คริส เจอริโค

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางมาจาก Chris Jericho)
คริส เจอริโค
An image of คริส เจอริโค.
ข้อมูล
ฉายา คริส เจอริโค
Corazón de León
León de Oro
Lion Do
The Lion Heart
ซูเปอร์ ไลเกอร์
ความสูง 6 ฟุต 0 นิ้ว (1.83 ม.)
น้ำหนัก 227 ปอนด์ (103 kg)
เกิด 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1970 (42 ปี)[1]
Manhasset, รัฐนิวยอร์ก
พำนัก แทมปา, รัฐฟลอริดา
มาจาก Manhasset, รัฐนิวยอร์ก
วินนิเพก, รัฐแมนิโทบา
แคลกะรี, รัฐแอลเบอร์ตา
ฝึกหัดโดย Ed Langley
Katsuji Adachi
Keith Hart
สตู ฮาร์ต
เปิดตัว 2 ตุลาคม ค.ศ. 1990
เว็บไซต์ ChrisJericho.com

คริสโตเฟอร์ "คีท" คริส เออร์วิน (อังกฤษ: Christopher Keith "Chris" Irvine) เกิดวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1970[1] เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวแคนาดา แต่เกิดที่ สหรัฐอเมริกา ปัจจุบันเซ็นสัญญาให้กับสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในนามสังเวียนมวยปล้ำมีชื่อว่า คริส เจอริโค เป็นทั้งนักร้องนำของวงฟอซซี และเป็นนักแสดงทางโทรทัศน์, ละครเวที อีกทั้งยังเป็นเจ้าของ สถานีวิทยุ และ โทรทัศน์ อีกด้วย นอกจากนี้ยังเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะนักมวยปล้ำของสมาคม WCW และ ECW และเขายังปล้ำให้กับสมาคมนานาประเทศอย่าง แคนาดา, เม็กซิโก และ ญี่ปุ่น อีกด้วย และเป็นหนึ่งในผู้แข่งขันในปี 2011 ประเภทเต้นรำในรายการ แดนซิ่งวิชเดอะสตาร์ส ซีซั่น 12[2] และได้ถูกโหวตออกในสัปดาห์ที่ 5

เนื้อหา

ประวัติในสังเวียนมวยปล้ำ [แก้]

เวิลด์เรสต์ลิงเฟดดิเรชั่น / เอ็นเตอร์เทนเมนต์ (1999 - 2005) [แก้]

ท่าเปิดตัวในยุคแรกของ คริส เจอริโค

เจอริโคได้เปิดตัวครั้งแรกใน WWF (WWE ในปัจจุบัน) เมื่อปี 1999 เจอริโคมีชื่อเสียงโด่งดังใน WWE โดยการคว้า แชมป์โลกอันดิสพิวเด็ด เป็นคนแรก และเขายังได้เป็น แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล ที่สมัยมากที่สุด ด้วยสถิติถึง 9 สมัย[3] เป็นแชมป์โลก 6 สมัย (แชมป์โลก WCW 2 สมัย, แชมป์ WWE 1 สมัย และ แชมป์โลกเฮฟวี่เวท 3 สมัย) และยังเป็น แชมป์ทริปเปิล คราวน์ คนที่ 9 และ แชมป์แกรนด์สแลม คนที่ 4 ของ WWE อีกด้วย

ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 21 เจอริโคได้เข้าร่วมปล้ำในแมตช์ มันนีอินเดอะแบงก์แลดเดอร์แมตช์ เป็นครั้งแรก โดยมี เอดจ์, คริสเตียน, คริส เบนวา, เคน และ เชลตัน เบนจามิน ร่วมในแมตช์นี้ด้วยแต่ไม่ชนะในแมตช์นี้ ในศึกรอว์ เจอริโคได้แพ้ให้กับ จอห์น ซีนา ในการชิงแชมป์ WWE ทำให้เจอริโคถูก อิริค บิสชอฟฟ์ ผู้จัดการทั่วไปของรอว์ ไล่ออกจาก WWE

เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ / ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (2007 - 2010) [แก้]

คริส เจอริโค กำลังสู้กับ ริคกี้ สตีมโบ๊ต ในศึก แบคแลช (2009)
คริส เจอริโค และ แชมป์แทคทีมยูนิฟายด์ คู่กับ บิ๊กโชว์ ในนามทีม เจอริ-โชว์

ในช่วงปลายปี 2007 เจอริโคได้กลับมาอีกครั้ง และได้เปิดศึกกับ แรนดี ออร์ตัน ในศึก อาร์มาเกดดอน (2007) เจอริโคได้ขอท้าชิงแชมป์ WWE กับ แรนดี ออร์ตัน แต่ถูก เจบีแอล ลอบทำร้าย ทำให้เจอริโคชนะฟาล์ว แต่ แรนดี ออร์ตัน ไม่เสียเข็มขัด[4] ในศึก รอยัลรัมเบิล (2008) เจอริโคได้เจอกับ เจบีแอล เพื่อล้างแค้น แต่เจอริโคถูกปรับแพ้ฟาล์ว[5]

ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 24 เจอริโคได้เข้าร่วมปล้ำในแมตช์มันนีอินเดอะแบงก์แลดเดอร์แมตช์ โดยมี ซีเอ็ม พังก์, คาร์ลิโต้, มิสเตอร์เคนเนดี, จอห์น มอร์ริสัน, เอ็มวีพี และ เชลตัน เบนจามิน ร่วมในแมทช์นี้ด้วย แต่ไม่ชนะในแมตช์นี้ ในศึก อันฟอร์กิฟเว่น (2008) เจอริโคสามารถคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวท มาได้[6] ก่อนจะเสียแชมป์ให้กับ บาติสตา ในศึก ไซเบอร์ซันเดย์ (2008) ในศึกรอว์ เจอริโคสามารถคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กลับคืนมาได้จาก บาติสตา ในแมตช์การปล้ำในกรงเหล็ก[7] ต่อมาก็เสียแชมป์ให้กับ จอห์น ซีนา ในศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2008)

เจอริโคได้รับรางวัล สแลมมีอวอร์ด ประจำปี 2008 ในฐานะเป็นซุปเปอร์สตาร์ยอดเยี่ยมแห่งปี[8] ต่อมาเจอริโคได้เข้ารอบคัดเลือกหาผู้ท่าชิงอันดับ 1 ในแมตช์การปล้ำ 3 เส้า โดยมี บาติสตา และ แรนดี ออร์ตัน ร่วมชิงด้วย เพื่อหาผู้ชนะไปชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับ จอห์น ซีนา ในศึก อาร์มาเกดดอน (2008) สุดท้ายเจอริโคก็ไม่สามารถคว้าแชมป์กลับคืนมาได้

เจอริโคได้มีเรื่องกับนักมวยปล้ำในตำนาน ได้แก่ ริคกี้ สตีมโบ๊ต, จิมมี่ สนูกก้า, รอดดี้ ไพเพอร์ และ ริก แฟลร์ จนทำให้ต้องเจอกัน ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25 โดยมี ริก แฟลร์ ยีนอยู่ข้างเวที ผลสรุปคือ เจอริโคเอาชนะตำนานทั้ง 3 คนไปได้[9] ในเดือนเมษายน เจอริโคก็ได้ถูกดราฟท์ตัวไปอยู่ที่ สแมคดาวน์[10] เจอริโคได้มีเรื่องกับ ริคกี้ สตีมโบ๊ต อีกจนทำให้ต้องเจอกัน ในศึก แบคแลช (2009) ผลปรากฏว่า เจอริโคชนะในแมตช์นี้[11]

ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2009) เจอริโคสามารถคว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล มาได้จาก เรย์ มิสเตริโอ โดยการใช้กลโกงดึงหน้ากากของ เรย์ ออกมา[12] ต่อมา ในศึก เดอะแบช (2009) เจอริโคได้เสียแชมป์คืนให้กับเรย์ ในคืนเดียวกัน เจอริโคก็สามารถคว้าแชมป์แทคทีมยูนิฟายด์ คู่กับ เอดจ์ มาได้[13] แต่ก็ครองแชมป์ได้เดือนเดียว เอดจ์ ก็มีอาการบาดเจ็บที่หัวเข่าต้องพักการปล้ำไป ส่วนเจอริโคก็พูดจาถากถาง เอดจ์ ว่าเป็นจุดอ่อนของทีม และเจอริโคก็เอา บิ๊กโชว์ มาเป็นคู่แทคทีมแทนและได้ตั้งชื่อทีมว่า เจอริ-โชว์ โดย เอดจ์ บอกกับเจอริโค ว่าถ้าเขาหายเมื่อไหร่เขาจะกลับมาแก้แค้นเจอริโค[14] ในศึก ทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2009) ทีม เจอริ-โชว์ ต้องป้องกันแชมป์แทคทีมยูนิฟายด์กับทีม ดิ-เจเรเนชั่น เอ็กซ์ (ทริปเปิล เอช กับ ชอว์น ไมเคิลส์) ในแมตช์การปล้ำ TLC Match สุดท้ายทั้งคู่ก็เสียแชมป์ให้กับทีมดิ-เจเรเนชั่น เอ็กซ์ และต้องแตกทีมกันในที่สุด

ในศึก รอยัลรัมเบิล (2010) เจอริโคได้เข้าร่วมปล้ำในแมตช์ รอยัลรัมเบิล โดยออกมาคนที่ 28 แต่ก็ไม่ได้ชนะ โดยถูกจับเหวี่ยงออกนอกเวทีโดย เอดจ์ ซึ่งกลับมาล้างแค้นเจอริโค ในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2010) เจอริโคได้เอาชนะ ดิอันเดอร์เทเกอร์, จอห์น มอร์ริสัน, อาร์-ทรูธ, ซีเอ็ม พังก์ และ เรย์ มิสเตริโอ ทำให้เจอริโคคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวท มาครองได้ ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 26 เจอริโคต้องป้องกันแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับ เอดจ์ ที่เป็นผู้ชนะในรอยัลรัมเบิล สุดท้ายเจอริโคก็สามารถป้องกันแชมป์เอาไว้ได้ แต่ว่าในศึก สแมคดาวน์ เพียง 5 วัน เอดจ์ ได้ออกมาลอบทำร้ายเจอริโค และ แจ๊ค สแวกเกอร์ ได้มาขอใช้สิทธิ์กระเป๋ามันนีอินเดอะแบงก์ ในการชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับเจอริโค ในสภาพไม่พร้อมปล้ำ ทำให้เจอริโคเสียแชมป์ให้กับสแวกเกอร์

