ฮีท สเลเตอร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฮีท สเลเตอร์
An image of ฮีท สเลเตอร์.
ข้อมูล
ฉายา ฮีท มิลเลอร์
ฮีท สเลเตอร์
เซบาสเตียน สเลเตอร์
ความสูง ฟุต 2 นิ้ว (1.88 ม.)[1]
น้ำหนัก 232 ปอนด์ (105 กก.)
เกิด 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1983 (31 ปี)
พินวิลล์, เวสต์เวอร์จิเนีย
พำนัก แทมปา รัฐฟลอริดา
มาจาก พินวิลล์, เวสต์เวอร์จิเนีย
ฝึกหัดโดย เคอร์ติส ฮักเฮ็ส
เปิดตัว สิงหาคม 2004

ฮีท มิลเลอร์ (อังกฤษ: Heath Miller) เกิดวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1983 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ปัจจุบันเซ็นสัญญาสังกัดสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในชื่อที่รู้จักกันดีว่า ฮีท สเลเตอร์ (อังกฤษ: Heath Slater)

ประวัติในวงการมวยปล้ำ[แก้]

เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์/ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (2006–ปัจจุบัน)[แก้]

สเลเตอร์ได้เข้าร่วมแข่งขันในรายการ ดับเบิลยูดับเบิลยูอีเอ็นเอ็กซ์ที ซีซั่น 1 และผู้ชนะคือ เวด บาร์เร็ตต์ สเลเตอร์ได้เข้าไปเป็นสมาชิกของกลุ่ม เดอะเน็กซัส โดยมีบาร์เร็ตต์เป็นหัวหน้ากลุ่ม[2] สเลเตอร์สามารถคว้า แชมป์แทคทีม WWE คู่กับ จัสติน เกเบรียล มาได้ โดยเอาชนะ จอห์น ซีนา และ เดวิด โอทังก้า สมาชิกของกลุ่มตนเอง[3] ในรอว์ สเลเตอร์และเกเบรียลได้เสียแชมป์ให้กับ ซานติโน่ มาเรลล่า และ วลาดิเมียร์ คอซลอฟ[4] ในช่วงปลายปี 2010 ซีเอ็ม พังก์ ได้มาเป็นหัวหน้ากลุ่มเน็กซัส คนใหม่ พร้อมกับเปลี่ยนชื่อกลุ่มเป็นเดอะนิวเน็กซัส และได้ให้สเลเตอร์และเกเบรียล เอาดาบเคนโด้ฟาดกันเอง ทำให้ทั้งคู่ไม่พอใจและยอมออกจากกลุ่มไป[5] จากนั้นทั้งคู่ได้ย้ายไปสแมคดาวน์ และอยู่กลุ่ม เดอะคอร์ ของบาร์เร็ตต์[6][7]

ในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2011) สเลเตอร์และเกเบรียลได้เอาชนะซานติโน่ และคอซลอฟ คว้าแชมป์แทคทีมได้สำเร็จ[8] ในรอว์ 21 กุมภาพันธ์ 2011 สเลเตอร์ และเกเบรียล ต้องป้องกันแชมป์กับ จอห์น ซีนา และ เดอะ มิซ และก็เป็นคู่ ซีนา และ มิซ ชนะไปแต่ในวันเดี่ยวกันนั้นเอง สเลเตอร์ และเกเบรียล ก็ได้แชมป์กลับมาเนื่องจาก บาร์เร็ตต์ เรียกกลับมาเนื่องจากสามารถรีแมตช์ได้และ มิซ ก็หักหลังซีนา[9] ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 กลุ่มเดอะคอร์ ได้เจอกับ บิ๊กโชว์, เคน, ซานติโน่ มาเรลล่า และ โคฟี คิงส์ตัน ในแมตช์แทคทีม 8 คน สุดท้ายเป็นทีมของบิ๊กโชว์ ที่เป็นฝ่ายชนะไปในเวลาสั้นๆ[10] ในวันที่ 19 เมษายน 2011 สเลเตอร์ และเกเบรียล ก็เสียแชมป์แทคทีมอีกครั้งให้กับ เคน และบิ๊กโชว์[11] หลังจากนั้น เดอะคอร์ เริ่มมีปัญหากัน และได้แตกทีมกันในสแมคดาวน์ วันที่ 10 มิถุนายน 2011[12]

