ประชากรศาสตร์กัมพูชา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ภาพรวมของประชากรในประเทศกัมพูชาในด้านความหนาแน่นของประชากร กลุ่มชาติพันธุ์ ระดับการศึกษา ภาพรวมด้านสาธารณสุข สถานะทางเศรษฐกิจ ศาสนา และอื่นๆ เป็นดังนี้

จำนวน[แก้]

ระหว่าง พ.ศ. 2417 – 2464 ประชากรทั้งหมดของประเทศกัมพูชาเพิ่มขึ้นจาก 946,000 คนเป็น 2.4 ล้านคน ใน พ.ศ. 2493 เพิ่มขึ้นเป็นประมาณ 3,710,107 - 4,073,967 คน ใน พ.ศ. 2505 เพิ่มเป็น 5.7 ล้านคน ก่อน พ.ศ. 2518 อัตราการเพิ่มของประชากรในกัมพูชาเป็น 2.2 % ต่อปี ซึ่งต่ำสุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ใน พ.ศ. 2518 ที่เขมรแดงขึ้นสู่อำนาจ คาดว่ามีประชากรราว 7.3 ล้านคนและ 1-2 ล้านคนที่เสียชีวิตระหว่าง พ.ศ. 2518 – 2521 ใน พ.ศ. 2524 สาธารณรัฐประชาชนกัมพูชากล่าวว่ามีประชากรประมาณ 6.7 ล้านคน อัตราการเพิ่มประชากรระหว่าง พ.ศ. 2518 – 2527 เป็น 2.3% ต่อปี

ใน พ.ศ. 2502 มีประชากรประมาณ 45%อายุต่ำกว่า 15 ปี ต่อมา ใน พ.ศ. 2505 เพิ่มขึ้นอย่างช้าๆเป็น 46 % และประชากรที่อายุระหว่าง 15 – 64 ปี เป็น 52 % โดยมี 2% มากกว่า 65 ปี ร้อยละของชายและหญิงอยู่ในระดับเท่าๆกัน

แผนภูมิรูปปิรามิดของประชากรกัมพูชาจนถึง พ.ศ. 2548
ประชากรทั้งหมด(พันคน) อายุ 0–14 (%) อายุ 15–64 (%) อายุ 65+ (%)
พ.ศ. 2493 4 346 42.2 55.1 2.7
พ.ศ. 2498 4 840 42.3 55.0 2.7
พ.ศ. 2503 5 433 42.5 54.8 2.7
พ.ศ. 2508 6 141 42.8 54.4 2.7
พ.ศ. 2513 6 938 43.2 54.0 2.8
พ.ศ. 2518 7 098 42.3 54.9 2.8
พ.ศ. 2513 6 506 39.0 58.1 2.9
พ.ศ. 2528 7 920 42.1 55.0 2.9
พ.ศ. 2533 9 532 43.8 53.4 2.8
พ.ศ. 2538 11 169 47.5 49.7 2.8
พ.ศ. 2543 12 447 41.6 55.4 3.00
พ.ศ. 2548 13 358 36.4 60.3 3.3
พ.ศ. 2553 14 138 31.9 64.3 3.8
ช่วงเวลา จำนวนทารกรอดชีวิตต่อปี จำนวนตายต่อปี การเปลี่ยนแปลงตามธรรมชาติต่อปี CBR1 CDR1 NC1 TFR1 IMR1
พ.ศ. 2493 -2498 208 000 109 000 99 000 45.4 23.8 21.6 6.29 165.1
พ.ศ. 2498 -2503 232 000 113 000 119 000 45.2 22.1 23.1 6.29 152.0
พ.ศ. 2503 - 2508 260 000 118 000 142 000 44.9 20.4 24.5 6.29 139.5
พ.ศ. 2508 - 2513 287 000 127 000 160 000 43.9 19.4 24.5 6.22 130.0
พ.ศ. 2513 - 2518 280 000 158 000 122 000 39.9 22.5 17.4 5.54 180.9
พ.ศ. 2518 - 2523 227 000 272 000 - 45 000 33.4 40.0 -6.6 4.70 263.2
พ.ศ. 2523 - 2528 410 000 127 000 283 000 56.9 17.7 39.2 7.00 134.0
พ.ศ. 2528 - 2533 407 000 115 000 292 000 46.7 13.2 33.5 6.00 97.9
พ.ศ. 2533 - 2538 417 000 121 000 296 000 40.3 11.3 29.0 5.44 90.0
พ.ศ. 2538 - 2543 358 000 121 000 237 000 30.3 10.2 20.1 4.32 83.3
พ.ศ. 2543 - 2548 323 000 117 000 206 000 25.1 9.1 16.0 3.41 72.9
พ.ศ. 2548 - 2553 321 000 113 000 207 000 23.3 8.3 15.0 2.80 62.4
1 CBR = อัตรการเกิดทั้งหมด(ต่อ 1000 คน); CDR = จำนวนตายทั้งหมด(ต่อ 1000 คน); NC = การเปลี่ยนแปลงตามธรรมชาติ(ต่อ 1000 คน); TFR = อัตราการเจริญพันธุ์ทั้งหมด(จำนวนเด็กต่อหญิงหนึ่งคน); IMR = อัตราการตายของทารกต่อเด็กที่เกิด 1000 คน