เจอริโคก็ได้ถูกดราฟท์ตัวกลับมารอว์[15] ในศึก ซัมเมอร์สแลม (2010) เจอริโคได้ร่วมปล้ำแทคทีมกับทีม WWE โดยจับคู่กับ จอห์น ซีนา, เอดจ์, เบรต ฮาร์ต, อาร์-ทรูธ, จอห์น มอร์ริสัน และ เดอะ เกรท คาลี เพื่อล้างแค้นกลุ่ม เดอะเน็กซัส ในรูปแบบการปล้ำแทคทีม 7 ต่อ 7 แต่ เกรท คาลี ถูกลอบทำร้าย โดยกลุ่มเน็กซัส จนมาร่วมปล้ำไมได้ ทำให้ต้องหาคนมาแทน และซีนา ก็ได้เลือก แดเนียล ไบรอัน อดีตกลุ่มเน็กซัส มาร่วมทีม WWE และสามารถเอาชนะกลุ่มเน็กซัสมาได้[16] ล่าสุด เจอริโคถูกแรนดี ออร์ตัน เตะเข้าที่กะโหลกศีรษะ ทำให้เจอริโคต้องพักการปล้ำ แท้จริงแล้ว เจอริโคต้องไปทัวร์คอนเสิร์ตเป็นเวลายาวนาน จึงได้ประกาศอำลาวงการมวยปล้ำ[17]

ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (2012 - ปัจจุบัน) [แก้]

คริส เจอริโค ในศึก รอยัลรัมเบิล (2013)

เจอริโคได้กลับมาใน WWE อีกครั้ง หลังจากหายไปเป็นเวลา 1 ปีกว่า โดยกลับมาในศึกรอว์ (2 มกราคม 2012) มาถึงก็เดินขึ้นเวทีทักทายคนดูยิ้มแย้มมากขึ้นเวทีไปก็พยายามเรียกเสียงเชียร์พอจะหบิบไมค์พูด ก็ลงไปจับมือคนดูอีก 2-3 รอบจนคนดูเริ่มเงียบพอหยิบไมค์จะพูดอีกรอบ สุดท้ายเจอริโคกลับไม่พูดอะไรก็ดันปล่อยไมค์ทิ้งวิ่งวนไปรอบๆเวทีและเดินกลับไปหลังเวทีท่ามกลางเสียโห่ของคนดู ในศึกรอว์ (16 มกราคม 2012) เจอริโคได้ขึ้นปล้ำครั้งแรกหลังจากกลับมาใน WWE โดยปล้ำแทคทีม 6 คนจับคู่กับ ซีเอ็ม พังก์ และ แดเนียล ไบรอัน เจอกับ เดวิด โอทังก้า, มาร์ก เฮนรี และ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ ระหว่างการปล้ำ พังก์แทคเอาเจอริโคเข้ามาปล้ำแต่กลับไม่ปล้ำ ได้แต่ทำท่าตื่นเต้นแล้วแทคเอา แดเนียล ไบรอัน และเดินหนีกลับไปหลังเวที ในศึกรอว์ (23 มกราคม 2012) เจอริโคออกมาจัดรายการ ไฮไลท์ รีล แต่ก็ยังไม่ยอมพูดอะไร แถมวิ่งกลับไปหลังฉากไปเอาปืนลมมายิงเสื้อแจกให้แฟนๆ เจอริโคเปิดไฮไลท์ของตัวเองให้คนดูชื่นชม จากนั้นก็ยอมพูดเป็นครั้งแรกจนได้ โดยบอกว่า "วันอาทิตย์นี้ ในศึก รอยัลรัมเบิล มันจะเป็นวาระสุดท้ายของโลก"

ในศึก รอยัลรัมเบิล (2012) เจอริโคได้เข้าร่วมในแมตช์ รอยัลรัมเบิล โดยออกมาเป็นลำดับที่ 29 แต่ก็ถูกเหวี่ยงออกจากเวทีเป็นคนสุดท้ายโดย เชมัส ทำให้เจอริโคไม่ได้เป็นผู้ชนะ[18] ในศึกรอว์ (30 มกราคม 2012) เจอริโคได้มาก่อกวนการปล้ำของ ซีเอ็ม พังก์ (เจ้าของแชมป์ WWE) และ แดเนียล ไบรอัน ทำให้พังก์ถูกปรับแพ้ฟาล์ว แต่ไม่เสียแชมป์ WWE หลังแมตช์เจอริโคขึ้นมาใส่ท่า Codebreaker เล่นงานพังก์ก่อนจะเดินจากไป ต่อมา ในศึกรอว์ (6 กุมภาพันธ์ 2012) เจอริโคได้ปล้ำในแมตช์การปล้ำซิกแพ็คชาเลนซ์ หรือแมตช์การปล้ำ 6 คน โดยเจอกับ ซีเอ็ม พังก์, ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์, เดอะ มิซ, อาร์-ทรูธ และ โคฟี คิงส์ตัน สุดท้ายเจอริโคก็เป็นฝ่ายเอาชนะนักมวยปล้ำทั้ง 5 คนมาได้ ในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012) เจอริโคได้เจอกับ ซีเอ็ม พังก์, เดอะ มิซ, อาร์-ทรูธ, ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ และ โคฟี คิงส์ตัน ในแมตช์การปล้ำอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ เพื่อชิงแชมป์ WWE สุดท้าย เจอริโคต้องออกจากการแข่งขันจากการถูกพังก์เตะออกนอกกรงและหัวไปกระแทกกับกล้องนอกสนามจนกรรมการส่งสัญญาณตัว X ให้เจอริโคออกจากแมตช์ทันที[19]

