รอยัลรัมเบิล (2014)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
รอยัลรัมเบิล (2014)
Royal Rumble (2014)
โปสเตอร์หรือสัญลักษณ์ของ รอยัลรัมเบิล (2014).
โปสเตอร์ศึกรอยัลรัมเบิล (2014)
เพลงประจำ "We Own It (Fast & Furious)" โดย Wiz Khalifa[1][2]
ข้อมูล
สมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี
ผู้สนับสนุน Jackson Hewitt[3]
วันที่ สหรัฐอเมริกา 26 มกราคม 2014
ไทย ซีทีเอช14 กุมภาพันธ์ 2014
ผู้ชม 15,715
สถานที่ Consol Energy Center
เมือง พิตต์สเบิร์ก, รัฐเพนซิลเวเนีย
ลำดับเหตุการณ์เพย์-เพอร์-วิว
ทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2013) รอยัลรัมเบิล (2014) อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2014)
ลำดับเหตุการณ์รอยัลรัมเบิล
รอยัลรัมเบิล (2013) รอยัลรัมเบิล (2014) รอยัลรัมเบิล (2015)

รอยัลรัมเบิล (2014) (อังกฤษ: Royal Rumble (2014)) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในปี 2014 ซึ่งจัดเป็นปีที่ 27 แล้ว สถานที่จัดคือ Consol Energy Center ในเมืองพิตต์สเบิร์ก, รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 26 มกราคม 2014

เบื้องหลัง[แก้]

ในรอว์ (20 มกราคม 2014) ซีเอ็ม พังก์ ได้เจอกับ บิลลี่ กัน โดยที่ โรด ด็อก นั่งเป็นผู้บรรยายข้างเวที ปล้ำกันได้ไม่นานพังก์ก็ลงไปอัดโรด ด็อก จากนั้น โรด ด็อก เลยพยายามก่อกวนตลอดแมตช์ แต่พังก์ก็ยังเอาชนะได้ด้วยท่า GTS หลังแมตช์ เคน ประกาศให้พังก์ขึ้นรอยัลรัมเบิล เป็นหมายเลข 1

ในรอว์ (6 มกราคม 2014) บร็อก เลสเนอร์ กับ พอล เฮย์แมน ออกมาที่เวที โดยเฮย์แมนพูดชื่นชมเลสเนอร์ และพูดถึงการเล่นงาน มาร์ก เฮนรี เฮนรีออกมาไล่ต่อยเลสเนอร์ แต่โดนเลสเนอร์จับใส่ Kimura Lock จนแขนหัก บิ๊กโชว์ ออกมาอัดเลสเนอร์ แล้วก็จับเลสเนอร์เหวี่ยงกระเด็นตกเวทีไป เฮย์แมนมาห้ามเลสเนอร์ไว้ไม่ให้กลับขึ้นไป แล้วก็พากันหนีไป

ในรอว์ (20 มกราคม 2014) บิ๊กโชว์ ออกมาที่เวทีและท้าให้ เลสเนอร์ กับ เฮย์แมน ออกมา ทั้งคู่ออกมาแต่ไม่ยอมขึ้นไปเจอกับ บิ๊กโชว์ บนเวที แล้วก็หนีกลับไปเฉยๆ บิ๊กโชว์ เลยท้าทายเลสเนอร์อีกครั้ง ซึ่งเลสเนอร์ก็เดินกลับมา แล้วก็สู้กัน แต่เลสเนอร์ก็โดนบิ๊กโชว์เหวี่ยงตกเวทีอีกครั้ง เลสเนอร์ไปเอาเก้าอี้มา แต่กลายเป็น บิ๊กโชว์ เอาเก้าอี้ไปได้ ทำให้เลสเนอร์ต้องหนีไป

ผลการปล้ำ[แก้]

# แมทช์การปล้ำ กำหนดการปล้ำ
รอยัลรัมเบิล คิกออฟ
(ก่อนเริ่มรายการ)
เดอะนิวเอจเอาต์ลอวส์ (โรด ด็อก และ บิลลี่ กัน) ชนะ โคดี โรดส์ และ โกลดัสต์ (c) แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์ WWE Tag Team Championship[4]
1 เบรย์ ไวแอ็ตต์ ชนะ แดเนียล ไบรอัน แมทช์การปล้ำเดี่ยว[5]
2 บร็อก เลสเนอร์ ชนะ บิ๊กโชว์ แมทช์การปล้ำเดี่ยว[6]
3 แรนดี ออร์ตัน (c) ชนะ จอห์น ซีนา แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์ WWE World Heavyweight Championship

แมตช์เอาชนะโดยการจับกดหรือทำให้ยอมแพ้เท่านั้น[7]

