ราชอาณาจักรซัคเซิน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก ราชอาณาจักรแซกโซนี)
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ อาณาจักรเลือกตั้งแห่งซัคเซิน
ระวังสับสนกับ ดัชชีซัคเซิน
ราชอาณาจักรซัคเซิน
Königreich Sachsen
ราชอาณาจักร

ค.ศ. 1806ค.ศ. 1918
ธงชาติ ตราแผ่นดิน
เพลงชาติ
Sachsen Hymne
ราชอาณาจักรซัคเซินภายในจักรวรรดิเยอรมัน
เมืองหลวง เดรสเดิน
ภาษา ภาษาเยอรมัน
รัฐบาล ราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ
พระเจ้าแผ่นดินแห่งซัคเซิน
 -  ค.ศ. 1806-1827 ฟรีดิช ออกัสตัสที่ 1 (องค์แรก)
 -  ค.ศ. 1904-1918 ฟรีดิช ออกัสตัสที่ 3 (องค์สุดท้าย)
ประวัติศาสตร์
 -  สถาปนา ค.ศ. 1806
 -  การรวมตัวของสาธารณรัฐไวมาร์ ค.ศ. 1918
พื้นที่
 -  ค.ศ. 1910 14,993 ตร.กม. (5,789 ตารางไมล์)
ประชากร
 -  ค.ศ. 1910 ประมาณการ 4,806,661 
     ความหนาแน่น 320.6 คน/ตร.กม.  (830.3 คน/ตารางไมล์)
ราชอาณาจักรซัคเซิน ในปี ค.ศ. 1900

ราชอาณาจักรซัคเซิน เยอรมัน: Königreich Sachsen) หรือ ราชอาณาจักรแซกโซนี (อังกฤษ: Kingdom of Saxony) เป็นราชอาณาจักรตั้งอยู่ในบริเวณตะวันตกเฉียงเหนือของสาธารณรัฐเช็กในปัจจุบันระหว่างปี ค.ศ. 1806 ถึงปี ค.ศ. 1918 โดยมีพระเจ้าฟรีดิช ออกัสตัสที่ 1 แห่งซัคเซินแห่งราชวงศ์เวททินเป็นกษัตริย์องค์แรก และพระเจ้าฟรีดิช ออกัสตัสที่ 3 แห่งซัคเซินแห่งราชวงศ์เวททินเป็นกษัตริย์องค์สุดท้าย ราชอาณาจักรซัคเซินเป็นราชรัฐอิสระหลังสมัยนโปเลียนและเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิเยอรมันตั้งแต่ปี ค.ศ. 1871 ก่อนที่จะถูกกลืนเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐไวมาร์ในปี ค.ศ. 1918 หลังสงครามโลกครั้งที่ 1 เมืองหลวงตั้งอยู่ที่เดรสเดิน ในปัจจุบันราชอาณาจักรซัคเซินคือเสรีรัฐซัคเซินของประเทศเยอรมนี

สมัยนโปเลียนและสหพันธ์รัฐเยอรมัน[แก้]

ก่อนปี ค.ศ. 1806 ซัคเซินเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ จักรวรรดิที่มีอายุพันปีที่พยายามรวมตัวกันเป็นอาณาจักรที่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันแต่กลับกลายมาเป็นรัฐที่แตกแยกกันออกไป ในฐานะนครรัฐอิเล็กเทอเรต (electorate) เจ้าผู้ครองซัคเซินจึงมีตำแหน่งเป็นเจ้าชายผู้มีสิทธิเลือกตั้ง (prince-elector) จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เป็นเวลาหลายร้อยปี เมื่อจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ถูกยุบเลิกหลังจากการพ่ายแพ้ของสมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ต่อจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศสในยุทธการที่เอาสเตอร์ลิทซ์ (Battle of Austerlitz) อิเล็กเทอเรตซัคเซินก็ได้รับเลื่อนขึ้นเป็นราชอาณาจักรอิสระโดยการสนับสนุนของฝรั่งเศสประเทศมหาอำนาจของยุโรปในเวลานั้น เจ้าชายอีเล็คเตอร์องค์สุดท้ายของซัคเซินก็ได้เป็นพระเจ้าเฟรดริค ออกัสตัสที่ 1 แห่งซัคเซิน

