ประเทศบราซิล

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สหพันธ์สาธารณรัฐบราซิล
República Federativa do Brasil (โปรตุเกส)
ธงชาติ ตราแผ่นดิน
คำขวัญOrdem e Progresso
("ลำดับและขั้นตอน")
เพลงชาติHino Nacional Brasileiro
เมืองหลวง บราซิเลีย
15°45′S 47°57′W / 15.750°S 47.950°W / -15.750; -47.950
เมืองใหญ่สุด เซาเปาลู
ภาษาราชการ ภาษาโปรตุเกส
การปกครอง สหพันธ์สาธารณรัฐประชาธิปไตย
 -  ประธานาธิบดี จิลมา รูเซฟ
 -  รองประธานาธิบดี มีแชล เตเมร์
ได้รับเอกราช จาก โปรตุเกส 
 -  ประกาศเอกราช 7 กันยายน พ.ศ. 2365 
 -  ได้รับการยอมรับ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2368 
 -  สาธารณรัฐ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2432 
พื้นที่
 -  รวม 8,511,965 ตร.กม. (5)
3,287,597 ตร.ไมล์ 
 -  แหล่งน้ำ (%) 0.65
ประชากร
 -  2552 (ประเมิน) 191,241,714 (5)
 -  2550 (สำมะโน) 189,987,291 
 -  ความหนาแน่น 22 คน/ตร.กม. (182)
57 คน/ตร.ไมล์
จีดีพี (อำนาจซื้อ) 2551 (ประมาณ)
 -  รวม 1.984 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ (9)
 -  ต่อหัว 10,465 (77)
HDI (2549) 0.807 (สูง) (70)
สกุลเงิน เรอัลบราซิล (BRL)
เขตเวลา (UTC-3 ถึง -5 (ทางการ -3))
โดเมนบนสุด .br
รหัสโทรศัพท์ 55

บราซิล (อังกฤษ: Brazil; โปรตุเกส: Brasil) หรือชื่อทางการว่า สหพันธ์สาธารณรัฐบราซิล (อังกฤษ: Federal Republic of Brazil; โปรตุเกส: República Federativa do Brasil) เป็นประเทศที่ใหญ่ที่สุดและมีประชากรมากที่สุดในทวีปอเมริกาใต้ และเป็นประเทศที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 5 ของโลก มีพื้นที่กว้างขวางระหว่างตอนกลางของทวีปอเมริกาใต้และมหาสมุทรแอตแลนติก มีอาณาเขตติดต่อกับประเทศอุรุกวัย อาร์เจนตินา ปารากวัย โบลิเวีย เปรู โคลอมเบีย เวเนซุเอลา กายอานา ซูรินาม และแคว้นเฟรนช์เกียนาของฝรั่งเศส (ติดกับทุกประเทศในทวีปอเมริกาใต้ ยกเว้นเอกวาดอร์และชิลี)

ชื่อ "บราซิล" มาจากต้นไม้ชนิดหนึ่งที่มีชื่อว่า บราซิลวูด (Pau-Brasil ในภาษาโปรตุเกส) ซึ่งนำไปใช้ย้อมผ้าด้วยสีแดงจากเปลือกไม้ของมัน บราซิลเป็นดินแดนแห่งเกษตรกรรมและป่าเขตร้อน การที่บราซิลมีทรัพยากรธรรมชาติที่มากมายและมีแรงงานเป็นจำนวนมาก ทำให้เป็นประเทศที่มีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) สูงที่สุดในทวีปอเมริกาใต้ (สูงเป็นอันดับที่ 10 ของโลก) และเป็นผู้นำทางเศรษฐกิจระดับภูมิภาคในปัจจุบัน บราซิลใช้ภาษาโปรตุเกสเป็นภาษาทางการ

เนื้อหา

ภูมิศาสตร์[แก้]

ประวัติศาสตร์[แก้]

ดูบทความหลักที่: ประวัติศาสตร์บราซิล

สมัยก่อนอาณานิคม[แก้]

เดิมทีทวีปอเมริกาใต้ ชนเผ่าพื้นเมืองคือพวกอินเดียแดงเผ่าต่างๆ ต่อมาชาวยุโรปได้เข้ามายึดครองบริเวณนี้ โดยชาวโปรตุเกสได้ยึดครองบริเวณประเทศบราซิล ส่วนบริเวณประเทศอื่นๆในทวีปนี้ถูกยึดครองโดยชาวสเปน เหตุเพราะในต้นพุทธศตวรรษที่ 21 ชาวยุโรปได้เข้ามาในทวีปนี้ด้วยเข้าใจว่าทวีปนี้มีแร่ต่างๆเช่น น้ำมัน ทองคำ เงินและอื่นๆ แล้วชาวยุโรปได้ใช้กำลังกองทัพเข้าควบคุมบังคับชาวพื้นเมืองให้ทำงานในไร่นาและในเหมืองของตน ต่อมาหญิงชาวพื้นเมืองจำนวนมากได้แต่งงานกับชาวยุโรปทำให้มีลูกเลือดผสม จำนวนมาก ซึ่งเรียกว่า เมสติโซ ปัจจุบันมีสายเลือดผสมนี้เป็นชนส่วนใหญ่ในทวีป และได้รับภาษา วัฒนธรรมจากทวีปยุโรป รวมทั้งศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกด้วย