4 บาทิสตา กำจัด โรแมน เรนส์ ออกเป็นคนสุดท้าย และชนะแมตช์การปล้ำรอยัลรัมเบิล 2014 แมตช์การปล้ำรอยัลรัมเบิล 30 คน ผู้ชนะจะได้รับสิทธิในการเลือกที่จะชิงแชมป์ WWE World Heavyweight Championship ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 30[8]
(c) – หมายถึงเจ้าของเข็มขัดแชมป์ก่อนเริ่มแข่งขัน

ผลแมตช์การปล้ำรอยัลรัมเบิล[แก้]

คนที่ นักมวยปล้ำ ถูกกำจัดออกเป็นคนที่ ถูกกำจัดออกโดย จำนวนที่กำจัดออก เวลาที่อยู่บนเวที[9]
1 ซีเอ็ม พังก์ 27 เคน 3 49:11
2 เซท โรลลินส์ 24 โรแมน เรนส์ 2 48:31
3 แดเมียน แซนดาว 1 ซีเอ็ม พังก์ 0 02:08
4 โคดี โรดส์ 11 โกลดัสต์ 1 20:50
5 เคน 2 ซีเอ็ม พังก์ 0 00:56
6 อเล็กซานเดอร์ รูเซฟ 3 คิงส์ตัน, พังก์, โรดส์, โรลลินส์ 0 06:42
7 แจ๊ค สแวกเกอร์ 6 เควิน แนช 0 12:07
8 โคฟี คิงส์ตัน 7 โรแมน เรนส์ 1 12:32
9 จิมมี อูโซ 5 ดีน แอมโบรส 0 07:46
10 โกลดัสต์ 12 โรแมน เรนส์ 1 11:50
11 ดีน แอมโบรส 25 โรแมน เรนส์ 2 33:46
12 ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ 8 โรแมน เรนส์ 0 05:59
13 อาร์-ทรูธ 4 ดีน แอมโบรส 0 00:28
14 เควิน แนช 9 โรแมน เรนส์ 1 02:29
15 โรแมน เรนส์ 29 บาทิสตา 12 (ทำลายสถิติ) 33:41
16 เดอะ เกรท คาลี 10 โรแมน เรนส์ 0 00:24
17 เชมัส 28 โรแมน เรนส์ 1 28:11
18 เดอะ มิซ 16 ลุก ฮาร์เปอร์ 0 12:01
19 ฟันดังโก 13 เอล โตรีโต 0 02:45
20 เอล โตรีโต 14 โรแมน เรนส์ 1 01:26
21 แอนโทนีโอ ซีซาโร 26 โรแมน เรนส์ 0 16:57
22 ลุก ฮาร์เปอร์ 23 โรแมน เรนส์ 2 15:02
23 เจย์ อูโซ 17 ลุก ฮาร์เปอร์ 0 04:21
24 จอห์น "แบรดชอว์" เลย์ฟิลด์ 15 โรแมน เรนส์ 0 00:21
25 อีริก โรแวน 18 บาทิสตา 0 04:47
26 ไรแบ็ค 19 บาทิสตา 0 03:49
27 อัลเบร์โต เดล รีโอ 20 บาทิสตา 0 02:47
28 บาทิสตา ผู้ชนะ รอยัลรัมเบิล 4 12:52
29 บิ๊ก อี แลงสตัน 21 เชมัส 0 02:41
30 เรย์ มิสเตริโอ 22 เซท โรลลินส์ 0 02:00

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Wiz Khalifa gives a shout to his hometown of Pittsburgh". WWE. Archived from the original on 29 January 2014. สืบค้นเมื่อ 29 January 2014. 
  2. "Fast & Furious 6 (Original Motion Picture Soundtrack)". iTunes. Archived from the original on 29 January 2014. สืบค้นเมื่อ 29 January 2014. "We Own It (Fast & Furious) 2 Chainz & Wiz Khalifa" 
  3. Tylwalk, Nick. "Raw: A busy night for the new champ in the big D". Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ December 17, 2013. "Also, the 2014 Royal Rumble is sponsored by Jackson Hewitt." 
  4. "WWE Tag Team Champions Cody Rhodes & Goldust vs The New Age Outlaws". WWE. สืบค้นเมื่อ 20 January 2014. 
  5. Clapp, John. "Daniel Bryan vs. Bray Wyatt". สืบค้นเมื่อ 21 January 2014. 
  6. Clapp, John. "Big Show vs. Brock Lesnar". WWE. สืบค้นเมื่อ 10 January 2014. 
  7. Melok, Bobby. "WWE World Heavyweight Champion Randy Orton vs. John Cena". WWE. สืบค้นเมื่อ 30 December 2013. 
  8. "The 30-Superstar Royal Rumble Match". wwe.com. WWE. สืบค้นเมื่อ 18 December 2013. 
  9. "Full list of Royal Rumble Match participants and eliminations". WWE. January 28, 2012. Archived from the original on January 30, 2013. สืบค้นเมื่อ January 28, 2012. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]