การประชุมสุดยอดอาเซียน
| การประชุมสุดยอดอาเซียน | |
|---|---|
.svg) ประเทศสมาชิกอาเซียนแสดงเป็นสีเขียว | |
| สถานะ | ยังดำเนินการ |
| ประเภท | การประชุมทางการทูต |
| ความถี่ | ปีละสองครั้ง |
| ช่วงปี | 49 |
| ประเดิม | 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1976 |
| ล่าสุด | 2025 |
การประชุมสุดยอดอาเซียน[1] (อังกฤษ: ASEAN Summit) เป็นการประชุมประจำปีที่จัดขึ้นโดยสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (Association of South East Asian Nations) หรือ อาเซียน (ASEAN) ภายใต้หัวข้อ เศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรมของประเทศสมาชิกต่าง ๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้แนวทางในการดำเนินกิจกรรมความร่วมมือต่าง ๆ ของเหล่าสมาชิก
ประวัติ
[แก้]ประเทศสมาชิกกลุ่มอาเซียนได้จัดการประชุมขึ้น เรียกว่า การประชุมสุดยอดอาเซียน ซึ่งหัวหน้ารัฐบาลแต่ละประเทศสมาชิกจะมาอภิปรายและแก้ไขประเด็นปัญหาที่เกิดขึ้นในพื้นที่ รวมไปถึงการจัดการประชุมร่วมกับประเทศนอกกลุ่มสมาชิกเพื่อเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
การประชุมสุดยอดอาเซียนครั้งแรกจัดขึ้นที่จังหวัดบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย ในปี พ.ศ. 2519 จากผลของการประชุมสุดยอดอาเซียนครั้งที่สาม ณ กรุงมะนิลา ในปี พ.ศ. 2530 สรุปว่าผู้นำประเทศสมาชิกกลุ่มอาเซียนควรจะจัดการประชุมขึ้นทุกห้าปี[2] อย่างไรก็ตาม ผลของการประชุมสุดยอดอาเซียนครั้งต่อมาที่ประเทศสิงคโปร์ ในปี พ.ศ. 2535 ได้เสนอให้จัดการประชุมให้บ่อยขึ้น และได้ข้อสรุปว่าจะมีการจัดการประชุมสุดยอดขึ้นทุกสามปีแทน[2] ต่อมา ในปี พ.ศ. 2544 ผู้นำสมาชิกประเทศกลุ่มอาเซียนได้เสนอให้จัดการประชุมขึ้นทุกปีเพื่อแก้ไขประเด็นปัญหาด่วนที่ส่งผลกระทบในพื้นที่ ประเทศสมาชิกจะได้รับเลือกให้เป็นเจ้าภาพจัดการประชุมสุดยอดขึ้นเรียงตามตัวอักษร ยกเว้นประเทศพม่า ซึ่งถูกยกเลิกการเป็นเจ้าภาพการประชุมในปี พ.ศ. 2549 เนื่องจากปัญหาทางด้านสิทธิมนุษยชน ซึ่งมีแรงกดดันจากสหรัฐอเมริกาและสหภาพยุโรปมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547[3]
การประชุมอาเซียนอย่างเป็นทางการมีกำหนดการสามวัน ดังนี้
- ผู้นำของรัฐสมาชิกจะจัดการประชุมภายใน
- ผู้นำของรัฐสมาชิกจะหารือร่วมกันกับรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศในที่ประชุมกลุ่มอาเซียน
- การประชุมที่เรียกว่า "อาเซียนบวกสาม" ผู้นำรัฐสมาชิกจะประชุมร่วมกับผู้นำสาธารณรัฐประชาชนจีน ญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ โดยจัดขึ้นพร้อมกับการประชุมสุดยอดอาเซียน
- การประชุมที่เรียกว่า "อาเซียน-เซอร์" ผู้นำรัฐสมาชิกจะประชุมร่วมกับผู้นำออสเตรเลียและนิวซีแลนด์
| ครั้งที่ | วันที่ | ประเทศ | สถานที่จัดการประชุม | ผู้นำการเป็นเจ้าภาพ |
|---|---|---|---|---|
| 1 | 23-24 กุมภาพันธ์ 2519 |  อินโดนีเซีย | บาหลี | ประธานาธิบดี ซูฮาร์โต |
| 2 | 4-5 สิงหาคม 2520 |  มาเลเซีย | กัวลาลัมเปอร์ | นายกรัฐมนตรี ฮุซเซน อนน์ |
| 3 | 14-15 ธันวาคม 2530 |  ฟิลิปปินส์ | มะนิลา | ประธานาธิบดี คอราซอน อากีโน |
