คริส เจอริโค

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
คริส เจอริโค
คริส เจอริโค ในปี ค.ศ. 2007
คริส เจอริโค ในปี ค.ศ. 2007
ข้อมูล
ฉายา คริส เจอริโค
Corazón de León
Super Liger
Y2J
León de Oro
ความสูง 6 ฟุต 0 นิ้ว (1.84 ม.)
น้ำหนัก 231 ปอนด์ (105 kg)
เกิด 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1970 (41 ปี)[1]
Manhasset, New York
พำนัก Tampa, Florida
มาจาก Manhasset, New York
Winnipeg, Manitoba
Calgary, Alberta
ฝึกหัดโดย Ed Langley
Katsuji Adachi
Keith Hart
Stu Hart
เปิดตัว 2 ตุลาคม ค.ศ. 1990
เว็บไซต์ ChrisJericho.com

คริสโตเฟอร์ "คีท" คริส เออร์วิน (อังกฤษ: Christopher Keith "Chris" Irvine) เกิดวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1970[1] หรือที่รู้จักกันดีในนามสังเวียนมวยปล้ำมีชื่อว่า คริส เจอริโค เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวแคนาดา แต่เกิดที่ สหรัฐอเมริกา คริส เจอริโค เป็นทั้งนักร้องนำของวงฟอซซี่ และเป็นนักแสดงทางโทรทัศน์, ละครเวที อีกทั้งยังเป็นเจ้าของ สถานีวิทยุ และ โทรทัศน์ อีกด้วย ปัจจุบันเซ็นสัญญาให้กับสมาคม เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ หรือ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี สังกัดค่าย รอว์ นอกจากนี้เขายังเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะนักมวยปล้ำของสมาคม WCW และ ECW และเขายังปล้ำให้กับสมาคมนานาประเทศอย่าง แคนาดา, เม็กซิโก และ ญี่ปุ่น อีกด้วย ปัจจุบัน คริส เจอริโค เป็นหนึ่งในผู้แข่งขันในปี 2011 ประเภทเต้นรำในรายการ แดนซิ่งวิชเดอะสตาร์ส ซีซั่น 12 [2] ล่าสุด คริส เจอริโค ได้ถูกโหวตออกในสัปดาห์ที่ 5

เนื้อหา

[แก้] ประวัติในสังเวียนมวยปล้ำ

ท่าเปิดตัวในยุคแรกของ คริส เจอริโค

คริส เจอริโค ได้เปิดตัวครั้งแรกใน WWF (WWE ในปัจจุบัน) เมื่อปี 1999 คริส เจอริโค มีชื่อเสียงโด่งดังใน WWE โดยการคว้า แชมป์โลกอันดิสพิวเด็ด เป็นคนแรก และเขายังได้เป็น แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล ที่สมัยมากที่สุด ด้วยสถิติถึง 9 สมัย[3] คริส เจอริโค เป็นแชมป์โลก 6 สมัย (แชมป์โลก WCW 2 สมัย, แชมป์ WWE 1 สมัย และ แชมป์โลกเฮฟวี่เวท 3 สมัย) และยังเป็น แชมป์ทริปเปิล คราวน์ คนที่ 9 และ แชมป์แกรนด์สแลม คนที่ 4 ของ WWE อีกด้วย

[แก้] เวิลด์เรสต์ลิงเฟดดิเรชั่น / เอ็นเตอร์เทนเมนต์ (1999 - 2005)

[แก้] ปี 2005

ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 21 คริส เจอริโค ได้เข้าร่วมปล้ำในแมตช์ มันนีอินเดอะแบงก์แลดเดอร์แมตช์ เป็นครั้งแรก โดยมี เอดจ์, คริสเตียน, คริส เบนวา, เคน และ เชลตัน เบนจามิน ร่วมในแมตช์นี้ด้วยแต่ไม่ชนะในแมตช์นี้ ในศึกรอว์ คริส เจอริโค ได้แพ้ให้กับ จอห์น ซีนา ในการชิงแชมป์โลก WWE ทำให้ คริส เจอริโค ถูก เอริค บิชช็อป ผู้จัดการทั่วไปของรอว์ ไล่ออกจาก WWE ไปในที่สุด

[แก้] เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (2007 - 2010)

[แก้] ปี 2007

ในช่วงปลายปี คริส เจอริโค ได้กลับมาอีกครั้ง และได้เปิดศึกกับ แรนดี ออร์ตัน ในศึก อาร์มาเกดดอน (2007) คริส เจอริโค ได้ขอท้าชิงแชมป์โลก WWE กับ แรนดี ออร์ตัน แต่ถูก เจบีแอล ลอบทำร้าย ทำให้ คริส เจอริโค ชนะฟาล์ว แต่ แรนดี ออร์ตัน ไม่เสียเข็มขัด[4]

