ดีน แอมโบรส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ดีน แอมโบรส
An image of ดีน แอมโบรส.
ข้อมูล
ฉายา ดีน แอมโบรส
จอน ม็อกซ์ลีย์
ความสูง ฟุต 4 นิ้ว (1.93 ม.)
น้ำหนัก 225 ปอนด์ (102 กก.)
เกิด 7 ธันวาคม ค.ศ. 1985 (28 ปี)
ซินซินแนติ, รัฐโอไฮโอ
มาจาก ซินซินแนติ, รัฐโอไฮโอ[1]
ฝึกหัดโดย Cody Hawk
Les Thatcher
เปิดตัว มิถุนายน ค.ศ. 2004

โจนาทาน กู๊ด (อังกฤษ: Jonathan Good)[2][3] เกิดวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1985 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ปัจจุบันเซ็นสัญญากับสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในชื่อว่า ดีน แอมโบรส เป็นหนึ่งในสมาชิกของกลุ่ม เดอะชีลด์ เดิมเคยใช้ชื่อว่า จอน ม็อกซ์ลีย์ และได้ปล้ำอยู่หลายสมาคม เช่น Heartland Wrestling Association, CHIKARA, International Wrestling Association, Combat Zone Wrestling, EVOLVE, Dragon Gate USA, และ Insanity Pro Wrestling เป็นอดีตแชมป์ CZW World Heavyweight Championship 2 สมัย, แชมป์ IPW Heavyweight champion 1 สมัย และอดีตแชมป์ FIP Heavyweight champion 1 สมัย ปัจจุบันเป็น แชมป์ยูเอส 1 สมัย

ประวัติในสังเวียนมวยปล้ำ[แก้]

ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (2012 - ปัจจุบัน)[แก้]

แอมโบรสเปิดตัวครั้งแรกในวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 ในนามกลุ่มเดอะชีลด์ โดยมี แอมโบรส, เซท โรลลินส์ และโรแมน เรนส์ ในศึกเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2012) ในแมตช์การปล้ำคู่เอกระหว่าง จอห์น ซีนา, ซีเอ็ม พังก์ และไรแบ็ค ในการชิงแชมป์ WWE พวกเขาได้ใส่ท่า Triple Powerbomb กับไรแบ็คบนโต๊ะผู้บรรยาย ทำให้พังก์จับกดซีนาจนชนะและป้องกันแชมป์ WWE เอาไว้ได้[4] ในศึกทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2012) เดอะชีลด์ได้เจอกับไรแบ็ค และทีมเฮลโน (เคน และแดเนียล ไบรอัน) เป็นแมตช์แรก ในแมตช์การปล้ำแทคทีมแบบโต๊ะ บันได และเก้าอี้ โดยเอาชนะด้วยการจับกดหรือทำให้ยอมแพ้ สุดท้ายเดอะชีลด์เป็นฝ่ายชนะไปในแมตช์แรก[5]

หลังจากศึกทีแอลซี เดอะชีลด์ได้มารอบทำร้ายริก แฟลร์ และโดยมีโบรดัส เคลย์ และเชมัสออกมาช่วย ในศึกรอว์ เดอะชีลด์ (7 มกราคม 2013) ได้ออกมารุมทำร้ายไรแบ็ก ในระหว่างการปล้ำโต๊ะ บันได และเก้าอี้ ชิงแชมป์ WWE กับพังก์ จนพังก์สามารถป้องกันแชมป์ไปได้[6] ในศึก รอยัลรัมเบิล (2013) เดอะชีลด์ได้ปรากฏตัวโดยรุมทำร้ายเดอะ ร็อค ระหว่างแมทช์การปล้ำชิงแชมป์ WWE ซึ่งในตอนแรกพังก์กดนับ 3 ชนะ แต่วินซ์ แม็กแมนออกมาบอกให้เริ่มใหม่เลยทำให้เดอะ ร็อค คว้าแชมป์ WWE ไปได้[7]