| 4 | 27-29 มกราคม 2535 |  สิงคโปร์ | สิงคโปร์ | นายกรัฐมนตรี โก๊ะ จ๊กตง |
| 5 | 14-15 ธันวาคม 2538 |  ไทย | กรุงเทพมหานคร | นายกรัฐมนตรี บรรหาร ศิลปอาชา |
| 6 | 15-16 ธันวาคม 2541 |  เวียดนาม | ฮานอย | นายกรัฐมนตรี ฟาน วัน ขาย |
| 7 | 5-6 พฤศจิกายน 2544 |  บรูไน | บันดาร์เซอรีเบอกาวัน | สุลต่าน ฮัสซานัล โบลเกียห์ |
| 8 | 4-5 พฤศจิกายน 2545 |  กัมพูชา | พนมเปญ | นายกรัฐมนตรี ฮุน เซน |
| 9 | 7-8 ตุลาคม 2546 | อินโดนีเซีย | บาหลี | ประธานาธิบดี เมกาวาตี ซูการ์โนปูตรี |
| 10 | 29-30 พฤศจิกายน 2547 |  ลาว | เวียงจันทน์ | นายกรัฐมนตรี บุนยัง วอละจิด |
| 11 | 12-14 ธันวาคม 2548 | มาเลเซีย | กัวลาลัมเปอร์ | นายกรัฐมนตรี อับดุลละฮ์ อะฮ์มัด บาดาวี |
| 12 | 11-14 มกราคม 25501 |  ฟิลิปปินส์2 | มันดาเว | ประธานาธิบดี กลอเรีย มาคาปากัล-อาร์โรโย |
| 13 | 18-22 พฤศจิกายน 2550 | สิงคโปร์ | สิงคโปร์ | นายกรัฐมนตรี หลี เสี่ยนหลง |
| 143 | 27 กุมภาพันธ์ - 1 มีนาคม 2552 | ไทย | ชะอำและหัวหิน | นายกรัฐมนตรี อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ |
| 10–11 เมษายน 2552 | พัทยา | |||
| 15 | 23-25 ตุลาคม 2552 | ชะอำและหัวหิน | ||
| 16 | 8-9 เมษายน 2553 | เวียดนาม | ฮานอย | นายกรัฐมนตรี เหงียน เติ๊น สุง |
| 17 | 28-31 ตุลาคม 2553 | |||
| 18 | 7-8 พฤษภาคม 2554 | อินโดนีเซีย4 | จาการ์ตา | ประธานาธิบดี ซูซีโล บัมบัง ยูโดโยโน |
| 19 | 14-19 พฤศจิกายน 2554 | บาหลี | ||
| 20 | 3-4 เมษายน 2555 | กัมพูชา | พนมเปญ | นายกรัฐมนตรี ฮุน เซน |
| 21 | 17–20 พฤศจิกายน 2555 | |||
| 22 | 24–25 เมษายน 2556 | บรูไน | บันดาร์เซอรีเบอกาวัน | สุลต่าน ฮัสซานัล โบลเกียห์ |
| 23 | 9–10 ตุลาคม 2556 | |||
| 24 | 10–11 พฤษภาคม 2557 |  พม่า | เนปยีดอ | ประธานาธิบดี เต้นเซน |
| 25 | 10–12 พฤศจิกายน 2557[4] | |||
| 26 | 26‒27 เมษายน 2558 | มาเลเซีย | กัวลาลัมเปอร์และลังกาวี | นายกรัฐมนตรี นาจิบ ราซัก |
| 27 | 18–22 พฤศจิกายน 2558 | กัวลาลัมเปอร์ | ||
| 28 | 6–8 กันยายน 2559 | ลาว | เวียงจันทน์ | นายกรัฐมนตรี ทองลุน สีสุลิด |
| 29 | ||||
| 30 | 26-27 เมษายน 2560 | ฟิลิปปินส์ | ปาไซในมหานครมะนิลา | ประธานาธิบดี โรดรีโก ดูแตร์เต |
| 31 | 10-14 พฤศจิกายน 2560 | |||
| 32 | 25-28 เมษายน 2561 | สิงคโปร์ | สิงคโปร์ | นายกรัฐมนตรี หลี เสี่ยนหลง |
| 33 | 11–15 พฤศจิกายน 2561 | |||
| 34 | 20–23 มิถุนายน 2562[5] | ไทย | กรุงเทพมหานคร | นายกรัฐมนตรี ประยุทธ์ จันทร์โอชา |
| 35 | 31 ตุลาคม–4 พฤศจิกายน 2562[6] | กรุงเทพมหานคร, นนทบุรี[7][8] | ||
| 36 | 26 มิถุนายน 2563 | เวียดนาม | ฮานอย (เป็นสถานที่ของประธาน)5 | นายกรัฐมนตรี เหงียน ซวน ฟุก |
| 37 | 11–15 พฤศจิกายน 2563 | |||
| 386 | 26–28 ตุลาคม 2564 | บรูไน | บันดาร์เซอรีเบอกาวัน (เป็นสถานที่ของประธาน)5 | สุลต่าน ฮัสซานัล โบลเกียห์ |
| 396 | ||||
| 406 | 10–13 พฤศจิกายน 2565 | กัมพูชา | พนมเปญ | นายกรัฐมนตรี ฮุน เซน |
| 416 | ||||
| 426 | 9–11 พฤษภาคม 2566 | อินโดนีเซีย | ลาบูอันบาโจ | ประธานาธิบดี โจโก วีโดโด |
