ปิปเปอราซิลลิน

ปิปเปอราซิลลิน
ข้อมูลทางคลินิก
ชื่อทางการค้า	Pipracil
AHFS/Drugs.com	ข้อมูลยาสำหรับผู้บริโภค
ระดับความเสี่ยงต่อทารกในครรภ์	AU: B1 ; US: B (ไม่มีความเสี่ยงในสัตว์) ;
ช่องทางการรับยา	ฉีดเข้าหลอดเลือดดำ (IV), ฉีดเข้ากล้อมเนื้อ (IM)
ประเภทยา	β-lactam antibiotic
รหัส ATC	J01CA12 (WHO) ;
กฏหมาย
สถานะตามกฏหมาย	UK: POM (Prescription only) ; US: ℞-only ;
ข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์
ชีวประสิทธิผล	0% ปาก
การจับกับโปรตีน	30%
การเปลี่ยนแปลงยา	ส่วนใหญ่ไม่ถูกเผาผลาญ
ครึ่งชีวิตทางชีวภาพ	36–72 นาที
การขับออก	20% ในน้ำดี, 80% ไม่เปลี่ยนแปลงในปัสสาวะ
ตัวบ่งชี้
	ชื่อตามระบบ IUPAC (2S,5R,6R)-6-{[(2R)-2-[(4-ethyl-2,3-dioxo-piperazine-1-carbonyl)amino]-2-phenyl-acetyl]amino}-3,3-dimethyl-7-oxo-4-thia-1-azabicyclo[3.2.0]heptane-2-carboxylic acid;
เลขทะเบียน CAS	61477-96-1 ;
PubChem CID	43672;
IUPHAR/BPS	422;
DrugBank	DB00319 ;
ChemSpider	39798 ;
UNII	9I628532GX;
KEGG	D08380 ;
ChEBI	CHEBI:8232 ;
ChEMBL	CHEMBL702 ;
ECHA InfoCard	100.057.083
ข้อมูลทางกายภาพและเคมี
สูตร	C23H27N5O7S
มวลต่อโมล	517.56 g·mol−1
แบบจำลอง 3D (JSmol)	Interactive image;
	SMILES O=C(O)[C@@H]3N4C(=O)[C@@H](NC(=O)[C@@H](c1ccccc1)NC(=O)N2C(=O)C(=O)N(CC)CC2)[C@H]4SC3(C)C;
	InChI InChI=1S/C23H27N5O7S/c1-4-26-10-11-27(19(32)18(26)31)22(35)25-13(12-8-6-5-7-9-12)16(29)24-14-17(30)28-15(21(33)34)23(2,3)36-20(14)28/h5-9,13-15,20H,4,10-11H2,1-3H3,(H,24,29)(H,25,35)(H,33,34)/t13-,14-,15+,20-/m1/s1 ; Key:IVBHGBMCVLDMKU-GXNBUGAJSA-N ;
(verify)
สารานุกรมเภสัชกรรม

ปิปเปอราซิลลิน (Piperacillin) เป็นยาปฏิชีวนะเบตา-แลกแตมสเปกตรัมกว้างในชั้น ureidopenicillin^[1]

ยานี้ได้รับการจดสิทธิบัตรใน ค.ศ. 1974 และรับรองให้ใช้ในทางการแพทย์ใน ค.ศ. 1981^[2]

อ้างอิง

↑ Tan JS, File TM (กรกฎาคม 1995). "Antipseudomonal penicillins". The Medical Clinics of North America. 79 (4): 679–93. doi:10.1016/s0025-7125(16)30032-3. PMID 7791416.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
↑ Fischer J, Ganellin CR (2006). Analogue-based Drug Discovery (ภาษาอังกฤษ). John Wiley & Sons. น. 491. ISBN 9783527607495.

บทความเภสัชกรรมและยานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล

[1] Tan JS, File TM (กรกฎาคม 1995). "Antipseudomonal penicillins". The Medical Clinics of North America. 79 (4): 679–93. doi:10.1016/s0025-7125(16)30032-3. PMID 7791416.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

[Fis2006-2] Fischer J, Ganellin CR (2006). Analogue-based Drug Discovery (ภาษาอังกฤษ). John Wiley & Sons. น. 491. ISBN 9783527607495.

[1]

[2]