อัตราการเจริญพันธุ์[แก้]

จากการทำสำมะโนประชากรใน พ.ศ. 2553 อัตราการเจริญพันธุ์ในกัมพูชาเป็นทารก 3.0 คนต่อหญิง 1 คนใน พ.ศ. 2553 ก่อนหน้านี้ ใน พ.ศ. 2543 เป็นทารก 4.0 คนต่อหญิง 1 คน และเป็นเป็นทารก 3.4คนต่อหญิง 1 คนใน พ.ศ. 2548 หญิงในเขตเมืองมีค่าเฉลี่ยที่ทารก 2.2 คนต่อหญิง 1 คน ส่วนในชนบทเป็นทารก 3.3 คนต่อหญิง 1 คน อัตราการเจริญพันธุ์สูงในจังหวัดมณฑลคีรีและรัตนคีรี ซึ่งเป็นทารก 4.5 คนต่อหญิง 1 คน ต่ำที่สุดในพนมเปญซึ่งเป็นทารก 2.0 คนต่อหญิง 1 คน โดยหญิงที่มีการศึกษาจะมีบุตรน้อยกว่าหญิงที่ไม่ได้รับการศึกษา

อัตราการตายของเด็กและทารก[แก้]

อัตราการตายของเด็กในกัมพูชากำลังลดลง อัตราการตายของทารกคือ 45 คนต่อผู้รอดชีวิต 1,000 คนในช่วงห้าปีที่ผ่านมา เทียบกับที่เคยมีรายงานว่า 66 คนต่อผู้รอดชีวิต 1,000 คนใน พ.ศ. 2548 และ 95 คนต่อผู้รอดชีวิต 1,000 คนใน พ.ศ. 2543 อัตราการตายของเด็กอายุต่ำกว่า 5 ปีลดลงจาก 124 คนต่อผู้รอดชีวิต 1,000 คนใน พ.ศ. 2543 มาเป็น 83 คนต่อผู้รอดชีวิต 1,000 คนใน พ.ศ. 2548 และเป็น 54 คนต่อผู้รอดชีวิต 1,000 คนใน พ.ศ. 2553

การลดลงของอัตราการตาบของเด็กมีความเกี่ยวข้องกับระดับการศึกษาของแม่ อัตราการตายของเด็กทารกจะสูงเป็นสองเท่าในมารดาที่ไม่ได้รับการศึกษาและในชนบทจะสูงกว่าในเมือง อัตราการตายในแต่ละจังหวัดก็ต่างกัน โดยในพนมเปญเป็น 13 คนต่อผู้รอดชีวิต 1,000 คน ส่วนในจังหวัดกำปงชนังและสวายเรียงเป็น 78 คนต่อผู้รอดชีวิต 1,000 คน

อายุขัยเฉลี่ย[แก้]

