เซฟีพิม

เซฟีพิม
ข้อมูลทางคลินิก
การอ่านออกเสียง	/ˈsɛfɪpiːm/ or /ˈkɛfɪpiːm/
ชื่อทางการค้า	Maxipime, Voco
AHFS/Drugs.com	โมโนกราฟ
MedlinePlus	a698021
ข้อมูลทะเบียนยา	US DailyMed: Cefepime;
ระดับความเสี่ยงต่อทารกในครรภ์	AU: B1 ; US: B (ไม่มีความเสี่ยงในสัตว์) ;
ช่องทางการรับยา	ฉีดเข้าหลอดเลือดดำ, ฉีกเข้ากล้ามเนื้อ
รหัส ATC	J01DE01 (WHO) ;
กฏหมาย
สถานะตามกฏหมาย	AU: S4 (ต้องใช้ใบสั่งยา) ; CA: ℞-only ; UK: POM (Prescription only) ; US: ℞-only ;
ข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์
ชีวประสิทธิผล	100% (IM)
การเปลี่ยนแปลงยา	ตับ 15%
ครึ่งชีวิตทางชีวภาพ	2 ชั่วโมง
การขับออก	ไต 70–99%
ตัวบ่งชี้
	ชื่อตามระบบ IUPAC (6R,7R,Z)-; 7-(2-(2-aminothiazol-4-yl)-2-(methoxyimino)acetamido)-; 3-((1-methylpyrrolidinium-1-yl)methyl)-8-oxo-5-thia-; 1-aza-bicyclo[4.2.0]oct-2-ene-2-carboxylate;
เลขทะเบียน CAS	88040-23-7 ;
PubChem CID	5479537;
DrugBank	DB01413 ;
ChemSpider	4586395 ;
UNII	807PW4VQE3;
KEGG	D02376 ;
ChEBI	CHEBI:478164 ;
ChEMBL	CHEMBL186 ;
ECHA InfoCard	100.171.025
ข้อมูลทางกายภาพและเคมี
สูตร	C19H24N6O5S2
มวลต่อโมล	480.56 g·mol−1
แบบจำลอง 3D (JSmol)	Interactive image;
จุดหลอมเหลว	150 องศาเซลเซียส (302 องศาฟาเรนไฮต์) (dec.)
	SMILES O=C2N1/C(=C(\CS[C@@H]1[C@@H]2NC(=O)C(=N\OC)/c3nc(sc3)N)C[N+]4(C)CCCC4)C([O-])=O;
	InChI InChI=1S/C19H24N6O5S2/c1-25(5-3-4-6-25)7-10-8-31-17-13(16(27)24(17)14(10)18(28)29)22-15(26)12(23-30-2)11-9-32-19(20)21-11/h9,13,17H,3-8H2,1-2H3,(H3-,20,21,22,26,28,29)/b23-12-/t13-,17-/m1/s1 ; Key:HVFLCNVBZFFHBT-ZKDACBOMSA-N ;
(verify)
สารานุกรมเภสัชกรรม

เซฟีพิม (อังกฤษ: Cefepime) เป็นยาปฏิชีวนะ เซฟาโลสปอรินรุ่นที่สี่ เซฟีพิมมีฤทธิ์ต้านแบคทีเรียแกรมบวกและแกรมลบได้อย่างกว้างขวาง โดยมีฤทธิ์ต้านแบคทีเรียทั้งสองชนิดมากกว่ายารุ่นที่สาม การวิเคราะห์อภิมานใน ค.ศ. 2007 ชี้ให้เห็นว่าเมื่อนำข้อมูลการทดลองมารวมกัน พบว่าอัตราการเสียชีวิตเพิ่มขึ้นในผู้ป่วยที่ได้รับเซฟีพิมเมื่อเทียบกับยาปฏิชีวนะเบตา-แลคแทมอื่น ๆ^[1] เพื่อเป็นการตอบสนอง องค์การอาหารและยาสหรัฐ (FDA) ได้ทำการวิเคราะห์อภิมานย้อนหลังด้วยตนเอง ซึ่งพบว่าไม่มีความแตกต่างของอัตราการเสียชีวิต^[2]

เซฟีพิมได้รับการจดสิทธิบัตรใน ค.ศ. 1982 โดย Bristol-Myers Squibb และรับรองให้ใช้ทางการแพทย์ใน ค.ศ. 1994^[3]

ยานี้ถูกนำออกจากรายการยาจำเป็นขององค์การอนามัยโลกใน ค.ศ. 2019^[4]

อ้างอิง

↑ Yahav D, Paul M, Fraser A, Sarid N, Leibovici L (พฤษภาคม 2007). "Efficacy and safety of cefepime: a systematic review and meta-analysis". The Lancet. Infectious Diseases. 7 (5): 338–348. doi:10.1016/S1473-3099(07)70109-3. PMID 17448937.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
↑ "FDA Alert: Cefepime (marketed as Maxipime)". Information for Healthcare Professionals. Food and Drug Administration. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2 พฤศจิกายน 2017. สืบค้นเมื่อ 2009-08-02.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
↑ Fischer J, Ganellin CR (2006). Analogue-based Drug Discovery. John Wiley & Sons. น. 496. ISBN 978-3-527-60749-5. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 มิถุนายน 2021. สืบค้นเมื่อ 19 กันยายน 2020.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
↑ World Health Organization (2019). Executive summary: the selection and use of essential medicines 2019: report of the 22nd WHO Expert Committee on the selection and use of essential medicines. Geneva: World Health Organization. hdl:10665/325773. WHO/MVP/EMP/IAU/2019.05. License: CC BY-NC-SA 3.0 IGO.

แหล่งข้อมูลอื่น

"Cefepime". Drug Information Portal. U.S. National Library of Medicine. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 1 ตุลาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

บทความเภสัชกรรมและยานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล

[pmid17448937-1] Yahav D, Paul M, Fraser A, Sarid N, Leibovici L (พฤษภาคม 2007). "Efficacy and safety of cefepime: a systematic review and meta-analysis". The Lancet. Infectious Diseases. 7 (5): 338–348. doi:10.1016/S1473-3099(07)70109-3. PMID 17448937.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

[2] "FDA Alert: Cefepime (marketed as Maxipime)". Information for Healthcare Professionals. Food and Drug Administration. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2 พฤศจิกายน 2017. สืบค้นเมื่อ 2009-08-02.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

[Fis2006-3] Fischer J, Ganellin CR (2006). Analogue-based Drug Discovery. John Wiley & Sons. น. 496. ISBN 978-3-527-60749-5. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 มิถุนายน 2021. สืบค้นเมื่อ 19 กันยายน 2020.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

[WHO21st-4] World Health Organization (2019). Executive summary: the selection and use of essential medicines 2019: report of the 22nd WHO Expert Committee on the selection and use of essential medicines. Geneva: World Health Organization. hdl:10665/325773. WHO/MVP/EMP/IAU/2019.05. License: CC BY-NC-SA 3.0 IGO.

[1]

[2]

[3]

[4]