คริส เจอริโค

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
คริส เจอริโก้
An image of คริส เจอริโก้.
ข้อมูล
ฉายา คริส เจอริโก้
Corazón de León
León de Oro
Lion Do
The Lion Heart
ซูเปอร์ ไลเกอร์
ความสูง ฟุต 0 นิ้ว (1.83 ม.)
น้ำหนัก 227 ปอนด์ (103 กก.)
เกิด 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1970 (43 ปี)[1]
Manhasset, รัฐนิวยอร์ก
พำนัก แทมปา, รัฐฟลอริดา
มาจาก วินนิเพก, รัฐแมนิโทบา
Manhasset, รัฐนิวยอร์ก
ฝึกหัดโดย Ed Langley
Katsuji Adachi
Keith Hart
สตู ฮาร์ต
เปิดตัว 2 ตุลาคม ค.ศ. 1990
เว็บไซต์ ChrisJericho.com

คริสโตเฟอร์ คีท "คริส" เออร์วิน (อังกฤษ: Christopher Keith "Chris" Irvine) เกิดวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1970[1] เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวแคนาดา แต่เกิดที่สหรัฐอเมริกา ปัจจุบันเซ็นสัญญาให้กับสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในชื่อว่า คริส เจอริโก้ เป็นทั้งนักร้องนำของวงฟอซซี และเป็นนักแสดงทางโทรทัศน์, ละครเวที อีกทั้งยังเป็นเจ้าของ สถานีวิทยุ และโทรทัศน์ อีกด้วย นอกจากนี้ยังเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะนักมวยปล้ำของสมาคม WCW และ ECW และเขายังปล้ำให้กับสมาคมนานาประเทศอย่าง แคนาดา, เม็กซิโก และ ญี่ปุ่น อีกด้วย และเป็นหนึ่งในผู้แข่งขันในปี 2011 ประเภทเต้นรำในรายการ แดนซิ่งวิชเดอะสตาร์ส ซีซั่น 12[2] และได้ถูกโหวตออกในสัปดาห์ที่ 5

ประวัติในสังเวียนมวยปล้ำ[แก้]

เวิลด์เรสต์ลิงเฟดดิเรชั่น / เอ็นเตอร์เทนเมนต์ (1999 - 2005)[แก้]

ท่าเปิดตัวในยุคแรกของเจอริโก้

เจอริโก้ได้เปิดตัวครั้งแรกใน WWF (WWE ในปัจจุบัน) เมื่อปี 1999 เจอริโก้มีชื่อเสียงโด่งดังใน WWE โดยการคว้า แชมป์โลกอันดิสพิวเด็ด เป็นคนแรก และเขายังได้เป็น แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล ที่สมัยมากที่สุด ด้วยสถิติถึง 9 สมัย[3] เป็นแชมป์โลก 6 สมัย (แชมป์โลก WCW 2 สมัย, แชมป์ WWE 1 สมัย และ แชมป์โลกเฮฟวี่เวท 3 สมัย) และยังเป็น แชมป์ทริปเปิล คราวน์ คนที่ 9 และ แชมป์แกรนด์สแลม คนที่ 4 ของ WWE อีกด้วย

ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 21 เจอริโก้ได้เข้าร่วมปล้ำในแมตช์ มันนีอินเดอะแบงก์แลดเดอร์แมตช์ เป็นครั้งแรก โดยมี เอดจ์, คริสเตียน, คริส เบนวา, เคน และ เชลตัน เบนจามิน ร่วมในแมตช์นี้ด้วยแต่ไม่ชนะในแมตช์นี้ ในศึกรอว์ เจอริโก้ได้แพ้ให้กับ จอห์น ซีนา ในการชิงแชมป์ WWE ทำให้เจอริโก้ถูก อิริค บิสชอฟฟ์ ผู้จัดการทั่วไปของรอว์ ไล่ออกจาก WWE

เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ / ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (2007 - 2010)[แก้]

เจอริโก้กำลังสู้กับ ริคกี้ สตีมโบ๊ต ในศึก แบคแลช (2009)
เจอริโก้และแชมป์แทคทีมยูนิฟายด์ คู่กับบิ๊กโชว์ ในนามทีมเจอริ-โชว์

ในช่วงปลายปี 2007 เจอริโก้ได้กลับมาอีกครั้ง และได้เปิดศึกกับ แรนดี ออร์ตัน ในศึก อาร์มาเกดดอน (2007) เจอริโก้ได้ขอท้าชิงแชมป์ WWE กับ แรนดี ออร์ตัน แต่ถูก เจบีแอล ลอบทำร้าย ทำให้เจอริโก้ชนะฟาล์ว แต่ แรนดี ออร์ตัน ไม่เสียเข็มขัด[4] ในศึก รอยัลรัมเบิล (2008) เจอริโก้ได้เจอกับ เจบีแอล เพื่อล้างแค้น แต่เจอริโก้ถูกปรับแพ้ฟาล์ว[5]

ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 24 เจอริโก้ได้เข้าร่วมปล้ำในแมตช์มันนีอินเดอะแบงก์แลดเดอร์แมตช์ โดยมี ซีเอ็ม พังก์, คาร์ลิโต้, มิสเตอร์เคนเนดี, จอห์น มอร์ริสัน, เอ็มวีพี และ เชลตัน เบนจามิน ร่วมในแมทช์นี้ด้วย แต่ไม่ชนะในแมตช์นี้ ในศึก อันฟอร์กิฟเว่น (2008) เจอริโก้สามารถคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวท มาได้[6] ก่อนจะเสียแชมป์ให้กับ บาติสตา ในศึก ไซเบอร์ซันเดย์ (2008) ในศึกรอว์ เจอริโก้สามารถคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กลับคืนมาได้จาก บาติสตา ในแมตช์การปล้ำในกรงเหล็ก[7] ต่อมาก็เสียแชมป์ให้กับ จอห์น ซีนา ในศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2008)