[แก้] ปี 2008

ในศึก รอยัลรัมเบิล (2008) คริส เจอริโค จะต้องเจอกับ เจบีแอล เพื่อล้างแค้น แต่ คริส เจอริโค ถูกจับแพ้ฟาล์ว[5] ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 24 คริส เจอริโค ได้เข้าร่วมปล้ำในแมตช์มันนีอินเดอะแบงก์แลดเดอร์แมตช์ โดยมี ซีเอ็ม พังค์, คาร์ลิโต้, มิสเตอร์เคนเนดี, จอห์น มอร์ริสัน, เอ็มวีพี และ เชลตัน เบนจามิน ร่วมในแมทช์นี้ด้วย แต่ไม่ชนะในแมทช์นี้ ต่อมา ในศึก อันฟอร์กิฟเว่น (2008) คริส เจอริโค สามารถคว้า แชมป์โลกเฮฟวี่เวท มาได้สำเร็จ[6] ก่อนจะเสียแชมป์ให้กับ บาติสตา ในศึก ไซเบอร์ซันเดย์ (2008) ต่อมา ในศึกรอว์ ที่ผ่านมา คริส เจอริโค สามารถคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กลับคืนมาจาก บาติสตา ได้สำเร็จ ในแมทช์การปล้ำ Steel cage match[7] ต่อมา คริส เจอริโค ก็เสียแชมป์ให้กับ จอห์น ซีนา ในศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2008) ต่อมา คริส เจอริโค ได้รับรางวัล สแลมมีอวอร์ด ประจำปี 2008 ในฐานะเป็นซุปเปอร์สตาร์ยอดเยี่ยมแห่งปี[8] ต่อมา คริส เจอริโค ได้เข้ารอบคัดเลือกหาผู้ท่าชิงอันดับ 1 ในแมตช์การปล้ำ 3 เส้า โดยมี บาติสตา และ แรนดี ออร์ตัน ร่วมชิงด้วย เพื่อหาผู้ชนะไปชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับ จอห์น ซีนา ในศึก อาร์มาเกดดอน (2008) สุดท้าย คริส เจอริโค ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์กลับคืนมาได้

[แก้] ปี 2009
คริส เจอริโค กำลังสู้กับ ริคกี้ สตีมโบ๊ต ในศึก แบคแลช (2009)
คริส เจอริโค และ แชมป์แทคทีมยูนิฟายด์ คู่กับ บิ๊กโชว์ ในนามทีม เจอริโชว์

ในศึก รอยัลรัมเบิล (2009) คริส เจอริโค ได้เข้าร่วมปล้ำในแมตช์ รอยัลรัมเบิล โดยออกมาคนที่ 11 สุดท้าย คริส เจอริโค ก็ไม่ได้เป็นผู้ชนะ โดยถูกจับเหวี่ยงออกนอกเวทีโดย ดิอันเดอร์เทเกอร์ ต่อมา คริส เจอริโค ได้มีเรื่องกับนักมวยปล้ำในตำนาน ได้แก่ ริคกี้ สตีมโบ๊ต, จิมมี่ สนูกก้า, รอดดี้ ไพเพอร์ และ ริก แฟลร์ จนทำให้ต้องเจอกัน ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25 โดยมี ริก แฟลร์ ยีนอยู่ข้างเวที ปรากฏว่า คริส เจอริโค ชนะในแมทช์นี้[9] ต่อมา ในเดือนเมษายน คริส เจอริโค ก็ได้ถูกดราฟท์ตัวไปอยู่ที่ SmackDown[10] ต่อมา คริส เจอริโค ได้มีเรื่องกับ ริคกี้ สตีมโบ๊ต อีกจนทำให้ต้องเจอกัน ในศึก แบคแลช (2009) ปรากฏว่า คริส เจอริโค ชนะในแมตช์นี้[11] ต่อมา ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2009) คริส เจอริโค สามารถคว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล มาจาก เรย์ มิสเตริโอ ได้สำเร็จ โดย คริส เจอริโค ใช้กลโกงดึงหน้ากากของ เรย์ มิสเตริโอ ออกมา[12] ต่อมา ในศึก เดอะแบช (2009) คริส เจอริโค ได้เสียแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล ให้กับ เรย์ มิสเตริโอ ต่อมา ในคืนเดียวกัน คริส เจอริโค ก็สามารถคว้าแชมป์แทคทีมยูนิฟายด์ คู่กับ เอดจ์ มาได้[13] แต่เอดจ์ครองแชมป์ได้เดือนเดียว เอดจ์ ก็มีอาการบาดเจ็บที่หัวเข่าต้องพักการปล้ำไป ส่วน คริส เจอริโค ก็พูดจาถากถาง เอดจ์ ว่าเป็นจุดอ่อนของทีม และ คริส เจอริโค ก็เอา บิ๊กโชว์ มาเป็นคู่แทคทีมแทน และได้ตั้งชื่อกลุ่มทีมว่า เจอริโชว์ โดย เอดจ์ บอกกับ คริส เจอริโค ว่าถ้าเขาหายเมื่อไหร่เขาจะกลับมาแก้แค้น คริส เจอริโค[14] ต่อมา ในศึก ทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2009) ทีมเจอริโชว์ จะต้องเจอกับทีม ดิ-เจเรเนชั่น เอ็กซ์ (ทริปเปิล เอช กับ ชอว์น ไมเคิลส์) ในแมตช์การปล้ำ TLC Match สุดท้ายทั้งคู่ก็เสียแชมป์แทคทีมยูนิฟายด์ ให้กับทีมดิ-เจเรเนชั่น เอ็กซ์ ทำให้ทีมเจอริโชว์ ต้องแตกทีมกันในที่สุด

