ข้ามไปเนื้อหา

ซิโปรฟลอกซาซิน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ซิโปรฟลอกซาซิน
ข้อมูลทางคลินิก
ชื่อทางการค้าCiprobay, Ciloxan, Cipro, Neofloxin, อื่น ๆ
AHFS/Drugs.comโมโนกราฟ
MedlinePlusa688016
ข้อมูลทะเบียนยา
ระดับความเสี่ยงต่อทารกในครรภ์
    ช่องทางการรับยาปาก, ฉีดเข้าหลอดเลือดดำ, เฉพาะที่ (หยอดตา หยอดหู)
    ประเภทยาFluoroquinolone
    รหัส ATC
    กฏหมาย
    สถานะตามกฏหมาย
    ข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์
    ชีวประสิทธิผล70%[2]
    การจับกับโปรตีน30%[2]
    การเปลี่ยนแปลงยาตับ (รวม CYP1A2)
    ครึ่งชีวิตทางชีวภาพ3.5 ชั่วโมง[2]
    การขับออกไต
    ตัวบ่งชี้
    • 1-cyclopropyl-6-fluoro-4-oxo-7-(piperazin-1-yl)-quinoline-3-carboxylic acid
    เลขทะเบียน CAS
    PubChem CID
    PubChem SID
    DrugBank
    ChemSpider
    UNII
    KEGG
    ChEBI
    ChEMBL
    NIAID ChemDB
    ECHA InfoCard100.123.026
    ข้อมูลทางกายภาพและเคมี
    สูตรC17H18FN3O3
    มวลต่อโมล331.347 g·mol−1
    แบบจำลอง 3D (JSmol)
    • C1CC1N2C=C(C(=O)C3=CC(=C(C=C32)N4CCNCC4)F)C(=O)O
    • InChI=1S/C17H18FN3O3/c18-13-7-11-14(8-15(13)20-5-3-19-4-6-20)21(10-1-2-10)9-12(16(11)22)17(23)24/h7-10,19H,1-6H2,(H,23,24) checkY
    • Key:MYSWGUAQZAJSOK-UHFFFAOYSA-N checkY
      (verify)
    สารานุกรมเภสัชกรรม

    ซิโปรฟลอกซาซิน (อังกฤษ: Ciprofloxacin) เป็นยาปฏิชีวนะชนิดฟลูออโรควิโนโลน ใช้รักษาโรคติดเชื้อแบคทีเรียได้หลายโรค[3] เช่น การติดเชื้อที่กระดูกและข้อ การติดเชื้อในช่องท้อง ท้องเสียติดเชื้อบางชนิด การติดเชื้อในระบบหายใจ การติดเชื้อที่ผิวหนัง ไข้ไทฟอยด์ และการติดเชื้อในทางปัสสาวะ เป็นต้น[3] บางครั้งอาจใช้ร่วมกับยาอื่นในการรักษา ยานี้สามารถให้ได้ทางการกิน หยอดตา หยอดหู และฉีดเข้าหลอดเลือดดำ[3][4]

    อาการไม่พึงประสงค์ที่พบได้บ่อย ได้แก่ คลื่นไส้ อาเจียน และถ่ายเหลว[3] อาการไม่พึงประสงค์รุนแรงที่อาจพบได้แต่ไม่บ่อย ได้แก่ เส้นเอ็นฉีกขาด ประสาทหลอน เส้นประสาทบาดเจ็บ[3] อาจทำให้ผู้ป่วยไมแอสทีเนียเกรวิสมีอาการกล้ามเนื้ออ่อนแรงที่แย่ลงได้[3] อัตราการเกิดอาการไม่พึงประสงค์ของยานี้มากกว่าที่พบจากยาในกลุ่มเซฟาโลสปอรินแต่น้อยกว่าที่พบจากยาคลินดามัยซิน[5] การวิจัยกับสัตว์ชนิดอื่นก่อให้เกิดความกังวลต่อการใช้งานในการตั้งครรภ์[6] อย่างไรก็ตาม ไม่มีการพบปัญหาใด ๆ ในกลุ่มเด็กที่แม่นำยาชนิดนี้มาใช้[6] โดยพบว่ามีความปลอดภัยในการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่[3] ฟลูออโรควิโนโลนรุ่นที่สองที่มีกิจกรรมในวงกว้างมักทำให้แบคทีเรียตาย[3][7][8]