เจอริโก้ได้รับรางวัล สแลมมีอวอร์ด ประจำปี 2008 ในฐานะเป็นซุปเปอร์สตาร์ยอดเยี่ยมแห่งปี[8] ต่อมาเจอริโก้ได้เข้ารอบคัดเลือกหาผู้ท่าชิงอันดับ 1 ในแมตช์การปล้ำ 3 เส้า โดยมี บาติสตา และ แรนดี ออร์ตัน ร่วมชิงด้วย เพื่อหาผู้ชนะไปชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับ จอห์น ซีนา ในศึก อาร์มาเกดดอน (2008) สุดท้ายเจอริโก้ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์กลับคืนมาได้

เจอริโก้ได้มีเรื่องกับนักมวยปล้ำในตำนาน ได้แก่ ริคกี้ สตีมโบ๊ต, จิมมี่ สนูกก้า, รอดดี้ ไพเพอร์ และ ริก แฟลร์ จนทำให้ต้องเจอกัน ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25 โดยมี ริก แฟลร์ ยีนอยู่ข้างเวที ผลสรุปคือ เจอริโก้เอาชนะตำนานทั้ง 3 คนไปได้[9] ในเดือนเมษายน เจอริโก้ก็ได้ถูกดราฟท์ตัวไปอยู่ที่ สแมคดาวน์[10] เจอริโก้ได้มีเรื่องกับ ริคกี้ สตีมโบ๊ต อีกจนทำให้ต้องเจอกัน ในศึก แบคแลช (2009) ผลปรากฏว่า เจอริโก้ชนะในแมตช์นี้[11]

ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2009) เจอริโก้สามารถคว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล มาได้จาก เรย์ มิสเตริโอ โดยการใช้กลโกงดึงหน้ากากของ เรย์ ออกมา[12] ต่อมา ในศึก เดอะแบช (2009) เจอริโก้ได้เสียแชมป์คืนให้กับเรย์ ในคืนเดียวกัน เจอริโก้ก็สามารถคว้าแชมป์แทคทีมยูนิฟายด์ คู่กับ เอดจ์ มาได้[13] แต่ก็ครองแชมป์ได้เดือนเดียว เอดจ์ ก็มีอาการบาดเจ็บที่หัวเข่าต้องพักการปล้ำไป ส่วนเจอริโก้ก็พูดจาถากถาง เอดจ์ ว่าเป็นจุดอ่อนของทีม และเจอริโก้ก็เอา บิ๊กโชว์ มาเป็นคู่แทคทีมแทนและได้ตั้งชื่อทีมว่า เจอริ-โชว์ โดย เอดจ์ บอกกับเจอริโก้ ว่าถ้าเขาหายเมื่อไหร่เขาจะกลับมาแก้แค้นเจอริโก้[14] ในศึก ทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2009) ทีม เจอริ-โชว์ ต้องป้องกันแชมป์แทคทีมยูนิฟายด์กับทีม ดิ-เจเรเนชั่น เอ็กซ์ (ทริปเปิล เอช กับ ชอว์น ไมเคิลส์) ในแมตช์การปล้ำ TLC Match สุดท้ายทั้งคู่ก็เสียแชมป์ให้กับทีมดิ-เจเรเนชั่น เอ็กซ์ และต้องแตกทีมกันในที่สุด

ในศึก รอยัลรัมเบิล (2010) เจอริโก้ได้เข้าร่วมปล้ำในแมตช์ รอยัลรัมเบิล โดยออกมาคนที่ 28 แต่ก็ไม่ได้ชนะ โดยถูกจับเหวี่ยงออกนอกเวทีโดย เอดจ์ ซึ่งกลับมาล้างแค้นเจอริโก้ ในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2010) เจอริโก้ได้เอาชนะ ดิอันเดอร์เทเกอร์, จอห์น มอร์ริสัน, อาร์-ทรูธ, ซีเอ็ม พังก์ และ เรย์ มิสเตริโอ ทำให้เจอริโก้คว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวท มาครองได้ ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 26 เจอริโก้ต้องป้องกันแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับ เอดจ์ ที่เป็นผู้ชนะในรอยัลรัมเบิล สุดท้ายเจอริโก้ก็สามารถป้องกันแชมป์เอาไว้ได้ แต่ว่าในศึก สแมคดาวน์ เพียง 5 วัน เอดจ์ ได้ออกมาลอบทำร้ายเจอริโก้ และ แจ๊ค สแวกเกอร์ ได้มาขอใช้สิทธิ์กระเป๋ามันนีอินเดอะแบงก์ ในการชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับเจอริโก้ ในสภาพไม่พร้อมปล้ำ ทำให้เจอริโก้เสียแชมป์ให้กับสแวกเกอร์

เจอริโก้ก็ได้ถูกดราฟท์ตัวกลับมารอว์[15] ในศึก ซัมเมอร์สแลม (2010) เจอริโก้ได้ร่วมปล้ำแทคทีมกับทีม WWE โดยจับคู่กับ จอห์น ซีนา, เอดจ์, เบรต ฮาร์ต, อาร์-ทรูธ, จอห์น มอร์ริสัน และ เดอะ เกรท คาลี เพื่อล้างแค้นกลุ่ม เดอะเน็กซัส ในรูปแบบการปล้ำแทคทีม 7 ต่อ 7 แต่ เกรท คาลี ถูกลอบทำร้าย โดยกลุ่มเน็กซัส จนมาร่วมปล้ำไมได้ ทำให้ต้องหาคนมาแทน และซีนา ก็ได้เลือก แดเนียล ไบรอัน อดีตกลุ่มเน็กซัส มาร่วมทีม WWE และสามารถเอาชนะกลุ่มเน็กซัสมาได้[16] ล่าสุด เจอริโก้ถูกแรนดี ออร์ตัน เตะเข้าที่กะโหลกศีรษะ ทำให้เจอริโก้ต้องพักการปล้ำ แท้จริงแล้วเจอริโก้ต้องไปทัวร์คอนเสิร์ตกับวงฟอซซี จึงได้ประกาศอำลาวงการมวยปล้ำ[17]

ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (2012 - ปัจจุบัน)[แก้]

เจอริโก้ ในศึก รอยัลรัมเบิล (2013)

เจอริโก้ได้กลับมาใน WWE อีกครั้ง หลังจากหายไปเป็นเวลา 1 ปีกว่า โดยกลับมาในศึกรอว์ (2 มกราคม 2012) มาถึงก็เดินขึ้นเวทีทักทายคนดูยิ้มแย้มมากขึ้นเวทีไปก็พยายามเรียกเสียงเชียร์พอจะหบิบไมค์พูด ก็ลงไปจับมือคนดูอีก 2-3 รอบจนคนดูเริ่มเงียบพอหยิบไมค์จะพูดอีกรอบ สุดท้ายเจอริโก้กลับไม่พูดอะไรก็ดันปล่อยไมค์ทิ้งวิ่งวนไปรอบๆเวทีและเดินกลับไปหลังเวทีท่ามกลางเสียโห่ของคนดู ในศึกรอว์ (16 มกราคม 2012) เจอริโก้ได้ขึ้นปล้ำครั้งแรกหลังจากกลับมาใน WWE โดยปล้ำแทคทีม 6 คนจับคู่กับ ซีเอ็ม พังก์ และ แดเนียล ไบรอัน เจอกับ เดวิด โอทังก้า, มาร์ก เฮนรี และ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ ระหว่างการปล้ำ พังก์แทคเอาเจอริโก้เข้ามาปล้ำแต่กลับไม่ปล้ำ ได้แต่ทำท่าตื่นเต้นแล้วแทคเอา แดเนียล ไบรอัน และเดินหนีกลับไปหลังเวที ในศึกรอว์ (23 มกราคม 2012) เจอริโก้ออกมาจัดรายการ ไฮไลท์ รีล แต่ก็ยังไม่ยอมพูดอะไร แถมวิ่งกลับไปหลังฉากไปเอาปืนลมมายิงเสื้อแจกให้แฟนๆ เจอริโก้เปิดไฮไลท์ของตัวเองให้คนดูชื่นชม จากนั้นก็ยอมพูดเป็นครั้งแรกจนได้ โดยบอกว่า "วันอาทิตย์นี้ ในศึก รอยัลรัมเบิล มันจะเป็นวาระสุดท้ายของโลก"

ในศึก รอยัลรัมเบิล (2012) เจอริโก้ได้เข้าร่วมในแมตช์ รอยัลรัมเบิล โดยออกมาเป็นลำดับที่ 29 แต่ก็ถูกเหวี่ยงออกจากเวทีเป็นคนสุดท้ายโดย เชมัส ทำให้เจอริโก้ไม่ได้เป็นผู้ชนะ[18] ในศึกรอว์ (30 มกราคม 2012) เจอริโก้ได้มาก่อกวนการปล้ำของ ซีเอ็ม พังก์ (เจ้าของแชมป์ WWE) และ แดเนียล ไบรอัน ทำให้พังก์ถูกปรับแพ้ฟาล์ว แต่ไม่เสียแชมป์ WWE หลังแมตช์เจอริโก้ขึ้นมาใส่ท่า Codebreaker เล่นงานพังก์ก่อนจะเดินจากไป ต่อมา ในศึกรอว์ (6 กุมภาพันธ์ 2012) เจอริโก้ได้ปล้ำในแมตช์การปล้ำซิกแพ็คชาเลนซ์ หรือแมตช์การปล้ำ 6 คน โดยเจอกับ ซีเอ็ม พังก์, ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์, เดอะ มิซ, อาร์-ทรูธ และ โคฟี คิงส์ตัน สุดท้ายเจอริโก้ก็เป็นฝ่ายเอาชนะนักมวยปล้ำทั้ง 5 คนมาได้ ในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012) เจอริโก้ได้เจอกับ ซีเอ็ม พังก์, เดอะ มิซ, อาร์-ทรูธ, ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ และ โคฟี คิงส์ตัน ในแมตช์การปล้ำอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ เพื่อชิงแชมป์ WWE สุดท้าย เจอริโก้ต้องออกจากการแข่งขันจากการถูกพังก์เตะออกนอกกรงและหัวไปกระแทกกับกล้องนอกสนามจนกรรมการส่งสัญญาณตัว X ให้เจอริโก้ออกจากแมตช์ทันที[19]