[แก้] ปี 2010

ในศึก รอยัลรัมเบิล (2010) คริส เจอริโค ได้เข้าร่วมปล้ำในแมตช์ รอยัลรัมเบิล โดยออกมาคนที่ 28 แต่ไม่ได้ชนะในแมตช์นี้ โดยถูกจับเหวี่ยงออกนอกเวทีโดย เอดจ์ ซึ่งกลับมาล้างแค้น คริส เจอริโค ต่อมา ในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2010) คริส เจอริโค ได้เอาชนะ ดิอันเดอร์เทเกอร์, จอห์น มอร์ริสัน, อาร์-ทรูธ, ซีเอ็ม พังค์ และ เรย์ มิสเตริโอ ทำให้ คริส เจอริโค คว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวท มาครองได้สำเร็จ ต่อมา ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 26 คริส เจอริโค จะต้องป้องกันแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับ เอดจ์ สุดท้าย คริส เจอริโค ก็เป็นฝ่ายชนะและป้องกันแชมป์เอาไว้ได้สำเร็จ แต่ว่าในศึก สแมคดาวน์ ต่อมา เอดจ์ ได้ออกมาลอบทำร้าย คริส เจอริโค และ แจ๊ค สแวกเกอร์ ได้มาขอใช้สิทธิ์กระเป๋ามันนีอินเดอะแบงก์ ในการชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับ คริส เจอริโค ในสภาพไม่พร้อมปล้ำ ทำให้ คริส เจอริโค เสียแชมป์ให้กับ แจ๊ค สแวกเกอร์ ไปในที่สุด ต่อมา คริส เจอริโค ก็ได้ถูกดราฟท์ตัวกลับมารอว์[15] ต่อมา ในศึก ซัมเมอร์สแลม (2010) คริส เจอริโค ได้ร่วมปล้ำแทคทีมกับทีม WWE โดยจับคู่กับ จอห์น ซีนา, เอดจ์, เบรต ฮาร์ต, อาร์-ทรูธ, จอห์น มอร์ริสัน และ เดอะ เกรท คาลี เพื่อล้างแค้นกลุ่ม เดอะเน็กซัส ในรูปแบบการปล้ำแทคทีม 7 ต่อ 7 แต่ เกรท คาลี ถูกลอบทำร้าย โดยกลุ่มเน็กซัส จนมาร่วมปล้ำไมได้ ทำให้ต้องหาคนมาแทน เกรท คาลี และ จอห์น ซีนา ก็ได้เลือก แดเนียล ไบรอัน อดีตกลุ่มเน็กซัส มาช่วยทีม WWE แทน เดอะ เกรท คาลี และสามารถเอาชนะกลุ่มเน็กซัส มาได้สำเร็จ[16] ล่าสุด คริส เจอริโค ถูก แรนดี ออร์ตัน เตะเข้าที่กะโหลกศีรษะ ทำให้ คริส เจอริโค ต้องพักการปล้ำ แท้จริงแล้ว คริส เจอริโค ต้องไปทัวร์คอนเสิร์ตเป็นเวลายาวนาน คริส เจอริโค จึงได้ประกาศอำลาวงการมวยปล้ำไปในที่สุด[17]

[แก้] ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (2012 - ปัจจุบัน)

[แก้] ปี 2012
คริส เจอริโค ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28