อาณานิคมโปรตุเกส[แก้]

สหราชอาณาจักร[แก้]

จักรวรรดิบราซิล[แก้]

วันที่ได้รับเอกราช 7 กันยายน พ.ศ. 2365 (จากโปรตุเกส)

สาธาณรัฐ[แก้]

ในพ.ศ. 2367 ได้ต่อต้านอำนาจสำเร็จ ปกครองแบบสาธารณรัฐ

ศตวรรษที่ 20[แก้]

การเมืองการปกครอง[แก้]

บริหาร[แก้]

ดูบทความหลักที่: รัฐบาลบราซิล

ประธานาธิบดีดำรงตำแหน่งทั้งประมุขของรัฐและหัวหน้าคณะรัฐบาล และเป็นผู้แต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ทั้งประธานาธิบดีและรองประธานาธิบดีมาจากการเลือกตั้งในคราวเดียว ด้วยวิธีการลงคะแนนเสียงระบบคะแนนนิยม วาระการดำรงตำแหน่ง 4 ปี ดำรงตำแหน่งได้เพียงวาระเดียว การเลือกตั้งครั้งต่อไปจะมีขึ้นในวันที่ 5 ตุลาคม 2014 หากจำเป็นจะมีการเลือกตั้งอีกครั้ง (runoff election) ในวันที่ 2 พฤศจิกายน 2014

นิติบัญญัติ[แก้]

ดูบทความหลักที่: รัฐสภาแห่งบราซิล

ระบบ 2 สภา (Bicameral National Congress หรือ Congresso Nacional) ประกอบด้วย (1) Federal Senate หรือ Senado Federal จำนวน 81 ที่นั่ง สมาชิก 3 คนมาจากรัฐแต่ละรัฐ ระบบเสียงข้างมาก วาระการดำรงตำแหน่ง 8 ปี โดยจะมีการเลือกตั้งหนึ่งในสาม และสองในสามของสมาชิกทุกๆ 4 ปี สลับกัน และ (2) Chamber of Deputies หรือ Camera dos Deputados จำนวน 513 ที่นั่ง สมาชิกมาจากการเลือกตั้งในระบบสัดส่วน (proportional representation) วาระการดำรงตำแหน่ง 4 ปี

ตุลาการ[แก้]

ดูบทความหลักที่: กฎหมายบราซิล และ ศาลสูงสุดแห่งชาติ

ฝ่ายตุลาการ มีศาลสูงสุดแห่งชาติ (Supreme Federal Tribunal) โดยที่ผู้พิพากษาทั้ง 11 คน มาจากการแต่งตั้งโดยประธานาธิบดีและรับรองโดยวุฒิสภา มีวาระดำรงตำแหน่งตลอดชีพ แต่ในทางปฏิบัติแล้ว จะเกษียณอายุเหมือนลูกจ้างภาครัฐทั่วไปที่อายุ 70 ปี

การบังคับใช้กฎหมาย[แก้]

ระบบกฎหมาย : ระบบกฎหมายลายลักษณ์อักษร (civil law)

สถานการณ์สำคัญ[แก้]

สิทธิมนุษยชน[แก้]

การแบ่งเขตการปกครอง[แก้]

ประเทศบราซิลแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 26 รัฐ (states - estados) และ เฟเดอรัลดิสตริกต์ (federal district - distrito federal) (เป็นที่ตั้งของกรุงบราซิเลียเมืองหลวง) ได้แก่

  1. รอไรมา
  2. อามาปา
  3. อามาโซนัส
  4. ปารา
  5. โตกันตินส์
  6. อาเกร
  7. รอนโดเนีย
  8. มารันเยา
  9. ปีเอาอี
  10. เซอารา
  11. รีโอกรันดีโดนอร์เต
  12. ปาราอีบา
  13. เปร์นัมบูกู
  14. อาลาโกอัส
  1. เซร์ชิเป
  2. บาเยีย
  3. มาตูโกรสซู
  4. โกยาส
  5. เฟเดอรัลดิสตริกต์ (บราซิเลีย)
  6. มาตูโกรสซูโดซูล
  7. มีนัสเชไรส์
  8. เอสปีรีตูซันตู
  9. รีโอเดจาเนโร
  10. เซาเปาลู
  11. ปารานา
  12. ซันตากาตารีนา
  13. รีโอกรันดีโดซูล