เจอริโคได้เปิดศึกกับ ซีเอ็ม พังค์ ในศึกรอว์ (20 กุมภาพันธ์ 2012) เจอริโคได้เป็นผู้ชนะในแมตช์การปล้ำ แบทเทิลรอยัล ทำให้เจอริโคได้เป็นผู้ท้าชิงอันดับ 1 ในการชิงแชมป์ WWE กับ ซีเอ็ม พังก์ ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 ในศึกรอว์ (27 กุมภาพันธ์ 2012) เจอริโคได้ออกมาลอบทำร้าย ซีเอ็ม พังก์ จับสแลมใส่พื้นโลหะแล้วก็ใส่ Liontamer จนพังก์ร้องลั่นก่อนที่กรรมการจะรีบออกมาห้ามและท้าพังก์ ว่าใครคือ "สุดยอดที่สุดของโลก" ต่อมาเจอริโคได้พูดด่าถึงครอบครัวของพังก์โดยเจอริโคได้พูดด่าพ่อของพังก์ ว่าเป็นคนติดเหล้า, น้องสาวติดยา และได้พูดด่าแม่ของพังก์โดยบอกว่าพ่อแม่ของพังก์แต่งงานกันหลังจากที่คลอดพังก์เรียบร้อยแล้ว ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 เจอริโคได้ชิงแชมป์ WWE กับพังก์ โดยถ้าพังก์ถูกปรับแพ้ฟาล์วจะเสียแชมป์ให้กับเจอริโค ทันที สุดท้ายเจอริโคก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้[20] ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2012) เจอริโคได้ขอท้าชิงแชมป์ WWE กับพังก์อีกครั้ง ในแมตช์การปล้ำชิคาโกสตรีทไฟท์ สุดท้ายเจอริโคก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้[21]

ในศึก โอเวอร์เดอะลิมิต (2012) เจอริโคได้เจอกับ เชมัส, อัลเบอร์โต เดล รีโอ และ แรนดี ออร์ตัน ในแมตช์การปล้ำ 4 เส้า เพื่อชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท แต่ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้[22] ล่าสุด เจอริโคได้ก่อเหตุเตะธงชาติบราซิลในระหว่างแมตช์การปล้ำเฮาส์โชว์ที่ WWE ไปเยือนกรุงเซาเปาโล ประเทศบราซิล ทำให้ WWE ตัดสินใจสั่งแบนเจอริโคอย่างไม่มีกำหนด และต้องแถลงการขอโทษแฟนๆ ชาวบราซิลและรัฐบาลบราซิลด้วย WWE ไปทัวร์ที่เซาเปาโล เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ที่ผ่านมา เจอริโคได้แสดงความหยาบคายต่อธงชาติบราซิลในระหว่างแมตช์กับ ซีเอ็ม พังก์ ทำให้ WWE ต้องสั่งแบนอย่างไม่มีกำหนด ในระหว่างแมตช์ดังกล่าว เจอริโคเจอธงชาติบนเวที เขาจึงหยิบธงขึ้นมาเตะ ทำให้ทีมงานต้องรีบมาหยุดแมตช์และให้เจอริโคขอโทษต่อแฟนๆ ก่อนที่จะดำเนินแมตช์ต่อไป เมื่อจบแมตช์แล้วทีมงาน WWE จึงได้สั่งแบนเจอริโคอย่างไม่มีกำหนดทันที[23][24]

ในศึกรอว์ (25 มิถุนายน 2012) เจอริโคออกมาแล้วก็ไล่ จอห์น ซีนา บอกว่าคืนนี้เป็นคืนที่จะต้องต้อนรับการกลับมาของชั้นไม่ใช่ให้แกมาเล่นตลกโชว์ ซีนา บอก ตอนนี้ บิ๊กโชว์ มันกำลังคลั่งมันจะเข้าร่วมแมตช์มันนีอินเดอะแบงก์ เพราะฉะนั้นชั้นจึงขอเข้าร่วมแมตช์นี้ด้วยเพื่อหยุดยั้ง บิ๊กโชว์ เจอริโคบอกว่าแกจะเล่นบทฮีโร่ไปถึงไหนแมตช์มันนีอินเดอะแบงก์ มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ มันเป็นแมตช์ที่โหดและอาจทำให้ต้องยุติอาชีพได้เลย วิคกี เกอร์เรโร ออกมาและบอกว่าจะมีแมตช์มันนีอินเดอะแบงก์ สองแมตช์ทั้งรอว์ และ สแมคดาวน์ โดยฝั่งรอว์ จะอนุญาตให้เฉพาะอดีตแชมป์ WWE เท่านั้นที่จะมีสิทธิ์เข้าร่วมผู้ที่จะได้เข้าร่วมก็คือ บิ๊กโชว์, เคน, เจอริโค และ ซีนา ในคืนเดียวกัน เจอริโคได้เจอกับซีนา สุดท้ายเจอริโคก็ถูกปรับแพ้ฟาล์ว เพราะ บิ๊กโชว์ มาเล่นงาน ซีนา หลังแมตช์เจอริโคจ้องหน้ากับ บิ๊กโชว์ และ เจอริโคก็ลงจากเวทีเดินกลับไป[25] ในศึก มันนี่อินเดอะแบงค์ (2012) เจอริโคได้เข้าร่วมในแมตช์การปล้ำไต่บันไดคว้ากระเป๋ามันนีอินเดอะแบงก์แลดเดอร์แมตช์ ผู้ชนะจะได้เอกสารสิทธิ์ในกระเป๋าเพื่อชิงแชมป์ WWE แต่ก็ไม่สำเร็จ[26]

