]
ในศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2011) เดอะ ร็อค ได้กลับมาปล้ำใน WWE อีกครั้ง ในรอบ 7 ปี โดยคู่กับ จอห์น ซีนา เจอกับ เดอะ มิซ และ อาร์-ทรูธ สุดท้าย เดอะ ร็อค และ จอห์น ซีนา ก็เอาชนะไปได้สำเร็จ แต่ว่าหลังจากจบแมตช์ เดอะ ร็อค ได้เล่นงาน จอห์น ซีนา ด้วยท่า Rock Bottom เป็นการปิดท้ายรายการอีกด้วย[9] ต่อมา ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 เดอะ ร็อค จะต้องเจอกับ จอห์น ซีนา โดยทั้งคู่ได้ท้าเจอกันตั้งแต่ ในศึกรอว์ (4 เมษายน ค.ศ. 2011) เป็นแมตช์ที่ ขวัญใจทั้ง 2 ยุคมาเจอกัน สุดท้าย เดอะ ร็อค ก็เป็นฝ่ายเอาชนะ จอห์น ซีนา มาได้สำเร็จ[10] ในศึกรอว์ (2 เมษายน ค.ศ. 2012) หลังจบ เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 เดอะ ร็อค ได้ออกมาพูดถึงชัยชนะของเขาเมื่อคืน และยังขอบคุณแฟน ๆ ทุกคนที่เชียร์เขา หลังจากนั้นก็บอกว่าเขาอยากจะเจอกับแชมป์ WWE ซักวันหนึ่ง ก่อนจะจากไป[11]
[แก้] ผลงานภาพยนตร์
| ปี | ภาพยนตร์ | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
|---|---|---|---|
| 1999 | Beyond the Mat | Himself | Documentary |
| 2000 | Longshot | The Mugger | |
| 2001 | The Mummy Returns | The Scorpion King | CGI |
| 2002 | The Scorpion King | Mathayus the Scorpion King | |
| 2003 | The Rundown | Beck | "Welcome to the Jungle (UK title)" |
| 2004 | Walking Tall | Chris Vaughn | |
| 2005 | Be Cool | Elliot Wilhelm | |
| Doom | Sarge | ||
| 2006 | Gridiron Gang | Sean Porter | |
| 2007 | Reno 911!: Miami | Agent Rick Smith | Cameo |
| Southland Tales | Boxer Santaros | ||
| The Game Plan | Joe Kingman | Last movie to use ring name "The Rock" 2007 | |
| 2008 | Get Smart | Agent 23 | |
| 2009 | Race to Witch Mountain | Jack Bruno | |
| Planet 51 | Capt. Charles 'Chuck' Baker | Voice | |
| 2010 | Tooth Fairy | Derek Thompson / Tooth Fairy | |
| Tyler Perry's Why Did I Get Married Too? | Daniel Franklin (Patricia's new boyfriend) | Uncredited | |
| Faster | Driver | ||
| The Other Guys | Detective Christopher Danson | ||
| You Again | Air Marshall | Uncredited | |
| 2011 | Fast Five | Luke Hobbs | Brought back the use of his ring name "The Rock" |
| 2012 | Journey 2: The Mysterious Island | Hank Parsons | |
| G.I. Joe: Retaliation | Roadblock | post-production | |
| 2013 | Pain & Gain | Paul Doyle | |
| Fast Six | Luke Hobbs |
[แก้] เกี่ยวกับมวยปล้ำ
- ท่าไม้ตาย
- People's Elbow
- วิธีใช้ : เด้งเชือก 2 ครั้งแล้วทิ้งศอกใส่คู่ต่อสู้
- Rock Bottom
- วิธีใช้ : จับคู่ต่อสู้ฟาดทำให้คู่ต่อสู้เจ็บหลัง
- People's Elbow
- ท่าเอกลักษณ์
- Double leg takedown spinebuster
- Float-over DDT
- Flowing snap DDT, sometimes followed by a kip up
- Running swinging neckbreaker
- Running thrust lariat
- Samoan drop
- Sharpshooter
- Snap overhead belly to belly suplex, sometimes to an oncoming opponent
- Fisherman suplex
- Diving Crossbody used as Rocky Maivia
- Powerslam used from 1996-1999
- La magistral
- The Rock punch combo
- The Rock stomp
- Catapult
- Dropkick used as Rocky Maivia
- Armbar
- ฉายาและชื่ออื่นๆ
- เพลงเปิดตัว
- ในนามของ ร็อคกี้ ไมเวีย
- "Destiny" โดย Jim Johnston (1996–1997)
- ในนามของ เดอะ ร็อค
- "Nation Of Domination" โดย Jim Johnston (1997–1998)
- "Do You Smell It" โดย Jim Johnston (1998–1999)
- "Know Your Role" โดย Method Man (2000)
- "Know Your Role" โดย Jim Johnston (1999–2001, 2004, 2007, 2008)
- "If You Smell..." โดย Jim Johnston (2001–2003)
- "Is Cookin'" โดย Jim Johnston (2003)