    มีการจดสิทธิบัตรซิโปรฟลอกซาซินใน ค.ศ. 1980 และเริ่มใช้งานใน ค.ศ. 1987[9][10] จัดให้อยู่ในรายการยาที่จำเป็นขององค์การอนามัยโลก[11][12] ทางองค์การอนามัยโลกจัดให้ซิโปรฟลอกซาซินอยู่ในกลุ่มยาที่มีความสำคัญอย่างมาก[13] โดยปรากฏใช้เป็นยาสามัญ[3][14]

    อ้างอิง

    [แก้]
    1. ↑ "Ciprofloxacin Use During Pregnancy". Drugs.com. 7 January 2019. สืบค้นเมื่อ 19 December 2019.
    2. 1 2 3 Zhanel GG, Fontaine S, Adam H, Schurek K, Mayer M, Noreddin AM, Gin AS, Rubinstein E, Hoban DJ (2006). "A Review of New Fluoroquinolones: Focus on their Use in Respiratory Tract Infections". Treatments in Respiratory Medicine. 5 (6): 437–465. doi:10.2165/00151829-200605060-00009. PMID 17154673. S2CID 26955572.
    3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 "Ciprofloxacin Hydrochloride". The American Society of Health-System Pharmacists. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 September 2015. สืบค้นเมื่อ 23 August 2015.
    4. ↑ "Ciprofloxacin Hcl Drops". WebMD. 22 February 2018. สืบค้นเมื่อ 22 February 2018.
    5. ↑ Heidelbaugh JJ, Holmstrom H (April 2013). "The perils of prescribing fluoroquinolones". The Journal of Family Practice. 62 (4): 191–197. PMID 23570031.
    6. 1 2 "Prescribing medicines in pregnancy database". Government of Australia. 23 August 2015. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 April 2014.
    7. ↑ Ball P (July 2000). "Quinolone generations: natural history or natural selection?". The Journal of Antimicrobial Chemotherapy. 46 Suppl T1: 17–24. doi:10.1093/oxfordjournals.jac.a020889. PMID 10997595.
    8. ↑ Oliphant CM, Green GM (February 2002). "Quinolones: a comprehensive review". American Family Physician. 65 (3): 455–464. PMID 1185862.
    9. ↑ Oxford Handbook of Infectious Diseases and Microbiology. OUP Oxford. 2009. p. 56. ISBN 978-0-19-103962-1. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 September 2017.
    10. ↑ Fischer J, Ganellin CR (2006). Analogue-based Drug Discovery. John Wiley & Sons. p. 500. ISBN 9783527607495.
    11. ↑ World Health Organization (2019). World Health Organization model list of essential medicines: 21st list 2019. Geneva: World Health Organization. hdl:10665/325771. WHO/MVP/EMP/IAU/2019.06. License: CC BY-NC-SA 3.0 IGO.
    12. ↑ World Health Organization (2021). World Health Organization model list of essential medicines: 22nd list (2021). Geneva: World Health Organization. hdl:10665/345533. WHO/MHP/HPS/EML/2021.02.
    13. ↑ World Health Organization (2019). Critically important antimicrobials for human medicine (6th revision ed.). Geneva: World Health Organization. hdl:10665/312266. ISBN 9789241515528.
    14. ↑ Hamilton RJ (2014). Tarascon pharmacopoeia (15th ed.). Jones & Bartlett Publishers. p. 85. ISBN 978-1-284-05671-6. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 September 2017.

    แหล่งข้อมูลอื่น

    [แก้]
    เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=ซิโปรฟลอกซาซิน&oldid=11911549"