| 436 | 5–7 กันยายน 2566 | จาการ์ตา | ||
| 446 | 6–11 ตุลาคม 2024 | ลาว | เวียงจันทน์ | นายกรัฐมนตรี สอนไซ สีพันดอน |
| 456 | ||||
| 46 | 26–27 พฤษภาคม 2568 | มาเลเซีย | กัวลาลัมเปอร์ | นายกรัฐมนตรี อันวาร์ อิบราฮิม |
| 47 | 26–28 ตุลาคม 2568 | |||
| 487 | 2569 | ฟิลิปปินส์ | ประธานาธิบดี บองบอง มาร์กอส | |
| 497 | ||||
| 1 กำหนดเดิมระหว่างวันที่ 10-14 ธันวาคม 2549 แต่เลื่อนออกไปเนื่องจากพายุไต้ฝุ่นเซเนียง | ||||
| 2 เป็นเจ้าภาพจัดการประชุมครั้งนี้เนื่องจากพม่าถอนตัวเนื่องจากแรงกดดันจากสหรัฐอเมริกาและสหภาพยุโรป | ||||
| 3 การประชุมสุดยอดครั้งนี้ประกอบด้วยสองช่วง ช่วงแรกถูกเลื่อนจากวันที่ 12-17 ธันวาคม 2551 เนื่องจากวิกฤตการณ์การเมืองไทย ช่วงที่สองถูกยกเลิกในวันที่ 11 เมษายน เนื่องจากมีผู้ประท้วงเข้าไปในสถานที่จัดการประชุม | ||||
| 4 อินโดนีเซียเป็นเจ้าภาพในปี 2554 โดยแลกปีกับบรูไน เนื่องจากเป็นเจ้าภาพจัดการประชุมสุดยอดเอเปคในปี 2556 (พร้อมกับความเป็นไปได้ในการเป็นเจ้าภาพจัดการประชุมสุดยอดกลุ่ม 20 ในปี 2556 ซึ่งท้ายที่สุดแล้วตกเป็นของรัสเซีย) | ||||
| 5 การประชุมสุดยอดอาเซียนครั้งที่ 36 ถึง 39 จัดการประชุมทางไกลผ่านวีดิทัศน์ เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 และจัดขึ้นโดยประเทศสมาชิกที่กำหนดให้จัดการประชุมสุดยอดครั้งแรก[9] | ||||
| 6 พม่าเลือกที่จะไม่เข้าร่วมการประชุมสุดยอดอาเซียนครั้งที่ 38 ถึง 43 หลังจากที่ผู้นำกองทัพถูกห้ามไม่ให้เข้าร่วมหลังจากการรัฐประหารและการประท้วงในพม่าในปี 2564 มีการส่งคำเชิญให้พม่าส่ง "ตัวแทนที่ไม่เกี่ยวข้องกับการเมือง" แต่เลือกที่จะไม่ส่ง[10][11][12] สำหรับการประชุมสุดยอดอาเซียนครั้งที่ 44 และ 45 พม่าเลือกที่จะส่งปลัดกระทรวงการต่างประเทศเข้าร่วม แม้ว่าผู้นำทางทหารจะถูกห้ามไม่ให้เข้าร่วมการประชุมก็ตาม[13] | ||||
| 7 พม่าไม่รับหน้าที่เป็นเจ้าภาพจัดการประชุมสุดยอดอาเซียนครั้งที่ 48 และ 49 ส่วนฟิลิปปินส์ ซึ่งเดิมมีกำหนดเป็นเจ้าภาพในปี 2569 ได้ตอบรับการเป็นเจ้าภาพแล้ว | ||||
การประชุมสุดยอดอาเซียนครั้งที่ 4
[แก้]จัดขึ้นใน พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992) การประชุมในครั้งนี้ได้เป็นจุดเริ่มต้นของการจัดตั้งเขตการค้าเสรีอาเซียน (ASEAN Free Trade Area หรือ AFTA) ขึ้น เพื่อส่งเสริมความร่วมมือและเพิ่มขีดความสามารถในการเป็นฐานการผลิตที่สำคัญของเหล่าประเทศสมาชิก ในการป้อนหรือส่งออกสินค้าไปสู่ตลาดโลก โดยเปิดเสรีทางการค้าและลดภาษีซึ่งถือเป็นอุปสรรคสำคัญ รวมทั้งลดข้อกีดขวางทางการค้าต่าง ๆ ที่นอกเหนือจากภาษีด้วย
การประชุมสุดยอดอาเซียนครั้งที่ 12
[แก้]การประชุมในครั้งนี้จัดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2550 (ค.ศ. 2007) ณ ประเทศฟิลิปปินส์ โดยผู้นำอาเซียนได้เลื่อนการจัดตั้งสมาคมอาเซียนจากเดิมที่จะจัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2563 (ค.ศ. 2020) ให้มาเป็น พ.ศ. 2558 (ค.ศ. 2015) เร็วขึ้นจากเดิมห้าปี นอกจากนี้ ยังมีการตรากฎบัตรอาเซียนขึ้นเป็นกรอบทางสถาบันและกฎหมายอันมีผลใช้บังคับแก่ประเทศต่าง ๆ ที่เป็นสมาชิก