ในศึก รอว์ ตอนที่ 1,000 (23 กรกฎาคม 2012) สเลเตอร์ออกมาประกาศท้าตำนานคนไหนก็ได้ ออกมาเจอกันในแมตช์การปล้ำไม่มีกฎกติกา ลิตาออกมา โดยมาพร้อมกับบอดีการ์ดคือทีม APA (แบรดชอว์ & ฟารุก) สเลเตอร์เห็นท่าไม่ดีเลยวิ่งหนี แต่บรรดาตำนานที่เคยกระทืบสเลเตอร์พากันออกมาขวางไว้แล้ว เวเดอร์ กับ ซิด ก็ลากสเลเตอร์เหวี่ยงขึ้นเวทีไปให้เจบีแอล กับฟารุก ใส่ท่าไม้ตาย ต่อด้วยท่าไม้ตายของลิตาจนแพ้ไป หลังแมตช์ บรรดาตำนานพากันมารุมล้อมร่างของสเลเตอร์ แล้วให้ ฟารุก พูดว่า DAMN ต่อมาสเลเตอร์ได้ตั้งกลุ่ม ทรีเอ็มบี โดยมี สเลเตอร์ ผู้นำกลุ่ม, จินเดอร์ มาฮาล และ ดรูว์ แมคอินไตย์[13][14] ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 30 สเลเตอร์ได้เข้าร่วมในแมตช์การปล้ำ แบทเทิลรอยัล เพื่อเป็นเกียรติให้กับ อ็องเดรเดอะไจแอนต์ แต่ก็ไม่ได้เป็นผู้ชนะ ในวันที่ 12 มิถุนายน 2014 จินเดอร์ มาฮาล กับ ดรูว์ แมคอินไตย์ ได้ถูกไล่ออกจากสมาคม WWE ทำให้กลุ่มทรีเอ็มบี ต้องยุติบทบาทลง[15]

ผลงานอื่น[แก้]

เว็บซีรีส์[แก้]

ปี รายการ รับบท หมายเหตุ
2013–ปัจจุบัน The JBL and Cole Show Himself, Clem Layfield guest role (as Heath), series regular (as Clem)

เกี่ยวกับมวยปล้ำ[แก้]

สเลเตอร์สมัยอยู่กลุ่มเดอะเน็กซัส
สเลเตอร์สมัยอยู่กลุ่มเดอะคอร์
  • ท่าไม้ตาย
    • ในนาม ฮีท สเลเตอร์
      • E Minor (Inverted DDT) – 2011–2012
      • Smash Hit (Spinning lifting DDT) – 2012–ปัจจุบัน
      • Snapmare Driver – 2012
      • Sweetness (Jumping Russian legsweep or a jumping reverse STO)
    • ในนาม ฮีท มิลเลอร์
      • Jumping neckbreaker – Independent circuit; used as a signature move in WWE
      • Miller's Crossing (Hangman's neckbreaker)
  • ท่าเอกลักษณ์
    • Diving crossbody
    • Flapjack
    • Inverted suplex
    • Knee drop
    • Missile dropkick
    • Slingshot corkscrew plancha
    • Spinning spinebuster
    • Springboard clothesline
    • Super scoop powerslam
  • ผู้จัดการนักมวยปล้ำ
    • Shawn Osbourne
  • ฉายา
    • "Handsome"
    • "The Thriller"
    • "The One Man (Rock/Southern Rock) Band"
    • "The American Rock Star"
  • เพลงเปิดตัว
    • "We Are One" โดย 12 Stones
    • "End of Days" (various versions)
    • "Black or White" โดย Bleeding In Stereo
    • "One Man Band" โดย Jim Johnston
    • "More Than One Man / Three Man Band" โดย Jim Johnston

ผลงานทั้งหมด[แก้]