- "Electrifying" โดย Jim Johnson (2011–ปัจจุบัน)
- ในนามของ ร็อคกี้ ไมเวีย
[แก้] ผลงานในสมาคม WWE
- ดับเบิลยูดับเบิลยูอี แชมเปียนชิป (7 สมัย)[14]
- ชนะ แมนคาย ในศึก เซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ 1998
- ชนะ แมนคาย ในศึก รอยัลรัมเบิล 1999
- ชนะ แมนคาย ในศึก รอว์
- ชนะ ทริปเปิล เอช ในศึก แบคแลช 2000
- ชนะ ทริปเปิล เอช ในศึก คิงออฟเดอะริง 2000
- ชนะ เคิร์ต แองเกิล ในศึก โนเวย์เอาท์ 2001
- ชนะ ดิอันเดอร์เทเกอร์ และ เคิร์ต แองเกิล ในศึก เวนเจินส์ 2002
- ดับเบิลยูซีดับเบิลยู แชมเปียนชิป (2 สมัย)[15]
- ชนะ บูเกอร์ ที ในศึก ซัมเมอร์สแลม 2001
- ชนะ คริส เจอริโค ในศึก รอว์
- อินเตอร์คอนติเนนทัล แชมเปียนชิป (2 สมัย)[16]
- ชนะ ทริปเปิล เอช ในศึก รอว์
- ชนะ สโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน ในศึก รอว์
- เวิลด์ แทคทีม แชมเปียนชิป (5 สมัย)[17]
- คู่กับ แมนคาย ชนะ ดิอันเดอร์เทเกอร์ และ บิ๊กโชว์ ในศึก รอว์
- คู่กับ แมนคาย ชนะ ดิอันเดอร์เทเกอร์ และ บิ๊กโชว์ ในศึก รอว์
- คู่กับ แมนคาย ชนะ The New Age Outlaws ในศึก สแมคดาวน์
- คู่กับ ดิอันเดอร์เทเกอร์ ชนะ เอดจ์ และ คริสเตียน ในศึก รอว์
- คู่กับ คริส เจอริโค ชนะ The Dudleys ในศึก รอว์
- ผู้ชนะในรอยัลรัมเบิล (2000)
- ปี 2000 ชนะ บิ๊กโชว์ เป็นคนสุดท้าย
- ทริปเปิล คราวน์ แชมเปียนชิป คนที่ 6
[แก้] ผลงานอื่นๆ
- Pro Wrestling Illustrated
- PWI Match of the Year (1999) vs. Mankind in an "I Quit" match at Royal Rumble
- PWI Match of the Year (2002) vs. Hulk Hogan at WrestleMania X8
- PWI Most Popular Wrestler of the Year (1999, 2000)
- PWI Wrestler of the Year (2000)
- PWI ranked him #2 of the 500 best singles wrestlers of the year in the PWI 500 in 2000
- PWI ranked him #76 of the top 500 singles wrestlers of the "PWI Years" in 2003
- Slammy Award
- New Sensation (1997)
- Game Changer of the Year (2011) – คู่กับ จอห์น ซีนา
- Guess Who's Back or: Return of the Year (2011)
- United States Wrestling Association
- USWA World Tag Team Championship (2 สมัย) – คู่กับ Bart Sawyer
- Wrestling Observer Newsletter
- Best Box Office Draw (1999–2000, 2011)
- Best Gimmick (1999)
- Best on Interviews (1999, 2000)
- Most Charismatic (1999–2002, 2011)
- Most Improved (1998)
- Wrestling Observer Newsletter Hall of Fame (Class of 2007)
[แก้] เกร็ดความรู้
- เดอะ ร็อค ได้แชมป์โลกทั้งหมด 9 สมัย
- แชมป์โลก WWE 7 สมัย
- แชมป์โลก WCW 2 สมัย
- เดอะ ร็อค ชนะเลิศ รอยัลรัมเบิล ปี 2000
- เดอะ ร็อค และ แมนคาย จับคู่กันในนาม Rock N' Sock Connection และทั้งคู่ได้แชมป์โลกแทคทีม 3 สมัย
- เดอะ ร็อค เป็นผู้ที่ทำให้ทีม WWE เอาชนะ ทีม WCW และ ECW ในศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2001)
- ทีม WWE นำโดย เดอะ ร็อค, คริส เจอริโค, ดิอันเดอร์เทเกอร์, เคน และ บิ๊กโชว์
- ทีม WCW และ ECW นำโดย สโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน, เคิร์ต แองเกิล, ร็อบ แวน แดม, บูเกอร์ ที และ เชน แม็กแมน
- เดอะ ร็อค เป็นแชมป์ทริปเปิ้ล คราวน์ คนที่ 6 ของ WWE
- เดอะ ร็อค ได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำที่ทำให้ WWE มีทุกวันนี้ ร่วมกับ ฮัลค์ โฮแกน, เบรต ฮาร์ต, สโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน, ดิอันเดอร์เทเกอร์, ทริปเปิล เอช, และ ชอว์น ไมเคิลส์
[แก้] อ้างอิง
- ^ Shoquist, Lee. "An interview with Dwayne "The Rock" Johnson". The Oscar Igloo. Archived from the original on February 4, 2008. http://web.archive.org/web/20080204164637/http://www.theoscarigloo.com/2006/breakingtheice/gridirongang.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 2008-04-21.