ในศึกรอว์ (28 มกราคม 2013) จอห์น ซีนาได้เจอกับ โคดี โรดส์ สุดท้ายซีนาก็เอาชนะไปได้ หลังแมตช์ ซีนาประกาศเลือกท้าชิงแชมป์ WWE ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 29 แต่เดอะชีลด์ ก็มารุมลอบทำร้ายซีนา แม้ว่า เชมัส กับไรแบ็ค จะออกมาช่วยแต่ก็โดนรุมทำร้าย สุดท้ายเดอะชีลด์เล่นงานซีนา ด้วยท่า Triple Powerbomb ในศึกรอว์ (4 กุมภาพันธ์ 2013) เดอะชีลด์โดนซีนา, ไรแบ็ค และเชมัส ล้อมเอาไว้ ทำให้เดอะชีลด์ วิ่งหนีไปทางหลังเวทีแต่ แรนดี ออร์ตันนำทัพนักมวยปล้ำออกมาขวางเอาไว้ เดอะชีลด์ เลยโดน ซีนา, ไรแบ็ค และเชมัส อัดจนน่วม ก่อนที่จะหนีไปทางอัฒจรรย์[8] ในศึกรอว์ (11 กุมภาพันธ์ 2013) เดอะชีลด์ออกมาท้าทายกลุ่มของซีนา ว่าถ้าอยากมีเรื่องก็ออกมาเจอกันเดี๋ยวนี้ได้เลย ปรากฏว่าไฟในสนามดับ แล้วกลุ่มของซีนาก็ออกมาไล่อัดเดอะชีลด์ จนหนีกระเจิง[9] ในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2013) เดอะชีลด์ได้เจอกับ ซีนา, เชมัส และไรแบ็ค สุดท้ายเดอะชีลด์ก็เอาชนะไป[10] ในศึกเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 29 เดอะชีลด์จะต้องเจอกับ เชมัส, แรนดี ออร์ตัน และบิ๊กโชว์ สุดท้ายเดอะชีลด์ก็เอาชนะไป[11]

ในศึกรอว์ (8 เมษายน 2013) ดิอันเดอร์เทเกอร์ ออกมาที่เวที และขออุทิศชัยชนะให้กับพอล แบเรอร์ หลังจากที่ชนะซีเอ็ม พังก์ ในศึกเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 29 เดอะชีลด์ออกมารุมล้อมอันเดอร์เทเกอร์ แต่เคนกับแดเนียล ไบรอัน ออกมาช่วยอันเดอร์เทเกอร์ ทำให้เดอะชีลด์หนีไป[12] ในศึกรอว์ (22 เมษายน 2013) เดอะชีลด์ได้เจอกับอันเดอร์เทเกอร์, เคน และไบรอัน สุดท้ายเดอะชีลด์ก็เอาชนะไป[13] ในศึกสแมคดาวน์ (26 เมษายน 2013) แอมโบรสได้เจอกับอันเดอร์เทเกอร์ แต่แอมโบรสก็แพ้ไป หลังแมตช์เดอะชีลด์ได้ลอบทำร้ายอันเดอร์เทเกอร์จนต้องพักการปล้ำ[14][15] ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2013) แอมโบรสได้เอาชนะโคฟี คิงส์ตัน และคว้าแชมป์ยูเอส เป็นสมัยแรกมาได้ ในคืนเดียวกัน เซท โรลลินส์ กับโรแมน เรนส์ ได้เอาชนะทีมเฮลโน และคว้าแชมป์แทคทีม WWE มาได้ ทำให้เดอะชีลด์มีแชมป์ครบทั้งทีม[16]

เกี่ยวกับมวยปล้ำ[แก้]

เดอะชีลด์เล่นงานเคน ด้วยท่า Triple Powerbomb
  • ท่าไม้ตาย
    • ในนามของ ดีน แอมโบรส
      • Arm trap cross-legged STF – FCW; ใชท่ามาจาก วิลเลียม รีกัล
      • Midnight Special (Over the shoulder back to belly piledriver)[17]
      • Running knee lift to an opponent's head[18] – FCW;ใชท่ามาจาก วิลเลียม รีกัล
    • ในนามของ จอน ม็อกซ์ลีย์
      • Hook and Ladder (Elevated double chickenwing wheelbarrow facebuster)[19]
      • Moxicity[20] (Spinning side slam)
      • One Hitter (Vertical suplex lifted and dropped into a DDT)
  • ท่าเอกลักษณ์
    • Crossface chickenwing
    • Fujiwara armbar
    • Piledriver
    • Superplex[21]
    • Vertical suplex powerbomb
  • เพลงเปิดตัว
    • "Special Op" โดย Jim Johnston (WWE;16 ธันวาคม 2012 - ปัจจุบัน; ใช้ร่วมกับกลุ่ม เดอะชีลด์)

ผลงานทั้งหมด[แก้]

แอมโบรสกับแชมป์ยูเอส
  • Combat Zone Wrestling
    • CZW World Heavyweight Championship (2 สมัย)
  • Full Impact Pro
    • FIP World Heavyweight Championship (1 สมัย)
  • Heartland Wrestling Association
    • HWA Heavyweight Championship (3 สมัย)
    • HWA Tag Team Championship (5 สมัย) – คู่กับ Jimmy Turner (1), Ric Byrne (1), Cody Hawk (1), และ King Vu (2)
    • Attack of the Trios (2009) – คู่กับ Dean Jablonski และ Dick Rick
  • Insanity Pro Wrestling
    • IPW World Heavyweight Championship (2 สมัย)[25]
    • IPW Mid-American Championship (1 สมัย)
  • International Wrestling Association
    • IWA World Tag Team Championship (1 สมัย) – คู่กับ Hade Vansen
  • Pro Wrestling Illustrated
    • PWI จัดในอันดับที่ 102 ของท็อป 500 อันดับ นักมวยปล้ำเดี่ยวแห่งปีใน PWI 500 ปี 2011[26]
  • westside Xtreme wrestling
    • wXw World Tag Team Championship (1 สมัย) – คู่กับ Sami Callihan[27]
  • WWE
    • WWE United States Championship (1 สมัย)