ในศึกรอว์ (16 กรกฎาคม 2012) เจอริโคออกมาขัดจังหวะ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ แต่ยังไม่ทันพูดอะไร ซิกก์เลอร์ก็ชิงด่าก่อนทันที ว่าชั้นได้กระเป๋ามันนีอินเดอะแบงก์ ส่วนแกน่ะไม่ได้แกไม่เคยได้มันด้วย และครั้งสุดท้ายที่แกชนะอะไรซักอย่างเนี่ยมันเมื่อไหร่กัน แกเองก็จำไม่ได้แล้วสินะผลงานของแกนับตั้งแต่แกกลับมานี่ก็บ่งบอกแล้วว่าแกน่ะมันระดับไหน ไหนล่ะสุดยอดในทุกสิ่งที่แกทำแกทำอยู่อย่างเดียวคือแพ้ เจอริโครำคาญเลยใส่ท่า Codebreaker ใส่ซิกก์เลอร์ แล้วเดินจากไป ในศึก สแมคดาวน์ (17 สิงหาคม 2012) เจอริโคได้เจอกับ อัลเบอร์โต เดล รีโอ โดยก่อนเริ่มปล้ำซิกก์เลอร์ เอากระเป๋ามันนีอินเดอะแบงก์ มาฟาดใส่หัวเจอริโค จากนั้นซิกก์เลอร์ ก็เอารถชั้นวางของมาชนซ้ำอีกจนเจอริโคบาดเจ็บที่ท้อง แต่ก็ยังออกมาปล้ำได้แบบฝืนๆ แล้วก็โดนเดล รีโอจ้องเล่นงานซ้ำๆ เจอริโคยังอุตส่าห์หาโอกาสใช้ Walls of Jericho ได้ แต่เดล รีโอก็ถีบเจอริโค จนหลุด แล้วซิกก์เลอร์ ยังมาดึงเชือกให้เจอริโค ตกเวทีไปอีก ซิกก์เลอร์จับเจอริโค เหวี่ยงกลับขึ้นเวทีไปให้เดล รีโอ ใช้ท่า Enzuigiri จับกดเอาชนะไป หลังแมตช์ เดล รีโอ จับ เจอริโค มาใส่ Cross ArmBreaker โดยที่ซิกก์เลอร์ขึ้นมาหัวเราะเยาะเย้ย แต่ เชมัส ออกมาช่วยไล่ เดล รีโอกับซิกก์เลอร์ไป ในศึก ซัมเมอร์สแลม (2012) เจอริโคได้เจอกับซิกก์เลอร์ สุดท้ายเจอริโคก็เป็นฝ่ายชนะมาได้[27] ในศึกรอว์ (20 สิงหาคม 2012) เจอริโคได้เจอกับซิกก์เลอร์ โดย เอเจลี ผู้จัดการทั่วไปของรอว์ ได้มีข้อแม้ว่าถ้า เจอริโคแพ้จะต้องถูกไล่ออกจาก WWE และถ้า ซิกก์เลอร์แพ้ก็จะเสียกระเป๋ามันนีอินเดอะแบงก์ ให้กับเจอริโค[28] สุดท้ายเจอริโคก็เป็นฝ่ายแพ้ให้กับซิกก์เลอร์ ทำให้เจอริโคต้องถูกไล่ออกจาก WWE ซึ่งแท้จริงแล้ว เจอริโคจะต้องไปร่วมทัวร์กับวงฟอซซี หลังแมตช์ เจอริโคเอากระเป๋ามันนีอินเดอะแบงก์ มากระทุ้งใส่ท้องและตีใส่หลังของซิกก์เลอร์ และปิดท้ายด้วยท่า Codebreaker จากนั้นเจอริโคก็ได้อำลาแฟนๆ ในสนามก่อนจากไป[29]

ในศึก รอยัลรัมเบิล (2013) เจอริโคได้เซอไพรส์แฟนๆ โดยมาขึ้นปล้ำในแมตช์ รอยัลรัมเบิล โดยออกมาเป็นคนที่ 2 ต่อจากซิกก์เลอร์ ที่ออกมาเป็นคนที่ 1 สุดท้ายเจอริโคถูกกำจัดโดยซิกก์เลอร์ ในศึกรอว์ คืนวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 2013 ฟันดังโก เปิดตัวออกมา แต่เจอริโควิ่งออกมาอัดฟันดังโก ทำให้ฟันดังโกหนีไป ซิกก์เลอร์ออกมาเพื่อปล้ำแมตช์กับเจอริโค และเจอริโคก็เอาชนะไปได้ หลังแมตช์ บิ๊ก อี แลงสตัน ลอบทำร้ายเจอริโค แล้วจับใส่ท่าไม้ตายซ้ำอีก ฟันดังโกออกมาต่อยเจอริโคซ้ำอีกเป็นชุด ต่อด้วยท่าไม้ตาย Diving Legdrop ในคืนเดียวกันเจอริโคให้สัมภาษณ์ว่าเขาไปคุยกับ วิคกี เกอร์เรโร มาแล้ว และขอให้จัดแมตช์เจอกับฟันดังโก ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 29[30] สุดท้ายเจอริโคก็แพ้ไป[31]

ผลงานอื่นๆ [แก้]