สเลเตอร์กับแชมป์ฟลอริดาเฮฟวี่เวท
  • Florida Championship Wrestling
    • FCW Florida Heavyweight Championship (1 สมัย)
    • FCW Florida Tag Team Championship (1 สมัย) – พร้อมกับ โจ เฮนนิค
    • FCW Southern Heavyweight Championship (1 สมัย)
  • Georgia Championship Wrestling
    • NWA/GCW Columbus Heavyweight Championship (1 สมัย)
  • Pro Wrestling Illustrated
    • PWI Feud of the Year (2010) เดอะเน็กซัส ปะทะ WWE[16]
    • PWI Most Hated Wrestler of the Year (2010) ในตอนของเดอะเน็กซัส[17]
    • PWI จัดในอันดับที่ 66 ของท็อป 500 อันดับ นักมวยปล้ำเดี่ยวแห่งปีใน PWI 500 ปี 2011[18]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Heath Slater Bio". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2010-06-22. 
  2. Plummer, Dale (2010-06-08). "RAW: Vote early, vote often; NXT takes over". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-06-12. 
  3. Sokol, Bryan (2010-10-26). "Raw: All the fallout from Bragging Rights". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-10-26. 
  4. Plummer, Dale (2010-12-07). "RAW: Cena pushes Nexus, Barrett to the breaking point". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-12-07. 
  5. Plummer, Dale (2011-01-10). "RAW: CM Punk thins out the ranks". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2011-01-12. 
  6. Brown, Jim (2011-01-12). "WWE News: Smackdown spoilers 1/14 – Full results & big developments for Friday's Smackdown on Syfy". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2011-01-12. 
  7. Hillhouse, Dave (2011-01-15). "Smackdown: Rumblings of opportunities and change". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2011-01-15. 
  8. Hillhouse, Dave (2011-02-20). "Elimination Chamber mostly eliminates dramatic intrigue". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2011-02-21. 
  9. Plummer, Dale (2011-02-22). "RAW: Triple H crashes Undertaker's return". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2011-02-22. 
  10. Bishop, Matt (April 3, 2011). "The Rock costs Cena as The Miz retains at WrestleMania XXVII". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ April 9, 2011. 
  11. Childs, Jason; Walker, Matt (April 19, 2011). "WWE News: Smackdown SPOILERS 4/22 – Complete "virtual-time" coverage of Smackdown TV taping from London". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ April 20, 2011. 
  12. Hillhouse, Dave (April 23, 2011). "Smackdown: Night of Champions comes early". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ April 25, 2011. 
  13. Tedesco, Mike. "Smackdown Results – 9/21/12". สืบค้นเมื่อ 8 December 2012. 
  14. Stephens, David. "Raw Results – 10/15/12". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ 9 December 2012. 
  15. http://www.wwe.com/inside/wwe-releases-superstars
  16. "Achievement Awards: Feud of the Year". Pro Wrestling Illustrated. 2011-01-10. สืบค้นเมื่อ 2011-01-15. 
  17. "Achievement Awards: Most Hated". Pro Wrestling Illustrated. 2011-01-17. สืบค้นเมื่อ 2011-01-22. 
  18. ""PWI 500": 1–100". Pro Wrestling Illustrated. 2011-08-09. สืบค้นเมื่อ 2011-08-09. 
  19. "Justin Gabriel and Heath Slater's first WWE Tag Team Championship reign". World Wrestling Entertainment. October 25, 2010. สืบค้นเมื่อ April 12, 2011. 
  20. "Justin Gabriel and Heath Slater's second WWE Tag Team Championship reign". World Wrestling Entertainment. February 20, 2011. สืบค้นเมื่อ April 12, 2011. 
  21. "Justin Gabriel and Heath Slater's third WWE Tag Team Championship reign". World Wrestling Entertainment. February 21, 2011. สืบค้นเมื่อ April 12, 2011. 
  22. "WWE News: Full list of 2010 Slammy Awards – 12 announced on Raw, 10 announced on WWE's website". Pro Wrestling Torch. December 13, 2010. สืบค้นเมื่อ April 12, 2011. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]