การประชุมสุดยอดอาเซียนสมัยพิเศษ
[แก้]การประชุมสุดยอดอาเซียน และผู้นำอเาซียนบวกสาม (จีน ญี่ปุ่น เกาหลีใต้) สมัยพิเศษว่าด้วยโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด-19) จัดขึ้นในวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2563 โดยเป็นการประชุมทางไกลผ่านวีดิทัศน์ ที่ประชุมได้สนับสนุนข้อเสนอของไทยเกี่ยวกับการจัดตั้ง “กองทุนอาเซียนเพื่อรับมือกับโควิด-19” เพื่อจัดหาอุปกรณ์และเครื่องมือแพทย์ให้แก่ประเทศสมาชิกอาเซียน รวมทั้งสนับสนุนการวิจัยพัฒนายาและวัคซีน[14]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "การประชุมสุดยอดอาเซียน (ASEAN Summit)". กรมอาเซียน กระทรวงการต่างประเทศ. 20 เมษายน 2555. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-07-28. สืบค้นเมื่อ 16 สิงหาคม 2555.
{{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน:|accessdate=(help) - 1 2 ASEAN Structure เก็บถาวร 2007-12-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, ASEAN Primer.
- ↑ Denis Hew (2005). Roadmap to an Asean Economic Community. Institute of Southeast Asian Studies. ISBN 981-230-347-2.
- ↑ "Chairman's Statement of the 25th ASEAN Summit". Asean.org. 17 November 2014. สืบค้นเมื่อ 21 June 2023.
- ↑ "รายละเอียดการประชุม 34th ASEAN Summit". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-05-27. สืบค้นเมื่อ 2019-05-27.
- ↑ "รายละเอียดการประชุม 35th ASEAN Summit and Related Summits". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-05-27. สืบค้นเมื่อ 2019-05-27.
- ↑ กำหนดการสื่อมวลชน การประชุมสุดยอดอาเซียน ครั้งที่ 35 และการประชุมสุดยอดที่เกี่ยวข้อง เก็บถาวร 2020-07-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ระหว่างวันที่ 31 ตุลาคม – 4 พฤศจิกายน 2562 ณ กรุงเทพฯ และนนทบุรี
- ↑ "ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพประชุมสุดยอดอาเซียน ครั้งที่ 35". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-11-01. สืบค้นเมื่อ 2019-11-01.
- ↑ Aguilar, Krissy (June 25, 2020). "Duterte, Asean leaders to tackle COVID-19 recovery in first online summit". Philippine Daily Inquirer. สืบค้นเมื่อ June 25, 2020.
- ↑ "ASEAN summit begins without Myanmar after top general barred". Al Jazeera. October 26, 2021. สืบค้นเมื่อ November 3, 2021.
- ↑ "Southeast Asia leaders struggle with Myanmar crisis at summit". Al Jazeera. November 11, 2022. สืบค้นเมื่อ January 18, 2023.
- ↑ Widakuswara, Patsy (September 6, 2023). "Myanmar's Seat Empty as VP Harris Speaks to ASEAN Leaders". Voice of America. สืบค้นเมื่อ January 4, 2024.
- ↑ "ASEAN calls for peace in Myanmar as junta official joins summit". Kyodo News. October 9, 2024. สืบค้นเมื่อ November 1, 2024.
- ↑ "'อาเซียน' ตั้งกองทุน ระดมซื้ออุปกรณ์สู้โควิด". ฐานเศรษฐกิจ. 17 เมษายน 2563.