หลังจากการพ่ายแพ้ของราชอาณาจักรปรัสเซียพันธมิตรของซัคเซินในยุทธการที่เยนาในปี ค.ศ. 1806 ซัคเซินเข้าร่วมสมาพันธรัฐแห่งแม่น้ำไรน์ จนกระทั่งสมาพันธรัฐถูกยุบเลิกในปี ค.ศ. 1813 เมี่อนโปเลียนพ่ายแพ้ในศึกไลพ์ซิจ หลังสงครามซึ่งซัคเซินเกือบจะเป็นรัฐเยอรมันรัฐเดียวที่ต่อสู้ร่วมกับฝรั่งเศส พระเจ้าฟรีดิช ออกัสตัสถูกบังคับให้สละราชสมบัติโดยพันธมิตร และยกซัคเซินให้รัสเซียยึดครองและบริหาร การกระทำเช่นนี้อาจจะเป็นเพราะปรัสเซียต้องการที่จะยึดครองซัคเซินมากกว่าที่จะเป็นการลงโทษพระเจ้าฟรีดริช ออกัสตัส อนาคตของซัคเซินจึงมีส่วนสำคัญในการประชุมใหญ่แห่งเวียนนา (Congress of Vienna) ผลสุดท้าย ร้อยละ 40 ของอาณาจักรรวมทั้งวิทเทนบูร์กซึ่งส่วนสำคัญทางประวัติศาสตร์ที่เป็นที่เกิดของการปฏิรูปศาสนาของนิกายโปรเตสแตนต์ถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรปรัสเซีย แต่ฟรีดริช ออกัสตัสได้รับการสถาปนาคืนเป็นผู้ครองซัคเซินตามเดิม ซึ่งยังรวมทั้งเมืองเดรสเดินและไลพ์ซิจ ราชอาณาจักรรวมตัวกับสมาพันธรัฐเยอรมัน (German Confederation) ซึ่งเป็นสมาพันธรัฐใหม่ของกลุ่มนครรัฐเยอรมันแทนที่ก่อตั้งขึ้นแทนที่จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

สงครามออสเตรีย-ปรัสเซียและจักรวรรดิเยอรมัน[แก้]

ในปี ค.ศ. 1866 ระหว่างสงครามออสเตรีย-ปรัสเซีย ซัคเซินเป็นพันธมิตรกับออสเตรียที่นำกองกำลังจากแนวซัคเซินเข้าช่วยออสเตรียที่โบฮีเมีย การช่วยเหลือครั้งนี้ทำให้ซัคเซินรอดจากการยึดครองของปรัสเซียเช่นนครรัฐทางเหนือของเยอรมนีเช่นราชอาณาจักรฮาโนเวอร์ หลังสงคราม ออสเตรียสนับสนุนมิให้ปร้สเซียยึดครองซัคเซินซึ่งปรัสเซียก็ยินยอม แต่อย่างไรก็ตามซัคเซินก็เข้าร่วมในสมาพันธรัฐเยอรมันเหนือนำโดยปรัสเซียในปีต่อมา เมื่อปรัสเซียได้รับชัยชนะต่อฝรั่งเศสในสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย ในปี ค.ศ. 1871 สมาชิกในสมาพันธรัฐถูกรวมกันเป็นจักรวรรดิเยอรมันโดยออทโท ฟอน บิสมาร์คโดยมีพระเจ้าวิลเฮล์มที่ 1 แห่งปรัสเซียเป็นจักรพรรดิองค์แรก การรวมตัวครั้งนี้ทำให้พระเจ้าจอห์นที่ 1 แห่งซัคเซินกลายเป็นเจ้าผู้ครองอาณาจักรระดับรองซึ่งมีอำนาจเฉพาะบางส่วนเช่นการสร้างสัมพันธไมตรีกับรัฐอื่น ๆ

การสิ้นสุดของอาณาจักร[แก้]

พระนัดดาจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 1 แห่งจักรวรรดิเยอรมนี จักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี สละราชสมบัติใน ปี ค.ศ. 1918 เมื่อจักรวรรดิเยอรมนีพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่ 1 ติดตามด้วยการสละราชสมบัติของพระเจ้าฟรีดิชออกัสตัสที่ 3 แห่งซัคเซิน ซึ่งทำให้ซัคเซินกลายเป็นเสรีรัฐซัคเซิน ภายในสาธารณรัฐไวมาร์ที่เพิ่งก่อตั้งขึ้น ดังนั้นจึงเป็นการสิ้นสุดของราชอาณาจักรซัคเซินอย่างเป็นทางการ

ดูเพิ่ม[แก้]