ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน
ก่อตั้ง พ.ศ. 2539
ภูมิภาค อาเซียน (เอเอฟเอฟ)
จำนวนทีม 8 (รอบสุดท้าย)
ทีมชนะล่าสุด ธงชาติไทย ไทย ชนะครั้งที่ 5
ทีมที่ประสบความสำเร็จที่สุด ธงชาติไทย ไทย
(ชนะ 5 ครั้ง)
เว็บไซต์ affsuzukicup.com
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2018

ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน (ASEAN Football Championship - ชื่อเดิม ไทเกอร์คัพ) หรือ เอเอฟเอฟ ซูซูกิ คัพ (AFF Suzuki Cup) หรือเรียกย่อกันว่า อาเซียนคัพ เป็นการแข่งขันฟุตบอลระหว่างประเทศในภูมิภาคอาเซียน จัดขึ้นทุก ๆ 2 ปี โดย สหพันธ์ฟุตบอลอาเซียน หรือ เอเอฟเอฟ (ASEAN Football Federation - AFF) เริ่มการแข่งขันครั้งแรกในปี พ.ศ. 2539 (ค.ศ. 1996) ภายใต้ชื่อไทเกอร์คัพ เนื่องจากมีผู้สนับสนุนหลักคือเบียร์ไทเกอร์ จากประเทศสิงคโปร์ ภายหลังเมื่อเบียร์ไทเกอร์ได้ยกเลิกการสนับสนุน จึงเปลี่ยนชื่อจากไทเกอร์คัพเป็นอาเซียนฟุตบอลแชมเปียนชิพ แต่เปลี่ยนชื่อได้แค่ปีเดียวก็มีซูซูกิเข้ามาเป็นผู้สนับสนุนใหม่ จึงเปลี่ยนชื่อเป็น เอเอฟเอฟ ซูซูกิ คัพ สืบมาจนถึงปัจจุบัน

ผู้ชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียนทั้ง 11 ครั้งนั้นมีผู้ชนะเลิศเพียง 4 ชาติคือ ไทย 5 ครั้ง สิงคโปร์ 4 ครั้ง มาเลเซียและเวียดนามประเทศละ 1 ครั้ง

ผู้สนับสนุน[แก้]

แลกาแดร์ สปอร์ตเป็นผู้มีส่วนร่วมในการสนับสนุนด้านสินค้าทางกีฬา สื่อและอื่น ๆ ตั้งแต่ปี 1996

ส่วนผู้สนับสนุนหลักใน 1996 ถึง 2006 คือเบียร์ไทเกอร์หลังจากนั้นในปี 2008 ซูซูกิได้เข้ามาเป็นผู้สนับสนุนต่อจนถึงปัจจุบัน[1]

ผลการแข่งขัน[แก้]

ปี เจ้าภาพ นัดชิงชนะเลิศ นัดชิงอันดับ 3
ชนะเลิศ ผลการแข่งขัน รองชนะเลิศ อันดับที่ 3 ผลการแข่งขัน อันดับที่ 4
1996 สิงคโปร์
ไทย
1–0
มาเลเซีย

เวียดนาม
3–2
อินโดนีเซีย
1998 เวียดนาม
สิงคโปร์
1–0
เวียดนาม

อินโดนีเซีย
3–3 เวลาปกติ
(5–4) ลูกโทษ

ไทย
2000 ไทย
ไทย
4–1
อินโดนีเซีย

มาเลเซีย
3–0
เวียดนาม
2002 สิงคโปร์
อินโดนีเซีย

ไทย
2–2 เวลาปกติ
(4–2) ลูกโทษ

อินโดนีเซีย

เวียดนาม
2–1
มาเลเซีย

ตั้งแต่ปี 2004 การแข่งขันรอบแพ้คัดออกใช้ระบบ 2 เลกโดยผลัดกันเป็นเหย้า - เยือน

ปี เจ้าภาพ นัดชิงชนะเลิศ นัดชิงอันดับ 3
ชนะเลิศ ผลการแข่งขัน รองชนะเลิศ อันดับที่ 3 ผลการแข่งขัน อันดับที่ 4
2004 มาเลเซีย
เวียดนาม

สิงคโปร์
3–1
2–1

อินโดนีเซีย

มาเลเซีย
2–1
พม่า
ผลการแข่งขันร่วม 5–2

ตั้งแต่ปี 2007 ได้ยกเลิกการแข่งขันนัดชิงที่ 3 โดยจะเรียงผู้ผ่านเข้ารอบตามลำดับตัวอักษร จนในปี 2010 ได้เริ่มใช้กฎประตูทีมเยือนแทน