อ้างอิง[แก้]

  1. "Dean Ambrose profile". EVOLVE Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2010-06-10. 
  2. "Dean Ambrose Profile". The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ 5 December 2012. 
  3. "Jon Moxley/Dean Ambrose profile". Online World Of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2010-04-01. 
  4. Caldwell, James. "SURVIVOR SERIES NEWS: NXT stars debut in PPV main event angle, plus other news from annual PPV". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 19 November 2012. 
  5. Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE TLC PPV RESULTS 12/16: Complete "virtual-time" coverage of final 2012 PPV – Cena vs. Ziggler main event, Shield makes a statement". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 17 December 2012. 
  6. Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 1/7: Complete "virtual-time" coverage of live Raw – WWE Title match, The Rock returns, Cena vs. Ziggler (updated w/Box Score)". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 12 January 2013. 
  7. Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE ROYAL RUMBLE PPV RESULTS 1/27: Complete "virtual-time" coverage of Punk vs. Rock, 30-man Rumble". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 29 January 2013. 
  8. Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 2/4: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - WWE explains many things, Punk-Jericho main event, Bruno HOF Video". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 6 February 2013. 
  9. Caldwell, James. "WWE NEWS: Team Cena vs. The Shield official for Elimination Chamber; updated PPV line-". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 6 February 2013. 
  10. Caldwell, James. "WWE NEWS: Chamber PPV results & notes - WM29 main event set, World Title match set, Shield big win, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 18 February 2013. 
  11. "CALDWELL'S WWE WRESTLEMANIA 29 PPV RESULTS: Complete "virtual-time" coverage of live PPV from MetLife Stadium - Rock-Cena II, Taker-Punk, Lesnar-Hunter, more". 
  12. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 4/8: Complete "virtual-time" coverage of live Raw – WM29 fall-out, new World Champ, no Rock, Taker live, crowd takes over". 
  13. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 4/22 (Second Hour): Shield vs. The Undertaker six-man tag match, Ryder squashed". 
  14. "Smackdown!:The Undertaker returns to Friday night action". SLAM! Wrestling. สืบค้นเมื่อ 27 May 2013. 
  15. Benigno, Anthony. "Why hasn't The Shield been beaten yet? They work cohesively". WWE. Archived from the original on 24 May 2013. สืบค้นเมื่อ 24 May 2013. 
  16. Bishop, Matt. "Lesnar finishes off Triple H at Extreme Rules". SLAM! Wrestling. สืบค้นเมื่อ 26 May 2013. 
  17. Trionfo, Richard. "FLORIDA CHAMPIONSHIP WRESTLING TELEVISION REPORT: DEAN AMBROSE CONTINUES TO CALL OUT SETH ROLLINS; SIX MAN TAG MAIN EVENT". PWInsider. สืบค้นเมื่อ 11 April 2012. 
  18. Trionfo, Richard. "FLORIDA CHAMPIONSHIP WRESTLING TELEVISION REPORT: COMMENTARY IS A DREAM; FALLS COUNT ANYWHERE MATCH; FUN SIX MAN TAG MATCH". PWInsider. สืบค้นเมื่อ 11 April 2012. 
  19. "Jon Moxley's DGUSA profile". Dragon Gate USA. Archived from the original on 2012-03-16. สืบค้นเมื่อ 2012-03-16. 
  20. "Jon Moxley". Heartland Wrestling Association. สืบค้นเมื่อ January 14, 2012. 
  21. "Jon Moxley's profile". InsanityProWrestling.com. สืบค้นเมื่อ 2010-04-01. 
  22. Fleeman Martinez, Luke (2010-03-28). "3/27 DGUSA in Phoenix, Ariz.: Traditional WrestleMania Weekend six-man tag, Tommy Dreamer, Young Bucks, Jacobs & Jack Evans vs. London & Kendrick". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2011-04-04. 
  23. Radican (2011-05-27). "RADICAN'S DGUSA Open the Ultimate Gate 2011 PPV review 5/27 - YAMATO vs. Tozawa, PAC & Yoshino vs. CIMA & Doi". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2012-02-16. 
  24. "Jon Moxley's Jeff Peterson Cup 2009 profile". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2010-04-02. 
  25. "Insanity Pro Wrestling Heavyweight Champions". Insanity Pro Wrestling. Archived from the original on 2009-02-11. สืบค้นเมื่อ 2010-04-10. 
  26. ""PWI 500": 101–200". Pro Wrestling Illustrated. 2011-08-08. สืบค้นเมื่อ 2011-08-08. 
  27. "wXw World Tag Team Championship history". westside Xtreme wrestling. สืบค้นเมื่อ 2010-09-11. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]