เทวีในศาสนาฮินดู

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
บทความนี้มีเนื้อหาที่สั้นมาก ต้องการเพิ่มเติมเนื้อหาหรือพิจารณารวมเข้ากับบทความอื่นแทน

ในศาสนาฮินดู เทวี (สันสกฤต: देवी) หมายถึง เทวดาผู้หญิง

ความเชื่อเรื่องเทวีปรากฏในพระเวท ซึ่งแต่งขึ้นราวสหัสวรรษที่ 2 ก่อนคริสต์ศักราช แต่ไม่ค่อยมีบทบาทนัก ส่วนเทวีสำคัญ เช่น พระลักษมี พระปารวตี พระทุรคา พระสรัสวดี พระแม่กาลี เพิ่งเป็นที่นิยมนับถือในสมัยหลัง โดยมีคัมภีร์ปุราณะต่าง ๆ เป็นแหล่งเผยแพร่ตำนานเกี่ยวกับเทวีเหล่านี้ คัมภีร์ที่สำคัญคือ เทวีมาหาตยะ ซึ่งระบุว่าเทวีเป็นอันติมสัจจะและพลังงานสูงสุด แนวคิดนี้ก่อให้เกิดลัทธิศักติ[1] และมีบทบาทสำคัญในลัทธิไศวะด้วย[2][3]

อ้างอิง[แก้]

  1. Thomas Coburn (2002), Devī-Māhātmya: The Crystallization of the Goddess Tradition, Motilal Banarsidass, ISBN 978-81-208-0557-6, pages 1–23
  2. Kinsley, David (1988). Hindu Goddesses: Vision of the Divine Feminine in the Hindu Religious Traditions. University of California Press, ISBN 0-520-06339-2.
  3. Flood, Gavin, ed. (2003), The Blackwell Companion to Hinduism, Blackwell Publishing Ltd., ISBN 1-4051-3251-5, pages 200–203