เจอริโก้ได้เปิดศึกกับ ซีเอ็ม พังค์ ในศึกรอว์ (20 กุมภาพันธ์ 2012) เจอริโก้ได้เป็นผู้ชนะในแมตช์การปล้ำ แบทเทิลรอยัล ทำให้เจอริโก้ได้เป็นผู้ท้าชิงอันดับ 1 ในการชิงแชมป์ WWE กับ ซีเอ็ม พังก์ ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 ในศึกรอว์ (27 กุมภาพันธ์ 2012) เจอริโก้ได้ออกมาลอบทำร้าย ซีเอ็ม พังก์ จับสแลมใส่พื้นโลหะแล้วก็ใส่ Liontamer จนพังก์ร้องลั่นก่อนที่กรรมการจะรีบออกมาห้ามและท้าพังก์ ว่าใครคือ "สุดยอดที่สุดของโลก" ต่อมาเจอริโก้ได้พูดด่าถึงครอบครัวของพังก์โดยเจอริโก้ได้พูดด่าพ่อของพังก์ ว่าเป็นคนติดเหล้า, น้องสาวติดยา และได้พูดด่าแม่ของพังก์โดยบอกว่าพ่อแม่ของพังก์แต่งงานกันหลังจากที่คลอดพังก์เรียบร้อยแล้ว ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 เจอริโก้ได้ชิงแชมป์ WWE กับพังก์ โดยถ้าพังก์ถูกปรับแพ้ฟาล์วจะเสียแชมป์ให้กับเจอริโก้ ทันที สุดท้ายเจอริโก้ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้[20] ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2012) เจอริโก้ได้ขอท้าชิงแชมป์ WWE กับพังก์อีกครั้ง ในแมตช์การปล้ำชิคาโกสตรีทไฟท์ สุดท้ายเจอริโก้ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้[21]

ในศึก โอเวอร์เดอะลิมิต (2012) เจอริโก้ได้เจอกับ เชมัส, อัลเบร์โต เดล รีโอ และ แรนดี ออร์ตัน ในแมตช์การปล้ำ 4 เส้า เพื่อชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท แต่ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้[22] ล่าสุด เจอริโก้ได้ก่อเหตุเตะธงชาติบราซิลในระหว่างแมตช์การปล้ำเฮาส์โชว์ที่ WWE ไปเยือนกรุงเซาเปาโล ประเทศบราซิล ทำให้ WWE ตัดสินใจสั่งแบนเจอริโก้อย่างไม่มีกำหนด และต้องแถลงการขอโทษแฟนๆ ชาวบราซิลและรัฐบาลบราซิลด้วย WWE ไปทัวร์ที่เซาเปาโล เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ที่ผ่านมา เจอริโก้ได้แสดงความหยาบคายต่อธงชาติบราซิลในระหว่างแมตช์กับ ซีเอ็ม พังก์ ทำให้ WWE ต้องสั่งแบนอย่างไม่มีกำหนด ในระหว่างแมตช์ดังกล่าว เจอริโก้เจอธงชาติบนเวที เขาจึงหยิบธงขึ้นมาเตะ ทำให้ทีมงานต้องรีบมาหยุดแมตช์และให้เจอริโก้ขอโทษต่อแฟนๆ ก่อนที่จะดำเนินแมตช์ต่อไป เมื่อจบแมตช์แล้วทีมงาน WWE จึงได้สั่งแบนเจอริโก้อย่างไม่มีกำหนดทันที[23][24]

ในศึกรอว์ (25 มิถุนายน 2012) เจอริโก้ออกมาแล้วก็ไล่ จอห์น ซีนา บอกว่าคืนนี้เป็นคืนที่จะต้องต้อนรับการกลับมาของชั้นไม่ใช่ให้แกมาเล่นตลกโชว์ ซีนา บอก ตอนนี้ บิ๊กโชว์ มันกำลังคลั่งมันจะเข้าร่วมแมตช์มันนีอินเดอะแบงก์ เพราะฉะนั้นชั้นจึงขอเข้าร่วมแมตช์นี้ด้วยเพื่อหยุดยั้ง บิ๊กโชว์ เจอริโก้บอกว่าแกจะเล่นบทฮีโร่ไปถึงไหนแมตช์มันนีอินเดอะแบงก์ มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ มันเป็นแมตช์ที่โหดและอาจทำให้ต้องยุติอาชีพได้เลย วิคกี เกอร์เรโร ออกมาและบอกว่าจะมีแมตช์มันนีอินเดอะแบงก์ สองแมตช์ทั้งรอว์ และ สแมคดาวน์ โดยฝั่งรอว์ จะอนุญาตให้เฉพาะอดีตแชมป์ WWE เท่านั้นที่จะมีสิทธิ์เข้าร่วมผู้ที่จะได้เข้าร่วมก็คือ บิ๊กโชว์, เคน, เจอริโก้ และ ซีนา ในคืนเดียวกัน เจอริโก้ได้เจอกับซีนา สุดท้ายเจอริโก้ก็ถูกปรับแพ้ฟาล์ว เพราะ บิ๊กโชว์ มาเล่นงาน ซีนา หลังแมตช์เจอริโก้จ้องหน้ากับ บิ๊กโชว์ และ เจอริโก้ก็ลงจากเวทีเดินกลับไป[25] ในศึก มันนี่อินเดอะแบงค์ (2012) เจอริโก้ได้เข้าร่วมในแมตช์การปล้ำไต่บันไดคว้ากระเป๋ามันนีอินเดอะแบงก์แลดเดอร์แมตช์ ผู้ชนะจะได้เอกสารสิทธิ์ในกระเป๋าเพื่อชิงแชมป์ WWE แต่ก็ไม่สำเร็จ[26]