คริส เจอริโค
Chris Jericho Fozzy.JPG
คริส เจอริโค บนเวทีคอนเสิร์ตกับวง ฟอซซี ในปี ค.ศ. 2011
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด คริสโตเฟอร์ คีท เออร์วิน
ฉายา Moongoose McQueen
วันเกิด 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1970 (42 ปี)
แหล่งกำเนิด Manhasset, รัฐนิวยอร์ก, U.S.
แนวเพลง เฮฟวีเมทัล, ฮาร์ดร็อก, แกลมเมทัล
อาชีพ นักดนตรี, นักแต่งเพลง, นักแสดง
เครื่องดนตรี ร้อง, เบส, เปียโน
ปี 1999 - ปัจจุบัน
ค่าย Megaforce, ASH, Riot Entertainment, Century Media
ส่วนเกี่ยวข้อง ฟอซซี
เว็บไซต์ chrisjericho.com

คริส เจอริโค ยังมีผลงานอื่นๆ ดังนี้

ผลงานเพลง [แก้]

ดูเพิ่มที่ ฟอซซี
"Enemy" by Fozzy (2005)
Sample from "Enemy" โดย ฟอซซี, featuring Chris Jericho on vocals.
ฟังไฟล์นี้ไม่ได้ ให้ดูหน้าช่วยเหลือ

แดนซิ่งวิชเดอะสตาร์ส [แก้]

สัปดาห์ # เต้นรำ/เพลง/นักดนตรี คะแนน ผลการตัดสิน
Inaba Goodman Tonioli
1 Cha-Cha-Cha/"Should I Stay or Should I Go" 7 6 6 ไม่ถูกโหวตออก
2 Quickstep/"I Got Rhythm" 8 7 8 Safe
3 Rumba/"Let It Be" 7 7 7 Last To Be Called Safe
4 Paso Doble/"In the Hall of the Mountain King" 8 7 8 Safe
5 Viennese Waltz/"America The Beautiful" 9 8 9 Last To Be Called Safe
6 Tango/"Don't Stop Believin" 7 8 7 ถูกโหวตออก

ผลงานแสดง [แก้]

ภาพยนตร์
ปี เรื่อง รับบท หมายเหตุ
2006 Android Apocalypse TeeDee TV film
2009 Albino Farm Levi Direct-to-video film
2009 Bloodstained Memoirs Himself Documentary
2010 MacGruber Frank Korver Theatrical film
โทรทัศน์
ปี เรื่อง รับบท หมายเหตุ
2008 Redemption Song Himself Reality series; host
2009 Aaron Stone Billy Cobb "Xero Control" (season 1: episode 11)
2009 Z Rock Himself "Z Wrestler" (season 2: episode 6)
2010 Downfall Himself Host; 5 episodes
2011 Dancing with the Stars Himself Reality series; season 12 contestant
2011 Cubed Himself

เกี่ยวกับมวยปล้ำ [แก้]

คริส เจอริโค เล่นงาน ซีเอ็ม พังค์ ด้วยท่า Walls of Jericho
คริส เจอริโค เล่นงาน บาติสต้า ด้วยท่า Codebreaker
คริส เจอริโค เล่นงาน เคิร์ต แองเกิล ด้วยท่า Lionsault
  • ท่าไม้ตาย
    • Breakdown (Full nelson facebuster) – 2001 – 2002
    • Codebreaker (Double knee facebreaker, sometimes while springboarding) – 2007 – ปัจจุบัน
    • Lionsault (Springboard moonsault)
    • Liontamer (Boston crab with a knee pressed into the opponent's back or neck)
    • Walls of Jericho / Lion Tamer (Elevated Boston crab sometimes with a knee to the opponent's back or neck)
  • ท่าเอกลักษณ์
    • Backbreaker submission
    • Backhand chop
    • Double underhook transitioned into either a backbreaker or a powerbomb
    • Diving European uppercut
    • Flashback (Sleeper slam, sometimes to an oncoming opponent)
    • Flying forearm smash
    • Jericho Spike (Hurricanrana)
    • Missile dropkick
    • One-handed bulldog
    • Running back elbow, sometimes while performing a corkscrew
    • Multiple suplex variations
      • German
      • Gutwrench
      • Tiger
      • Vertical
    • Schoolboy
    • Scoop slam
    • Spinning wheel kick
    • Springboard dropkick to an opponent on the ring apron
    • Springboard plancha
    • Standing, leg-feed, or running enzuigiri
    • Stepping on the opponent's chest with one foot in a pinning attempt, with theatrics
    • Triple powerbomb usually to a lighter opponent
  • ฉายาและชื่ออื่นๆ
    • "Y2J"
    • "The Ayatollah of Rock 'n' Rolla"
    • "Lionheart"
    • "The King of the World"
    • "The Real Face of SmackDown"
    • "The Best In The World At What He Does"
    • "The Manitoban Jet"
    • "The Mental Mastermind"
    • "The First Undisputed Champion"
    • "Mr. Vocabulary"
    • "The Man of 1004 Holds"
    • "The Millennium Man"
  • เพลงเปิดตัว
    • "Rock America" โดย Danger Danger (SMW)
    • "Thunder Kiss '65" โดย White Zombie (WAR)
    • "Soul-Crusher" โดย White Zombie (ECW)
    • "Electric Head, Pt. 2 (The Ecstasy)" โดย White Zombie (ECW)
    • "All The Days" (instrumental) (WCW) performed โดย Mammoth และ composed โดย John McCoy และ Nicky Moore
    • "California Sun" (WCW)
    • "One Crazed Anarchist" โดย Grunge City from the Aircraft Music Library (A generic instrumental of "Even Flow" โดย Pearl Jam) (WCW)
    • "King of My World" performed โดย Saliva and composed โดย Jim Johnston (WWE;2002)
    • "Don't You Wish You Were Me?" โดย Fozzy (WWE;2005)
    • "Break The Walls Down" performed โดย Adam Morenoff และ composed โดย Jim Johnston และ Adam Morenoff (WWF/E)
    • "Crank the Walls Down" โดย Maylene & The Sons of Disaster (ใช้เพลงคู่กับ บิ๊กโชว์)