ใน พ.ศ. 2502 อายุขัยเฉลี่ยของผู้ชายเป็น 44.2 ปี และผู้หญิงเป็น 43.3 ปี ใน พ.ศ. 2513 อายุขัยเฉลี่ยเพิ่มขึ้น 2.5 ปี

กลุ่มชาติพันธุ์[แก้]

แผนที่แสดงกลุ่มชาติพันธุ์ในกัมพูชา

แบ่งเป็นชาวเขมร 90% ชาวเวียดนาม 5% ชาวจีน 1% อื่นๆ 4%

ภาษา[แก้]

ภาษาเขมร ซึ่งเป็นภาษาราชการ 95% ภาษาอื่นๆได้แก่ ภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส[1] ภาษาเวียดนาม ภาษาจีน ภาษาเยอรมัน ภาษาไทย ภาษารัสเซีย ภาษาญี่ปุ่น ภาษาเกาหลี[2] ในปัจจุบัน ภาษาอังกฤษและภาษาจีนเป็นภาษาต่างชาติที่กำลังเป็นที่สนใจในกัมพูชา ภาษาอื่นๆในกัมพูชาจัดเป็นภาษาส่วนน้อย ประชากรของกัมพูชาแบ่งตามภาษาแม่ใน พ.ศ. 2541 และ พ.ศ. 2551[3]

ภาษา
แม่
ภาษา
ตระกูล
พ.ศ. 2541 พ.ศ. 2551
จำนวน  % จำนวน  %
ภาษาเขมร มอญ-เขมร 10,942,066 95.7 12,901,447 96.3
ภาษาจาม ออสโตรนีเซียน 204,080 1.52
ภาษาเวียดนาม เวียตติก 140,328 1.23 72,775 0.54
ภาษามนอง มอญ-เขมร 37,507 0.28
ภาษาตำปวน มอญ-เขมร 31,013 0.23
ภาษากุย มอญ-เขมร 28,612 0.21
ภาษาจราย ออสโตรนีเซียน 26,335 0.20
ภาษาบเรา มอญ-เขมร 19,988 0.15
ภาษาลาว ไท-กะได 24,854 0.22 18,515 0.14
ภาษาโปรป 9,025 0.07
ภาษาเสตียง มอญ-เขมร 6,541 0.05
ภาษาจีน จีน-ทิเบต 26,721 0.23 6,530 0.05
ภาษากะเว็ต มอญ-เขมร 6,218 0.05
ภาษาโกรล มอญ-เขมร 4,202 0.03
ภาษาไทย ไท-กะได 2,482 0.02 2,458 0.02
ภาษาโรออง 1,831 0.01
ภาษาเปียร์ มอญ-เขมร 1,827 0.01
ภาษาเมล มอญ-เขมร 1,697 0.01
ภาษาทมูน มอญ-เขมร 865 0.01
ภาษาส่วย มอญ-เขมร 857 0.01
ภาษาชอง มอญ-เขมร 743 0.01
ภาษาเกลือง 702 0.01
ภาษาสะโอช มอญ-เขมร 445 0.00
ภาษาจรุก 408 0.00
ภาษาลอน 327 0.00
ภาษาราเด ออสโตรนีเซียน 21 0.00
ภาษามอญ มอญ-เขมร 19 0.00
ภาษากจัก 10 0.00
อื่นๆหรือไม่ระบุ 301,205 2.63 10684 0.08
ทั้งหมด 11,437,656 13,395,682

ศาสนา[แก้]

ศาสนาในกัมพูชา
ศาสนา ร้อยละ
ศาสนาพุทธนิกายเถรวาท
  
92%
ศาสนาพุทธนิกายมหายาน
  
3%
ศาสนาอิสลาม
  
1.6%
ศาสนาคริสต์
  
0.2%
อื่นๆ
  
3.2%

ชาวกัมพูชานับถือศาสนาพุทธ 95%, ศาสนาอิสลาม 1.6%, ศาสนาคริสต์ 0.2%, อื่นๆ 3.2%

ชาวกัมพูชาโพ้นทะเล[แก้]

ประเทศต่อไปนี้มีชาวกัมพูชาโพ้นทะเลอาศัยอยู่

อ้างอิง[แก้]