รัฐต่าง ๆ และเฟเดอรัลดิสตริกต์ของบราซิลนั้น ถูกแบ่งออกเป็น 5 ภูมิภาค โดยสถาบันภูมิศาสตร์และสถิติบราซิล (IBGE) คือ

ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ[แก้]

ความสัมพันธ์กับกลุ่มประเทศลาตินอเมริกา[แก้]

กองทัพ[แก้]

ดูบทความหลักที่: กองทัพบราซิล

กองกำลังกึ่งทหาร[แก้]

เศรษฐกิจ[แก้]

โครงสร้าง[แก้]

ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ(GDP) : 2.518 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

GDP รายบุคคล : 11,600 ดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

อัตราการเจริญเติบโต GDP : 2.8% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

GDP แยกตามภาคการผลิต ภาคการเกษตร 5.8% ภาคอุตสาหกรรม 26.9% ภาคการบริการ 67.3% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

อัตราการว่างงาน 6.1% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

อัตราเงินเฟ้อ (Consumer Prices) 6.9% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

ผลผลิตทางการเกษตร : กาแฟ ถั่วเหลือง ข้าวสาลี ข้าว ข้าวโพด อ้อย ส้ม/มะนาว เนื้อวัว

อุตสาหกรรม : สิ่งทอ รองเท้า เคมีภัณฑ์ ซีเมนต์ ไม้แปรรูป แร่เหล็ก ดีบุก เหล็ก เครื่องบิน มอเตอร์และชิ้นส่วนยานพาหนะ เครื่องจักรและอุปกรณ์อื่นๆ

อัตราการเติบโตภาคอุตสาหกรรม : 4.0 % (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

ดุลบัญชีเดินสะพัด ขาดดุล 63.47 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

มูลค่าการส่งออก 250.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

สินค้าส่งออก : อุปกรณ์การขนส่ง แร่เหล็ก ถั่วเหลือง รองเท้า/ถุงเท้า กาแฟ รถ

ประเทศคู่ค้า (ส่งออก)ที่สำคัญ : จีน (15.2%) สหรัฐอเมริกา (9.2%) อาร์เจนตินา (9.2%) เนเธอร์แลนด์ (5.1%) เยอรมนี (4.0%) (พ.ศ. 2553)

มูลค่าการนำเข้า 219.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

สินค้านำเข้า : เครื่องจักร อุปกรณ์ไฟฟ้าและอุปกรณ์การขนส่ง เคมีภัณฑ์ น้ำมัน ชิ้นส่วนรถยนต์ อุปกรณ์อิเล็กทรอนิก

ประเทศคู่ค้า (นำเข้า)ที่สำคัญ : สหรัฐอเมริกา(15%) จีน (14.1%) อาร์เจนตินา (7.9%) เยอรมนี(6.9%) เกาหลีใต้ (4.6%) (พ.ศ. 2553)

สกุลเงิน : รีล สัญลักษณ์เงิน :BRL

พลังงาน[แก้]

การท่องเที่ยว[แก้]

ดูบทความหลักที่: การท่องเที่ยวในบราซิล

โครงสร้างพื้นฐาน[แก้]

คมนาคม และ โทรคมนาคม[แก้]

วิทยาศาสตร์ และ เทคโนโลยี[แก้]

สาธารณสุข[แก้]

การศึกษา[แก้]

ดูบทความหลักที่: การศึกษาในบราซิล

อัตราการรู้หนังสือ[แก้]

ประชากรศาสตร์[แก้]

เชื้อชาติ[แก้]

Race and ethnicity in Brazil[1][2][3]
Ethnicity Percentage
White
  
47.7%
Pardo (Multiracial)
  
43.1%
Black
  
7.6%
Asian
  
1.1%
Amerindian
  
0.4%

ชนพื้นเมือง[แก้]

ภาษา[แก้]

ดูบทความหลักที่: ภาษาในบราซิล

ศาสนา[แก้]

ศาสนาในบราซิล (2010 Census)
Religion Percent
โรมันคาทอลิก
  
64.6%
โปรเตสแตนต์
  
22.2%
ไม่นับถือศาสนา
  
8.0%
Spiritism
  
2.0%
อื่นๆ
  
3.2%

เมืองใหญ่[แก้]


วัฒนธรรม[แก้]

ดูบทความหลักที่: วัฒนธรรมในบราซิล

สถาปัตยกรรม[แก้]

อาหาร[แก้]

อาหารส่วนมากของชาวบราซิลคือเนื้อสัตว์ นิยมเนื้อวัวเป็นหลัก

ดนตรี[แก้]