ในศึกรอว์ (16 กรกฎาคม 2012) เจอริโก้ออกมาขัดจังหวะ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ แต่ยังไม่ทันพูดอะไร ซิกก์เลอร์ก็ชิงด่าก่อนทันที ว่าชั้นได้กระเป๋ามันนีอินเดอะแบงก์ ส่วนแกน่ะไม่ได้แกไม่เคยได้มันด้วย และครั้งสุดท้ายที่แกชนะอะไรซักอย่างเนี่ยมันเมื่อไหร่กัน แกเองก็จำไม่ได้แล้วสินะผลงานของแกนับตั้งแต่แกกลับมานี่ก็บ่งบอกแล้วว่าแกน่ะมันระดับไหน ไหนล่ะสุดยอดในทุกสิ่งที่แกทำแกทำอยู่อย่างเดียวคือแพ้ เจอริโก้รำคาญเลยใส่ท่า Codebreaker ใส่ซิกก์เลอร์ แล้วเดินจากไป ในศึก สแมคดาวน์ (17 สิงหาคม 2012) เจอริโก้ได้เจอกับ อัลเบอร์โต เดล รีโอ โดยก่อนเริ่มปล้ำซิกก์เลอร์ เอากระเป๋ามันนีอินเดอะแบงก์ มาฟาดใส่หัวเจอริโก้ จากนั้นซิกก์เลอร์ ก็เอารถชั้นวางของมาชนซ้ำอีกจนเจอริโก้บาดเจ็บที่ท้อง แต่ก็ยังออกมาปล้ำได้แบบฝืนๆ แล้วก็โดนเดล รีโอจ้องเล่นงานซ้ำๆ เจอริโก้ยังอุตส่าห์หาโอกาสใช้ Walls of Jericho ได้ แต่เดล รีโอก็ถีบเจอริโก้ จนหลุด แล้วซิกก์เลอร์ ยังมาดึงเชือกให้เจอริโก้ ตกเวทีไปอีก ซิกก์เลอร์จับเจอริโก้เหวี่ยงกลับขึ้นเวทีไปให้เดล รีโอใช้ท่า Enzuigiri จับกดเอาชนะไป หลังแมตช์ เดล รีโอจับเจอริโก้มาใส่ Cross ArmBreaker โดยที่ซิกก์เลอร์ขึ้นมาหัวเราะเยาะเย้ย แต่เชมัสออกมาช่วยไล่เดล รีโอกับซิกก์เลอร์ไป ในศึก ซัมเมอร์สแลม (2012) เจอริโก้ได้เจอกับซิกก์เลอร์ สุดท้ายเจอริโก้ก็เป็นฝ่ายชนะมาได้[27] ในศึกรอว์ (20 สิงหาคม 2012) เจอริโก้ได้เจอกับซิกก์เลอร์ โดย เอเจลี ผู้จัดการทั่วไปของรอว์ ได้มีข้อแม้ว่าถ้า เจอริโก้แพ้จะต้องถูกไล่ออกจาก WWE และถ้า ซิกก์เลอร์แพ้ก็จะเสียกระเป๋ามันนีอินเดอะแบงก์ ให้กับเจอริโก้[28] สุดท้ายเจอริโก้ก็เป็นฝ่ายแพ้ให้กับซิกก์เลอร์ ทำให้เจอริโก้ต้องถูกไล่ออกจาก WWE ซึ่งแท้จริงแล้ว เจอริโก้จะต้องไปร่วมทัวร์คอนเสิร์ตกับวงฟอซซี หลังแมตช์ เจอริโก้เอากระเป๋ามันนีอินเดอะแบงก์ มากระทุ้งใส่ท้องและตีใส่หลังของซิกก์เลอร์ และปิดท้ายด้วยท่า Codebreaker จากนั้นเจอริโก้ก็ได้อำลาแฟนๆ ในสนามก่อนจากไป[29]

ในศึก รอยัลรัมเบิล (2013) เจอริโก้ได้เซอไพรส์แฟนๆ โดยมาขึ้นปล้ำในแมตช์ รอยัลรัมเบิล โดยออกมาเป็นคนที่ 2 ต่อจากซิกก์เลอร์ ที่ออกมาเป็นคนที่ 1 สุดท้ายเจอริโก้ถูกกำจัดโดยซิกก์เลอร์[30] ต่อมาเจอริโก้ได้เปิดศึกกับ ฟันดังโก โดยในศึกรอว์ คืนวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2013 เจอริโก้ให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับแมตช์ชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล เจอริโก้บอกว่าชั้นเป็นแชมป์อินเตอร์ 9 สมัย และวันนี้อาจจะเป็น 10 สมัย ฟันดังโกเข้ามาขัดจังหวะ บอกว่าเขาชื่อ Fannnnn Dangggg Goooooo แต่เจอริโก้ล้อเลียนชื่อของฟันดังโก ทำให้ฟันดังโกบอกว่าแกจะต้องเรียนรู้วิธีเรียกให้ถูก แล้วก็เดินจากไป[31] ในศึกสแมคดาวน์ คืนวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 2013 เจอริโก้ได้เจอกับ แจ๊ค สแวกเกอร์ เจอริโก้พยายามจะใส่ Lionsalz แต่ฟันดังโกโดดขึ้นมาเตะก้านคอ ก่อนจะเป็นสแวกเกอร์กลับมาใส่ Swagger bomb กดนับ 3 เอาชนะไป หลังแมตช์ฟันดังโกตามมาอัดเจอริโก้ต่อและถามว่าชั้นชื่ออะไร ก่อนปิดท้ายด้วยท่า Leg drop[32] ในศึกรอว์ คืนวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 2013 ฟันดังโก เปิดตัวออกมา แต่เจอริโก้วิ่งออกมาอัดฟันดังโก ทำให้ฟันดังโกหนีไป ซิกก์เลอร์ออกมาเพื่อปล้ำแมตช์กับเจอริโก้ และเจอริโก้ก็เอาชนะไปได้ หลังแมตช์ บิ๊ก อี แลงสตัน ลอบทำร้ายเจอริโก้ แล้วจับใส่ท่าไม้ตายซ้ำอีก ฟันดังโกออกมาต่อยเจอริโก้ซ้ำอีกเป็นชุด ต่อด้วยท่าไม้ตาย Diving Legdrop ในคืนเดียวกันเจอริโก้ให้สัมภาษณ์ว่าเขาไปคุยกับ วิคกี เกอร์เรโร มาแล้ว และขอให้จัดแมตช์เจอกับฟันดังโก ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 29[33] สุดท้ายเจอริโก้ก็แพ้ไป[34] แต่เจอริโก้ก็สามารถเอาชนะฟันดังโกมาได้ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2013)[35] ต่อมาเจอริโก้ได้หยุดปล้ำเพื่อไปทัวร์คอนเสิร์ตกับวงฟอซซี[36]