ปี เจ้าภาพ นัดชิงชนะเลิศ รอบก่อนชิงชนะเลิศ
ชนะเลิศ ผลการแข่งขัน รองชนะเลิศ
2007 ไทย
สิงคโปร์

สิงคโปร์
2–1
1–1

ไทย
ธงชาติมาเลเซีย มาเลเซีย และ ธงชาติเวียดนาม เวียดนาม
ผลการแข่งขันร่วม 3–2
2008 ไทย
อินโดนีเซีย

เวียดนาม
2–1
1–1

ไทย
ธงชาติอินโดนีเซีย อินโดนีเซีย และ ธงชาติสิงคโปร์ สิงคโปร์
ผลการแข่งขันร่วม 3–2
2010 อินโดนีเซีย
เวียดนาม

มาเลเซีย
3–0
1–2

อินโดนีเซีย
Flag of the Philippines ฟิลิปปินส์ และ ธงชาติเวียดนาม เวียดนาม
ผลการแข่งขันร่วม 4–2
2012 มาเลเซีย
ไทย

สิงคโปร์
3–1
0–1

ไทย
ธงชาติมาเลเซีย มาเลเซีย และ Flag of the Philippines ฟิลิปปินส์
ผลการแข่งขันร่วม 3–2
2014 เวียดนาม
สิงคโปร์

ไทย
2–0
2–3

มาเลเซีย
Flag of the Philippines ฟิลิปปินส์ และ ธงชาติเวียดนาม เวียดนาม
ผลการแข่งขันร่วม 4–3
2016 พม่า
ฟิลิปปินส์

ไทย
1–2
2–0

อินโดนีเซีย
ธงชาติประเทศพม่า พม่า และ ธงชาติเวียดนาม เวียดนาม
ผลการแข่งขันร่วม 3–2

การแข่งขันปี 2018 ได้ปรับรูปแบบการแข่งขันใหม่คือ ทีมอันดับที่ 1 - 9 ที่จะไปรออยู่ในรอบแบ่งกลุ่มโดยอัตโนมัติส่วน 2 ทีมในอันดับสุดท้ายตามการจัดอันดับของการแข่งขันเมื่อปี 2016 มาแข่งกันก่อนในรอบคัดเลือกแบบ เหย้า – เยือนเพื่อหาตัวแทนให้ครบ 10 ทีมจากนั้นก็แบ่งเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 5 ทีม แต่ละทีมจะได้เล่นเป็นทีมเหย้า 2 นัดและเยือนอีก 2 นัด[2]

ปี นัดชิงชนะเลิศ รอบก่อนชิงชนะเลิศ
ชนะเลิศ ผลการแข่งขัน รองชนะเลิศ
2018 Flag of the Philippines ฟิลิปปินส์ และ ธงชาติไทย ไทย

ความสำเร็จในการแข่งขัน[แก้]

ทีม 1996 1998 2000 2002 2004 2007 2008 2010 2012 2014 2016 2018 Total
ธงชาติบรูไน บรูไน GS × × × × 1
ธงชาติประเทศกัมพูชา กัมพูชา GS GS GS GS GS GS GS 7
ธงชาติอินโดนีเซีย อินโดนีเซีย 4th 3rd 2nd 2nd 2nd GS SF 2nd GS GS 2nd GS 12
ธงชาติลาว ลาว GS GS GS GS GS GS GS GS GS GS GS 11
ธงชาติมาเลเซีย มาเลเซีย 2nd GS 3rd 4th 3rd SF GS 1st SF 2nd GS q 12
ธงชาติประเทศพม่า พม่า GS GS GS GS 4th GS GS GS GS GS SF GS 12
Flag of the Philippines ฟิลิปปินส์ GS GS GS GS GS GS SF SF SF GS SF 11
ธงชาติสิงคโปร์ สิงคโปร์ GS 1st GS GS 1st 1st SF GS 1st GS GS GS 12
ธงชาติไทย ไทย 1st 4th 1st 1st GS 2nd 2nd GS 2nd 1st 1st SF​ 12
ธงชาติประเทศติมอร์-เลสเต ติมอร์-เลสเต × × × × GS GS 2
ธงชาติเวียดนาม เวียดนาม 3rd 2nd 4th 3rd GS SF 1st SF GS SF SF q 12
   — เจ้าภาพ
1st = ชนะเลิศ
2nd = รองชนะเลิศ
3rd = อันดับที่ 3
SF = รอบรองชนะเลิศ
4th = อันดับที่ 4
GS = รอบแบ่งกลุ่ม
 •  = ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
 ×  = ไม่มีส่วนร่วม