คริส เจอริโค ได้กลับมาใน WWE อีกครั้ง หลังจากหายไปเป็นเวลา 1 ปีกว่า โดยกลับมาในศึกรอว์ (2 มกราคม 2012) มาถึงก็เดินขึ้นเวทีทักทายคนดูยิ้มแย้มมากขึ้นเวทีไปก็พยายามเรียกเสียงเชียร์พอจะหบิบไมค์พูด ก็ลงไปจับมือคนดูอีก 2-3 รอบจนคนดูเริ่มเงียบพอหยิบไมค์จะพูดอีกรอบ สุดท้าย คริส เจอริโค กลับไม่พูดอะไรก็ดันปล่อยไมค์ทิ้งวิ่งวนไปรอบๆเวทีและเดินกลับไปหลังเวทีท่ามกลางเสียโห่ของคนดู ต่อมา ในศึกรอว์ (9 มกราคม 2012) คริส เจอริโค เปิดตัวออกมาทักทายจับมือกับแฟนๆ แต่ดูเหมือนคนดูเมืองนี้จะค่อนข้างเงียบจนทำท่าร้องไห้แล้วก็เดินกลับไปหลังเวที ต่อมา ในศึกรอว์ (16 มกราคม 2012) คริส เจอริโค ได้ขึ้นปล้ำครั้งแรกหลังจากกลับมาใน WWE โดยปล้ำแทคทีม 6 คนจับคู่กับ ซีเอ็ม พังค์ และ แดเนียล ไบรอัน เจอกับ เดวิด โอทังก้า, มาร์ก เฮนรี และ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ ระหว่างการปล้ำ ซีเอ็ม พังค์ แทคเอา คริส เจอริโค เข้ามาปล้ำแต่กลับไม่ปล้ำ ได้แต่ทำท่าตื่นเต้นแล้วแทคเอา แดเนียล ไบรอัน และเดินหนีกลับไปหลังเวที ต่อมา ในศึกรอว์ (23 มกราคม 2012) คริส เจอริโค ออกมาจัดรายการ ไฮไลท์ รีล แต่ก็ยังไม่ยอมพูดอะไร แถมวิ่งกลับไปหลังฉากไปเอาปืนลมมายิงเสื้อแจกให้แฟนๆ คริส เจอริโค เปิดไฮไลท์ของตัวเองให้คนดูชื่นชม จากนั้นก็ยอมพูดเป็นครั้งแรกจนได้ โดยบอกว่า "วันอาทิตย์นี้ ในศึก รอยัลรัมเบิล มันจะเป็นวาระสุดท้ายของโลก"

ในศึก รอยัลรัมเบิล (2012) คริส เจอริโค ได้เข้าร่วมในแมตช์ รอยัลรัมเบิล โดยออกมาเป็นลำดับที่ 29 แต่ก็ถูกเหวี่ยงออกจากเวทีเป็นคนสุดท้ายโดย เชมัส ทำให้ คริส เจอริโค ไม่ได้เป็นผู้ชนะ[18] ต่อมา ในศึกรอว์ (30 มกราคม 2012) คริส เจอริโค ได้มาก่อกวนการปล้ำของ ซีเอ็ม พังค์ (เจ้าของแชมป์ WWE) และ แดเนียล ไบรอัน ทำให้ ซีเอ็ม พังค์ ถูกปรับแพ้ฟาล์ว แต่ไม่เสียแชมป์ WWE หลังแมตช์ คริส เจอริโค ขึ้นมาใส่ท่า Codebreaker เล่นงาน ซีเอ็ม พังค์ ก่อนจะเดินจากไป ในศึกรอว์ (6 กุมภาพันธ์ 2012) คริส เจอริโค จะต้องปล้ำในแมตช์การปล้ำซิกแพ็คชาเลนซ์ หรือแมตช์การปล้ำ 6 คน โดยเจอกับ ซีเอ็ม พังค์, ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์, เดอะ มิซ, อาร์-ทรูธ และ โคฟี คิงส์ตัน สุดท้าย คริส เจอริโค ก็เป็นฝ่ายเอาชนะนักมวยปล้ำทั้ง 5 คน มาได้สำเร็จ ต่อมา ในศึกรอว์ (13 กุมภาพันธ์ 2012) คริส เจอริโค จะต้องเจอกับ โคฟี คิงส์ตัน สุดท้าย คริส เจอริโค อาศัยจังหวะชุลมุนเอามือจิ้มตา โคฟี คิงส์ตัน ก่อนจะใช้ท่า Codebreaker จับกดเอาชนะ โคฟี คิงส์ตัน มาได้สำเร็จ ต่อมา ในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012) คริส เจอริโค จะต้องเจอกับ ซีเอ็ม พังค์, เดอะ มิซ, อาร์-ทรูธ, ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ และ โคฟี คิงส์ตัน ในแมตช์การปล้ำอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ เพื่อชิงแชมป์ WWE สุดท้าย คริส เจอริโค ต้องออกจากการแข่งขันจากการถูก ซีเอ็ม พังค์ เตะออกนอกกรงและหัวไปกระแทกกับกล้องนอกสนามจนกรรมการส่งสัญญาณตัว X ให้ คริส เจอริโค ออกจากแมตช์ทันที[19]