ผลงานทั้งหมด [แก้]

คริส เจอริโค กับ แชมป์โลกเฮฟวี่เวท
คริส เจอริโค กับ แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล
คริส เจอริโค กับ แชมป์แทคทีมยูนิฟายด์
  • Canadian Rocky Mountain Wrestling
    • CRMW Heavyweight Championship (1 time)
    • CRMW North American Tag Team Championship (2 times) - with Lance Storm
  • Consejo Mundial de Lucha Libre
    • NWA World Middleweight Championship (1 time)[32]
  • Extreme Championship Wrestling
    • ECW World Television Championship (1 time)[33]
  • Pro Wrestling Illustrated
    • PWI Comeback of the Year (2008)[34]
    • PWI Feud of the Year (2008) vs. Shawn Michaels
    • PWI Most Hated Wrestler of the Year (2002, 2008)[35]
    • PWI ranked him #2 of the 500 best singles wrestlers in the PWI 500 in 2009[36]
    • PWI ranked him #109 of the top 500 singles wrestlers of the "PWI Years" in 2003[37]
  • World Championship Wrestling
    • WCW Cruiserweight Championship (4 times)[38]
    • WCW World Television Championship (1 time)[39]
  • World Wrestling Federation / World Wrestling Entertainment
    • Undisputed WWF Championship (1 times)[40]
    • World Heavyweight Championship (3 times) [41][42]
    • WCW/World Championship (2 times)[43]
    • WWF/E Intercontinental Championship (9 times)[44]
    • WWF/E World Tag Team Championship (5 times) – with Chris Benoit (1), The Rock (1), Christian (1), Edge (1), and The Big Show (1)[45]
    • WWE Tag Team Championship (2 times) – with Edge (1) and The Big Show (1)[46]
    • WWF European Championship (1 time)[47]
    • WWF Hardcore Championship (1 time)[48]
    • Ninth Triple Crown Champion
    • Fourth Grand Slam Champion
    • สแลมมีอวอร์ด for Superstar of the Year (2008)[49]
    • Slammy Award for Tag Team of the Year (2009) – with The Big Show
  • Wrestle Association "R"
    • WAR International Junior Heavyweight Championship (1 time)[50]
    • WAR International Junior Heavyweight Tag Team Championship (1 time)[51] – with Gedo
  • World Wrestling Association
    • WWA World Tag Team Championship (1 time) – with El Dandy
  • Wrestling Observer Newsletter
    • Best on Interviews (2003, 2008, 2009)
    • Best on Interviews of the Decade (2000–2009)[52]
    • Feud of the Year (2008) vs. Shawn Michaels
    • Match of the Year (2008) vs. Shawn Michaels in a Ladder match at No Mercy
    • Most Underrated Wrestler (1999, 2000)
    • Readers' Favorite Wrestler (1999)
    • Wrestler of the Year (2008, 2009)
    • Wrestling Observer Newsletter Hall of Fame (Class of 2010)

แมตช์ที่มีสิ่งต่างๆ เป็นเดิมพัน [แก้]

สิ่งที่เดิมพัน ผู้ชนะ ผู้แพ้ สถานที่ วันที่ หมายเหตุ
ผม Corazón de León Cro-Magnon เม็กซิโกซิตี, เม็กซิโก 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1993
หน้ากาก คริส เจอริโค คูเบนตุด เกร์เรรา แดลีซิตี, แคลิฟอร์เนีย 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1998 แมตช์ หน้ากาก ปะทะ ตำแหน่งแชมป์ ใน ซูเปอร์บรอว์ล VIII
ผม คริส เจอริโค เควิน แนช แกรนด์ แรปพิดส์, มิชิแกน 18 สิงหาคม ค.ศ. 2003 แมตช์ ผม ปะทะ ผม ใน รอว์
ตำแหน่งแชมป์ เรย์ มิสเตริโอ คริส เจอริโค แซคราเมนโต (รัฐแคลิฟอร์เนีย) 28 มิถุนายน ค.ศ. 2009 แมตช์ หน้ากาก ปะทะ ตำแหน่งแชมป์ ใน เดอะแบช

ดูเพิ่ม [แก้]

อ้างอิง [แก้]