ผลงานอื่นๆ[แก้]

คริส เจอริโก้
Chris Jericho Fozzy.JPG
เจอริโก้ บนเวทีคอนเสิร์ตกับวงฟอซซี ในปี ค.ศ. 2011
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด คริสโตเฟอร์ คีท เออร์วิน
ฉายา Moongoose McQueen
วันเกิด 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1970 (43 ปี)
เกิดที่ Manhasset, รัฐนิวยอร์ก, U.S.
แนวเพลง เฮฟวีเมทัล, ฮาร์ดร็อก, แกลมเมทัล
อาชีพ นักดนตรี, นักแต่งเพลง, นักแสดง
เครื่องดนตรี ร้อง, เบส, เปียโน
ปี 1999 - ปัจจุบัน
ค่าย Megaforce, ASH, Riot Entertainment, Century Media
ส่วนเกี่ยวข้อง ฟอซซี
เว็บไซต์ chrisjericho.com

คริส เจอริโก้ ยังมีผลงานอื่นๆ ดังนี้

ผลงานเพลง[แก้]

แดนซิ่งวิชเดอะสตาร์ส[แก้]

สัปดาห์ # เต้นรำ/เพลง/นักดนตรี คะแนน ผลการตัดสิน
Inaba Goodman Tonioli
1 Cha-Cha-Cha/"Should I Stay or Should I Go" 7 6 6 ไม่ถูกโหวตออก
2 Quickstep/"I Got Rhythm" 8 7 8 Safe
3 Rumba/"Let It Be" 7 7 7 Last To Be Called Safe
4 Paso Doble/"In the Hall of the Mountain King" 8 7 8 Safe
5 Viennese Waltz/"America The Beautiful" 9 8 9 Last To Be Called Safe
6 Tango/"Don't Stop Believin" 7 8 7 ถูกโหวตออก


ผลงานแสดง[แก้]

ภาพยนตร์
ปี เรื่อง รับบท หมายเหตุ
2006 Android Apocalypse TeeDee TV film
2009 Albino Farm Levi Direct-to-video film
2009 Bloodstained Memoirs Himself Documentary
2010 MacGruber Frank Korver Theatrical film
โทรทัศน์
ปี เรื่อง รับบท หมายเหตุ
2008 Redemption Song Himself Reality series; host
2009 Aaron Stone Billy Cobb "Xero Control" (season 1: episode 11)
2009 Z Rock Himself "Z Wrestler" (season 2: episode 6)
2010 Downfall Himself Host; 5 episodes
2011 Dancing with the Stars Himself Reality series; season 12 contestant
2011 Cubed Himself

เกี่ยวกับมวยปล้ำ[แก้]

เจอริโก้เล่นงานซีเอ็ม พังก์ ด้วยท่า Walls of Jericho
เจอริโก้เล่นงานบาติสตา ด้วยท่า Codebreaker
เจอริโก้เล่นงานเคิร์ต แองเกิล ด้วยท่า Lionsault
  • 'ท่าไม้ตาย
    • Breakdown (Full nelson facebuster) – 2001 – 2002
    • Codebreaker (Double knee facebreaker, sometimes while springboarding) – 2007 – ปัจจุบัน
    • Lionsault (Springboard moonsault)
    • Liontamer (Boston crab with a knee pressed into the opponent's back or neck)
    • Walls of Jericho / Lion Tamer (Elevated Boston crab sometimes with a knee to the opponent's back or neck)
  • ท่าเอกลักษณ์
    • Backbreaker submission
    • Backhand chop
    • Double underhook transitioned into either a backbreaker or a powerbomb
    • Diving European uppercut
    • Flashback (Sleeper slam, sometimes to an oncoming opponent)
    • Flying forearm smash
    • Jericho Spike (Hurricanrana)
    • Missile dropkick
    • One-handed bulldog
    • Running back elbow, sometimes while performing a corkscrew
    • Multiple suplex variations
      • German
      • Gutwrench
      • Tiger
      • Vertical
    • Schoolboy
    • Scoop slam
    • Spinning wheel kick
    • Springboard dropkick to an opponent on the ring apron
    • Springboard plancha
    • Standing, leg-feed, or running enzuigiri
    • Stepping on the opponent's chest with one foot in a pinning attempt, with theatrics
    • Triple powerbomb usually to a lighter opponent
  • ฉายาและชื่ออื่นๆ
    • "Y2J"
    • "The Ayatollah of Rock 'n' Rolla"
    • "Lionheart"
    • "The King of the World"
    • "The Real Face of SmackDown"
    • "The Best In The World At What He Does"
    • "The Manitoban Jet"
    • "The Mental Mastermind"
    • "The First Undisputed Champion"
    • "Mr. Vocabulary"
    • "The Man of 1004 Holds"
    • "The Millennium Man"
  • เพลงเปิดตัว
    • "Rock America" โดย Danger Danger (SMW)
    • "Thunder Kiss '65" โดย White Zombie (WAR)
    • "Soul-Crusher" โดย White Zombie (ECW)
    • "Electric Head, Pt. 2 (The Ecstasy)" โดย White Zombie (ECW)
    • "All The Days" (instrumental) (WCW) performed โดย Mammoth และ composed โดย John McCoy และ Nicky Moore
    • "California Sun" (WCW)
    • "One Crazed Anarchist" โดย Grunge City from the Aircraft Music Library (A generic instrumental of "Even Flow" โดย Pearl Jam) (WCW)
    • "King of My World" performed โดย Saliva and composed โดย Jim Johnston (WWE;2002)
    • "Don't You Wish You Were Me?" โดย Fozzy (WWE;2005)
    • "Break The Walls Down" performed โดย Adam Morenoff และ composed โดย Jim Johnston และ Adam Morenoff (WWF/E)
    • "Crank the Walls Down" โดย Maylene & The Sons of Disaster (ใช้เพลงคู่กับ บิ๊กโชว์)