คริส เจอริโค ได้เปิดศึกกับ ซีเอ็ม พังค์ ในศึกรอว์ (20 กุมภาพันธ์ 2012) คริส เจอริโค ได้เป็นผู้ชนะในแมตช์การปล้ำ แบทเทิลรอยัล ทำให้ คริส เจอริโค ได้เป็นผู้ท้าชิงอันดับ 1 ในการชิงแชมป์ WWE กับ ซีเอ็ม พังค์ ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 ต่อมา ในศึกรอว์ (27 กุมภาพันธ์ 2012) คริส เจอริโค ได้ออกมาลอบทำร้าย ซีเอ็ม พังค์ จับสแลมใส่พื้นโลหะแล้วก็ใส่ Liontamer จน ซีเอ็ม พังค์ ร้องลั่นก่อนที่กรรมการจะรีบออกมาห้ามและท้า ซีเอ็ม พังค์ ว่าใครคือ "สุดยอดที่สุดของโลก" ต่อมา ในศึกรอว์ (5 มีนาคม 2012) คริส เจอริโค ได้จับคู่กับ แดเนียล ไบรอัน เจอกับ เชมัส จับคู่กับ ซีเอ็ม พังค์ ในการปล้ำแทคทีม สุดท้าย คริส เจอริโค และ แดเนียล ไบรอัน ก็เป็นฝ่ายเอาชนะมาได้สำเร็จ ต่อมา คริส เจอริโค ได้พูดจาด่าถึงครอบครัวของ ซีเอ็ม พังค์ โดย ในศึกรอว์ (12 มีนาคม 2012) คริส เจอริโค ได้พูดถึงพ่อของ ซีเอ็ม พังค์ ว่าเป็นคนติดเหล้า ต่อมา ในศึกรอว์ (19 มีนาคม 2012) คริส เจอริโค ได้พูดถึงน้องสาวของ ซีเอ็ม พังค์ ว่าเป็นคนติดยา และ ในศึกรอว์ (26 มีนาคม 2012) คริส เจอริโค ก็ได้พูดถึงแม่ของ ซีเอ็ม พังค์ โดยบอกว่าพ่อแม่ของ ซีเอ็ม พังค์ แต่งงานกันหลังจากที่คลอด ซีเอ็ม พังค์ เรียบร้อยแล้ว ต่อมา ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 คริส เจอริโค จะต้องเจอกับ ซีเอ็ม พังค์ ในแมตช์การปล้ำชิงแชมป์ WWE สุดท้าย คริส เจอริโค ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์ WWE มาได้[20] ต่อมา ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2012) คริส เจอริโค ได้ขอท้าชิงแชมป์ WWE กับ ซีเอ็ม พังค์ อีกครั้ง ในแมตช์การปล้ำชิคาโกสตรีทไฟท์ สุดท้าย คริส เจอริโค ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์ WWE มาได้[21]

ในศึก โอเวอร์เดอะลิมิต (2012) คริส เจอริโค จะต้องเจอกับ เชมัส (เจ้าของตำแหน่ง), อัลเบอร์โต เดล รีโอ และ แรนดี ออร์ตัน ในแมตช์การปล้ำ 4 เส้า เพื่อชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท สุดท้าย คริส เจอริโค ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวท มาได้[22] ล่าสุด คริส เจอริโค ได้ก่อเหตุเตะธงชาติบราซิลในระหว่างแมตช์การปล้ำเฮ้าส์โชว์ที่ WWE ไปเยือนกรุงเซาเปาโล ประเทศบราซิล ทำให้ WWE ตัดสินใจสั่งแบน คริส เจอริโค อย่างไม่มีกำหนด และต้องแถลงการขอโทษแฟนๆ ชาวบราซิลและรัฐบาลบราซิลด้วย WWE ไปทัวร์ที่เซาเปาโล[23] เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ที่ผ่านมา คริส เจอริโค ได้แสดงความหยาบคายต่อธงชาติบราซิลในระหว่างแมตช์กับ ซีเอ็ม พังค์ ทำให้ WWE ต้องสั่งแบนอย่างไม่มีกำหนด ในระหว่างแมตช์ดังกล่าว คริส เจอริโค เจอธงชาติบนเวที เขาจึงหยิบมันขึ้นมาเตะ ทำให้ทีมงานต้องรีบมาหยุดแมตช์และให้ คริส เจอริโค ขอโทษต่อแฟนๆ ก่อนที่จะดำเนินแมตช์ต่อไป เมื่อจบแมตช์แล้วทีมงาน WWE จึงได้สั่งแบน คริส เจอริโค อย่างไม่มีกำหนดทันที[24]