  1. ↑ 1.0 1.1 John, Milner; Richarad Kamen. "Chris Jericho Bio". SLAM Wrestling. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2009-07-21. 
  2. ↑ "Ministry of Gossip". Los Angeles Times. 
  3. ↑ "WWE Profile". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2010-10-24. 
  4. ↑ "WWE Armageddon 2007". PWWEW.net. สืบค้นเมื่อ 2008-06-15. 
  5. ↑ Plummer, Dale; Tylwalk, Nick (2008-01-28). "Cena wins Rumble in surprise return". SLAM! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2008-06-15. 
  6. ↑ Tello, Craig (2008-09-07). "Worst night, best night". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-09-08. 
  7. ↑ "Ch-ch-ch-ch-changes". World Wrestling Entertainment. 2008-11-04. สืบค้นเมื่อ 2008-11-04. 
  8. ↑ "2008 Slammy Awards". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-12-16. 
  9. ↑ Plummer, Dale (2009-04-06). "WrestleMania 25: HBK-Undertaker steals the show". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2009-04-06. 
  10. ↑ Plummer, Dale (2009-04-14). "RAW: Drafting a fresh start for the WWE". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2009-04-14. 
  11. ↑ Vermillion, James (2009-04-26). "Results:Consider “The Dragon” slain". 
  12. ↑ Burdick, Michael (2009-06-07). "Results: Dethroned in disgrace". 
  13. ↑ Elliot, Brian. "Mysterio & Jericho save The Bash from wash-out". Slam Wrestling. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2009-08-31. 
  14. ↑ Sitterson, Aubrey (2009-07-13). "Lean, Green hosting machine". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2009-08-31. 
  15. ↑ "Mix & matches". World Wrestling Entertainment. 2010-04-26. สืบค้นเมื่อ 2010-04-26. 
  16. ↑ "Nexus or against us?". World Wrestling Entertainment. 2010-07-19. สืบค้นเมื่อ 2010-07-19. 
  17. ↑ Caldwell, James (2010-09-27). "Caldwell's WWE Raw results 9/27: Complete "virtual time" coverage of Raw le ading to Hell in a Cell PPV - Randy Orton vs. Chris Jericho". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2011-02-18. 
  18. ↑ Caldwell, James. "Caldwell's WWE Royal Rumble report 1/29: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV - Rumble match, Punk-Ziggler, Cena-Kane, steel cage". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 30 January 2012. 
  19. ↑ "WWE Elimination Chamber 2012 Highlights: Chris Jericho's Injury Bad News for WWE". 
  20. ↑ Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE WRESTLEMANIA 28 PPV REPORT 4/1: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV - Rock-Cena, Taker-Hunter, Punk-Jericho". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2 April 2012. 
  21. ↑ Meltzer, Dave. "WWE Extreme Rules live coverage from Chicago". Wrestling Observer. สืบค้นเมื่อ 29 April 2012. 
  22. ↑ Meltzer, Dave (2012-05-20). "WWE Over the Limit live coverage from Raleigh". Wrestling Observer Newsletter. สืบค้นเมื่อ 2012-05-21. 
  23. ↑ TMZ staff (24 May 2012). "WWE Star Chris Jericho Suspended for Denigrating Brazilian Flag". TMZ.com. สืบค้นเมื่อ 25 May 2012. 
  24. ↑ WWE (25 May 2012). "Chris Jericho Suspended". สืบค้นเมื่อ 25 May 2012. 
  25. ↑ "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 6/25: Ongoing "virtual-time" coverage of live Raw #995 - Cena vs. Jericho, MITB hype". 
  26. ↑ Money in the Bank Ladder Match for a WWE Championship Contract, WWE, สืบค้นเมื่อ 2012-06-25 
  27. ↑ "Chris Jericho def. Dolph Ziggler". WWE. 2012-08-19. สืบค้นเมื่อ 2012-08-19. 
  28. ↑ "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 8/20: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - Punk-Cena, Lesnar opens show, Triple H "speculation," Jericho farewell". 
  29. ↑ "Raw update - Jericho written off TV". 
  30. ↑ "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 3/25: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - Rock returns for Q&A debate with Cena, Hunter punts Barrett, latest WM29 hype". 
  31. ↑ "CALDWELL'S WWE WRESTLEMANIA 29 PPV RESULTS: Complete "virtual-time" coverage of live PPV from MetLife Stadium - Rock-Cena II, Taker-Punk, Lesnar-Hunter, more". 
  32. ↑ "NWA World Middleweight Championship history". 
  33. ↑ "ECW World Television Championship history". 
  34. ↑ Pro Wrestling Illustrated 30 (3): 76–77. 2009. 
  35. ↑ "Pro Wrestling Illustrated Award Winners - Most Hated Wrestler of the Year". Wrestling Information Archive. สืบค้นเมื่อ 2008-05-05. 
  36. ↑ "Pro Wrestling Illustrated (PWI) 500 for 2009". Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ 2010-09-10. 
  37. ↑ "Pro Wrestling Illustrated's Top 500 Wrestlers of the PWI Years". Wrestling Information Archive. Archived from the original on July 7, 2011. สืบค้นเมื่อ 2010-09-15. 
  38. ↑ "WWE Cruiserweight Championship history". 
  39. ↑ "WCW World Television Championship history". 
  40. ↑ "WWE Championship history". 
  41. ↑ "Jericho's first World Heavyweight Championship reign". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-09-08. 
  42. ↑ "Jericho's second World Heavyweight Championship reign". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2009-03-23. 
  43. ↑ "WCW World Heavyweight Championship history". 
  44. ↑ "WWE Intercontinental Championship history". 
  45. ↑ "World Tag Team Championship history". 
  46. ↑ "WWE Tag Team Championship history". 
  47. ↑ "WWE European Championship history". 
  48. ↑ "WWE Hardcore Championship history". 
  49. ↑ "2008 Slammy Awards". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-12-16. 
  50. ↑ "WAR International Junior Heavyweight Championship history". 
  51. ↑ "WAR International Junior Heavyweight Tag Team Title history". Wrestling-titles.com. สืบค้นเมื่อ 2009-03-04. 
  52. ↑ Beltrán, William (2010-08-03). "Según el Wrestling Observer… ¿Quiénes son los mejores los mejores de la década?" (ใน Spanish). SuperLuchas Magazine. สืบค้นเมื่อ 2010-08-05. 

แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]

คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ:
คริส เจอริโค
ดึงข้อมูลจาก "http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=คริส_เจอริโค&oldid=4922510".