ข้ามไปเนื้อหา

ปูรณฆฏะ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ปูรณฆฏะ

ปูรณฆฏะ [ปูระนะคะตะ] (สันสกฤต: पूर्णघट, ปูรฺณฆฏ) หรือ กลศะ (कलश) บางทีอาจเรียกว่า ปูรณกลศะ (पूर्णकलश) หรือ ปูรณกุมภะ (पूर्णकुम्भ) เป็นสัญลักษณ์แห่งความอุดมสมบูรณ์ในภูมิภาคเอเชียใต้ ปรากฏในงานศิลป์ของศาสนาฮินดู เชน และพุทธ[1] เชื่อว่าพระเป็นเจ้าจะดลบันดาลให้เจ้าของประสบความสำเร็จสมดังปรารถนา และบันดาลสมบัติทั้งปวงให้[2]

ในไทยเรียกว่า หม้อดอก เป็นหม้อที่น้ำเต็มเปี่ยม เป็นสัญลักษณ์แห่งความร่มเย็น ความสมบูรณ์พูนสุข และน้ำพระทัยที่เปี่ยมพระเมตตาของพระพุทธเจ้าที่มีต่อชาวโลก ส่วนภาพไม้เลื้อยแผ่ออกมาทั้งสองข้าง เป็นสัญลักษณ์แห่งความงอกงาม ชีวิต และการสร้างสรรค์[3] ในคติล้านนาจะมีการจัดหม้อดอกเป็นสิ่งบูชาพระพุทธรูปตามหิ้งพระ เพื่อความรุ่งเรืองและสมบูรณ์[2] และลวดลายหม้อดอกนี้ปรากฏแพร่หลายทั่วไปตามวัดของดินแดนล้านช้าง ล้านนา สิบสองพันนา และหัวเมืองด้านทิศตะวันออกของรัฐฉาน ต่างใช้หม้อดอกไว้บูชาพระพุทธรูปบนหิ้ง สะท้อนถึงความสัมพันธ์และความเชื่อมโยงของสังคมและวัฒนธรรมได้เป็นอย่างดี[4]

ดูเพิ่ม

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. Students' Britannica India by Dale Hoiberg,ani p. 183 Published 2000, Popular Prakashan, ISBN 0-85229-760-2
  2. 1 2 "พุทธสัญลักษณ์ล้านนา". สถาบันวิจัยสังคม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. สืบค้นเมื่อ 2 สิงหาคม 2563. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= (help)[ลิงก์เสีย]
  3. สำนักหอจดหมายเหตุแห่งชาติ (2553). จดหมายเหตุงานพระศพ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ (PDF). กรุงเทพฯ: สำนักหอจดหมายเหตุแห่งชาติ. p. 451.[ลิงก์เสีย]
  4. แสวง มาละแซม (2540). คนยองย้ายแผ่นดิน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. p. อันเนื่องจากปก.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]