[แก้] เกี่ยวกับมวยปล้ำ

คริส เจอริโค เล่นงาน ซีเอ็ม พังค์ ด้วยท่า Walls of Jericho
คริส เจอริโค เล่นงาน บาติสต้า ด้วยท่า Codebreaker
คริส เจอริโค เล่นงาน เคิร์ต แองเกิล ด้วยท่า Lionsault
  • ท่าไม้ตาย
    • Breakdown (Full nelson facebuster) – 2001 – 2002
    • Codebreaker (Double knee facebreaker, sometimes while springboarding) – 2007 – ปัจจุบัน
    • Lionsault (Springboard moonsault)
    • Liontamer (Boston crab with a knee pressed into the opponent's back or neck)
    • Walls of Jericho / Lion Tamer (Elevated Boston crab sometimes with a knee to the opponent's back or neck)
  • ท่าเอกลักษณ์
    • Backbreaker submission
    • Backhand chop
    • Double underhook transitioned into either a backbreaker or a powerbomb
    • Diving European uppercut
    • Flashback (Sleeper slam, sometimes to an oncoming opponent)
    • Flying forearm smash
    • Jericho Spike (Hurricanrana)
    • Missile dropkick
    • One-handed bulldog
    • Running back elbow, sometimes while performing a corkscrew
    • Multiple suplex variations
      • German
      • Gutwrench
      • Tiger
      • Vertical
    • Schoolboy
    • Scoop slam
    • Spinning wheel kick
    • Springboard dropkick to an opponent on the ring apron
    • Springboard plancha
    • Standing, leg-feed, or running enzuigiri
    • Stepping on the opponent's chest with one foot in a pinning attempt, with theatrics
    • Triple powerbomb usually to a lighter opponent
  • ฉายาและชื่ออื่นๆ
    • "Y2J"
    • "The Ayatollah of Rock 'n' Rolla"
    • "Lionheart"
    • "The King of the World"
    • "The Real Face of SmackDown"
    • "The Best In The World At What He Does"
    • "The Manitoban Jet"
    • "The Mental Mastermind"
    • "The First Undisputed Champion"
    • "Mr. Vocabulary"
    • "The Man of 1004 Holds"
    • "The Millennium Man"
  • เพลงเปิดตัว
    • "Rock America" โดย Danger Danger (SMW)
    • "Thunder Kiss '65" โดย White Zombie (WAR)
    • "Soul-Crusher" โดย White Zombie (ECW)
    • "Electric Head, Pt. 2 (The Ecstasy)" โดย White Zombie (ECW)
    • "All The Days" (instrumental) (WCW) performed โดย Mammoth และ composed โดย John McCoy และ Nicky Moore
    • "California Sun" (WCW)
    • "One Crazed Anarchist" โดย Grunge City from the Aircraft Music Library (A generic instrumental of "Even Flow" โดย Pearl Jam) (WCW)
    • "King of My World" performed โดย Saliva and composed โดย Jim Johnston (WWE; 2002)
    • "Don't You Wish You Were Me?" โดย Fozzy (WWE; 2005)
    • "Break The Walls Down" performed โดย Adam Morenoff และ composed โดย Jim Johnston และ Adam Morenoff (WWF/E)
    • "Crank the Walls Down" โดย Maylene & The Sons of Disaster (ใช้เพลงคู่กับ บิ๊กโชว์)

[แก้] ผลงานทั้งหมด

คริส เจอริโค กับ แชมป์โลกเฮฟวี่เวท
คริส เจอริโค กับ แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล
  • Canadian Rocky Mountain Wrestling
    • CRMW Heavyweight Championship (1 time)
    • CRMW North American Tag Team Championship (2 times) – with Lance Storm
  • Consejo Mundial de Lucha Libre
    • NWA World Middleweight Championship (1 time)[25]
  • Extreme Championship Wrestling
    • ECW World Television Championship (1 time)[26]
  • Pro Wrestling Illustrated
    • PWI Comeback of the Year (2008)[27]
    • PWI Feud of the Year (2008) vs. Shawn Michaels
    • PWI Most Hated Wrestler of the Year (2002, 2008)[28]
    • PWI ranked him #2 of the 500 best singles wrestlers in the PWI 500 in 2009[29]
    • PWI ranked him #109 of the top 500 singles wrestlers of the "PWI Years" in 2003[30]
  • World Championship Wrestling
    • WCW Cruiserweight Championship (4 times)[31]
    • WCW World Television Championship (1 time)[32]
  • World Wrestling Federation / World Wrestling Entertainment
    • Undisputed WWF Championship (1 times)[33]
    • World Heavyweight Championship (3 times) [34][35]
    • WCW/World Championship (2 times)[36]
    • WWF/E Intercontinental Championship (9 times)[37]
    • WWF/E World Tag Team Championship (5 times) – with Chris Benoit (1), The Rock (1), Christian (1), Edge (1), and The Big Show (1)[38]
    • WWE Tag Team Championship (2 times) – with Edge (1) and The Big Show (1)[39]
    • WWF European Championship (1 time)[40]
    • WWF Hardcore Championship (1 time)[41]
    • Ninth Triple Crown Champion
    • Fourth Grand Slam Champion
    • สแลมมีอวอร์ด for Superstar of the Year (2008)[42]
    • Slammy Award for Tag Team of the Year (2009) – with The Big Show
  • Wrestle Association "R"
    • WAR International Junior Heavyweight Championship (1 time)[43]
    • WAR International Junior Heavyweight Tag Team Championship (1 time)[44] – with Gedo
  • World Wrestling Association
    • WWA World Tag Team Championship (1 time) – with El Dandy
  • Wrestling Observer Newsletter
    • Best on Interviews (2003, 2008, 2009)
    • Best on Interviews of the Decade (2000–2009)[45]
    • Feud of the Year (2008) vs. Shawn Michaels
    • Match of the Year (2008) vs. Shawn Michaels in a Ladder match at No Mercy
    • Most Underrated Wrestler (1999, 2000)
    • Readers' Favorite Wrestler (1999)
    • Wrestler of the Year (2008, 2009)
    • Wrestling Observer Newsletter Hall of Fame (Class of 2010)