ศิลปะทางดนตรี วัฒนธรรมของประชากรบราซิล จะต่างกันแต่มีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกันคือ ความรักดนตรีจะฝังอยู่ในสายเลือดของชาวบราซิลเลียน มานาน เพราะพวกเขาจะรักดนตรีเป็นชีวิตจิตใจ ดนตรีจึงมีวิวัฒนาการเรื่อย ๆ บราซิล จะรับเอาวัฒนธรรมของแอฟริกา เอาไว้มาก ลักษณะการร้องรำทำเพลงและจังหวะกลองเป็นเครื่องดนตรีหลัก การเต้นรำและเสียงดนตรีจึงเป็นศิลปะที่โดดเด่นที่สุดของบราซิล ชาวบราซิลเป็นคนเปิดเผย เป็นมิตรกับคนง่าย รักสนุก ลักษณะเด่นที่เป็นธรรมชาติคือเวลาพูดจะเคลื่อนไหวร่างกายไปด้วย ภาษาท่าทาง บางครั้งใช้แทนคำพูดได้ เช่น เมื่อยกนิ้วหัวแม่มือขึ้น หมายถึงตกลงหรือขอบคุณ และอาจเป็นคำพูดที่ทักทายเมื่อพบกับ

แซมบา (Samba) แซม บา เป็นดนตรีที่มีลักษณะผสมผสาน กันจากชน 3 ทวีป ที่มาอยู่ในบราซิล คือการร้องเพลงแบบโบเลโร ของสเปน จังหวะกลองของแอฟริการและการเต้นรำจะเป็นแบบชาวลาตินอเมริกัน ซึ่งรวม 3 อย่างเข้าด้วยกันแล้วจะสนุกสนานทั้งคนเต้นและคนฟัง ซึ่งดนตรีแซมบา เป็นที่รู้จักและได้รับความนิยมสูงสุด

บอสซาโนวา (Bossanova) เป็น จังหวะดนตรีที่มีวิวัฒนาการมาจากแซมบา นอกจากแซมบาและบอสซาโนวา ยังมีดนตรีที่เป็นที่นิยมกันในปัจจุบัน คือ แรมบาดา (Lambada) จังหวะดนตรีจะสนุกสนามด้วยจังหวะกลองของชาวแคริเบียน บราซิลมีเทศกาลที่ น่าสนใจและยิ่งใหญ่ 2 งานด้วยกัน งานแรกคือ งานคานิวัล ที่ ลิโอ เดอ จาเนโร จะจัดขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ งานที่สอง งานคานิวัล ที่ เบเฮีย จะจัดขึ้นหลังเทศกาล คริสมาสต์ ช่วงเดือนธันวาคม - มีนาคม

สื่อสารมวลชน[แก้]

ดูบทความหลักที่: สื่อสารมวลชนในบราซิล

กีฬา[แก้]

ฟุตบอล[แก้]

วอลเลย์บอล[แก้]

มวยสากล[แก้]

วันหยุด[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Tendências Demográficas: Uma análise da população com base nos resultados dos Censos Demográficos 1940 e 2000". Ibge.gov.br. สืบค้นเมื่อ 2012-04-07. 
  2. Antonio Carlos Lacerda (5 April 2011). "Demographical census reveals Brazil as older and less white". Port.pravda.ru. Archived from the original on 2011-06-07. สืบค้นเมื่อ 2012-04-07. 
  3. "Self-declared White Brazilians decrease in number, says IBGE". Fatimanews.com.br. สืบค้นเมื่อ 2012-04-07. 
  4. "2010 [[Brazilian Institute of Geography and Statistics]] estimate". Brazilian Institute of Geography and Statistics. 29 November 2011. สืบค้นเมื่อ 22 January 2011.  Wikilink embedded in URL title (help)

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

คุณสามารถหาข้อมูลเกี่ยวกับ ประเทศบราซิล ได้โดยค้นหาจาก
โครงการพี่น้องของวิกิพีเดีย:
Wiktionary-logo-th.png หาความหมาย จากวิกิพจนานุกรม
Wikibooks-logo.svg หนังสือ จากวิกิตำรา
Wikiquote-logo.svg คำคม จากวิกิคำคม
Wikisource-logo.svg ข้อมูลต้นฉบับ จากวิกิซอร์ซ
Commons-logo.svg ภาพและสื่อ จากคอมมอนส์
Wikinews-logo.svg เนื้อหาข่าว จากวิกิข่าว
Wikiversity-logo-en.svg แหล่งเรียนรู้ จากวิกิวิทยาลัย
รัฐบาล
ข้อมูลทั่วไป
ยุทธศาสตร์
สื่อสารมวลชน
การท่องเที่ยว