- ^ "Dwayne "The Rock" Johnson Biography". Notable Biographies. http://www.notablebiographies.com/news/Ge-La/Johnson-Bevan-The-Rock.html. เรียกข้อมูลเมื่อ April 13, 2008.
- ^ "Dwayne Johnson Biography (1972–)". Film Reference. http://www.filmreference.com/film/3/Dwayne-Johnson.html. เรียกข้อมูลเมื่อ April 13, 2008.
- ^ Justin Bank. "The Rock returns to WWE's 'Monday Night Raw,' with an assist from social media". The Washington Post. http://voices.washingtonpost.com/blog-post/2011/02/the_rock_returns_to_wwes_monda.html.
- ^ "More on The Rock's Return to RAW Tonight". RingSideNews. http://www.ringsidenews.com/news/more-on-the-rock-s-return-to-raw-tonight.
- ^ "Dwayne "The Rock" Johnson". WWE Alumni. WWE. http://www.wwe.com/superstars/wwealumni/therock/. เรียกข้อมูลเมื่อ 9 March 2012.
- ^ Bishop, Matt (April 3, 2011). "The Rock costs Cena retained the championship at WrestleMania XXVII". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. http://slam.canoe.ca/Slam/Wrestling/WrestleMania27/2011/04/03/17863646.html. เรียกข้อมูลเมื่อ April 4, 2011.
- ^ Caldwell, James (April 4, 2011). "Caldwell's WWE Raw results 4/4: Ongoing "virtual time" coverage of live Raw – The Rock & Austin live, fall-out from WrestleMania 27, Sin Cara debut". Pro Wrestling Torch. http://pwtorch.com/artman2/publish/wwerawreport/article_49042.shtml. เรียกข้อมูลเมื่อ April 8, 2011.
- ^ Martin, Adam. "WWE Survivor Series: The Rock and John Cena vs. The Miz and R-Truth". Wrestleview. http://www.wrestleview.com/pbp/317.php. เรียกข้อมูลเมื่อ 14 April 2012.
- ^ Caldwell, James. "Caldwell's WWE WrestleMania 28 PPV Report 4/1: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV - Rock-Cena, Taker-Hunter, Punk-Jericho". Pro Wrestling Torch. http://pwtorch.com/artman2/publish/wweppvs/article_59831.shtml. เรียกข้อมูลเมื่อ 2 April 2012.
- ^ Caldwell, James. "Caldwell's WWE Raw Results 4/2: Ongoing "virtual-time" coverage of live Raw - WM28 fall-out, how will Cena respond to Rock loss?, two big title matches". Pro Wrestling Torch. http://pwtorch.com/artman2/publish/wwerawreport/article_59548.shtml. เรียกข้อมูลเมื่อ 14 April 2012.
- ^ 12.0 12.1 12.2 McAvennie, Mike (2007-03-29). "Rock of Ages". World Wrestling Entertainment. http://www.wwe.com/inside/listthis/ruggedroadstomania/roadstomania2. เรียกข้อมูลเมื่อ 2008-06-10.
- ^ "Raw's Returning Superstars: Are They Friend or Foe for Mr. McMahon?". World Wrestling Entertainment. http://www.wwe.com/shows/raw/raw15/exclusives/raw15guests/. เรียกข้อมูลเมื่อ 2008-06-10.
- ^ "WWE Championship official title history". World Wrestling Entertainment. http://www.wwe.com/inside/titlehistory/wwechampionship/. เรียกข้อมูลเมื่อ March 21, 2008.
- ^ "WCW Championship official title history". World Wrestling Entertainment. http://www.wwe.com/inside/titlehistory/wcwchampionship/. เรียกข้อมูลเมื่อ March 21, 2008.
- ^ "WWE Intercontinental Championship official title history". World Wrestling Entertainment. http://www.wwe.com/inside/titlehistory/intercontinental/. เรียกข้อมูลเมื่อ March 21, 2008.
- ^ "World Tag Team Championship official title history". World Wrestling Entertainment. http://www.wwe.com/inside/titlehistory/worldtagteam/. เรียกข้อมูลเมื่อ March 21, 2008.
[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น
- WWE Profile
- Dwayne "The Rock" Johnson profile at NNDB
- Online World of Wrestling's Profile
- Q&A: Dwayne "The Rock" Johnson at Sports Illustrated
- Professional wrestling record for The Rock from The Internet Wrestling Database
- Dwayne "The Rock" Johnson on Facebook
- The Rock Returns to WWE at The Wrestling Cafe
- ทวิตเตอร์ของ Dwayne Johnson (@TheRock)
- ชีวประวัติ Dwayne Johnson ที่ อินเทอร์เน็ตมูวีดาตาเบส