[แก้] อ้างอิง

  1. ^ 1.0 1.1 John, Milner; Richarad Kamen. "Chris Jericho Bio". SLAM Wrestling. Canadian Online Explorer. http://slam.canoe.ca/Slam/Wrestling/Bios/jericho.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 2009-07-21. 
  2. ^ "Ministry of Gossip", Los Angeles Times
  3. ^ "WWE Alumni Profile". World Wrestling Entertainment. http://www.wwe.com/superstars/raw/chrisjericho/. เรียกข้อมูลเมื่อ 2010-10-24. 
  4. ^ "WWE Armageddon 2007". PWWEW.net. http://pwwew.net/ppv/wwf/december/2007.htm. เรียกข้อมูลเมื่อ 2008-06-15. 
  5. ^ Plummer, Dale; Tylwalk, Nick (2008-01-28). "Cena wins Rumble in surprise return". SLAM! Sports. Canadian Online Explorer. http://slam.canoe.ca/Slam/Wrestling/PPVReports/2008/01/28/4797664.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 2008-06-15. 
  6. ^ Tello, Craig (2008-09-07). "Worst night, best night". World Wrestling Entertainment. http://www.wwe.com/shows/unforgiven/matches/7891244/results/. เรียกข้อมูลเมื่อ 2008-09-08. 
  7. ^ "Ch-ch-ch-ch-changes". World Wrestling Entertainment. 2008-11-04. http://www.wwe.com/shows/raw/archive/11032008/. เรียกข้อมูลเมื่อ 2008-11-04. 
  8. ^ "2008 Slammy Awards". World Wrestling Entertainment. http://www.wwe.com/shows/raw/slammyawards08/. เรียกข้อมูลเมื่อ 2008-12-16. 
  9. ^ Plummer, Dale (2009-04-06). "WrestleMania 25: HBK-Undertaker steals the show". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. http://slam.canoe.ca/Slam/Wrestling/PPVReports/2009/04/06/9019551.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 2009-04-06. 
  10. ^ Plummer, Dale (2009-04-14). "RAW: Drafting a fresh start for the WWE". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. http://slam.canoe.ca/Slam/Wrestling/2009/04/14/9103546.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 2009-04-14. 
  11. ^ Vermillion, James (2009-04-26). "Results:Consider “The Dragon” slain". http://www.wwe.com/shows/backlash/matches/9953722/results/. 
  12. ^ Burdick, Michael (2009-06-07). "Results: Dethroned in disgrace". http://www.wwe.com/shows/extremerules/matches/10296258/results/. 
  13. ^ Elliot, Brian. "Mysterio & Jericho save The Bash from wash-out". Slam Wrestling. Canadian Online Explorer. http://slam.canoe.ca/Slam/Wrestling/PPVReports/2009/06/29/9968166.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 2009-08-31. 
  14. ^ Sitterson, Aubrey (2009-07-13). "Lean, Green hosting machine". World Wrestling Entertainment. http://www.wwe.com/shows/raw/archive/07132009/. เรียกข้อมูลเมื่อ 2009-08-31. 
  15. ^ "Mix & matches". World Wrestling Entertainment. 2010-04-26. http://www.wwe.com/shows/raw/archive/04262010/. เรียกข้อมูลเมื่อ 2010-04-26. 
  16. ^ "Nexus or against us?". World Wrestling Entertainment. 2010-07-19. http://www.wwe.com/shows/raw/archive/07192010/. เรียกข้อมูลเมื่อ 2010-07-19. 
  17. ^ Caldwell, James (2010-09-27). "Caldwell's WWE Raw results 9/27: Complete "virtual time" coverage of Raw le ading to Hell in a Cell PPV - Randy Orton vs. Chris Jericho". Pro Wrestling Torch. http://www.pwtorch.com/artman2/publish/wwerawreport/article_44088.shtml. เรียกข้อมูลเมื่อ 2011-02-18. 
  18. ^ Caldwell, James. "Caldwell's WWE Royal Rumble report 1/29: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV - Rumble match, Punk-Ziggler, Cena-Kane, steel cage". Pro Wrestling Torch. http://pwtorch.com/artman2/publish/wweppvs/article_57526.shtml. เรียกข้อมูลเมื่อ 30 January 2012. 
  19. ^ "WWE Elimination Chamber 2012 Highlights: Chris Jericho's Injury Bad News for WWE". http://bleacherreport.com/articles/1072447-wwe-elimination-chamber-2012-highlights-chris-jerichos-injury-bad-news-for-wwe. 
  20. ^ Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE WRESTLEMANIA 28 PPV REPORT 4/1: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV - Rock-Cena, Taker-Hunter, Punk-Jericho". Pro Wrestling Torch. http://pwtorch.com/artman2/publish/wweppvs/article_59831.shtml. เรียกข้อมูลเมื่อ 2 April 2012. 