ผลงานทั้งหมด[แก้]

เจอริโก้กับแชมป์โลกเฮฟวี่เวท
  • Canadian Rocky Mountain Wrestling
    • CRMW Heavyweight Championship (1 time)
    • CRMW North American Tag Team Championship (2 times) - with Lance Storm
  • Consejo Mundial de Lucha Libre
    • NWA World Middleweight Championship (1 time)[37]
  • Extreme Championship Wrestling
    • ECW World Television Championship (1 time)[38]
  • Pro Wrestling Illustrated
    • PWI Comeback of the Year (2008)[39]
    • PWI Feud of the Year (2008) vs. Shawn Michaels
    • PWI Most Hated Wrestler of the Year (2002, 2008)[40]
    • PWI ranked him #2 of the 500 best singles wrestlers in the PWI 500 in 2009[41]
    • PWI ranked him #109 of the top 500 singles wrestlers of the "PWI Years" in 2003[42]
  • World Championship Wrestling
    • WCW Cruiserweight Championship (4 times)[43]
    • WCW World Television Championship (1 time)[44]
  • World Wrestling Federation / World Wrestling Entertainment
    • Undisputed WWF Championship (1 times)[45]
    • World Heavyweight Championship (3 times) [46][47]
    • WCW/World Championship (2 times)[48]
    • WWF/E Intercontinental Championship (9 times)[49]
    • WWF/E World Tag Team Championship (5 times) – with Chris Benoit (1), The Rock (1), Christian (1), Edge (1), and The Big Show (1)[50]
    • WWE Tag Team Championship (2 times) – with Edge (1) and The Big Show (1)[51]
    • WWF European Championship (1 time)[52]
    • WWF Hardcore Championship (1 time)[53]
    • Ninth Triple Crown Champion
    • Fourth Grand Slam Champion
    • สแลมมีอวอร์ด for Superstar of the Year (2008)[54]
    • Slammy Award for Tag Team of the Year (2009) – with The Big Show
  • Wrestle Association "R"
    • WAR International Junior Heavyweight Championship (1 time)[55]
    • WAR International Junior Heavyweight Tag Team Championship (1 time)[56] – with Gedo
  • World Wrestling Association
    • WWA World Tag Team Championship (1 time) – with El Dandy
  • Wrestling Observer Newsletter
    • Best on Interviews (2003, 2008, 2009)
    • Best on Interviews of the Decade (2000–2009)[57]
    • Feud of the Year (2008) vs. Shawn Michaels
    • Match of the Year (2008) vs. Shawn Michaels in a Ladder match at No Mercy
    • Most Underrated Wrestler (1999, 2000)
    • Readers' Favorite Wrestler (1999)
    • Wrestler of the Year (2008, 2009)
    • Wrestling Observer Newsletter Hall of Fame (Class of 2010)

แมตช์ที่มีสิ่งต่างๆ เป็นเดิมพัน[แก้]

สิ่งที่เดิมพัน ผู้ชนะ ผู้แพ้ สถานที่ วันที่ หมายเหตุ
ผม Corazón de León Cro-Magnon เม็กซิโกซิตี, เม็กซิโก 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1993
หน้ากาก คริส เจอริโก้ คูเบนตุด เกร์เรรา แดลีซิตี, แคลิฟอร์เนีย 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1998 แมตช์ หน้ากาก ปะทะ ตำแหน่งแชมป์ ใน ซูเปอร์บรอว์ล VIII
ผม คริส เจอริโก้ เควิน แนช แกรนด์ แรปพิดส์, มิชิแกน 18 สิงหาคม ค.ศ. 2003 แมตช์ ผม ปะทะ ผม ใน รอว์
ตำแหน่งแชมป์ เรย์ มิสเตริโอ คริส เจอริโก้ แซคราเมนโต (รัฐแคลิฟอร์เนีย) 28 มิถุนายน ค.ศ. 2009 แมตช์ หน้ากาก ปะทะ ตำแหน่งแชมป์ ใน เดอะแบช