สรุปทำเนียบแชมป์[แก้]

ทีม ชนะเลิศ รองชนะเลิศ อันดับที่สาม / รอบรองชนะเลิศ อันดับที่สี่
ธงชาติไทย ไทย 5 (1996, 2000, 2002, 2014, 2016) 3 (2007, 2008, 2012) 1 (2018) 1 (1998)
ธงชาติสิงคโปร์ สิงคโปร์ 4 (1998, 2004, 2007, 2012) - 1 (2008) -
ธงชาติมาเลเซีย มาเลเซีย 1 (2010) 2 (1996, 2014) 4 (2000, 2004, 2007, 2012) 1 (2002)
ธงชาติเวียดนาม เวียดนาม 1 (2008) 1 (1998) 6 (1996, 2002, 2007, 2010, 2014, 2016) 1 (2000)
ธงชาติอินโดนีเซีย อินโดนีเซีย - 5 (2000, 2002, 2004, 2010, 2016) 2 (1998, 2008) 1 (1996)
Flag of the Philippines ฟิลิปปินส์ - - 3 (2010, 2012, 2014) -
ธงชาติประเทศพม่า พม่า - - 1 (2016) 1 (2004)
Total 11 11 17 5
* รอบรองชนะเลิศ (ยกเลิกการแข่งขันนัดชิงที่ 3 ตั้งแต่ปี 2007)

อันดับผู้ทำประตู[แก้]

ปี ผู้เล่น ประตู
1996 ไทย เนติพงษ์ ศรีทองอินทร์ 7
1998 ประเทศพม่า มโย ไลง์ วีน 4
2000 อินโดนีเซีย Gendut Doni Christiawan
ไทย วรวุฒิ ศรีมะฆะ
5
2002 อินโดนีเซีย Bambang Pamungkas 8
2004 อินโดนีเซีย Ilham Jaya Kesuma 7
2007 สิงคโปร์ โนห์ อลัม ชาห์ 10
2008 อินโดนีเซีย Budi Sudarsono
สิงคโปร์ Agu Casmir
ไทย ธีรศิลป์ แดงดา
4
2010 มาเลเซีย ซาฟี่ ซาลี 5
2012 ไทย ธีรศิลป์ แดงดา 5
2014 มาเลเซีย Safiq Rahim 6
2016 ไทย ธีรศิลป์ แดงดา 6

อันดับผู้ทำประตูโดยรวม[แก้]

ผู้เล่น ประตู
สิงคโปร์ โนห์ อลัม ชาห์ 17
ไทย วรวุฒิ ศรีมะฆะ
เวียดนาม เล กง วิญ
ไทย ธีรศิลป์ แดงดา
15
เวียดนาม Lê Huỳnh Đức 14
อินโดนีเซีย Kurniawan Dwi Yulianto 13
อินโดนีเซีย Bambang Pamungkas
ไทย เกียรติศักดิ์ เสนาเมือง
12
สิงคโปร์ Agu Casmir 11
สิงคโปร์ Khairul Amri 10
มาเลเซีย Safee Sali
มาเลเซีย Indra Putra Mahayuddin
9

ผู้เล่นทรงคุณค่า[แก้]

ปี ผู้เล่น
1996 มาเลเซีย Zainal Abidin Hassan
1998 เวียดนาม Nguyễn Hồng Sơn
2000 ไทย เกียรติศักดิ์ เสนาเมือง
2002 ไทย เทิดศักดิ์ ใจมั่น
2004 สิงคโปร์ Lionel Lewis
2006 สิงคโปร์ Noh Alam Shah
2008 เวียดนาม Dương Hồng Sơn
2010 อินโดนีเซีย Firman Utina
2012 สิงคโปร์ Shahril Ishak
2014 ไทย ชนาธิป สรงกระสินธ์
2016 ไทย ชนาธิป สรงกระสินธ์

อ้างอิง[แก้]

  1. "Suzuki drives Asean Football Championship to new heights". Singapore: ASEAN Football Federation. 19 July 2016. สืบค้นเมื่อ 25 July 2016.
  2. "New format confirmed for AFF Suzuki Cup". Football Channel Asia. 14 March 2016. Archived from the original on 14 March 2016. สืบค้นเมื่อ 12 December 2016.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]