  21. ^ Meltzer, Dave. "WWE Extreme Rules live coverage from Chicago". Wrestling Observer. http://www.f4wonline.com/more/more-top-stories/118-daily-updates/25397-wwe-extreme-rules-live-coverage-from-chicagoi. เรียกข้อมูลเมื่อ 29 April 2012. 
  22. ^ Meltzer, Dave (2012-05-20). "WWE Over the Limit live coverage from Raleigh". Wrestling Observer Newsletter. http://www.f4wonline.com/more/more-top-stories/118-daily-updates/25730-wwe-over-the-limit-live-coverage-from-raleigh. เรียกข้อมูลเมื่อ 2012-05-21. 
  23. ^ WWE (25 May 2012). "Chris Jericho Suspended". http://www.wwe.com/inside/jericho-brazil. เรียกข้อมูลเมื่อ 25 May 2012. 
  24. ^ TMZ staff. "WWE Star Chris Jericho Suspended for Denigrating Brazilian Flag", 24 May 2012. สืบค้นวันที่ 25 May 2012
  25. ^ "NWA World Middleweight Championship history". http://www.wrestling-titles.com/nwa/world/nwa-m.html. 
  26. ^ "ECW World Television Championship history". http://www.wwe.com/shows/ecw/history/ecwtvtitlehistory/. 
  27. ^ Pro Wrestling Illustrated 30 (ฉบับที่ 3): 76–77. 2009. 
  28. ^ "Pro Wrestling Illustrated Award Winners - Most Hated Wrestler of the Year". Wrestling Information Archive. http://www.100megsfree4.com/wiawrestling/pages/pwi/pwimhoty.htm. เรียกข้อมูลเมื่อ 2008-05-05. 
  29. ^ "Pro Wrestling Illustrated (PWI) 500 for 2009". Internet Wrestling Database. http://www.profightdb.com/pwi-500/2009.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 2010-09-10. 
  30. ^ "Pro Wrestling Illustrated's Top 500 Wrestlers of the PWI Years". Wrestling Information Archive. Archived from the original on July 7, 2011. http://web.archive.org/web/20110707054220/http://www.100megsfree4.com/wiawrestling/pages/pwi/pwi500yr.htm. เรียกข้อมูลเมื่อ 2010-09-15. 
  31. ^ "WWE Cruiserweight Championship history". http://www.wwe.com/inside/titlehistory/cruiser/. 
  32. ^ "WCW World Television Championship history". http://www.wrestling-titles.com/wcw/wcw-tv.html. 
  33. ^ "WWE Championship history". http://www.wwe.com/inside/titlehistory/wwechampionship/. 
  34. ^ "Jericho's first World Heavyweight Championship reign". World Wrestling Entertainment. http://www.wwe.com/inside/titlehistory/worldheavyweight/20080907Jericho. เรียกข้อมูลเมื่อ 2008-09-08. 
  35. ^ "Jericho's second World Heavyweight Championship reign". World Wrestling Entertainment. http://www.wwe.com/inside/titlehistory/worldheavyweight/20081103ChrisJericho. เรียกข้อมูลเมื่อ 2009-03-23. 
  36. ^ "WCW World Heavyweight Championship history". http://www.wrestling-titles.com/wcw/wcw-h.html. 
  37. ^ "WWE Intercontinental Championship history". http://www.wwe.com/inside/titlehistory/intercontinental/. 
  38. ^ "World Tag Team Championship history". http://www.wwe.com/inside/titlehistory/worldtagteam/. 
  39. ^ "WWE Tag Team Championship history". http://www.wwe.com/inside/titlehistory/wwetag/. 
  40. ^ "WWE European Championship history". http://www.wwe.com/inside/titlehistory/euro/. 
  41. ^ "WWE Hardcore Championship history". http://www.wwe.com/inside/titlehistory/hard/. 
  42. ^ "2008 Slammy Awards". World Wrestling Entertainment. http://www.wwe.com/shows/raw/slammyawards08/. เรียกข้อมูลเมื่อ 2008-12-16. 
  43. ^ "WAR International Junior Heavyweight Championship history". http://www.wrestling-titles.com/japan/war/war-in-j.html. 
  44. ^ "WAR International Junior Heavyweight Tag Team Title history". Wrestling-titles.com. http://www.wrestling-titles.com/japan/war/war-in-j-t.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 2009-03-04. 
  45. ^ Beltrán, William (2010-08-03). "Según el Wrestling Observer… ¿Quiénes son los mejores los mejores de la década?" (ในภาษาSpanish). SuperLuchas Magazine. http://superluchas.net/2010/08/03/segun-el-wrestling-observer%E2%80%A6-%C2%BFquienes-son-los-mejores-los-mejores-de-la-decada/. เรียกข้อมูลเมื่อ 2010-08-05. 

[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น

Commons:Category
คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ:
คริส เจอริโค
ดึงข้อมูลจาก "http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=คริส_เจอริโค&oldid=4022715".
เครื่องมือส่วนตัว

สิ่งที่แตกต่าง
การกระทำ
ป้ายบอกทาง
มีส่วนร่วม
พิมพ์/ส่งออก
เครื่องมือ
ภาษาอื่น