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 John, Milner; Richarad Kamen. "Chris Jericho Bio". SLAM Wrestling. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2009-07-21. 
  2. "Ministry of Gossip". Los Angeles Times. 
  3. "WWE Profile". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2010-10-24. 
  4. "WWE Armageddon 2007". PWWEW.net. สืบค้นเมื่อ 2008-06-15. 
  5. Plummer, Dale; Tylwalk, Nick (2008-01-28). "Cena wins Rumble in surprise return". SLAM! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2008-06-15. 
  6. Tello, Craig (2008-09-07). "Worst night, best night". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-09-08. 
  7. "Ch-ch-ch-ch-changes". World Wrestling Entertainment. 2008-11-04. สืบค้นเมื่อ 2008-11-04. 
  8. "2008 Slammy Awards". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-12-16. 
  9. Plummer, Dale (2009-04-06). "WrestleMania 25: HBK-Undertaker steals the show". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2009-04-06. 
  10. Plummer, Dale (2009-04-14). "RAW: Drafting a fresh start for the WWE". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2009-04-14. 
  11. Vermillion, James (2009-04-26). "Results:Consider “The Dragon” slain". 
  12. Burdick, Michael (2009-06-07). "Results: Dethroned in disgrace". 
  13. Elliot, Brian. "Mysterio & Jericho save The Bash from wash-out". Slam Wrestling. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2009-08-31. 
  14. Sitterson, Aubrey (2009-07-13). "Lean, Green hosting machine". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2009-08-31. 
  15. "Mix & matches". World Wrestling Entertainment. 2010-04-26. สืบค้นเมื่อ 2010-04-26. 
  16. "Nexus or against us?". World Wrestling Entertainment. 2010-07-19. สืบค้นเมื่อ 2010-07-19. 
  17. Caldwell, James (2010-09-27). "Caldwell's WWE Raw results 9/27: Complete "virtual time" coverage of Raw le ading to Hell in a Cell PPV - Randy Orton vs. Chris Jericho". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2011-02-18. 
  18. Caldwell, James. "Caldwell's WWE Royal Rumble report 1/29: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV - Rumble match, Punk-Ziggler, Cena-Kane, steel cage". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 30 January 2012. 
  19. "WWE Elimination Chamber 2012 Highlights: Chris Jericho's Injury Bad News for WWE". 
  20. Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE WRESTLEMANIA 28 PPV REPORT 4/1: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV - Rock-Cena, Taker-Hunter, Punk-Jericho". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2 April 2012. 
  21. Meltzer, Dave. "WWE Extreme Rules live coverage from Chicago". Wrestling Observer. สืบค้นเมื่อ 29 April 2012. 
  22. Meltzer, Dave (2012-05-20). "WWE Over the Limit live coverage from Raleigh". Wrestling Observer Newsletter. สืบค้นเมื่อ 2012-05-21. 
  23. TMZ staff (24 May 2012). "WWE Star Chris Jericho Suspended for Denigrating Brazilian Flag". TMZ.com. สืบค้นเมื่อ 25 May 2012. 
  24. WWE (25 May 2012). "Chris Jericho Suspended". สืบค้นเมื่อ 25 May 2012. 
  25. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 6/25: Ongoing "virtual-time" coverage of live Raw #995 - Cena vs. Jericho, MITB hype". 
  26. Money in the Bank Ladder Match for a WWE Championship Contract, WWE, สืบค้นเมื่อ 2012-06-25 
  27. "Chris Jericho def. Dolph Ziggler". WWE. 2012-08-19. สืบค้นเมื่อ 2012-08-19. 
  28. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 8/20: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - Punk-Cena, Lesnar opens show, Triple H "speculation," Jericho farewell". 
  29. "Raw update - Jericho written off TV". 
  30. Plummer, Dale; Tylwalk, Nick (January 28, 2013). "The Royal Rumble sets up a potential WrestleMania rematch as The Rock, Cena win". SLAM! Wrestling. สืบค้นเมื่อ 6 February 2013. 
  31. "Raw results: Undertaker & Kane honor Paul Bearer, and CM Punk makes his most despicable move yet". สืบค้นเมื่อ 19 March 2013. 
  32. "PARKS' WWE SMACKDOWN REPORT 3/22: Ongoing "virtual time" coverage of the Friday night show, including Chris Jericho vs. Jack Swagger in a rematch from last week". 
  33. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 3/25: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - Rock returns for Q&A debate with Cena, Hunter punts Barrett, latest WM29 hype". 
  34. "CALDWELL'S WWE WRESTLEMANIA 29 PPV RESULTS: Complete "virtual-time" coverage of live PPV from MetLife Stadium - Rock-Cena II, Taker-Punk, Lesnar-Hunter, more". 
  35. "CALDWELL'S WWE EXTREME RULES PPV RESULTS 5/19 (Hour 1): Jericho vs. Fandango starts the PPV, U.S. Title match". 
  36. "WWE NEWS: Jericho says good-bye after wrapping up 2013 run". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 20 July 2013. 
  37. "NWA World Middleweight Championship history". 
  38. "ECW World Television Championship history". 
  39. Pro Wrestling Illustrated 30 (3): 76–77. 2009. 
  40. "Pro Wrestling Illustrated Award Winners - Most Hated Wrestler of the Year". Wrestling Information Archive. สืบค้นเมื่อ 2008-05-05. 
  41. "Pro Wrestling Illustrated (PWI) 500 for 2009". Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ 2010-09-10. 
  42. "Pro Wrestling Illustrated's Top 500 Wrestlers of the PWI Years". Wrestling Information Archive. Archived from the original on July 7, 2011. สืบค้นเมื่อ 2010-09-15. 
  43. "WWE Cruiserweight Championship history". 
  44. "WCW World Television Championship history". 
  45. "WWE Championship history". 
  46. "Jericho's first World Heavyweight Championship reign". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-09-08. 
  47. "Jericho's second World Heavyweight Championship reign". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2009-03-23. 
  48. "WCW World Heavyweight Championship history". 
  49. "WWE Intercontinental Championship history". 
  50. "World Tag Team Championship history". 
  51. "WWE Tag Team Championship history". 
  52. "WWE European Championship history". 
  53. "WWE Hardcore Championship history". 
  54. "2008 Slammy Awards". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-12-16. 
  55. "WAR International Junior Heavyweight Championship history". 
  56. "WAR International Junior Heavyweight Tag Team Title history". Wrestling-titles.com. สืบค้นเมื่อ 2009-03-04. 
  57. Beltrán, William (2010-08-03). "Según el Wrestling Observer… ¿Quiénes son los mejores los mejores de la década?" (ใน Spanish). SuperLuchas Magazine. สืบค้นเมื่อ 2010-08-05. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]